भाग १०: देहभान हरपलेले दिवस आणि रात्री
सुट्ट्या संपायला अजून पंचवीस दिवस बाकी होते. बाबली आंटीचे पती आणि मुलं गावी सुट्ट्यांचा आनंद घेत होते आणि इकडे नागार्जुन प्लाझाच्या चौथ्या माळ्यावर एक वेगळीच दुनिया वसली होती. दुपार झाली होती. अजय आंटीच्या (बाबली जींच्या) खोलीत कालपासूनच होता. तो त्याच्या स्वतःच्या खोलीतही गेला नव्हता, जणू काही त्याच्या स्वतःच्या खोलीचं त्याला भानच राहिलं नव्हतं. बाबली जींचं घरच आता त्याचं जग बनलं होतं, त्यांचं शरीरच त्याचं घर.दुपारचा चित्रपट बघता बघता पुन्हा दोघे कधी नग्न (निर्वस्त्र) अवस्थेत गेले हे त्यांनाही कळले नाही. चित्रपट चालू होता, पण त्यांचे लक्ष एकमेकांच्या शरीरावर होते, एकमेकांच्या स्पर्शावर. स्पर्श हळू हळू सुरू झाला आणि कधी उत्कटतेत बदलला हे त्यांनाही आठवले नाही. ओठांनी ओठांचा शोध घेतला, हात शरीरावरून फिरू लागले, एकमेकांच्या देहाची भूक अधिक तीव्र झाली. ते तसेच एकमेकांना मिठीत घेऊन बाबली जींच्या बेडरूममध्ये बेडवर गेले आणि आपली अतृप्त तहान भागवू लागले. एक अनुभवी देह (बाबली जींचा), ज्याने मागच्या दोन वर्षांनंतर (मुले झाल्यानंतर) पहिल्यांदाच इतका उत्कट अनुभव घेत होता, त्याची प्रत्येक नस जिवंत झाली होती, आणि एक फक्त आपल्या विचारांनी आणि हातांच्या अनुभवाने तयार झालेला, उत्सुक आणि उत्साही देह (अजयचा). दोघेही अतृप्त आत्मे, मागच्या दोन दिवसांपासून (किंवा जास्त) आपली तहान भागवताना पूर्णपणे बेभान झाले होते. वासना आणि प्रेम एकत्र मिसळून एक वेगळंच रसायन तयार करत होतं. त्यांच्या शरीरातील प्रत्येक कणा तृप्त होण्यासाठी आसुसलेला होता, आणि ते एकमेकांना ते देत होते.त्यांच्या मीलनातून येणारा रस (कामरस) पूर्णपणे बाहेर निघत होता, आणि ते दोघेही त्याचा पूर्ण आस्वाद घेत होते. प्रत्येक स्पर्श, प्रत्येक चुंबन, प्रत्येक आलिंगन त्यांना एका वेगळ्याच जगात घेऊन जात होतं, जिथे फक्त दोन शरीरं आणि त्यांची तीव्र इच्छा होती, त्यांची तृप्त होण्याची आस होती. ते एकमेकांच्या देहात इतके हरवून गेले होते की त्यांना आजूबाजूच्या जगाचं भानच राहिलं नव्हतं, वेळेचंही नाही.ते पुन्हा थकले आणि कधी झोपी गेले हे त्यांनाही कळले नाही. दुपारच्या ३ वाजल्यापासून ते संध्याकाळी ७:३० च्या दरम्यान दोघेही देहभान हरपलेले होते, गाढ झोपेत होते, एकमेकांच्या मिठीत. त्यांच्या शरीराची उष्णता आणि श्वासोच्छ्वास खोलीत भरून राहिले होते.बाबली जींच्या मुलांचा फोन आला, तेव्हा त्या जाग्या झाल्या. फोनची रिंग वाजली आणि अचानक त्यांना वास्तवाची जाणीव झाली, त्यांच्या चेहऱ्यावर एका क्षणासाठी एक वेगळाच भाव आला. त्यांनी फोन घेतला आणि जवळपास अर्धा तास बेडवर तशाच नग्न अवस्थेत बसूनच मुलांशी बोलत होत्या, त्यांच्या चेहऱ्यावर मुलांशी बोलण्याचा आनंद होता, पण डोळ्यात अजूनही रात्रीच्या आणि दुपारच्या मीलनाची चमक आणि गालांवर लाली होती. अजयही त्यांच्या शेजारीच तसाच नग्न अवस्थेत पडून त्यांचा संवाद ऐकत होता, त्यांच्या देहाला स्पर्श करत, त्यांना जवळ घेऊन. मुलांच्या आवाजाने खोलीत एक वेगळंच वातावरण तयार झालं होतं, जे काही वेळापूर्वीच्या उत्कटतेच्या विरुद्ध होतं, पण त्यांच्या नग्न शरीरासाठी हे आता सामान्य झालं होतं.