આવિષ્કાર કથામાં સારિકા અને સનત, دونوں પ્રોફેશનલ લોકો, એક બાળકને અપનાવવા અંગેની તેમની ઇચ્છાઓ અને વિચારોમાં ખોવાયેલા છે. તેઓએ એડોપશન માટે પ્રયાસ કર્યો છે, પરંતુ તેમને લાગે છે કે તેમને એક બાળક મળવું મુશ્કેલ છે. રસ્તામાં તેમને એક નાનો બાળક દેખાય છે, જેની વાતચીત દરમિયાન સંચાલક કહે છે કે કેટલાક બાળકોમાં શારીરિક અને માનસિક ખામી હોય છે, જેનાથી તેની એડોપશન પ્રક્રિયા મુશ્કેલ બને છે. સારિકા અને સનત પોતાના કારકિર્દી અને ફેમિલી પ્લાનિંગમાં વ્યસ્ત છે, પરંતુ ધીરે-ધીરે તેઓ સમજવા લાગ્યા છે કે ઘરમાં સંતાનની અણસાર તેમને નિરસતા અનુભવે છે. સમાજમાં સંતાનના જન્મદિવસોને ઉજવવામાં આવે છે, અને આ પ્રસંગો તેમને વધુ માનસિક પીડા આપે છે. સારિકાની બહેનનો ઉલ્લેખ છે કે સંતાનોએ જીવનને પૂર્ણ બનાવે છે, જ્યારે સનત આ વાતોને સાંભળી દુઃખી થાય છે. બંનેની વિચારધારાઓ વચ્ચે આર્થિક પરિસ્થિતિ અને સામાજિક જવાબદારીઓ વચ્ચેનું તણાવ સ્પષ્ટ થાય છે. અંતમાં, તેઓની ઇચ્છાઓ અને સમાજમાં મળતી અપેક્ષાઓ વચ્ચેનો સંઘર્ષ તેમના માટે જીવંત બનતો જાય છે, અને સમયની ચાલને સમજી ન શકવાને કારણે, તેઓની આશાઓ ધીમે-ધીમે સંકોચાઈ રહી છે.

by Prafull shah in Gujarati Short Stories

Writen by Prafull shah

Category Short Stories