મુખ્ય પાત્રોનો પરિચય
આરવ : એક ઉત્સાહી અને જનૂની થિયેટર આર્ટિસ્ટ. નાટકોના સંવાદો અને ક્રાઈમ થ્રિલર વાર્તાઓ લખવાનો તેને ઘેરો શોખ છે. સ્વભાવે લાગણીશીલ, પણ ડરપોક.
રોહિત : આરવનો કડક અને પ્રોફેસનલ નાટક ડાયરેક્ટર, જે અડધી રાત્રે પણ કામનું પરફેક્શન માંગે છે.
અજાણ્યો કૉલર : પડદા પાછળનો એક ખતરનાક શાર્પશૂટર/કાતિલ, જેનો અવાજ અને મેસેજ લખવાની શૈલી જ સામે વાળાના હોશ ઉડાવી દેવા માટે પૂરતી છે.
ભાગ ૧: એક ગંભીર ભૂલ અને ભયાનક રિપ્લાય
રાત્રિના બરાબર અગિયાર વાગ્યા હતા. બારી બહાર વરસાદી પવનની સીટીઓ વાગી રહી હતી. આરવ પોતાના નાના, અસ્તવ્યસ્ત રૂમમાં ટેબલ લેમ્પના ઝાંખા અજવાળામાં લેપટોપ પર આંગળીઓ ચલાવી રહ્યો હતો. તેના રૂમમાં ચારેય બાજુ નાટકના સ્ક્રિપ્ટ પેપર્સ વિખરાયેલા પડ્યા હતા.
આગામી શુક્રવારે તેનું નવું થ્રિલર નાટક 'ધ ડાર્ક નાઇટ' સ્ટેજ પર ભજવાવાનું હતું. ડાયરેક્ટર રોહિતે તેને સખત ચેતવણી આપી હતી: "આરવ, જો આજે રાત્રે ૧૧:૩૦ સુધીમાં તું કિલરનો પાવરફુલ ક્લાઇમેક્સ ડાયલોગ નહીં મોકલે, તો હું તને આ પ્રોજેક્ટમાંથી બહાર ફેંકી દઈશ!"
આરવના કાનમાં રોહિતના આ શબ્દો ગુંજી રહ્યા હતા. તેના કપાળ પર પરસેવાના ટીપાં વળી આવ્યા. તેણે ઉતાવળમાં મગજ દોડાવ્યું અને ફોન ઉપાડ્યો. વોટ્સએપ ખોલીને તેણે એક દમદાર અને ભયાનક લાઈન ટાઈપ કરી:
"કામ થઈ ગયું છે, બોડી ક્યાં છુપાવવી?"
તેણે કોઈ પણ જાતનું નામ કે 'હેલો' લખ્યા વગર જ રોહિતના નંબર પર મેસેજ સેન્ડ કરી દીધો. પણ અતિશય ઉતાવળમાં તેનાથી એક મોટી ગફલત થઈ ગઈ. રોહિતના નંબરના છેલ્લા ડિજિટ '૯૭' ની જગ્યાએ ભૂલથી '૬૭' ટાઈપ થઈ ગયું હતું!
મેસેજ સિંગલ ટીકમાંથી ડબલ ટીક થયો અને તરત જ 'બ્લુ ટીક' થઈ ગયો.
આરવ નિરાંતનો શ્વાસ લેવા જ જતો હતો કે તેના ફોનની સ્ક્રીન ઝબકી. સિંગલ ટીકની પાંચ જ સેકન્ડમાં સામેથી જવાબ આવ્યો હતો. આરવે સ્ક્રીન પર નજર કરી અને તેનું લોહી થીજી ગયું. સામેથી મેસેજ હતો:
"નદી કિનારે, હંમેશાની જેમ. પણ તું લેટ કેમ થયો? પોલીસ પેટ્રોલિંગ શરૂ થાય એ પહેલાં પતાવી દે. અને હા, કાર ની ડિગી સરખી લોક કરજે!"
આરવની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. તેના હાથમાંથી ફોન છટકતા છટકતા રહી ગયો. આ કોઈ ડાયરેક્ટરનો જવાબ નહોતો!
