Dikarini Jasusi books and stories free download online pdf in Gujarati

દીકરીની જાસૂસી ૯

દીકરીની જાસૂસી
-રાકેશ ઠક્કર
પ્રકરણ ૯ (અંતિમ)
 
       રાત્રિના એ નાટક અને ભારે ઉથલપાથલ પછી બંગલામાં એક નવો જ સૂર્યોદય થયો હતો. ડર, શંકા અને ગેરસમજના વાદળો હવે છૂટી ગયાં હતાં. નવનીતલાલ માટે દીકરી પરનો ગુસ્સો હવે પરિપક્વ સમજદારી અને પિતાકીય સ્નેહમાં બદલાઈ ચૂક્યો હતો. એમને સમજાઈ ગયું હતું કે દીકરીઓ પર જાસૂસી કે શંકાની નજર રાખવા કરતાં જો સમયસર ખુલ્લા મને વાત કરવામાં આવે તો મોટાભાગના પ્રશ્નોની મેળે જ પરાણે વિદાય થઈ જાય છે.
 
       બીજા દિવસે સવારે નવનીતલાલે રામુકાકા અને એમના ભાણેજ કિશનને ડ્રોઈંગ રૂમમાં બોલાવ્યા. રામુકાકાના ચહેરા પર હજી પણ ડર અને ચિંતા સ્પષ્ટ દેખાતી હતી કે ક્યારે શેઠ નોકરીમાંથી કાઢી મૂકે. પરંતુ નવનીતલાલે આગળ વધીને રામુકાકાના બંને ખભા પર હાથ મૂક્યો અને એક હૂંફાળું સ્મિત આપીને કહ્યું, ‘રામુકાકા, ગત રાત્રે જે કંઈ ગેરસમજ થઈ ગઈ એ બદલ મને ક્ષમા કરજો. હું વગર વિચારે મોટું પગલું ભરવા જઈ રહ્યો હતો.’
 
         રામુકાકા ગદગદ થઈ ગયા અને બોલ્યા, ‘શેઠજી, તમે તો અમારા અન્નદાતા છો. અમારે વળી તમારી સામે ક્યારેય કાંઈ હોય?’
 
         ત્યાર પછી નવનીતલાલે કિશન સામે જોયું. કિશનની નજરો જમીન તરફ ઝૂકેલી હતી. નવનીતલાલે ગંભીર પણ મક્કમ અવાજે કહ્યું, ‘કિશન, પ્રેમ છાનોછુપો કરવા કરતાં જવાબદારી ઉઠાવીને સૂર્યના અજવાળામાં સ્વીકારવો વધારે સારો ગણાય. તું ભણવામાં હોશિયાર છે એટલે પહેલાં તારી કારકિર્દી બનાવી લે. જ્યારે તું પોતાના પગ પર ઊભો થઈ જઈશ ત્યારે સીધો મારા દરવાજે આવજે. હું કોઈ શરત વગર મારી દીકરીનો હાથ તારા હાથમાં સોંપી દઈશ. પણ આજ પછી પેલી પાછલી બારીના સ્ક્રૂ ખોલવાની કે સીડી ચડવાની જરૂર નહીં પડે!’
 
         કિશનની આંખોમાં ખુશીના આંસુ આવી ગયા અને એણે નવનીતલાલના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. સ્નેહા પણ દૂર ઊભી રહીને આ બધું જોઈ રહી હતી અને એના ચહેરા પર એક ભારે રાહત અને સંતોષનું હાસ્ય રમી રહ્યું હતું.
 
         આ ઘટનાના બે દિવસ પછી પાંચા પોળની પેલી ખખડધજ ઈમારત ‘બદામી મેન્શન’ના ચોથા માળે એક નવો જ સીન રચાયો. નવનીતલાલ સીધા જ્ઞાનેશકુમારની ઓફિસમાં દાખલ થયા. જ્ઞાનેશકુમાર પોતાની જૂની ખુરશી પર બેઠા બેઠા ચા પી રહ્યા હતા. એમણે નવનીતલાલને જોઈને એક રહસ્યમય અને આત્મવિશ્વાસુ સ્મિત આપ્યું અને પૂછ્યું, ‘બોલો શેઠજી! મારો કેસ સોલ્વ થઈ ગયો હતો ને? પેલા છોકરાને રફૂચક્કર કર્યો કે નહીં?’
 
         નવનીતલાલે ખિસ્સામાંથી ચેકબુક કાઢી અને એક નવો ચેક ભરીને ટેબલ પર મૂક્યો. જ્ઞાનેશકુમારે ચેક ઉપાડીને જોયો. એમાં સવા લાખ રૂપિયા લખેલા હતા!
 
         જ્ઞાનેશકુમાર આશ્ચર્યથી બોલી ઉઠ્યા, ‘સવા લાખ રૂપિયા, શેઠજી!’
 
