પ્રકરણ ૨: કિંમત અને કાઉન્ટડાઉન
રૂમમાં ગુંજેલો એ અવાજ અને કાંડા પર દેખાતું એ ડિજિટલ કાઉન્ટડાઉન—અંશુલ પથારીમાં બેઠો થઈ ગયો. તેનું આખું શરીર પરસેવે રેબઝેબ હતું. તેણે ધ્રૂજતા હાથે બેડરૂમની સ્વિચ ચાલુ કરી. લાઈટ થતાં જ રૂમનો એ આછો વાદળી પ્રકાશ ગાયબ થઈ ગયો.
તેણે તરત જ પોતાના કાંડા તરફ જોયું. ત્યાં કોઈ કાઉન્ટડાઉન નહોતું, માત્ર તેની સામાન્ય ત્વચા હતી. બાજુમાં નેહા હંમેશાંની જેમ શાંતિથી સૂતી હતી.
"શું આ ફરી કોઈ સપનું હતું?" અંશુલે જોરથી શ્વાસ લીધો. પણ આ વખતે તેનું મન આ વાત સ્વીકારવા તૈયાર નહોતું. જે અવાજ તેણે સાંભળ્યો હતો, તે એટલો વાસ્તવિક હતો કે તેના પડઘા હજી પણ તેના કાનમાં ગુંજી રહ્યા હતા: *'સુખનો સમય પૂરો થયો અંશુલ, હવે કિંમત ચૂકવવાનો સમય આવી ગયો છે...'*
તે ઊભો થયો અને બાલ્કનીમાં ગયો. જૂનાગઢની એ જ શાંત સવાર, એ જ પંખીઓનો કલરવ અને એ જ રાહદારીઓની ચહેલપહેલ હતી. પણ અંશુલ માટે હવે કંઈ જ સામાન્ય નહોતું. પાંચ વર્ષ પહેલાં જે ચિંતા ઓફિસની આવક અને ભવિષ્યની હતી, આજે એ ચિંતા પોતાની અસ્તિત્વ રક્ષાની અને આ અદ્રશ્ય રહસ્યની હતી.
ઓફિસે પહોંચ્યા પછી પણ અંશુલનું ધ્યાન કામમાં નહોતું. આજે તે દેશની સૌથી મોટી આઈટી અને રિસર્ચ ફર્મનો માલિક હતો. તેની ઓફિસ અત્યાધુનિક ગેજેટ્સ અને સુપર-કમ્પ્યુટર્સથી સજ્જ હતી.
તેણે પોતાની કેબિનમાં જઈને દરવાજો બંધ કર્યો અને તેના સૌથી વિશ્વાસુ ચીફ ટેક્નોલોજી ઓફિસર (CTO) અને વૈજ્ઞાનિક મિત્ર, ડૉ. કબીરને બોલાવ્યો. કબીર ક્વોન્ટમ ફિઝિક્સ (Quantum Physics) નો એક્સપર્ટ હતો.
"કબીર, હું તને જે કહેવા જઈ રહ્યો છું, એ સાંભળીને તને લાગશે કે હું પાગલ થઈ ગયો છું," અંશુલે ગંભીર અવાજે પાંચ વર્ષ પહેલાંની એ રાત અને ગઈકાલ રાત્રે બનેલી ઘટના વિગતવાર કહી.
કબીર પહેલાં તો સ્તબ્ધ થઈને સાંભળતો રહ્યો. પછી તેણે ચશ્મા સરખા કર્યા અને ઊંડો વિચાર કરીને બોલ્યો, "અંશુલ, તું જે કહી રહ્યો છે એ 'ક્વોન્ટમ એન્ટેંગલમેન્ટ' (Quantum Entanglement) અને 'મેની-વર્લ્ડ્સ ઇન્ટરપ્રિટેશન' (Many-Worlds Interpretation) ની થિયરી સાથે બંધ બેસે છે. વિજ્ઞાન માને છે કે આપણા જેવા જ અનંત સમાંતર બ્રહ્માંડ અસ્તિત્વ ધરાવે છે. પણ એક બ્રહ્માંડમાંથી બીજા બ્રહ્માંડમાં વસ્તુઓ કે મેસેજ મોકલવા... એ અશક્ય માનવામાં આવે છે."
"પણ એ અશક્ય મારી સાથે બન્યું છે કબીર! મારી કિસ્મત એમનેમ નથી બદલાઈ," અંશુલ વ્યાકુળ થઈને બોલ્યો.