તેણે ધ્રૂજતા હાથે નંબર ચેક કર્યો. એ રોહિતનો નંબર હતો જ નહીં! આ તો કોઈ તદ્દન અજાણ્યો ડિજિટ હતો. આરવનું દિલ છાતી ચીરીને બહાર આવી જાય એટલી ઝડપે ધડકવા લાગ્યું. તેનું મગજ કામ કરતું બંધ થઈ ગયું. તેણે કોઈ થિયેટરના ડાયરેક્ટરને નહીં, પણ કોઈ વાસ્તવિક કાતિલ ને મેસેજ કરી દીધો હતો... અને સામે વાળી વ્યક્તિ આરવને પોતાનો જ સાગરિત સમજી રહી હતી!
તે હજુ આ આઘાતમાંથી બહાર આવે એ પહેલાં જ તેના ફોનની સ્ક્રીન પર ફરી મેસેજ ફ્લેશ થયો:
"મેસેજ વાંચીને બેસી શું રહ્યો છે? ગાડી સ્ટાર્ટ કર, હું નદી કિનારે જ તારી રાહ જોઉં છું!"
ભાગ ૨: સત્યની શોધ અને ખતરો
આરવના હાથ ધ્રૂજી રહ્યા હતા. રૂમમાં ચાલતા પંખાનો પવન પણ હવે તેને દાહક લાગી રહ્યો હતો. તેણે મનોમન પોતાને સમજાવવાનો પ્રયાસ કર્યો: "આ ચોક્કસ કોઈની મજાક છે. રોહિતે જ મારી સાથે પ્રેન્ક કર્યો હશે, અથવા થિયેટરના કોઈ આર્ટિસ્ટે મારી સ્ક્રીપ્ટ વાંચીને મને ડરાવવા માટે આ પ્લાન બનાવ્યો હશે."
તેણે રાહતનો શ્વાસ લેવા માટે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને ચહેરા પરથી પરસેવો લૂછ્યો. પણ એ જ ક્ષણે, તેના ફોનની બઝર વાગી. નોટિફિકેશન ટાસ્કબાર પર એક નવો મેસેજ ઝબક્યો.
આ વખતે અક્ષરો વાંચતા જ આરવના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ:
"માલ પ્રોપર પેક કર્યો છે ને? પેલી રેડ કારની ડિગીમાં જ છે ને?"
રેડ કાર! આરવનું હૃદય એક ધબકારો ચૂકી ગયું.
આખી સોસાયટીમાં માત્ર એક જ લાલ રંગની સ્વિફ્ટ કાર હતી—અને એ આરવની પોતાની હતી. આ કોઈ સામાન્ય અજાણ્યો મેસેજ નહોતો. સામે વાળી વ્યક્તિને આરવની ગાડીનો રંગ પણ ખબર હતો!
આરવ ધ્રૂજતા પગલે રૂમની બારી પાસે ગયો. પરદાને સહેજ બાજુ પર ખસેડીને તેણે નીચે ગલીમાં જોયું. સ્ટ્રીટ લાઈટના ઝાંખા પીળા અજવાળામાં તેની લાલ કાર એકલી અટુલી ઊભી હતી. ગલી સન્ન હતી, માત્ર પવનનો સરસરાટ સંભળાતો હતો. પણ આરવને લાગ્યું કે તેની કારની આસપાસ કોઈ અદ્રશ્ય ખતરો મંડરાઈ રહ્યો છે.
"ના... એવું ન બની શકે," આરવ બડબડ્યો.
પોતાના મનનો ડર દૂર કરવા માટે, અથવા તો કદાચ કડવા સત્યનો સામનો કરવા માટે, તે રૂમમાંથી બહાર નીકળ્યો. લિફ્ટનો ઉપયોગ કરવાની પણ તેની હિંમત ન ચાલી, એટલે તે સીડીઓ પરથી દોડતો નીચે ઉતર્યો.
બિલ્ડિંગના પાર્કિંગમાં પહોંચીને તે પોતાની કાર તરફ આગળ વધ્યો. તેની આંગળીઓ કારની ચાવી શોધવામાં ધ્રૂજી રહી હતી. રાતના અંધારામાં કારની રેડ મેટાલિક બોડી કોઈ ભયાનક રાક્ષસ જેવી લાગી રહી હતી. તેણે આસપાસ જોયું. કોઈ નહોતું.
