Description

તૃતિય સર્ગ"યમુનાના જળ કરે છલ-છલ,કલકલ ગાઈને પ્રેમનું ગાન.રાત્રિના આંચળમાં ઢળીને ઝૂમે,ચંદ્ર ખોલીને હૃદય-પ્રાણ!વહે છે મલય પવન ફૂલોને સ્પર્શીને,નમી-નમી પડે છે ફૂલોનો જથ્થો!ધીમે ધીમે ધીમે ફૂલે-ફૂલે ફરીને,ભ્રમરી પ્રેમની વાતો કરવા આવી!આવ આવ સખી! આવ આપાણે બંને,ફૂલ ચૂંટી-ચૂંટીને ગૂંથીએ માળા.ફૂલોથી અજવાળું છે બકુલની નીચે,અહીં આવ ઓ વનબાળા.નવી ખીલી છે માલતીની કળી,ઢળી-ઢળી પડે છે એકબીજા તરફ!મધુર સુગંધમાં ભૂલીને પ્રેમાલાપ છેડે,ભમરો કેટકેટલુંય કહી રહ્યો છે કાનમાં!આવ કહું તને, ઓઢણી ભરીને,વણાઈ લે ત્યાં પડેલા બકુલના ફૂલો!માધવીના ભારથી વેલ નમી પડી છે,હું ધીમેથી લાવું છું ચૂંટીને.ગુલાબ કેટલાય ખીલ્યા છે કમલા,જોઈ જા જોઈ જા વનની છોકરી!જો તો ખરી અહીં કામિનીના પાંદડાથી,ઝાડની નીચેનો ભાગ ઢંકાઈ ગયો છે.આવ આવ