         ટેબલ પર મૂકેલા સવા લાખ રૂપિયાના ચેક સામે જોઈને જ્ઞાનેશકુમારની ભમરો સહેજ ઊંચી થઈ. એમણે ચાનો કપ બાજુ પર મૂક્યો અને પોતાની વિગ સેટ કરતા નવનીતલાલ સામે શંકા અને કુતૂહલ મિશ્રિત નજરે જોઈને પૂછ્યું, ‘શેઠજી, મારી થિયરી તો એવું સાબિત કરતી હતી કે મામલો બગડેલો છે અને પેલો છોકરો કંઈક ખોટું કરી રહ્યો છે. છતાં તમે ફી કરતા ઘણું વધુ વળતર આપી રહ્યા છો? આનો અર્થ હું શું સમજું?’
 
         નવનીતલાલે એક લાંબો નિસાસો નાખ્યો, ખુરશી પર આરામથી બેઠા અને ગંભીર અવાજે બોલવા લાગ્યા: ‘જ્ઞાનેશકુમાર, તમારી એ અઢાર મિનિટની તપાસ અને કડીઓ જોડવાની કુશળતાએ ભલે ઘટનાની વિગતોમાં થોડી ભૂલ ખાધી હોય, પેલો છોકરો એ રાત્રે ખરેખર ગામડે હતો અને પેલાં તત્વો બીજા સંદર્ભમાં હતાં. પરંતુ તમારી એ થિયરીએ જ મારા ગુસ્સાની ગાડીને સાચા રસ્તે વાળી દીધી. જો તમે એ દિવસે સમયસર જાસૂસી કરીને મને રૂમની હકીકત ન બતાવી હોત તો મારા અહંકાર અને આંધળા ગુસ્સામાં મેં રામુકાકાને નોકરીમાંથી કાઢી મૂક્યા હોત અને કદાચ મારી દીકરી સાથે કંઈક એવી કઠોર વર્તણૂક કરી બેઠો હોત જે જીવનભર સુધારી ન શકાત.’
 
         ‘તમારી એ ‘૧૮ મિનિટની થિયરી’ એ ભલે અડધી વાર્તા પકડી હોય, પણ એણે મને એ હકીકતથી વાકેફ કરી દીધો કે મારી દીકરી હવે મોટી થઈ ગઈ છે અને એના જીવનમાં કોઈક આવી ચૂક્યું છે. જો તમે એ સગડ ન બતાવ્યા હોત, તો હું ક્યારેય પિતા તરીકે મારી દીકરીની અંદર ડોકિયું કરી શક્યો ન હોત. મેં ક્યારેય એ જાણવાની કોશિશ જ નહોતી કરી કે સ્નેહાના મનમાં શું ચાલે છે. તમારો એ કડક હસ્તક્ષેપ મારા માટે એક વેક-અપ કૉલ સાબિત થયો.’
 
         ‘જો મેં એ તપાસ ન કરાવી હોત તો કદાચ મારો ગુસ્સો મારા જ હસતા-રમતા પરિવારને વેરવિખેર કરી નાખત અને કોઈ મોટી દુર્ઘટના સર્જાઈ જાત. આજે મારી દીકરીનો પ્રેમ પણ સુરક્ષિત છે, એની આબરૂ પણ બચી ગઈ છે અને મારો પરિવાર પણ અકબંધ છે. આ બધું જ તમારી સમયસરની બુદ્ધિમત્તાને આભારી છે. આ વધારાના પૈસા માત્ર તમારી મહેનત નથી પણ એક પિતાની તૂટતી બચી ગયેલી દુનિયાનું મૂલ્ય છે.’
 
         જ્ઞાનેશકુમારે નવનીતલાલની આ વાત સાંભળીને ધીમેથી સ્મિત કર્યું, ચેક પોતાના ખાનામાં મૂક્યો અને સંતોષના ભાવ સાથે કહ્યું, ‘ક્યારેક ખોટા રસ્તેથી પણ સાચી મંઝિલ મળી જતી હોય છે, શેઠજી. મહત્ત્વનું એ નથી કે આપણે શું ધાર્યું હતું, મહત્ત્વનું એ છે કે અંતે પરિણામ સારા પરિવાર અને સંબંધોની જીત સાથે આવ્યું.’
 
         જ્ઞાનેશકુમારે ચેક સ્વીકારીને ગંભીરતાથી માથું હલાવ્યું અને બોલ્યા, ‘શુક્રિયા, શેઠજી. જાસૂસનું કામ માત્ર સત્ય સુધી પહોંચવાનું હોય છે, પછી ભલે એ સત્ય આપણે ધાર્યું હોય કે સાવ અલગ નીકળે!’
 
         નવનીતલાલે વિદાય લીધી. બદામી મેન્શનની એ ધૂળિયા ઓફિસ પાછળ છૂટી ગઈ અને શહેરના આકાશમાં એક નવો, સ્વસ્થ અને પ્રામાણિક સંબંધોનો સૂરજ હંમેશાં માટે ફેલાઈ ગયો.
 

સમાપ્ત.

Share

NEW REALESED