આરવે લોક અનલોક કર્યું—બીપ-બીપ. એ અવાજ આખી શાંત ગલીમાં ગુંજી ઊઠ્યો.
તે કારની પાછળ ગયો. કારની ડિગીના હેન્ડલ પર હાથ મૂકતા જ તેનો આખો દેહ થરથર કાંપી રહ્યો હતો. તેણે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને એક જ આંચકે ડિગી ઊંચી કરી.
અને જે દ્રશ્ય તેની આંખો સામે આવ્યું, તે જોઈને આરવના મોંમાંથી ચીસ નીકળતા નીકળતા રહી ગઈ. તેણે પોતાના બંને હાથ મોં પર ભીંસી દીધા.
ડિગીની અંદર પ્લાસ્ટિકની મોટી કાળી કોથળીમાં લપેટાયેલી એક અજાણી વ્યક્તિની લાશ પડી હતી! તેનો એક લોહીલુહાણ હાથ કાળા પ્લાસ્ટિકમાંથી બહાર લટકી રહ્યો હતો, અને તેના કાંડા પર સોનાની મોંઘી ઘડિયાળ ચમકી રહી હતી. લોહીની તીવ્ર વાસથી આરવને ઉલટી જેવું થઈ આવ્યું.
આરવ પાછળ તરફ ફેંકાયો અને જમીન પર પડી ગયો. તેનું મગજ શૂન્ય થઈ ગયું. આ કોઈ મજાક નહોતી, કોઈ નાટકનો સીન નહોતો. આ એક વાસ્તવિક, ભયાનક ખૂન હતું. તેને સમજાઈ ગયું કે કોઈએ બહુ મોટું ષડયંત્ર રચીને તેને આ ખૂનમાં ફસાવી દીધો છે!
હજુ તો તે જમીન પરથી ઊભા થવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો હતો ત્યાં જ તેના ખિસ્સામાં રહેલો ફોન ફરીથી વાઇબ્રેટ થયો.
આરવે ધ્રૂજતા હાથે ફોન બહાર કાઢ્યો. સ્ક્રીન પર એ જ અજાણ્યા નંબરનો મેસેજ હતો:
"હું નદી કિનારે પહોંચી ગયો છું. તું ક્યાં મરી ગયો છે? 15 મિનિટમાં ગાડી લઈને અહીં પહોંચ, નહીંતર પરિણામ ભોગવવા તૈયાર રહેજે!"
ભાગ ૩: ધમાકેદાર ક્લાઇમેક્સ
આરવની છાતીમાં ધબકારા અનિયંત્રિત થઈ ગયા હતા. તેના હાથમાં રહેલો ફોન જાણે લાઈવ બોમ્બ હોય તેમ સળગી રહ્યો હતો. તેણે ધ્રૂજતા અંગૂઠાથી '100' નંબર ડાયલ કરવા માટે સ્ક્રીન પર ટચ કર્યું, પણ તરત જ તેના હાથ રોકાઈ ગયા.
"જો પોલીસ આવશે તો પહેલા મને જ પકડશે. મારી જ કાર, મારી જ ડિગી અને અંદર લાશ! મારી વાત પર કોણ વિશ્વાસ કરશે?"
આરવને સમજાઈ ગયું કે જો તે અહીં જ ઉભો રહેશે તો કાં તો પોલીસ તેને જેલમાં પૂરશે અથવા પેલો અજાણ્યો કિલર તેને પણ પતાવી દેશે. તેણે પોતાના આંસુ લૂછ્યા, હિંમત ભેગી કરી અને ડ્રાઇવિંગ સીટ પર બેસી ગયો. એન્જિન ગરજી ઊઠ્યું અને તેની લાલ કાર નદી કિનારાના સૂમસામ રસ્તા તરફ દોડી ગઈ.
અડધી રાત્રિના સમયે શહેરની બહાર આવેલો નદી કિનારો તદ્દન અંધકારમય અને ભયાનક લાગી રહ્યો હતો. પાણીનો ખળભળાટ અને કાંઠા પર ઉગેલા ઘાસનો અવાજ વાતાવરણને વધુ ગંભીર બનાવી રહ્યો હતો. આરવે કારની લાઈટો બંધ કરી દીધી અને થોડે દૂર અટકી ગયો.
સામે અંધારામાં એક કાળા રંગની ગાડી ઊભી હતી. આરવનું હૃદય મોંમાં આવી ગયું.