"જો તારી વાત સાચી હોય," કબીરે કમ્પ્યુટર સ્ક્રીન તરફ જોતા કહ્યું, "તો એ સમાંતર દુનિયાના અંશુલે તને માત્ર આઈડિયા નહોતો આપ્યો. તેણે તારા મગજના સબકોન્શિયસ માઇન્ડ (અર્ધજાગ્રત મન) માં એક 'ડિજિટલ ડેટા' પ્લાન્ટ કર્યો હતો. તને જે કિસ્મત બદલાતી દેખાઈ, એ ખરેખર એ ડેટાનો ઉપયોગ કરીને તારા મગજે લીધેલા અદભુત નિર્ણયોનું પરિણામ હતું. પણ આ કાઉન્ટડાઉન..."
કબીરે અંશુલનો હાથ પકડ્યો અને એક ખાસ મેડિકલ સ્કેનર તેના કાંડા પર ફેરવ્યું. જેવું સ્કેનર અંશુલની ત્વચા પર ફર્યું, કમ્પ્યુટરની સ્ક્રીન પર લાલ લાઈટો ઝબકવા માંડી.
ત્યાં સાચે જ એક અદ્રશ્ય, સબ-એટોમિક (પરમાણુથી પણ નાની) બાયો-ચિપ દેખાઈ રહી હતી, જે અંશુલની નસો સાથે જોડાયેલી હતી. અને તેની અંદર આંકડાઓ પાછળની તરફ દોડી રહ્યા હતા!
**00:00:48:12:05** (૪૮ દિવસ, ૧૨ કલાક, ૫ મિનિટ)
કબીરના હોશ ઊડી ગયા. "ઓહ માય ગોડ! અંશુલ, આ સપનું નથી. આ હકીકત છે. તારા શરીરમાં ક્વોન્ટમ ટાઈમર સેટ થયેલું છે. બરાબર ૪૮ દિવસ પછી આ કાઉન્ટડાઉન પૂરું થશે."
"પણ આ પૂરું થશે ત્યારે શું થશે?" અંશુલે પૂછ્યું.
"કિંમત..." કબીરે ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું. "ભૌતિકશાસ્ત્રનો નિયમ છે કે બ્રહ્માંડમાં કંઈપણ મફત નથી મળતું. જો તારા સમાંતર બ્રહ્માંડના અંશુલે તને સમૃદ્ધિ આપી છે, તો કદાચ તેના બદલામાં તે તારી દુનિયા, તારું અસ્તિત્વ અથવા તો તારી સૌથી કિંમતી વસ્તુ છીનવી લેવા માંગે છે. આ એક 'કોસ્મિક ડીલ' (Cosmic Deal) હતી, જેમાં તારી મંજૂરી વિના તારો સોદો કરાયો છે."
અંશુલના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. ઘરમાં સુખ અને સમૃદ્ધિ તો આવી ગઈ હતી, પણ હવે એ સુખની પાછળ મોત કે વિનાશનો ઓછાયો મંડરાઈ રહ્યો હતો. તેને સૌથી મોટી ચિંતા નેહાની હતી. જો તેને કંઈ થઈ ગયું તો નેહા એકલી પડી જશે.
તે તે જ રાત્રે ઘરે ગયો. નેહાએ હંમેશાની જેમ હસતા ચહેરે તેનું સ્વાગત કર્યું. અંશુલ તેને બસ જોતો જ રહ્યો. તેને લાગ્યું કે આ સુખ કેટલું ક્ષણભંગુર છે. તેણે નેહાને કશું જ ન જણાવ્યું, પણ મનમાં નક્કી કરી લીધું કે તે આ રીતે હાર નહીં માને.
બીજા દિવસથી, અંશુલ અને કબીરે ઓફિસની અંડરગ્રાઉન્ડ લેબોરેટરીમાં ગુપ્ત રીતે એક એવા મશીન પર કામ કરવાનું શરૂ કર્યું જે ક્વોન્ટમ પોર્ટલને ફરીથી ખોલી શકે. અંશુલનો પ્લાન એ હતો કે કાઉન્ટડાઉન પૂરું થાય તે પહેલાં, તે પોતે ટાઈમ અને સ્પેસ ટ્રાવેલ કરીને એ સમાંતર બ્રહ્માંડમાં જશે અને પોતાની જિંદગીનો સોદો કરનાર એ 'બીજા અંશુલ' ને શોધીને આ કાઉન્ટડાઉન બંધ કરાવશે.
