अध्याय ७
--------------
शेवट म्हणजेच नवीन सुरुवात
------------------------------------
प्रयोगशाळेतील वातावरण आता एखाद्या युद्धाच्या मैदानासारखे झाले होते. 'क्रोनोस' च्या आतून येणारा भयानक आवाज, लाल रंगाचा प्रकाश आणि यंत्राची थरथर, या सर्वांनी एक भयावह परिस्थिती निर्माण केली होती.
डॉ. फिनिक्स 'क्रोनोस' च्या कन्सोलजवळ उभा होता, त्याच्या डोळ्यात फक्त एकच दिसत गोष्ट होती - यंत्र बंद करणे. पण त्याच्या समोर निशा, त्याला थांबवायला उभी होती, तिच्या डोळ्यात एक क्रूर, वेडासारखी चमक होती.
“तू खूप उशीर केलास, डॉक्टर!” ती ओरडली.
तिचा आवाज यंत्राच्या आवाजात मिसळून गेला होता. “आता हे सर्व संपेल! हे यंत्र माझे आहे! हे डेथस्क्रिप्ट आहे, आणि मी येथे लिहिते!”
तिने कन्सोलवर अनेक बटणे दाबून यंत्राला ओव्हरलोड केले. यंत्रातून एक मोठा, भयानक आवाज येऊ लागला. यंत्राच्या आतून धूर बाहेर येऊ लागला. एका क्षणात, सर्व काही स्फोट होणार होते.
'क्रोनोस' चा लाल प्रकाश अधिक तीव्र झाला. यंत्रातून एक मोठा, भयानक आवाज येऊ लागला. सर्वजण खुप घाबरले. पूर्ण इमारत हलायला लागली जसा भूकंप आला आहे. आत्मविनाश मोड सक्रीय झाला होता....
“निशा! थांब!” डॉ. फिनिक्सने ओरडले. “हे यंत्र फक्त तुलाच नाही, तर आपल्याला सर्वांना नष्ट करेल!”
“मला पर्वा नाही!” ती हसली. “तुम्ही माझे नाव, माझे क्रेडिट, माझे यश, माझं सर्वकाही हिसकावून घेतले! आता मी हे सर्व नष्ट करेन!”
डॉ. फिनिक्सला माहित होते की तिच्यासोबत बोलण्यात आता वेळ घालवणे व्यर्थ आहे.
डॉ. फिनिक्सने लगेचच एक गुपित कोड टाइप करायचे ठरवले. हा कोड त्याने कधीच वापरायचे नाही असे ठरवले होते.
तो ‘शटडाउन कोड’ होता, जो ‘क्रोनोस’ च्या मूळ प्रोग्राममध्ये लपलेला होता, जो फक्त डॉ. फिनिक्सला माहित होता.
निशाला डॉ. फिनिक्सचा हेतू लक्षात आला. ती त्याच्या दिशेने धावली, धावताना तिने तिच्या समोर असलेले एक सूक्ष्म दर्शिका (Microscope) उचलले आणि त्याला मारण्याचा प्रयत्न केला. पण डॉ. फिनिक्सने त्याच्या कौशल्यांचा वापर करून तिने केलेला हल्ला रोखला आणि तिला जोरात दूर ढकलले. ती जमिनीवर पडली.
“तू हे करू शकत नाहीस!” ती ओरडली.
“हे माझे यंत्र आहे, निशा!” डॉ. फिनिक्सने ओरडले. “आणि मी हे नष्ट करू देणार नाही!”
त्या दोघांमध्ये कन्सोलजवळ एक भयानक झुंज सुरू झाली. निशा
डॉ. फिनिक्सला कोड टाइप करण्यापासून थांबवण्याचा प्रयत्न करत होती. ती त्याला मारायला येत होती, ओरडत होती, पण डॉ. फिनिक्स थांबला नाही. तो तिच्या प्रत्येक प्रहाराला तोंड देत होता. तो फक्त एकच गोष्ट करू इच्छित होता - यंत्र बंद करणे.
विक्रम आणि रिया दोघांनी डॉ. फिनिक्सच्या मदतीसाठी धाव घेतली. पण निशाच्या हातात एक छोटीशी बंदूक सापडली जी त्या 'द शॅडो' च्या दोन गुंडां पैकी एकाची होती, जी विक्रम सोबत लढताना खाली पडली होती. ती बंदुकीने त्यांना थांबवण्याचा प्रयत्न करत होती. तिने त्यांच्यावर बंदूक रोखली.
