ભાગ - ૩: સંબંધોમાં ગાઢતા અને ભવિષ્યના સપના
સમય પોતાના અવિરત પ્રવાહમાં આગળ વધી રહ્યો હતો, અને સાથેસાથે વિશ્વાસ તથા મીરાં વચ્ચેનો પ્રેમ પણ હવે સામાન્ય વાતોથી ઘણો આગળ નીકળી ચૂક્યો હતો. હવે સવારનો સૂર્ય ઊગે કે રાતનો ચંદ્ર પોતાની ચાંદની ફેલાવે, બંનેના અસ્તિત્વમાં એક જ નામ ગુંજતું—એકબીજાનું.
હવે વાત માત્ર ફોન કોલ્સ કે ચેટ પૂરતી સીમિત નહોતી રહી, પણ બંનેના આત્મા એકબીજામાં ઓગળી ચૂક્યા હતા.
વિશ્વાસ, જે અત્યાર સુધી પોતાની જિંદગીમાં એકદમ એકલો અને સંઘર્ષોથી ઘેરાયેલો હતો, તેને હવે પોતાની આખી દુનિયા મીરાંના રૂપમાં મળી ગઈ હતી. અને મીરાં, જે ભલે ભૌતિક સુખ-સુવિધાઓ વચ્ચે જીવતી હતી, પણ તેના દિલની ખાલીપો માત્ર વિશ્વાસના સાથથી ભરાઈ ગયો હતો.
[એક સાંજનું દૃશ્ય]એક સોનેરી સાંજ હતી. આકાશમાં કેસરી વાદળો છવાયેલા હતા. વિશ્વાસ પોતાની છત પર એકાંતમાં બેઠો હતો અને હાથમાં ફોન પકડીને મીરાં સાથે વાત કરી રહ્યો હતો. બંને એક જ સમયે પોતપોતાની જગ્યાએ આકાશના એ જ સુંદર નજારાને જોઈ રહ્યા હતા.
વિશ્વાસ (શબ્દોમાં એક અનોખી ગરમાહટ સાથે): "મીરાં, આજે આકાશમાં સુરજ આથમી રહ્યો છે, પણ મને લાગે છે કે મારા જીવનનો સાચો સૂર્યોદય તો હવે થયો છે. જ્યારે હું તારી સાથે હોઉં છું, ત્યારે મને એમ લાગે છે કે મારી બધી જ મુશ્કેલીઓ, મારા બધા જ ડર ક્યાંક ઓગળી ગયા છે. તું મારી જિંદગીની સૌથી સુંદર વાસ્તવિકતા છે."
મીરાં સામે છેડે હસી પડી. એના હસવાના અવાજમાં એક એવી મીઠાશ હતી જે વિશ્વાસના દિલના તારને છેડી જતી.
મીરાં (પ્રેમભર્યા અવાજે): "સૂર્યોદય જ નહીં, વિશ્વાસ... તું મારું આખું આકાશ છે. લોકો કહે છે કે સપનાં કાચની જેમ નાજુક હોય છે અને જલ્દી તૂટી જાય છે, પણ તારા સાથે જોડેલા સપનાં મને પથ્થર પર કોતરેલા લાગે છે. ક્યારેક હું વિચારું છું કે જો આખી દુનિયા આપણી વિરુદ્ધ થઈ જાય, જો આ સમાજ આપણી આ પ્રેમ કહાનીને સ્વીકારવાની ના પાડે, તો તું શું કરીશ?"
વિશ્વાસે એક ક્ષણનો પણ વિલંબ કર્યા વગર, એકદમ મક્કમ અને અડગ અવાજે જવાબ આપ્યો, જેનો પ્રત્યેક શબ્દ એના દિલની ઊંડાઈમાંથી નીકળ્યો હતો.
વિશ્વાસ: "દુનિયા? દુનિયાની શી હેસિયત છે કે આપણા પ્રેમ સામે દીવાલ બનીને ઊભી રહે? મીરાં, હું તને વચન આપું છું—આ દુનિયા ભલે આપણને અલગ કરવાના લાખ પ્રયત્ન કરી લે, પણ મારા શ્વાસ ચાલશે ત્યાં સુધી મારા નામની સાથે માત્ર તારું જ નામ જોડાયેલું રહેશે. આપણે ભલે આજે સાથે નથી બેઠા, પણ આપણું ભવિષ્ય એક જ છે. આપણે આપણું એક નાનું સરખું ઘર બનાવીશું, જ્યાં કોઈ આંસુ નહીં હોય, માત્ર આપણો પ્રેમ અને આપણી હસી હશે."
મીરાંની આંખોમાંથી ખુશીના આંસુ સરી પડ્યા. એણે પોતાના રૂમની બારીમાંથી બહાર જોતાં-જોતાં ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું
મીરાં: "કસમથી, વિશ્વાસ... તારા આ વચને મને દુનિયાની સૌથી શક્તિશાળી સ્ત્રી બનાવી દીધી છે. હું ભગવાન પાસે બીજું કંઈ નથી માંગતી, બસ આ જન્મમાં અને આવનારા દરેક જન્મમાં તારી અર્ધાંગિની બનવાનું વચન આપું છું. આપણે સાથે જીવીશું અને જો કિસ્મતે મંજૂર કર્યું તો સાથે જ મરીશું પણ ખરા!"
આ વચનો માત્ર હવામાં બોલાયેલા શબ્દો નહોતા, પણ બે પ્રેમી જીવો દ્વારા લેવાયેલી અગ્નિપરીક્ષા જેવા પવિત્ર સોગંદ હતા. તેમને વિશ્વાસ હતો કે તેમનો આ પ્રેમ અમર છે અને કોઈ શક્તિ તેમને અલગ નહીં કરી શકે.તેઓ એ વાતથી બિલકુલ અજાણ હતા કે ભવિષ્યના સપનાઓના આ સુંદર મહેલની નીચે સમય એક એવી ખતરનાક સુરંગ ખોદી રહ્યો છે, જે આગામી દિવસોમાં આ કાચના મહેલને કુરબાનીના ભગ્નશેષોમાં ફેરવી નાખવાની હતી. તેઓ માત્ર એકબીજાના બાહોપાશમાં ખોવાયેલા રહીને સપનાઓનું વિશ્વ રચી રહ્યા હતા.
જ્યાં બંનેના પરિવારો આ પ્રેમથી અજાણ છે અને બંનેનો પ્રેમ કેવી રીતે ધીમે-ધીમે વધુ ઊંડાણ તરફ જઈ રહ્યો છે તે જાણવા માટે વાંચો ભાગ-૪....
ભાગ-૪ ક્રમશઃ
