એક ગામમાં રમીલા નામની યુવતી હતી, જેમણે માસ્ટર ડીગ્રી મેળવી હતી, અને તે પોતાના પતિ પરેશ સાથે રહેતી હતી. રમીલા રોજ સવારે કુવેથી પાણી લેવા જતી હતી અને ઘરે બધું કામ કરતી હતી. તેમણે ક્યારેક આ વિચાર કર્યો કે તેમના પિતાએ તેમને એવા ઘરમાં કેમ પરણાવી દીધું. પરેશ રમીલાને ખૂબ પ્રેમ કરતા હતા અને ઘરના લોકો પણ તેને પ્રેમ કરતા હતા. એક વર્ષે, ખેતરમાં ભારે વરસાદને કારણે પાક ખરાબ થયું, જેનાથી ઘરમાં ખાવાના પણ તંગી થઈ ગઈ. રમીલાએ શહેર જવાની માંગણી કરી, પરંતુ પરેશ માનતા ન હતા. રમીલા જ્યારે જુદી જ વાત કરી ત્યારે તેમના પિતા સાંભળી ગયા અને પરેશને કહ્યું કે તેઓ શહેર જઈ શકે છે. તેણે તેમને પાંચ હજાર રૂપિયા પણ આપવાની પ્રસ્તાવના કરી. રમીલા અને પરેશ શહેર ગયા, ત્યાં એક નાનકડું ઘર ભાડે રાખી, પરેશને નોકરી મળી અને રમીલાએ ટ્યુશન શરુ કર્યું. ધીરે-ધીરે, તેઓની સ્થિતિ સારી થઈ ગઈ. એક વર્ષ પછી, રમીલાના પિતાએ તેમને મળવા આવવાનો નિર્ણય કર્યો, પરંતુ રમીલાને ટયુશનના કારણે રવિવારે આવવા માટે કહ્યું. પરેશે પિતાને કહ્યું કે મહિના ના અંતે જ આવવું. રમીલાના પિતાને લાગ્યું કે તેમનો દીકરો તેમને મળવા માટે સમય નથી કાઢી રહ્યો. આ રીતે, રમીલાએ પોતાના પતિને પહેલી વાર ખોટું બોલ્યું.

by kalpesh diyora in Gujarati Moral Stories

Writen by kalpesh diyora

Category Moral Stories