പണം മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെക്കാൾ വലുതാകുമ്പോൾ…
മലപ്പുറത്തെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമായിരുന്നു മണ്ണാർക്കാട്. പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ വയലുകളും ഇടവഴികളും പുഴയോരങ്ങളും കൊണ്ട് മനോഹരമായ ആ ഗ്രാമത്തിൽ എല്ലാവർക്കും സുപരിചിതനായ ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു. പേര് ബഷീർ. എന്നാൽ നാട്ടുകാർ സ്നേഹത്തോടെ അയാളെ വിളിച്ചിരുന്നില്ല. ചിലർ പരിഹാസത്തോടെയും മറ്റു ചിലർ ഭയത്തോടെയും അയാളെ വിളിച്ചു.
“ദല്ലാൾ ബഷീർ!”
ഭൂമി വിൽക്കാനും വാങ്ങാനും, വീടുകൾ വാടകയ്ക്ക് നൽകാനും, വിവാഹാലോചനകൾ നടത്താനും, ബാങ്കിൽനിന്ന് വായ്പ സംഘടിപ്പിക്കാനും എന്തിനും ഏതിനും ബഷീർ ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് ആളുകൾക്കിടയിൽ ഒരു ഇടപാട് നടന്നാൽ അതിൽനിന്ന് ഒരു വിഹിതം അയാൾക്ക് കിട്ടിയിരിക്കണം. അതായിരുന്നു അയാളുടെ ജീവിതതത്വം.
“ഈ ലോകത്ത് പണമില്ലാത്തവന് വിലയില്ല. പണമുള്ളവന് വഴിയുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നവനാണ് ബുദ്ധിമാൻ,” എന്ന് അയാൾ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.
ബഷീറിന് സ്വന്തമായി വലിയ വീടുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്ത് വിലകൂടിയ കാർ, കൈയിൽ ഏറ്റവും പുതിയ മൊബൈൽ ഫോൺ, ശരീരത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ. പുറമേ നോക്കിയാൽ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം നേടിയ ഒരാൾ.
പക്ഷേ, ആ വീടിന്റെ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അയാൾ മറച്ചുവെച്ച ചില രഹസ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
### 1. ഒരു പാവപ്പെട്ട കുടുംബം
അതേ ഗ്രാമത്തിൽ രാമൻ എന്നൊരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. ചെറിയൊരു വീടും രണ്ടേക്കർ വയലുമായിരുന്നു അയാളുടെ സമ്പാദ്യം. ഭാര്യ സാവിത്രിയും മകൾ മീനുവുമായിരുന്നു ലോകം.
മീനുവിന് നഴ്സിങ് പഠിക്കണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം. എന്നാൽ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാരണം അവളുടെ പഠനം പാതിവഴിയിൽ മുടങ്ങുമെന്ന സ്ഥിതിയായി.
ഒരു ദിവസം രാമൻ തന്റെ വയലിന്റെ ഒരുഭാഗം വിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ബഷീർ അയാളുടെ മുന്നിലെത്തിയത്.
“രാമേട്ടാ, നിങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തിന് നല്ല വില കിട്ടും. നഗരത്തിൽനിന്ന് ഒരു വലിയ വ്യാപാരി സ്ഥലം അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ സംസാരിക്കാം.”
രാമന് ആശ്വാസമായി.
“എനിക്ക് മകളുടെ പഠനത്തിന് പണം വേണം, ബഷീറേ. നല്ല വില കിട്ടിയാൽ മതി.”
ബഷീർ ചിരിച്ചു.
“അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം. എന്നെ വിശ്വസിച്ചാൽ മതി.”
ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. വ്യാപാരി സ്ഥലം വാങ്ങാൻ തയ്യാറായി. എന്നാൽ രാമനോട് ബഷീർ പറഞ്ഞത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
“രാമേട്ടാ, ഇപ്പോൾ സ്ഥലത്തിന് വലിയ വിലയില്ല. കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഞാൻ ഈ വില ഉറപ്പിച്ചത്.”
രാമൻ വിശ്വസിച്ചു. അയാൾ സ്ഥലം വിറ്റു. എന്നാൽ യഥാർഥത്തിൽ വ്യാപാരി നൽകിയ തുകയിൽനിന്ന് വലിയൊരു ഭാഗം ബഷീർ സ്വന്തം കമ്മീഷനായി മാറ്റിവെച്ചിരുന്നു. അതും രാമൻ അറിയാതെ.