દિવસો ઝડપથી વીતવા લાગ્યા. કાંડા પરનું અદ્રશ્ય કાઉન્ટડાઉન હવે ઘટીને માત્ર **૦૭ દિવસ** પર આવી ગયું હતું.
લેબોરેટરીમાં મશીન તૈયાર થઈ રહ્યું હતું, વિશાળ વાયરો અને મેગ્નેટિક રીંગ્સ વચ્ચે ક્વોન્ટમ એનર્જી એકઠી થઈ રહી હતી. પરંતુ સમય ઓછો હતો અને જોખમ બહુ મોટું.
બરાબર સાતમા દિવસે, જ્યારે કાઉન્ટડાઉનના માત્ર **૩ કલાક** બાકી હતા, ત્યારે લેબોરેટરીમાં એક જોરદાર ધડાકો થયો. આખું બિલ્ડિંગ ધ્રૂજી ઊઠ્યું. કમ્પ્યુટર સ્ક્રીન્સ ક્રેક થઈ ગઈ.
અને લેબની બરાબર વચ્ચે, પાંચ વર્ષ પહેલાં દેખાયું હતું એવું જ, પણ આ વખતે ઘણું મોટું અને ભયાનક વાદળી પોર્ટલ ખૂલી ગયું. તેમાંથી ખેંચાણ એટલું જોરદાર હતું કે લેબની વસ્તુઓ હવામાં ઉડવા લાગી.
"અંશુલ! પોર્ટલ સ્ટેબલ નથી! જો તું હમણાં આની અંદર ગયો, તો કદાચ તું ક્યારેય પાછો નહીં આવી શકે, અથવા તું બ્રહ્માંડના કોઈ એવા ખૂણામાં ખોવાઈ જઈશ જ્યાં સમય જ નથી!" કબીરે બૂમ પાડી.
અંશુલે કાંડા તરફ જોયું. કાઉન્ટડાઉનની છેલ્લી ૫ મિનિટ બાકી હતી. તેનું શરીર ધીમે-ધીમે અદ્રશ્ય થવા લાગ્યું હતું, જાણે તેનું અસ્તિત્વ આ દુનિયામાંથી ભૂંસાઈ રહ્યું હોય.
તેણે કબીર સામે જોયું, "મારી પાસે કોઈ રસ્તો નથી કબીર. જો હું અહીં રહીશ તો પણ મરી જઈશ. મારે હકીકતનો સામનો કરવો જ પડશે."
અંશુલે આંખો બંધ કરી, નેહાનો ચહેરો યાદ કર્યો અને એ ભયાનક વાદળી પોર્ટલની અંદર છલાંગ લગાવી દીધી!
એક તીવ્ર પ્રકાશ, કાન ફાડી નાખે તેવો અવાજ અને પછી બધું જ શાંત...
જ્યારે અંશુલની આંખો ખૂલી, ત્યારે તે કોઈ લેબોરેટરીમાં નહોતો. તે રસ્તા પર પડ્યો હતો. તેણે આસપાસ જોયું. બિલ્ડિંગ્સ ગગનચુંબી હતી, હવામાં ગાડીઓ ઉડી રહી હતી, અને આકાશનો રંગ આછો જાંબલી હતો. તે સમાંતર બ્રહ્માંડમાં પહોંચી ચૂક્યો હતો.
તે ઊભો થયો અને સામે દેખાતા એક મોટા કાચના બિલ્ડિંગ પર તેની નજર પડી. ત્યાં એક વિશાળ ડિજિટલ બોર્ડ પર તેનો પોતાનો જ ચહેરો હતો, પણ નીચે નામ લખેલું હતું: **'સુપ્રિમ લીડર અંશુલ - ધ ટાઈમ કંટ્રોલર'
અચાનક તેની પાછળથી કોઈના બૂટનો અવાજ આવ્યો. અંશુલે પાછા વળીને જોયું. સામે એ જ સમાંતર દુનિયાનો અંશુલ હાથમાં એક વિચિત્ર ગન (Weapon) લઈને ઊભો હતો. તેના ચહેરા પર એક ક્રૂર હાસ્ય હતું.
"વેલકમ હોમ, અંશુલ," સમાંતર દુનિયાના અંશુલે કહ્યું. "મેં તને જે સુખ આપ્યું, તેની કિંમત ચૂકવવાનો સમય બરાબર પૂરો થયો. હવે તારું શરીર અને તારી દુનિયા મારી છે!"
