હું સવારે 6 વાગે શિયાળામાં સ્વેટર પહેરીને કોમ્પ્યુટર ક્લાસિસ જવા નીકળ્યો. ઠંડી વધારે હતી અને 3 કિમી ચાલ્યા પછી મને યાદ આવ્યું કે ચાવી ભૂલી ગયો છું. ક્લાસ પર પહોંચ્યા પછી, રસ્તે બે મિત્રો સાથે મળ્યો અને ત્યાં એક નાનું ગલુડિયું ગલોટિયાં ખાતું જોઈને મને કુદરતની કરામત વિશે વિચારો આવ્યા. જ્યારે હું કોલેજમાં જમવા બેઠો, ત્યારે એક બાળ ખિસકોલી મારી બાજુમાં આવી. મેં ટિફિન ખોલી અને અંદર ઢોકળા હતા, જે જોઈને તે ખુશ થઈ ગયું. એનો સ્મિત જોઈને મને લાગ્યું કે સવારની ઠંડી દૂર થઈ ગઈ. એ બાળ મારા માટે ખાસ બની ગયો છે. હું તેની મીઠી યાદોને ભૂલી શકતો નથી, અને તેની સાથે વધુ ઢોકળા ખાવાની યોજના બનાવી રહ્યો છું. એના સ્મિતમાં મીઠાશ છે, જે મારી ઠંડીને મીઠી બનાવે છે.

by HARPALSINH VAGHELA in Gujarati Love Stories

Writen by HARPALSINH VAGHELA

Category Love Stories