#ભ્રમજાળ
ભાગ ૩: અરીસાની પાછળ
"તેં આ સાંભળવું નહોતું જોઈતું, કાયાન." ઈશિતાનો અવાજ ઠંડો અને ધારદાર હતો, જાણે કોઈ બરફની પાતળી પટ્ટી ગળા પર ફરી રહી હોય.
કાયાનનું શરીર ધ્રૂજી રહ્યું હતું, પણ આ વખતે એ ધ્રૂજારી ડરની નહીં, પણ આઘાત અને ગુસ્સાની હતી. તેના હાથમાં રહેલું વોઈસ રેકોર્ડર અત્યારે તેના માટે સૌથી મોટું હથિયાર હતું. તેણે રેકોર્ડર મજબૂતીથી પકડ્યું.
"તું... તું મારી સાથે આ રમત કેમ રમી રહી છે ઈશિતા? મેં તારું શું બગાડ્યું છે?" કાયાને ગર્જના કરી.
ઈશિતા ધીમેથી ડગલાં ભરતી તેની નજીક આવી. તેના ચહેરા પરની એ પ્રોફેશનલ નરમાશ હવે ગાયબ હતી. તેની આંખોમાં એક વિચિત્ર સંતોષ હતો, જેવો કોઈ શિકારીને પોતાનો શિકાર જાળમાં ફસાયેલો જોઈને થાય. "મેં તારું કંઈ બગાડ્યું નથી કાયાન. મેં તો તને બનાવ્યો છે. તારા એ નબળા વ્યક્તિત્વમાંથી મેં 'શૂન્ય'ને જન્મ આપ્યો છે. તને ખબર છે, તારા જેવું મગજ દુનિયામાં બહુ ઓછા લોકો પાસે હોય છે—જેને જેટલી વાર જોઈએ એટલી વાર 'રી-રાઈટ' કરી શકાય."
"તેં મને હિપ્નોટાઈઝ કર્યો... તેં મારી પાસે સુમિતનું ખૂન કરાવ્યું!"
"ના, કાયાન," ઈશિતા ખડખડાટ હસી. "મેં તારી પાસે ખૂન કરાવ્યું નથી. મેં માત્ર તારા મગજમાંથી એ નૈતિકતાના પડદા હટાવી દીધા હતા જે તને રોકતા હતા. સુમિતે તારી સાથે દગો કર્યો હતો, અને તારા અંદરના 'શૂન્ય' એ એનો નિકાલ કર્યો. મેં તો માત્ર તને એ ભૂલવામાં મદદ કરી કે તું કોણ છે."
તે જ ક્ષણે કાયાને ટેબલ પર પડેલી લેમ્પ-શેડ ઉપાડી અને ઈશિતા તરફ ફેંકી. ઈશિતા બાજુ પર ખસી ગઈ અને લેમ્પ દિવાલ સાથે અથડાઈને ચકનાચૂર થઈ ગયો. અંધારાનો લાભ લઈને કાયાન દરવાજા તરફ દોડ્યો. પાછળથી ઈશિતાએ કંઈક બોલવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ કાયાને સાંભળ્યું નહીં. તે સીડીઓ ઉતરીને સીધો ગેરેજમાં ગયો.
તેની કાર સ્ટાર્ટ થઈ અને તે પાગલની જેમ રસ્તા પર ગાડી દોડાવવા લાગ્યો. તેને ખબર નહોતી કે તે ક્યાં જઈ રહ્યો છે, પણ તેને એટલી ખબર હતી કે તેને ઈશિતાથી દૂર જવું પડશે.
રાત્રે ૨:૧૫ વાગ્યે કાયાન અમદાવાદના રતનપોળ વિસ્તારના એક જૂના અને જર્જરિત મકાન પાસે ઉભો હતો. આ તેના જૂના મિત્ર આદિત્યનું ઘર હતું. આદિત્ય એક સોફ્ટવેર એન્જિનિયર હતો અને હેકિંગમાં માહેર હતો. જો કોઈ તેને આ 'ડિજિટલ અને મેન્ટલ જાળ'માંથી બહાર કાઢી શકે તેમ હતું, તો તે માત્ર આદિત્ય જ હતો.
આદિત્યએ દરવાજો ખોલ્યો. કાયાનની હાલત જોઈને તે ચોંકી ગયો. "કાયાન? તારી આ હાલત? અને આ હાથમાં લોહી?"
"આદિત્ય, મને અંદર લે. મારી પાસે સમય નથી. પોલીસ ગમે ત્યારે અહીં પહોંચી શકે છે," કાયાને હાંફતા હાંફતા કહ્યું.
