അധ്യായം 1 — നിതിൻ
23 വയസ്സുള്ള നിതിൻ.
അവന്റെ ജീവിതം വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ആ സാധാരണ ജീവിതത്തിനുള്ളിൽ ആരും കാണാത്ത ഒരുപാട് കഥകൾ അവൻ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു.
TMC-യിൽ DRRT കോഴ്സിന്റെ രണ്ടാം വർഷ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു നിതിൻ. പഠനം, ക്ലാസ്, കൂട്ടുകാർ, ഹോസ്റ്റൽ ജീവിതം—അങ്ങനെയായിരുന്നു അവന്റെ ലോകം.
കൂട്ടുകാരുടെ ഇടയിൽ എപ്പോഴും ചിരിച്ചും കളിച്ചും നിൽക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നു അവൻ. പക്ഷേ, അവന്റെ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് വളരെ കുറച്ച് ആളുകൾക്കേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ.
അവന്റെ രണ്ടാം വർഷത്തിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു.
അവൾ നിതിനോട് അടുത്തിരുന്നു.
നിതിന് അവളോട് ഇഷ്ടം തോന്നി.
പക്ഷേ അവൾക്ക് നിതിനോട് പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
നിതിൻ ഒരിക്കലും അവളെ നിർബന്ധിച്ചില്ല.
തന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് തുറന്നു പറയാനും അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.
ഒരു ദിവസം അവൾ മറ്റൊരാളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിതിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ തകർന്നു.
അന്ന് രാത്രി അവൻ ആദ്യമായി മദ്യപിച്ചു.
അത് സന്തോഷത്തിനായിരുന്നില്ല.
മറിച്ച്, മനസ്സിലെ വേദന കുറയ്ക്കാനായിരുന്നു.
പക്ഷേ വേദന കുറയില്ലെന്ന് അന്നാണ് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയത്.
ആ രാത്രി അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്ന് ഒരുപാട് ചിന്തിച്ചു.
“എന്തിനാണ് ഞാൻ ഒരാളെ ഇത്രയും സ്നേഹിച്ചത്?”
“എന്തിനാണ് അവൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്നത്?”
“എന്റെ ജീവിതം ഇനി എങ്ങോട്ടാണ്?”
ഉത്തരമൊന്നും കിട്ടിയില്ല.
അടുത്ത ദിവസം മുതൽ നിതിൻ സ്വയം മാറാൻ തുടങ്ങി.
---
അധ്യായം 2 — രാത്രികൾ
പഠനത്തോടൊപ്പം നിതിൻ part-time ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
പകൽ ക്ലാസ്.
വൈകുന്നേരം ജോലി.
പിന്നെ രാത്രി duty.
അവൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരെയും രാത്രിയിലെ ജോലികളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
അങ്ങനെ പല രാത്രികളും ഉറക്കമില്ലാതെ കടന്നുപോയി.
മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് ഒരു part-time job മാത്രമായിരുന്നു.
പക്ഷേ നിതിന് അത് തന്റെ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഒരു വഴിയായിരുന്നു.
രാത്രിയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഉറങ്ങുന്ന സമയത്ത് അവൻ മാത്രം ഉണർന്നിരിക്കും.
ചിലപ്പോൾ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ ചിന്തിക്കും.
“മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ഈ കോളേജ് ജീവിതം അവസാനിക്കും.”
“അതിനുശേഷം എന്തായിരിക്കും?”
അവന്റെ മനസ്സിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു ചിന്ത മാത്രം.
മൂന്നാം വർഷം.
മൂന്നാം വർഷം വരുമ്പോൾ പുതിയൊരു batch കോളേജിലേക്ക് വരും.
അവരെക്കുറിച്ച് അവന് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ ജീവിതം ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആളുകളെ നമ്മളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരും.
---
അധ്യായം 3 — പുതിയ batch
ഒരു ദിവസം കോളേജിൽ പുതിയ batch എത്തി.