ત્યાં જ સામેની ગાડીનો દરવાજો ખુલ્યો. મોઢા પર કાળો રૂમાલ બાંધેલી એક ઊંચી વ્યક્તિ બહાર નીકળી અને સીધી આરવની લાલ કાર તરફ ચાલીને આવવા લાગી. આરવના પરસેવાથી રેબઝેબ હાથ કારના સ્ટેયરીંગ પર ભીંસાયા. ડરના મારે તેનાથી ભૂલથી કારની હાઈ-બીમ હેડલાઈટ ઓન થઈ ગઈ!
ચોંધી દેતા તીવ્ર અજવાળામાં સામે ઊભેલી વ્યક્તિ અંજાઈ ગઈ. તેણે આંખો પર હાથ રાખ્યો. આરવે ડેશબોર્ડના અજવાળામાં અને હેડલાઈટના પ્રકાશમાં એ વ્યક્તિનો ચહેરો જોયો—અને તેના મુખમાંથી અવાજ જ ગાયબ થઈ ગયો.
એ વ્યક્તિ બીજું કોઈ નહીં, પણ આરવનો પોતાનો નાનો ભાઈ, યશ હતો!
આરવ કારમાંથી બહાર ફેંકાયો હોય તેમ નીકળ્યો અને ચીસ પાડી: "યશ?! તું... તું અહીં શું કરે છે?!"
યશ પણ આરવને જોઈને આઘાતથી બે ડગલાં પાછળ હટી ગયો. તેના હાથમાંથી પિસ્તોલ નીચે પડી ગઈ. યશનો ચહેરો પીળો પડી ગયો હતો. તે આરવ સામે અને તેની પાછળ રહેલી કાર સામે જોઈ રહ્યો.
"ભાઈ?! તું... તું અહીં કેમ છે?" યશ ધ્રૂજતા અવાજે બોલ્યો. પછી તેણે આસપાસ જોયું અને ગભરાઈને આરવનો કોલર પકડી લીધો, "તારી પાસે આ લાલ કાર કેમ છે? અને તારી પાસે મારી સુપારી વાળા કિલરનો આ મેસેજ વાળો ફોન ક્યાંથી આવ્યો?!"
આરવના મગજમાં જાણે મોટો ધમાકો થયો. બધા તાર એકસાથે જોડાઈ ગયા.
યશે પોતાના વ્યાપારિક દુશ્મનનું ખૂન કરવા માટે એક શાર્પશૂટર ને સુપારી આપી હતી. કિલરે કામ પતાવીને લાશ યશના પ્લાન મુજબ આરવની લાલ કારની ડિગીમાં મૂકી દીધી હતી (કારણ કે યશ અને આરવ એક જ ઘરમાં રહેતા હતા). પણ ખરો ટ્વિસ્ટ એ હતો કે યશનો કિલર સાથે સંપર્ક કરવાનો મેસેજ અકસ્માતે આરવ સુધી પહોંચ્યો હતો!
આરવના કિલરવાળા ડાયલોગનો મેસેજ ભૂલથી એ જ સેકન્ડે કિલરના બીજા નંબર પર ગયો હતો, અને કિલરને લાગ્યું કે આ તેના માણસ યશનો જ મેસેજ છે!
"યશ... તું આટલો મોટો ગુનેગાર નીકળ્યો?" આરવ અવાક થઈને પોતાના ભાઈ સામે જોઈ રહ્યો.
દૂરથી પોલીસની ગાડીઓનું સાયરન ગુંજવા લાગ્યું. આરવને સમજાઈ ગયું કે હવે બહુ મોડું થઈ ગયું હતું. એક ખોટા નંબરના મેસેજે રાતોરાત બે ભાઈઓની જિંદગી અને એક ભયાનક ગુના પરથી પડદો ઊંચકી લીધો હતો.
શું આ યોજના માત્ર યશને ફસાવવા માટે જ ઘડવામાં આવી હતી?
શું આરવનો આ ખૂન માં કોઈ હાથ હશે?
કે કોઈ અન્ય જ આ પ્લાન નો Master mind હશે??
જાણવા માટે વાંચો... ખોટો નંબર, સાચો ગુનો.
ભાગ:૪(ક્રમશઃ)
