આ વાર્તામાં અનાથાશ્રમમાં મનહરલાલના અવસાન પછીના શોકના માહોલને વર્ણવવામાં આવ્યો છે. મનહરલાલ, જે અનાથાશ્રમના આત્મીય સભ્ય હતા, બાળકોના જીવનમાં લાગણી અને પ્રેમનું મહત્ત્વ ધરાવતા હતા. તેમના અવસાનને કારણે બાળકોને તેમના પિતાના ગુમાવવાની લાગણી થઇ, જેનાથી તેમને અનાથ બનવાનો અનુભવ થયો. મનહરલાલની અનાથાશ્રમમાં પ્રવેશી જવાની અને સેવા આપવાની ઇચ્છા દરેક માટે અચરજરૂપ હતી. તેમણે બાળકોના સંસ્કાર અને શિક્ષણમાં યોગદાન આપવાનું નક્કી કર્યું, અને તેમનો આર્થિક સહયોગ ન હોવા છતાં, મનહરલાલે પોતાના જીવનના અંતે તેમની મિલકત અનાથાશ્રમને આપવાની વાત કરી હતી. દલપત, અનાથાશ્રમના યુવાન ટ્રસ્ટી, મનહરલાલની લાગણીઓને સમજીને તેમને સ્વાગત કરે છે. મનહરલાલના આવવા પછી, તેમણે બાળકો સાથે મળીને શીખવા અને વૃદ્ધિ માટે કામ શરૂ કર્યું, જેના કારણે બાળકોમાં એક પિતાની ભાવનાનું સર્જન થયું. આ રીતે, મનહરલાલના જીવનમાં અનાથાશ્રમ માટે તેમના પ્રેમ અને સ્નેહની વાર્તા છે, જે છેલ્લા સમયે પણ તેમના તરફથી બાળકોને મળી છે.

by Rakesh Thakkar in Gujarati Short Stories

Writen by Rakesh Thakkar

Category Short Stories