നിതിന് അതിൽ വലിയ താൽപര്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
അവന്റെ ജീവിതം പഠനത്തിലും ജോലിയിലും സുഹൃത്തുക്കളിലുമായിരുന്നു.
അന്ന് അവൻ ആരെയും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
പക്ഷേ ആ പുതിയ batch-ൽ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിരഞ്ജന.
ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ നിതിന് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നിയില്ല.
അവൾക്കും നിതിൻ ആരാണെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
അവരുടെ ആദ്യ കൂടിക്കാഴ്ച വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു.
ഒരു ചെറിയ സംസാരമാത്രം.
പിന്നെ ഒരു ദിവസം message.
“Hi.”
നിതിൻ മറുപടി നൽകി.
“Hi.”
അത്രയായിരുന്നു തുടക്കം.
പക്ഷേ ചില കഥകൾ വലിയ സംഭവങ്ങളിലൂടെയല്ല തുടങ്ങുന്നത്.
ഒരു ചെറിയ “Hi”യിൽ നിന്നാണ് ചില മനോഹരമായ ബന്ധങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നത്.
---
അധ്യായം 4 — Messages
ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ അവരുടെ messages വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു.
പഠനം.
കോളേജ്.
കൂട്ടുകാർ.
ചെറിയ തമാശകൾ.
പിന്നെ പതുക്കെ അവരുടെ സംസാരത്തിന്റെ സമയം കൂടി.
രാത്രിയിൽ നിതിൻ ജോലി കഴിഞ്ഞ് ഫോൺ നോക്കുമ്പോൾ നിരഞ്ജനയുടെ message ഉണ്ടാകും.
“ഇന്ന് എന്താ ഇത്ര late?”
നിതിൻ ചിരിക്കും.
“Duty ആയിരുന്നു.”
“എപ്പോഴും duty തന്നെയാണല്ലോ.”
“എന്ത് ചെയ്യാനാ?”
അവളുടെ ചെറിയ ചോദ്യങ്ങൾ പോലും നിതിന്റെ ദിവസത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു.
ഒരിക്കൽ ഏറെക്കാലത്തിന് ശേഷം അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ ഫോൺ നോക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൾ message അയച്ചോ എന്ന് നോക്കാൻ.
അവൾ online ആണോ എന്ന് നോക്കാൻ.
അവളുടെ ഒരു ചെറിയ reply കാത്തിരിക്കാൻ.
നിതിന് തന്നെ അറിയാതെ എന്തോ മാറുകയായിരുന്നു.
---
അധ്യായം 5 — സൗഹൃദത്തിൽ നിന്ന് പ്രണയത്തിലേക്ക്
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
അവരുടെ സംസാരവും വളർന്നു.
നിരഞ്ജന നിതിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
നിതിൻ തന്റെ part-time ജോലിയെക്കുറിച്ചും, രാത്രിയിലെ dutyകളെക്കുറിച്ചും, കൂട്ടുകാരെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ തന്റെ പഴയ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞില്ല.
അവന്റെ ആ മുറിവ് അവൻ മനസ്സിൽ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു.
നിരഞ്ജനയ്ക്ക് നിതിന്റെ ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ മനസ്സിലാകാൻ തുടങ്ങി.
എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ ചിരിപ്പിക്കുന്ന നിതിൻ ചിലപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ശബ്ദനാകുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“എന്താ നിനക്ക്?”
“ഒന്നുമില്ല.”
“ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ silent ആകുമോ?”
നിതിൻ ചിരിച്ചു.
“ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ പറ്റില്ല.”
നിരഞ്ജന ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
അവൾ കാത്തിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ അവൻ തന്നെ പറയുമെന്ന്.
---
അധ്യായം 6 — പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ
കാലം കടന്നു.
നിതിന് നിരഞ്ജനയെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവന് തന്നെ വ്യക്തമായി.