અંદર જઈને કાયાને બધી વાત કરી. સુમિતનું ખૂન, ઈશિતાનું હિપ્નોટિઝમ અને એ રહસ્યમય વીડિયો. આદિત્યએ શાંતિથી બધું સાંભળ્યું. તેણે કાયાનનો ફોન લીધો અને તેને કમ્પ્યુટર સાથે કનેક્ટ કર્યો.
"કાયાન, તેં કહ્યું કે વીડિયો ગાયબ થઈ ગયો હતો? એ શક્ય નથી. ડિજિટલ ફૂટપ્રિન્ટ્સ હંમેશા રહે છે," આદિત્યએ કીબોર્ડ પર આંગળીઓ ચલાવતા કહ્યું.
થોડી મિનિટોના સન્નાટા પછી આદિત્યના ચહેરા પર આશ્ચર્યના ભાવ આવ્યા. "કાયાન, આ જો. તારા ફોનમાં એક એવું સ્પાયવેર ઇન્સ્ટોલ કરેલું છે જે રીયલ-ટાઇમમાં ડેટા ડિલીટ કરે છે. આ સોફ્ટવેર કોઈ સામાન્ય માણસનું કામ નથી. અને આ વીડિયો... મેં એને રીકવર કર્યો છે."
આદિત્યએ વીડિયો પ્લે કર્યો. કાયાન ફરીથી એ જ દ્રશ્ય જોઈ રહ્યો હતો. તે સુમિતના ઘરે જાય છે, છરી મારે છે... પણ આ વખતે આદિત્યએ વીડિયોને 'ઝૂમ' કર્યો અને 'ફ્રેમ-બાય-ફ્રેમ' ચેક કર્યો.
"થોભ, અહીં જો!" આદિત્યએ પોઝ (Pause) બટન દબાવ્યું.
વીડિયોમાં કાયાનની પાછળ રહેલા અરીસામાં કોઈનો પડછાયો દેખાતો હતો. એ પડછાયો કોઈ સ્ત્રીનો હતો, જે હાથમાં એક ડિવાઈસ લઈને ઉભી હતી.
"ઈશિતા?" કાયાને પૂછ્યું.
"ના, ધ્યાનથી જો. આ સ્ત્રીનો ચહેરો અલગ છે. અને આ જો, તારી ગરદન પાછળ એક નાનું નિશાન છે—જાણે કોઈ ચીપ ઇન્જેક્ટ કરી હોય." આદિત્યએ ગંભીરતાથી કહ્યું. "કાયાન, તને હિપ્નોટાઈઝ નથી કરવામાં આવ્યો. તારા મગજમાં એક 'ન્યુરલ લિંક' બેસાડવામાં આવી છે. તું જે જુએ છે, જે વિચારે છે, તે બધું જ કોઈ ત્રીજી વ્યક્તિ કંટ્રોલ કરી રહી છે."
કાયાનના શરીરમાંથી ઠંડી લહેર પસાર થઈ ગઈ. "તો આનો અર્થ એ કે મેં ખૂન નથી કર્યું?"
"ખૂન તારા હાથે થયું છે, પણ તારું મગજ તારું નહોતું. તું એક રોબોટની જેમ કામ કરતો હતો. પણ મોટો સવાલ એ છે કે ડૉ. ઈશિતા આ બધું કોના માટે કરી રહી છે?"
આદિત્યએ ડૉ. ઈશિતાના ક્લિનિકના સર્વરને હેક કરવાનું શરૂ કર્યું. જેમ જેમ તે ઊંડા ઉતરતા ગયા, તેમ તેમ એક ભયાનક સત્ય બહાર આવવા લાગ્યું. ઈશિતા એક ગુપ્ત પ્રોજેક્ટ પર કામ કરી રહી હતી જેનું નામ હતું "પ્રોજેક્ટ શૂન્ય".
આ પ્રોજેક્ટનો હેતુ એવા હાઈ-પ્રોફાઈલ લોકોને નિશાન બનાવવાનો હતો જેમના મગજ મજબૂત હોય, પણ તેમના જીવનમાં કોઈ ઉણપ હોય. કાયાનના કેસમાં તેની એકલતા અને તેનો ભૂતકાળ તેનો નબળો મુદ્દો હતો. ઈશિતા આવા લોકોને ગુના કરવા માટે 'પ્રોગ્રામ' કરતી હતી જેથી તે લોકો પાસેથી મોટી રકમ વસૂલી શકાય અથવા તેમને રસ્તામાંથી હટાવી શકાય.
અચાનક, આદિત્યના કમ્પ્યુટરની સ્ક્રીન લાલ થઈ ગઈ. એક મોટું 'અલર્ટ' આવ્યું.