സ്ഥലം വിറ്റ പണംകൊണ്ട് മീനുവിന്റെ പഠനം ആരംഭിച്ചു. പക്ഷേ, തനിക്ക് അർഹമായ പണം ലഭിച്ചില്ലെന്ന സത്യം ആ പാവപ്പെട്ട കുടുംബം അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
### 2. ബന്ധങ്ങളുടെ വ്യാപാരി
ബഷീറിന്റെ അടുത്ത ഇര അഷ്റഫ് എന്ന ചെറുകിട വ്യാപാരിയായിരുന്നു. കട വികസിപ്പിക്കാൻ ബാങ്ക് വായ്പ വേണം. ബാങ്കിൽ പരിചയമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ബഷീർ ഇടപെട്ടു.
“വായ്പ ശരിയാക്കാം. പക്ഷേ ചില ചെലവുകളുണ്ട്. അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”
അഷ്റഫ് അയാൾക്ക് പണം നൽകി. വായ്പ ലഭിച്ചു. എന്നാൽ അതിന്റെ പേരിൽ പലരിൽനിന്നും ബഷീർ പണം വാങ്ങിയിരുന്നു.
ആർക്കും അയാളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം, ഗ്രാമത്തിലെ പലരുടെയും സ്വകാര്യവിവരങ്ങൾ ബഷീറിന് അറിയാമായിരുന്നു.
വിവാഹാലോചനകൾക്കിടയിൽ അയാൾ കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ഒരാളുടെ സ്വത്ത് പെരുപ്പിച്ചുകാട്ടി, മറ്റൊരാളുടെ കുറവുകൾ മറച്ചുവെച്ചു. രണ്ട് കുടുംബങ്ങൾ തമ്മിൽ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചാൽ അയാൾക്ക് കമ്മീഷൻ കിട്ടും.
“വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ അവരുടെ ജീവിതം അവർ നോക്കട്ടെ. എന്റെ പണം എനിക്ക് കിട്ടിയാൽ മതി,” എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ ചിന്ത.
അങ്ങനെ, മനുഷ്യരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ അയാൾ സ്വന്തം സമ്പത്തിന്റെ കൊട്ടാരം പണിതു.
### 3. തിരിച്ചടിയുടെ തുടക്കം
ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പുതിയൊരു കുടുംബം താമസിക്കാനെത്തി. നഗരത്തിലെ വലിയ വ്യവസായിയായിരുന്ന വിജയന്റെ കുടുംബം.
ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു റിസോർട്ട് നിർമിക്കാനായിരുന്നു വിജയന്റെ പദ്ധതി. വലിയൊരു ഭൂമി വാങ്ങാൻ അയാൾ തീരുമാനിച്ചു. ബഷീറിന് ഇതൊരു സുവർണാവസരമായിരുന്നു.
“സാറേ, ഈ പ്രദേശത്ത് ഏറ്റവും നല്ല സ്ഥലം എന്റെ പരിചയത്തിലുണ്ട്. ഉടമകളെല്ലാം എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാണ്.”
വിജയൻ ബഷീറിനെ വിശ്വസിച്ചു. കോടികളുടെ ഇടപാടായിരുന്നു അത്.
എന്നാൽ ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രേഖകളിൽ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അവ പരിഹരിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ബഷീർ പണം വാങ്ങി. രേഖകൾ ശരിയാക്കുന്നതിനു പകരം, വ്യാജരേഖകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഇടപാട് വേഗത്തിലാക്കാനായിരുന്നു അയാളുടെ ശ്രമം.
ഇത്തവണ പക്ഷേ, അയാളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ തെറ്റി.
വിജയന്റെ മകൻ ആദിത്യൻ നിയമപഠനം കഴിഞ്ഞ് നാട്ടിലെത്തിയിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ സംശയം തോന്നി. കൂടുതൽ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ പലരെയും കബളിപ്പിച്ച അതേ രീതിയാണ് ബഷീർ ഇവിടെയും ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായി.
ആദിത്യൻ രാമനെ കണ്ടു. പഴയ ഇടപാടിന്റെ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചു.
“രാമേട്ടാ, നിങ്ങൾ വിറ്റ സ്ഥലത്തിന് യഥാർഥത്തിൽ എത്ര പണം കിട്ടിയെന്ന് അറിയാമോ?”
രാമൻ അമ്പരന്നു.
“ബഷീർ പറഞ്ഞ തുക കിട്ടിയല്ലോ, മോനേ.”
ആദിത്യൻ എല്ലാ വിവരങ്ങളും വിശദീകരിച്ചു. രാമന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
തന്റെ മകളുടെ ഭാവിക്കായി വിറ്റ ഭൂമിയിൽനിന്നുപോലും ഒരാൾ പണം കവർന്നെടുത്തിരിക്കുന്നു!
### 4. മുഖംമൂടി അഴിയുന്നു
ആദിത്യന്റെ സഹായത്തോടെ ഗ്രാമത്തിലെ പലരും ഒന്നിച്ചു. അഷ്റഫും മറ്റു ചിലരും തങ്ങൾക്ക് സംഭവിച്ച തട്ടിപ്പുകളുടെ വിവരങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.