“थांबा. कोणीही आपल्या जागेवरून हलू नका. माझ्या जवळ येऊ नका!” ती ओरडली.
आता निशा समोर कर्नल आणि डॉ. फिनिक्स होते आणि तिच्या बाजूला जवळ रिया उभी होती.
“निशा, तुझ्या हातात जे आहे, ते सोडून दे!” विक्रमने ओरडले. “हे सर्व संपले आहे!”
“नाही!” ती हसली. “मी अजूनही जिंकणार आहे!”
तिने बंदूक विक्रमच्या दिशेने वळवली. निशा गोळी चालवणार इतक्यात बाजूला जवळच उभ्या असलेल्या रियाने लगेचच चपळाईने तिच्या हाताला धरले. गोळी सुटली, पण ती कोणालाही लागली नाही. त्या दोघांमध्ये एक भयानक झुंज सुरू झाली.
दरम्यान, डॉ. फिनिक्सने त्याचा कोड टाइप केला. 'क्रोनोस' चा लाल प्रकाश हळूहळू निळा होऊ लागला. यंत्राचा भयानक आवाज शांत झाला. यंत्राची थरथर थांबली. सगळ शांत झालं.
“नाही!” निशा ओरडली. “तू हे करू शकत नाहीस! हा माझा डेथस्क्रिप्ट आहे!”
डॉ. फिनिक्सने शांतपणे उत्तर दिले, “हे डेथस्क्रिप्ट नाही, निशा. हे जीवन आहे. मी तुला नेहमीच सांगितले होते की ‘क्रोनोस’ जीवन वाचवण्यासाठी आहे, नष्ट करण्यासाठी नाही.”
निशाने डॉ. फिनिक्सकडे पाहिले. तिच्या डोळ्यात राग, हताशा आणि पराभवाची भावना होती. तिला माहित होते की ती हरली आहे. तिच्या आयुष्यातील सर्वात मोठी चूक तिच्या डोळ्यासमोर उभी होती. तिने तिच्या हातातील बंदूक जमिनीवर फेकली आणि पळून जाण्याचा प्रयत्न केला.
“ती पळत आहे!” रियाने ओरडले.
विक्रमने आपल्या हाताला झालेल्या इजेला बाजूला ठेवून निशाचा पाठलाग केला. तो वेगाने धावला आणि तिला पकडले. “हे सर्व संपले आहे, निशा,” त्याने शांतपणे म्हटले.
त्याच वेळी, प्रयोगशाळेच्या दारातून पोलीस आणि कमांडो आत आले होते, त्यांनी निशा आणि तिच्या गुंडांना पकडले. निशाच्या चेहऱ्यावर एक निराशेचा भाव होता. तिला माहित होते की ती पकडली गेली आहे, पण तिला वाटत नव्हते की तिचा हा शेवट आहे.
“तू मला पकडू शकशील, कर्नल, पण 'द शॅडो' ला पकडणे तुला शक्य नाही.” ती हसून म्हणाली.
विक्रमने तिच्या बोलण्याकडे लक्ष दिले नाही. त्याने तिला पोलिसांच्या हातात दिले. निशा आणि तिचे सहकारी ते दोन गुंड अटक झाले.
डॉ. फिनिक्सने ‘क्रोनोस’ कडे पाहिले. त्याचा निळा प्रकाश पुन्हा एकदा चमकत होता, जणू काही त्याला पुन्हा एकदा जीव वाचवण्यासाठी तयार केले गेले होते. त्याच्या डोळ्यात अश्रू होते, पण ते दुःखाचे नव्हते. ते समाधानाचे होते. त्याने त्याचे स्वप्न वाचवले होते.
विक्रम आणि रियाने डॉ. फिनिक्सकडे पाहिले. “सर, तुम्ही हे केले!” रियाने म्हटले.
“मी नाही,” डॉ. फिनिक्सने शांतपणे म्हटले. “आपण सर्वांनी. तुमच्या मदतीशिवाय हे मला एकट्याला शक्य नव्हते.”
त्या क्षणी, डॉ. फिनिक्सला कळले की ‘क्रोनोस’ चा खरा उद्देश काय आहे. तो फक्त एक यंत्र नाही, तर तो एक आशा आहे. आणि ही आशा एकटा माणूस तयार करू शकत नाही, तर त्याला टीमवर्क, विश्वास आणि मैत्रीची गरज आहे.