"તેમને ખબર પડી ગઈ છે કે આપણે અંદર છીએ! કાયાન, તારું લોકેશન ટ્રેસ થઈ રહ્યું છે!" આદિત્યએ બૂમ પાડી.
"કઈ રીતે? મેં તો ફોન સ્વીચ ઓફ કરી દીધો છે!"
"તારા ગળામાં રહેલી ચીપ! એ માત્ર તને કંટ્રોલ નથી કરતી, એ જીપીએસ (GPS) ટ્રેકર પણ છે!"
બહાર પોલીસના સાયરન સંભળાયા. સાયરનનો અવાજ નજીક આવી રહ્યો હતો. પણ પોલીસની સાથે કાળા રંગની બે એસયુવી પણ હતી, જેમાં ઈશિતાના ખાનગી ગુંડાઓ હતા.
"કાયાન, તારે ભાગવું પડશે. અહીંથી પાછળના રસ્તેથી નીકળી જા. હું તેમને રોકવાનો પ્રયત્ન કરું છું," આદિત્યએ એક પેનડ્રાઈવ કાયાનને આપી. "આમાં ઈશિતાના બધા પુરાવા છે. આને સાચવીને રાખજે."
કાયાન ભાગ્યો. અંધારી ગલીઓમાં તે દોડતો રહ્યો. તેને અત્યારે કોઈના પર વિશ્વાસ નહોતો. તેને લાગ્યું કે તેના મગજમાં કોઈ હથોડા મારી રહ્યું છે.
"કાયાન... રોકાઈ જા... શૂન્ય બની જા..." તેના કાનમાં ઈશિતાનો અવાજ ગુંજવા લાગ્યો.
ચીપ એક્ટિવેટ થઈ રહી હતી. કાયાનને દ્રશ્યો ધૂંધળા દેખાવા લાગ્યા. રસ્તા પરની લાઈટો લાલ દેખાવા લાગી. તેને લાગ્યું કે તેની અંદરનો 'શૂન્ય' ફરીથી જાગી રહ્યો છે. તેણે પોતાના માથાને દિવાલ સાથે પછાડ્યું જેથી તે જાગતો રહે.
તે ભાગતા-ભાગતા એક જૂની હોસ્પિટલ પાસે પહોંચ્યો જે વર્ષોથી બંધ હતી. આ એ જ હોસ્પિટલ હતી જ્યાં કાયાનના પિતાનું મૃત્યુ થયું હતું. તે અંદર ઘૂસી ગયો અને એક અંધારા ઓરડામાં ભરાઈ ગયો.
અચાનક સામેના અરીસામાં તેણે પોતાને જોયો. પણ અરીસામાં કાયાન નહીં, પણ સુમિત ઉભો હતો. સુમિતનું ગળું કપાયેલું હતું અને તે હસી રહ્યો હતો.
"તું મને ક્યારેય નહીં ભૂલી શકે કાયાન. કારણ કે તું જ હું છું, અને હું જ તું છું."
કાયાને અરીસો તોડ્યો. પણ અરીસો તૂટતાની સાથે જ તેની પાછળ એક છુપાયેલો કેમેરો દેખાયો. તે હોસ્પિટલ કોઈ ખંડેર નહોતી, તે એક 'લાઈવ સેટ' હતો! આખું વાતાવરણ એવી રીતે બનાવવામાં આવ્યું હતું કે કાયાનને લાગે કે તે ખરેખર પાગલ થઈ રહ્યો છે.
દરવાજો ખુલ્યો અને લાઈટ ચાલુ થઈ. સામે ઈશિતા ઉભી હતી, તેની સાથે પોલીસ નહીં, પણ શહેરના ટોચના રાજકારણીઓ અને બિઝનેસમેનો હતા.
"બહુ સરસ કાયાન. તેં અમારું મનોરંજન બહુ સારું કર્યું," ઈશિતાએ તાળી પાડી. "પ્રોજેક્ટ શૂન્યનો છેલ્લો તબક્કો—સ્વ-વિનાશ (Self-Destruction). હવે તું દુનિયા સામે સાબિત કરીશ કે તેં સુમિતને માર્યો અને પછી તેં આત્મહત્યા કરી લીધી."
ભાગ ૩ નો નિષ્કર્ષ
કાયાન અત્યારે ચારે બાજુથી ઘેરાઈ ગયો છે. તેના મગજમાં રહેલી ચીપ તેને કમજોર બનાવી રહી છે. આદિત્યએ આપેલી પેનડ્રાઈવ તેની પાસે છે, પણ શું તે તેને વાપરી શકશે? અને સૌથી મોટો સવાલ—શું કાયાન ખરેખર કાયાન જ છે? કે તેનો ભૂતકાળ પણ આ ભ્રમજાળનો એક ભાગ છે?
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