അവളുടെ message കാത്തിരിക്കുന്നത്.
അവളെ കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നുന്നത്.
അവൾ വിഷമിക്കുമ്പോൾ തന്റെ മനസ്സും വിഷമിക്കുന്നത്.
അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ തനിക്കും അറിയാതെ ചിരിക്കുന്നത്.
ഇതെല്ലാം പ്രണയമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പക്ഷേ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നു.
അവന് പ്രപ്പോസ് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഒരിക്കൽ അവൻ message ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
“നിരഞ്ജന, എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്…”
അവൻ കുറച്ചുനേരം നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ അത് delete ചെയ്തു.
വീണ്ടും മറ്റൊരു ദിവസം.
“എനിക്ക് നിന്നെ…”
വീണ്ടും delete.
അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഭയം.
“അവളും എന്നെ വിട്ടുപോയാൽ?”
ആദ്യത്തെ അനുഭവം അവനെ വീണ്ടും വേദനിപ്പിക്കുമോ എന്ന ഭയം.
അതിനാൽ അവൻ മിണ്ടാതിരുന്നു.
---
അധ്യായം 7 — നിരഞ്ജനയുടെ മനസ്സ്
പക്ഷേ നിരഞ്ജനയ്ക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നിതിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവൾക്കായി എന്തോ ഉണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
അവൻ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കിലും അത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾക്ക് അവനോട് പ്രണയം തോന്നിയിരുന്നു.
പക്ഷേ അവൾ കാത്തിരുന്നു.
“അവൻ തന്നെ പറയട്ടെ.”
ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങളായി മാറി.
അവരുടെ ബന്ധം കൂടുതൽ ആഴമായി.
ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവർ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിക്കും.
ചില ദിവസങ്ങളിൽ ചെറിയൊരു message മാത്രം.
പക്ഷേ സംസാരിക്കാത്ത ദിവസങ്ങളിലും അവർ പരസ്പരം ഓർക്കുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം നിരഞ്ജനയ്ക്ക് തോന്നി—
“ഇവൻ ഒരിക്കലും പറയില്ല.”
അവൾ ഏറെ നേരം ഫോൺ നോക്കി ഇരുന്നു.
അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ.
“ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ?”
“അവൻ എന്ത് വിചാരിക്കും?”
“അവന് എന്നെ ശരിക്കും ഇഷ്ടമാണോ?”
അവൾക്ക് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ പ്രണയം ചിലപ്പോൾ ഭയത്തേക്കാൾ ശക്തമാണ്.
---
അധ്യായം 8 — ആ രാത്രി
ഒരു രാത്രി നിതിൻ പതിവുപോലെ duty കഴിഞ്ഞ് മുറിയിലെത്തി.
വളരെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു.
ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ നിരഞ്ജനയുടെ message.
“നിതിൻ…”
“എന്താ?”
“എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.”
നിതിന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിച്ചു.
“പറ.”
കുറച്ച് നേരം typing…
പിന്നെ അവളുടെ message വന്നു.
“നീ എന്നോട് പറയാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.”
നിതിൻ ഒന്നും മറുപടി നൽകിയില്ല.
അവൾ വീണ്ടും എഴുതി.
“പക്ഷേ നീ പറയുന്നില്ല.”
നിതിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
അവൾക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായിരുന്നു.
പിന്നെ വന്ന message അവൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.
“അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ തന്നെ പറയാം.”
നിതിന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു.
അടുത്ത message എത്തി.
“നിതിൻ… എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.”
അവൻ കുറച്ച് നിമിഷം ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഫോൺ നോക്കി നിന്നു.
അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഒരു സന്തോഷം വീണ്ടും അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവൻ പതുക്കെ reply ചെയ്തു.
“നിരഞ്ജന… എനിക്കും നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്.”
അവൾ ചോദിച്ചു:
“പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് നീ പറഞ്ഞില്ല?”
നിതിൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു.
