આ વાર્તા ગુરુ શ્રી કિશોરકુમાર સિમરીયા વિશેના પ્રશંસાપાત્ર વિચારો અને અનુભવો પર આધારિત છે. લેખક કહે છે કે ગુરુનો દરજ્જો જીવનમાં અતિ મહત્વનો હોય છે અને તેઓના માર્ગદર્શનથી જીવનમાં સકારાત્મકતા અને ખુશહાલી પ્રાપ્ત થઈ છે. કિશોરસાહેબનું સ્વભાવ અનોખું અને મનોહર છે, તેઓ નાના બાળકો સાથે રમૂજ કરતા અને વડીલો સાથે આદરપૂર્વક વર્તન કરતા જોવા મળે છે. લેખક એમને પિતા, ભાઈ અને ગુરુ સમાન માનતા છે. સાહેબની શિક્ષણ પદ્ધતિ ખૂબ રસપ્રદ છે, જે વિદ્યાર્થીઓને હસતા હસતા ભણવાની પ્રેરણા આપે છે. તેઓનાં શિક્ષણમાં દરેક વિદ્યાર્થી માટે એક અનોખું સ્થાન છે. સાહેબનો જન્મ ૨૧ ફેબ્રુઆરી ૧૯૬૭ના રોજ મીઠાપુરમાં થયો હતો અને તેમણે સેન્ટ ઝેવીએસ કોલેજ અમદાવાદથી BSc Bed with Chemistryમાં ભણવાનું પૂર્ણ કર્યું. તેઓએ શિક્ષક તરીકેની નોકરી મીઠાપુરની સ્કૂલમાં શરૂ કરી હતી અને તેમનું જીવન હંમેશા પ્રગતિશીલ રહ્યું છે. સાહેબનું લગ્નજીવન ૬ ઓક્ટોબર ૧૯૯૨થી શરૂ થયું છે, અને તેમની પત્ની કોષાબેન છે, જેમની સહનશીલતા પણ ઉલ્લેખનીય છે. આ રીતે, લેખક ગુરુ પ્રત્યેની પોતાની લાગણીઓ અને સાહેબની મહાનતા વર્ણવે છે.

by Falguni Dost in Gujarati Moral Stories

Writen by Falguni Dost

Category Moral Stories