मुलांशी बोलणं संपल्यावर बाबली आंटी तशाच नग्न अवस्थेत उठून स्वयंपाकघरात जेवण बनवायला लागल्या. त्यांच्या शरीरावर कपडा नव्हता, त्यांचे वक्ष, कंबर, जांघा – सगळं काही उघडं होतं, पण त्यांना त्याची पर्वा नव्हती, किंवा कदाचित त्या अजयच्या समोर इतक्या मोकळ्या झाल्या होत्या की त्यांना कपड्यांची गरजच वाटत नव्हती, त्यांना त्यांच्या देहाची आता लाज वाटत नव्हती, तर गर्व वाटत होता. अजयसुद्धा तसाच नग्न होता. तो उठला आणि स्वयंपाकघरात येऊन त्यांना मदत करू लागला. नग्न अवस्थेत स्वयंपाकघरात त्यांचा वावर सुरू होता. स्वयंपाकघरात जेवण बनवताना त्यांच्यात गंमतीशीर आणि काहीशा अश्लील, कामुक गप्पा चालू होत्या. एकमेकांना स्पर्श करत, कधी मागून मिठी मारत, कधी एकमेकांच्या कानात काहीतरी कुजबुजत, हसत खिदळत, त्यांनी जेवण तयार केलं. नग्न अवस्थेत स्वयंपाक करण्याची ती अनुभूती त्यांच्यासाठी पूर्णपणे नवीन आणि रोमांचक होती, एका वेगळ्याच प्रकारची जवळीक निर्माण करणारी.आणि पुन्हा रात्री ते पुढच्या सकाळपर्यंत नग्न अवस्थेतच होते. जेवणानंतर ते तसेच बेडवर परत आले, त्यांच्या देहाची भूक पुन्हा जागृत झाली होती. रात्री त्यांनी पुन्हा एकदा एकमेकांच्या देहाची खोली शोधली, एकमेकांना पूर्णपणे तृप्त केले, त्यांचे शरीर आता एकमेकांसाठी पूर्णपणे खुले झाले होते. कपड्यांची गरज राहिली नव्हती. सकाळचे ९ वाजले होते, दोघेही तसेच नग्न अवस्थेत उठले.दोघेही उठून सोबतच पुन्हा आंघोळीला गेले. मोरीमध्ये (बाथरूममध्ये), गरम पाण्याच्या धारेखाली, त्यांनी पुन्हा एकदा एकमेकांना जवळ घेतलं. साबणाचा फेस त्यांच्या नग्न शरीरावरून ओघळत होता, आणि त्यांचे हात एकमेकांच्या देहावर फिरत होते. आंघोळीच्या ओल्या आणि गरम वातावरणात त्यांची कामक्रिडा (संभोग) सुरू झाली. एकमेकांच्या मिठीत घेऊन, ओल्या शरीरांनी एकमेकांना स्पर्श करत, त्यांनी मोरीमध्येच उत्कट क्षण अनुभवले. पाण्याची धार आणि त्यांच्या शरीराची गरमी एकत्र मिसळून एक वेगळंच सुख देत होती.अजयला त्याच्या बॉसचा फोन आला, तेव्हा तो थोडा भानावर आला. फोन वाजल्यामुळे त्याला वेळेची जाणीव झाली. त्याने फोन घेतला आणि कामासाठी बोलावलं गेलं. त्याने बाबली जींचा निरोप घेतला. बाबली जींच्या चेहऱ्यावर थोडीशी काळजी आणि वेगळे होण्याची वेदना होती, पण रात्री आणि सकाळच्या मीलनाची तृप्ती पण होती. अजय घाईघाईने तयार झाला आणि जवळच्या साईटवर कामासाठी निघून गेला, पण त्याचं मन आणि शरीर अजूनही बाबली जींच्यासोबतच होतं, त्यांच्या स्पर्शाची जाणीव घेऊन
क्रमशः....
.(कथा पुढे चालू राहील...)