പിന്നെ എഴുതി:
“ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഒരാളെ സ്നേഹിച്ചു. പക്ഷേ അത് തിരികെ കിട്ടിയില്ല. അതിന് ശേഷം വീണ്ടും ആരെയെങ്കിലും സ്നേഹിക്കാൻ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു.”
നിരഞ്ജനയുടെ reply വന്നു.
“ഇനി പേടിക്കണ്ട.”
ആ നാല് വാക്കുകൾ നിതിന്റെ മനസ്സിൽ വർഷങ്ങളായി കിടന്നിരുന്ന ഭാരത്തെ അകറ്റി.
---
അധ്യായം 9 — ഒരു പുതിയ തുടക്കം
അന്ന് രാത്രി നിതിന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ ആ രാത്രി അവൻ വിഷമിച്ചിരുന്നില്ല.
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പുറത്ത് രാത്രി.
അകത്ത് ചെറിയൊരു സന്തോഷം.
അവൻ തന്റെ പഴയ ദിവസങ്ങളെ ഓർത്തു.
ആദ്യ പ്രണയം.
ആ നിരാശ.
മദ്യപിച്ച രാത്രി.
part-time ജോലി.
ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ.
സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം നടത്തിയ night dutyകൾ.
ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.
എല്ലാം ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു അർത്ഥം നേടി.
കാരണം ആ എല്ലാ ദിവസങ്ങളുടെയും അവസാനം അവനെ നിരഞ്ജനയിലേക്ക് എത്തിക്കുകയായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം കോളേജിൽ അവർ കണ്ടുമുട്ടി.
രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു.
വലിയ സംഭാഷണമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
പക്ഷേ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരിയിൽ ഒരുപാട് വാക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിതിൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ കാത്തിരുന്ന ഒരാൾ ഒരുപക്ഷേ ഇതായിരുന്നു.”
നിരഞ്ജനയും അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു—
ചില പ്രണയങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വരില്ല.
അവ പതുക്കെ വളരും.
ഒരു message ആയി തുടങ്ങും.
ഒരു സൗഹൃദമായി മാറും.
പിന്നെ ഒരു ദിവസം ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിക്കും.
---
അവസാന അധ്യായം — പറയാതെ പോയ പ്രണയം
നിതിൻ ഒരിക്കൽ കരുതിയത് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ പ്രണയം അവിടെ അവസാനിച്ചുവെന്നാണ്.
പക്ഷേ ജീവിതം അവന് മറ്റൊരു അവസരം നൽകി.
അവൻ അന്വേഷിച്ചില്ല.
പ്രണയം വരണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല.
പക്ഷേ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്ത് നിരഞ്ജന അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു.
അവരുടെ കഥയിൽ വലിയ സമ്മാനങ്ങളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളുമില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഉണ്ടായിരുന്നു—
കാത്തിരിപ്പ്.
പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കൽ.
ചെറിയ messages.
നിശ്ശബ്ദതയിൽ പോലും കൂടെയുണ്ടാകുന്ന ഒരു മനസ്സ്.
ഒടുവിൽ, പറയാൻ ഭയപ്പെട്ട ഒരാളുടെ പ്രണയം അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞപ്പോൾ…
നിതിൻ മനസ്സിലാക്കി—
ചില പ്രണയകഥകളിൽ നായകൻ പ്രപ്പോസ് ചെയ്യണമെന്നില്ല.
ചിലപ്പോൾ നായിക തന്നെയാണ് ആ കഥയുടെ അവസാന വാതിൽ തുറക്കുന്നത്.
നിതിൻ അവളുടെ പ്രണയം സ്വീകരിച്ചു.
അവരുടെ കഥ അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല.
അവിടെ നിന്നാണ് അവരുടെ യഥാർത്ഥ കഥ തുടങ്ങിയത്.
“പറയാതെ പോയ പ്രണയം… ഒടുവിൽ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ.”