“आता काय?” विक्रमने विचारले.
“मी ‘क्रोनोस’ पूर्णपणे बंद करणार आहे,” डॉ. फिनिक्सने म्हटले. “भविष्याची शक्ती मानवी लोभासमोर एक शाप आहे. मी हे यंत्र जगापासून दूर ठेवीन.”
रिया आणि विक्रमला हे ऐकून धक्का बसला. त्यांना वाटत होते की डॉ. फिनिक्स ‘क्रोनोस’ चा वापर चालू ठेवतील. पण डॉ. फिनिक्सने एक कठोर निर्णय घेतला.
निशा ला अटक झाल्यानंतर २ - ३ दिवसांनी डॉ. फिनिक्सने एक पत्रकार परिषद बोलावली. त्याने जगाला सर्व सत्य सांगितले - ‘क्रोनोस’ ची शक्ती, निशाचा विश्वासघात, आणि ‘डेथस्क्रिप्ट’ प्रोटोकॉलचा भयानक वापर.
“भविष्याची शक्ती, मानवी लोभासमोर, एक शाप आहे,” त्याने जाहीर केले. “म्हणून, मी आज ‘क्रोनोस’ प्रकल्प मधील डेथ प्रोटोकॉल पूर्णपणे आणि अधिकृतपणे बंद करत आहे आणि क्रोनोस सुद्धा बंद करत आहे."
संपूर्ण जगाला धक्का बसला. पण डॉ. फिनिक्सला माहित होते की हाच योग्य निर्णय होता.
.
.
.
या घटनेनंतर काही महिने निघून गेले. निशा आणि तिचे सहकारी तुरुंगात होते. ‘द शॅडो’ अजूनही अज्ञात होता, पण त्याच्या शोधासाठी जागतिक पातळीवर गुप्त तपास सुरू होता.
.
.
.
.
काही दिवसानंतर
दूर कुठेतरी अज्ञातवासात कर्नल च्या निगराणीखाली एक नवीन प्रयोगशाळा बनवण्यात आली.
डॉ. फिनिक्स, कर्नल आणि रिया एका नवीन, लहान पण अत्याधुनिक प्रयोगशाळेत काम करत होते. त्यांची आधीची प्रयोगशाळा ही बंद करून टाकली होती. ही प्रयोगशाळा कर्नलच्या निगराणीखाली चालत होती. त्यांनी ‘क्रोनोस’ चा मूळ डेटा आणि तत्त्वज्ञान वापरून एक नवीन, काटेकोरपणे नैतिक प्रणाली विकसित केली होती.
“नवीन सिस्टीम ऑनलाइन आहे,” रियाने म्हटले, तिच्या आवाजात उत्साह होता. “पहिला अंदाज: उत्तरेकडे ५.१ तीव्रतेचा एक लहान भूकंप. त्याचे केंद्र निर्जन प्रदेशात आहे.”
“परिपूर्ण,” डॉ. फिनिक्स म्हणाला, एक लहानसे स्मित त्याच्या चेहऱ्यावर उमटले. “हे नेहमीच असेच असावे. आपत्ती टाळणे. जीवन वाचवणे.”
कर्नलने त्याच्या खांद्यावर हात ठेवला. “तुम्ही योग्य गोष्ट केलीस,
डॉ. फिनिक्स. आता हे सिस्टीम पूर्णपणे सुरक्षित आहे.”
ते तिघेही स्क्रीनकडे पाहात राहिले, जिथे डेटा प्रवाहित होत होता. एक आशेची, शांत पहाट होती. भविष्य अजूनही अनिश्चित होते, पण ते आता विश्वासू हातात होते आणि याचा त्यांना आनंद होता. ते तिघेही आता खूप खुश होते.
.
.
.
.
डॉ. फिनिक्स ने प्रयोगशाळेतील काम उरकवून जाण्यासाठी तयारी करू लागले. डॉ. फिनिक्सने आपला कोट घेतला आणि बाहेर पडण्यासाठी वळले. ते जवळजवळ दारापर्यंत पोहोचले होते की इतक्यात त्यांना आठवल त्यांचा फोन त्यांच्या डेस्कवर विसरला आहे. ते परत माघारी फिरले, फोन उचलण्यासाठी ते वाकले, फोन ला हात लावणार की अचानक त्यांच्या फोनची स्क्रीन लाइट झाली. त्यांना एक नोटिफिकेशन दिसले. तो एक ऍलर्ट मेसेज होता.