ബഷീറിനെതിരെ പരാതികൾ ഉയർന്നു. രേഖകളും പണമിടപാടുകളുടെ തെളിവുകളും പരിശോധിക്കപ്പെട്ടു.
ആദ്യമൊക്കെ ബഷീർ പതിവുപോലെ ചിരിച്ചു.
“ഇതൊക്കെ ബിസിനസിന്റെ ഭാഗമാണ്. ദല്ലാളിന് കമ്മീഷൻ കിട്ടുന്നതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്?”
ആദിത്യൻ ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു:
“കമ്മീഷൻ വാങ്ങുന്നത് തെറ്റല്ല, ബഷീറിക്കാ. പക്ഷേ, ഒരാൾക്ക് കിട്ടേണ്ട പണം മറച്ചുവെക്കുന്നതും കള്ളം പറഞ്ഞ് പണം വാങ്ങുന്നതും വഞ്ചനയാണ്. വിശ്വാസത്തെ കച്ചവടം ചെയ്യാൻ ആർക്കും അവകാശമില്ല.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ബഷീറിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു.
നിയമനടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. പണം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം നൽകേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായി. ചില ഇടപാടുകൾ കോടതിയിലെത്തി. വർഷങ്ങളായി അയാൾ കെട്ടിപ്പടുത്തിരുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ മുഖംമൂടി ഒരുദിവസംകൊണ്ട് തകർന്നുവീണു.
വിലകൂടിയ കാർ മുറ്റത്തുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ വീട് അതേപോലെ നിന്നു. എന്നാൽ ആ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ പഴയതുപോലെ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഫോൺ വിളികൾ കുറഞ്ഞു. സുഹൃത്തുക്കൾ അകന്നു. അയാൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിച്ചിരുന്നവർ പോലും മുഖംതിരിച്ചു.
ആദ്യമായി ബഷീർ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു.
### 5. അവസാനത്തെ ഇടപാട്
മാസങ്ങൾക്കുശേഷം ഒരു സന്ധ്യയിൽ ബഷീർ രാമന്റെ വീട്ടിലെത്തി. മീനു അന്ന് നഴ്സിങ് പഠനം പൂർത്തിയാക്കി ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു.
“രാമേട്ടാ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം,” ബഷീർ തലതാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. “ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് മാപ്പില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. എങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട പണം തിരികെ നൽകാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.”
രാമൻ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടിയില്ല.
“ബഷീറേ, പണം നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ വേദനയേക്കാൾ വലുതാണ് ഞാൻ നിന്നെ വിശ്വസിച്ചതിന്റെ വേദന. നീ അന്ന് സത്യം പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, നീ എന്റെ നിസ്സഹായതയെ മുതലെടുത്തു.”
ബഷീറിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“ഞാൻ മാറാൻ ശ്രമിക്കും, രാമേട്ടാ.”
രാമൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“മാറണം. പക്ഷേ, വാക്കുകൾകൊണ്ടല്ല. പ്രവൃത്തികൊണ്ട്.”
അന്ന് അവിടെനിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ ബഷീറിന്റെ കൈയിൽ വലിയൊരു കരാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. കമ്മീഷൻ കിട്ടുന്ന ഒരു ഇടപാടും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അയാൾക്ക് മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം തോന്നി.
ആശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം പണമല്ലായിരുന്നു.
തെറ്റ് സമ്മതിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതായിരുന്നു.
എങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ട വിശ്വാസം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഇനിയും ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
കാലം കടന്നുപോയി. ബഷീർ പിന്നീട് ഭൂമിയിടപാടുകളിൽ സത്യസന്ധമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഓരോ ഇടപാടിന്റെയും വിവരങ്ങൾ ഇരുകക്ഷികളോടും തുറന്നുപറഞ്ഞു. കമ്മീഷൻ എത്രയെന്ന് മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചു. പഴയ കടങ്ങൾ തീർക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര പരിശ്രമിച്ചു.
എല്ലാവരും അയാളെ വീണ്ടും വിശ്വസിച്ചില്ല. ചില മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയാലും പാടുകൾ അവശേഷിക്കുമല്ലോ.
പക്ഷേ, ബഷീർ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കി: മനുഷ്യരെ വഞ്ചിച്ച് സമ്പാദിക്കുന്ന പണത്തിന് തിളക്കമുണ്ടാകാം; എന്നാൽ അതിന് മനസ്സമാധാനത്തിന്റെ വെളിച്ചമുണ്ടാകില്ല.
##
