સુરતના હાઇવે પર વરસી રહેલા ધોધમાર વરસાદ વચ્ચે આરવ અને નિશાની કાર હવે સિટી મોલના પરિસરમાં પ્રવેશી ચૂકી હતી. રાતના બાર વાગવા આવ્યા હતા, ઘડિયાળના કાંટા એ વાતની ગવાહી આપી રહ્યા હતા કે આજની આ ભયાનક રાત ખરેખર તેમના જીવનની "ધ લાસ્ટ નાઈટ" સાબિત થઈ શકે તેમ હતી. રસ્તાઓ પર સંપૂર્ણ સન્નાટો છવાયેલો હતો, પણ બંનેના મગજમાં વિચારો અને ડરનું એક મોટું વવાઝોડું ફૂંકાઈ રહ્યું હતું.
ડ્રાઇવિંગ સીટ પર બેઠેલા આરવે રિયર-વ્યુ મિરરમાં પાછળ નજર નાખીને ગંભીર અવાજે કહ્યું, "નિશા, પેલી ગાડી ભલે અત્યારે ભાગી છૂટી હોય, પણ મને પૂરી શંકા છે કે આપણો પીછો હજી પણ કોઈ ગુપ્ત રીતે કરી રહ્યું છે. આપણે મોલની અંદર પહોંચવામાં એક પળનો પણ વિલંબ કરી શકાતો નથી, કારણ કે સમય આપણી વિરુદ્ધ ચાલી રહ્યો છે."
નિશાએ પોતાના ધ્રૂજતા હાથે પેલી કાળી પેન ડ્રાઈવને મજબૂતાઈથી પકડી રાખી અને ગળામાં ડૂમો ભરાયા છતાં બોલી, "આરવ, મને સતત એ વાતનો ડર સતાવી રહ્યો છે કે જો આપણે આ મુસાફરીમાં પકડાઈ ગયા, તો આ કાળું સત્ય ક્યારેય દુનિયાની સામે નહીં આવી શકે. મારા કાકા વિક્રમ શાહની આ ખાસ ડાયરીમાં એવા કેટલાક વિસ્ફોટક અહેવાલો, બેંક ખાતાઓની વિગતો અને મોટા નેતાઓના નામો છે, જે આખા શહેરની પોલીસ અને સરકારની ઊંઘ કાયમ માટે હરામ કરી દેવા માટે પૂરતા છે."
પંદર મિનિટની અંદર જ તેમની કાર સિટી મોલના વિશાળ અંડરગ્રાઉન્ડ પાર્કિંગમાં દાખલ થઈ ગઈ. મોલ સંપૂર્ણપણે બંધ થઈ ચૂક્યો હતો, છતાં સિક્યુરિટી ગાર્ડની નજરચૂક કરીને તેઓ બેઝમેન્ટના એકાંત રસ્તેથી અંદર પ્રવેશવામાં સફળ રહ્યા. લોકર નંબર 42 બેઝમેન્ટના સૌથી ખૂણામાં આવેલું હતું, જ્યાં ભાગ્યે જ કોઈની નજર પડતી હતી.
આસપાસ પીળી અને ઝાંખી ટ્યુબલાઈટો અસ્પષ્ટ પ્રકાશ ફેંકી રહી હતી અને ત્યાં માત્ર તેમના પોતાના શ્વાસનો જ ભારે અવાજ ગુંજી રહ્યો હતો. આરવે ખિસ્સામાંથી પેલી રહસ્યમય ભારે ચાવી કાઢી અને લોકરના હોલમાં નાખી. એક નાનો ક્લિકનો અવાજ આવ્યો અને લોકરનું ભારે લોખંડનું બારણું ખુલી ગયું.
લોકરની અંદર એક જૂની કાળી કવરવાળી ડાયરી અને એક ચમકતું ચાંદીનું પેન્ડન્ટ રાખેલું હતું. આરવે ત્વરિતતાથી ડાયરી બહાર કાઢી અને તેના પાના ફાફડાટ ફેરવવા લાગ્યો. ડાયરીના પહેલા જ પાના પર લાલ સહીથી મોટા અક્ષરે લખેલું હતું: "જો આ ડાયરી કોઈ અયોગ્ય કે ભ્રષ્ટ હાથમાં જાય, તો સમજી લેજો કે માનવતાનો વિનાશ નિશ્ચિત છે."
અચાનક પાર્કિંગ લોટની બધી જ ફ્લડલાઇટ્સ એકસાથે ઝળહળી ઉઠી અને એક ભારેખમ પોલીસ ઓફિસરનો ગર્જના કરતો અવાજ ગુંજી ઉઠ્યો, "બસ, હવે ત્યાં જ પોતાની જગ્યાએ સ્થિર ઊભા રહી જાઓ! ચારેય બાજુથી પોલીસનો સખત ