#ભ્રમજાળ
ભાગ ૪: કઠપૂતળીનો ખેલ
હોસ્પિટલના એ અંધારા ઓરડામાં દૂધિયા સફેદ લાઈટો ચાલુ થઈ અને કાયાનની આંખો અંજાઈ ગઈ. સામે ઉભેલી ઈશિતા અત્યારે કોઈ ડૉક્ટર નહીં, પણ કોઈ ક્રૂર સામ્રાજ્યની રાણી જેવી લાગતી હતી. તેની પાછળ ઉભેલા સફેદ કોલરવાળા ડાઘુઓ—શહેરના પ્રતિષ્ઠિત ચહેરાઓ—કાયાનને એવી રીતે જોઈ રહ્યા હતા જાણે તે પ્રયોગશાળાનું કોઈ ઉંદર હોય.
"ઈશિતા... આ બધું શું છે? આ તમાશો... આ લોકો?" કાયાનનો અવાજ ગળામાં જ ફસાઈ રહ્યો હતો. ગળા પાછળ લાગેલી ચીપ હવે ગરમ થઈ રહી હતી, જાણે તેની નસોમાં લાવા વહી રહ્યો હોય.
ઈશિતા હસી. "આ તમાશો નથી કાયાન, આ એક 'માર્કેટ ડેમોન્સ્ટ્રેશન' છે. આ બધા લોકો પ્રોજેક્ટ શૂન્યના ખરીદદારો છે. તેમને જોવું હતું કે શું આપણે કોઈ પણ માણસને એટલો તોડી શકીએ કે તે પોતાની જાતને જ ભૂલી જાય? અને તેં સાબિત કરી દીધું કે હા, એ શક્ય છે. તારા પિતાના મૃત્યુથી લઈને સુમિતના ખૂન સુધી, બધું જ પ્રોગ્રામેબલ હતું."
કાયાનના મગજમાં એક ધડાકો થયો. "મારા પિતા...?"
"હા," ઈશિતા નજીક આવી અને કાયાનની આંખોમાં આંખ પરોવી. "તારા પિતાને કોઈ બીમારી નહોતી. તેમને પણ આ જ ચીપના પ્રોટોટાઈપ દ્વારા 'સ્લો પોઈઝન' આપવામાં આવ્યું હતું. તે પણ એક પ્રયોગ હતો. તું માત્ર એ વારસાને આગળ વધારી રહ્યો છે."
કાયાનના અંદર કંઈક તૂટ્યું. અત્યાર સુધીનો ડર હવે ક્રોધમાં ફેરવાઈ ગયો હતો. પણ તે ક્રોધ પણ તેનો પોતાનો નહોતો. ચીપ હવે તેના ઈમોશન્સને કંટ્રોલ કરી રહી હતી. તેની આંખો લાલ થઈ ગઈ અને તેના સ્નાયુઓ ખેંચાવા લાગ્યા.
"એક્ટિવેટ શૂન્ય..." ઈશિતાએ ધીમેથી રિમોટમાં બટન દબાવ્યું.
કાયાનના મગજમાં એક તીક્ષ્ણ અવાજ ગુંજ્યો. તેની યાદશક્તિના ખાનાઓ એકપછી એક બંધ થવા લાગ્યા. તેને યાદ નહોતું કે તે કોણ છે, તેનું નામ શું છે. તેને માત્ર એક જ વસ્તુ દેખાતી હતી—ઈશિતાનો ચહેરો, જે તેનો ટાર્ગેટ હતો. પણ અજીબ વાત એ હતી કે, 'શૂન્ય' એ આ વખતે ઈશિતાના આદેશ મુજબ કામ ન કર્યું.
આદિત્યએ આપેલી પેનડ્રાઈવ જે કાયાનના ખિસ્સામાં હતી, તેમાંથી એક નાનું વાયરલેસ સિગ્નલ નીકળી રહ્યું હતું. આદિત્યએ હેકિંગ દરમિયાન એક 'વાયરસ' કાયાનના ફોન દ્વારા તે ચીપમાં પહેલેથી જ મોકલી દીધો હતો.
SYSTEM ERROR: OVERRIDE IN PROGRESS...
કાયાનનું શરીર અકડાઈ ગયું. તેના મોઢામાંથી ફીણ નીકળવા લાગ્યું. ઈશિતા ગભરાઈ ગઈ. "આ શું થઈ રહ્યું છે? સિક્યુરિટી, આને પકડો!"
ગાર્ડ્સ કાયાન તરફ દોડ્યા, પણ કાયાનની અંદર અત્યારે કોઈ અમાનવીય તાકાત આવી ગઈ હતી. તેણે પહેલા ગાર્ડનો હાથ પકડીને એક જ ઝટકામાં મરોડી નાખ્યો. તેની હિલચાલમાં કોઈ માણસ જેવી લય નહોતી, તે એક મશીન જેવો હતો.
"ઈશિતા... તેં મને શૂન્ય બનાવ્યો ને?" કાયાનનો અવાજ બદલાઈ ગયો હતો. તેમાં બે અવાજો એકસાથે સંભળાતા હતા—એક કાયાનનો અને બીજો કોઈ ડિજિટલ મશીનનો. "શૂન્ય પાસે ખોવા માટે કંઈ હોતું નથી."
રૂમની લાઈટો ઝબકવા લાગી. આદિત્યએ દૂર બેસીને આખી હોસ્પિટલની ગ્રીડ હેક કરી લીધી હતી. સ્પીકર્સમાં ઈશિતાના અસલી રેકોર્ડિંગ્સ વાગવા લાગ્યા—તેના ગુનાઓ, તેના ષડયંત્રો અને પ્રોજેક્ટ શૂન્યની કાળી સચ્ચાઈ.
સામે ઉભેલા ખરીદદારો ગભરાઈને ભાગવા લાગ્યા. ઈશિતાએ રિમોટ પર વારંવાર બટન દબાવ્યા, પણ ચીપ હવે તેના કંટ્રોલમાં નહોતી.
"આદિત્ય!" ઈશિતા બૂમ પાડી ઉઠી. "તેં બધું બગાડી નાખ્યું!"
"ના ઈશિતા," કાયાન તેની એકદમ નજીક પહોંચી ગયો હતો. "આદિત્યએ તો માત્ર દરવાજો ખોલ્યો છે. અંદર ક્યારનો એક રાક્ષસ બેઠો હતો, જેને તેં જ જગાડ્યો છે."
કાયાને ઈશિતાનું ગળું પકડ્યું. તેની પકડ પથ્થર જેવી મજબૂત હતી. ઈશિતાનો શ્વાસ રૂંધાવા લાગ્યો. પણ તે જ ક્ષણે કાયાનના મગજમાં તેના પિતાનો ચહેરો આવ્યો. તેની પકડ ઢીલી થઈ.
"કાયાન... ખૂની ના બનીશ..." એ અવાજ તેના અંતરાત્માનો હતો.
અચાનક, હોસ્પિટલના દરવાજા તોડીને અસલી પોલીસ અંદર ધસી આવી. પણ પોલીસની આગળ આદિત્ય હતો. "કાયાન, છોડી દે એને! બધું રેકોર્ડ થઈ ગયું છે. આને જેલના સળિયા પાછળ સડવા દે!"
કાયાને ઈશિતાને ફંગોળી દીધી. ઈશિતા જમીન પર પડી અને હાંફવા લાગી. પોલીસ તેને અને પેલા બિઝનેસમેનોને પકડવા લાગી.
કાયાન આદિત્ય પાસે ગયો. "બધું પૂરું થઈ ગયું?"
આદિત્યએ કાયાનના ખભા પર હાથ મૂક્યો. "ના દોસ્ત, આ તો માત્ર શરૂઆત છે. તારા ગળામાં રહેલી ચીપ હજુ પણ એક્ટિવ છે. આપણે તેને કાઢવી પડશે, પણ એ જોખમી છે. જો એ ખોટી રીતે નીકળી, તો તારી બધી જ યાદશક્તિ કાયમ માટે જતી રહેશે."
કાયાન અરીસા સામે ઉભો રહ્યો. તેણે જોયું કે તેની આંખોમાંથી હજુ પણ એ લાલ ચમક જતી નહોતી. તેને સમજાઈ ગયું કે ઈશિતાએ જે 'શૂન્ય' બનાવ્યો હતો, તે હવે તેનો કાયમી હિસ્સો બની ગયો હતો.
"કદાચ યાદશક્તિ જતી રહે એ જ સારું છે, આદિત્ય," કાયાને તૂટેલા અરીસામાં જોતા કહ્યું. "આ યાદો સાથે જીવવું એ પાગલખાનામાં રહેવા કરતા પણ વધુ ભયાનક છે."
તે જ સમયે, કાયાનના મગજમાં એક નવી નોટિફિકેશન જેવો અવાજ આવ્યો. ચીપમાંથી એક છેલ્લો મેસેજ તેના મગજના પડદા પર દેખાયો:
"PROJECT ZERO: PHASE 5 - THE FINAL RESET INITIATED. COUNTDOWN: 60 SECONDS."
ઈશિતા જે જમીન પર પડી હતી, તે જોરથી હસવા લાગી. "મેં કહ્યું હતું ને કાયાન... તું જીતીશ તો પણ હારીશ. મેં સેલ્ફ-ડિસ્ટ્રક્ટ મોડ ચાલુ કરી દીધો છે. ૬૦ સેકન્ડમાં તારું મગજ ખાલી થઈ જશે. તું જીવતો રહીશ, પણ તારા શરીરમાં કોઈ આત્મા નહીં હોય. તું ખરેખર 'શૂન્ય' બની જઈશ!"
આદિત્ય પાગલની જેમ કમ્પ્યુટર પર આંગળીઓ ચલાવવા લાગ્યો. "કાયાન! મારે તને શટ-ડાઉન કરવો પડશે! હમણાં જ!"
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