त्यांच्या जुन्या, बंद केलेल्या ‘क्रोनोस’ सर्व्हरशी जोडलेल्या एका गुप्त बॅकअप सिस्टीमकडून तो मेसेज आलेला होता. तो लिंक फक्त
डॉ. फिनिक्सला माहित होता.
अचानक आलेला मेसेज पाहून डॉ. फिनिक्स जरा घाबरले, कारण 'क्रोनोस' त्यांनी स्वतः बंद केले होते तरी पण 'क्रोनोस' शी जोडलेला मेसेज त्यांना आला होता.
हृदय धडधडावून त्यांनी तो मेसेज टॅप केला.
तो फक्त एक छोटासा व्हिडिओ क्लिप होता. त्या व्हिडिओ क्लिप मध्ये एक अंधारलेली जागा दिसत होती. एक खुर्ची होती आणि त्या खुर्चीवर बसलेली व्यक्ती दिसत होती...
व्हिडिओ जरा पुसट दिसत होता. त्यांनी तो व्हिडिओ नीट निरखून पाहिला आणि त्यांना धक्काच बसला. त्या व्हिडिओ मध्ये खुर्चीवर बसलेली दिसणारी ती व्यक्ती...
ती...
ती...
.
.
.
.
ती निशा होती.
तिच्या हातात हातकड्या होत्या, पण ती मुक्तपणे हसत होती. ती कॅमेऱ्याकडे पाहात म्हणाली,
“हॅलो, डॉक्टर. मी तुमच्या नवीन सिस्टीमच्या लॉन्चची वाट पाहात होते. अभिनंदन. आता खरी गेम सुरु होते.”
आणि
व्हिडिओ बंद झाला.
.
.
.
हे ऐकताच डॉ. फिनिक्स गोठून उभे राहिले. त्यांचा श्वास थांबला. निशा तुरुंगात होती ना... नक्की? त्यांना व्हिडिओ वर विश्वास बसेना... त्यांना काहीच सुचेना...
त्यांनी हळूवारपणे वळून कर्नल आणि रियाकडे पाहिले, जे आनंदात सिस्टीमच्या डेटाचे विश्लेषण करत होते.
त्यांना काहीही कळले नव्हते.
त्यांच्या मनात असंख्य विचार चालू झाले. त्यांचे हे विचारचक्र चालू असतानाच डॉ. फिनिक्सचा फोन पुन्हा वाइब्रेट झाला. या वेळेस एक text मेसेज आला होता, तोही एका अज्ञात नंबरवरून.
तो मेसेज वाचताना त्यांचा चेहरा पांढरा पडला.
मेसेजमध्ये फक्त दोन शब्द लिहिलेले होते:
"I'm out."
हा मेसेज वाचल्यावर त्यांना काही सुचेना. डॉ. फिनिक्सने त्यांच्या डेस्कसमोर असलेल्या खिडकीतून बाहेर पाहिले. बाहेर रस्त्यावर, एक साधी गाडी उभी होती. त्याच्या चालकाचा चेहरा गाडीची काच बंद असल्यामुळे अंधुक दिसत होता, पण तो त्यांच्याकडे पाहत होता हे स्पष्टपणे दिसत होते आणि ती व्यक्ती हळूवारपणे हसत होता.
--------
डेथ स्क्रिप्ट भाग १ समाप्त...
---------
निशा तुरुंगातून बाहेर पडली आहे. ती डॉ. फिनिक्सच्या नवीन सिस्टीमवर लक्ष ठेवत आहे. ‘द शॅडो’ अजूनही अज्ञात आहे, आणि त्याचा प्रमुख कोण आहे, हे कोणालाच माहित नाही. निशा, जी तुरुंगात असायला हवी होती, ती बाहेर कशी आली? ती खरच बाहेर आली पण आहे का? आणि ‘I'm out’ हा मेसेज कोणी पाठवला? हे सर्व प्रश्न कथेच्या पुढील भागासाठी एक मोठे आव्हान उभे करतात.
-----------
डेथ स्क्रिप्ट भाग २ लवकरच.....
----------
ही कथा काल्पनिक असून केवळ कथेची गरज म्हणून काही ठिकाणांचा आणि व्यक्तींच्या नावाचा उल्लेख केला आहे. वाचकांनी या गोष्टीची नोंद घ्यावी.
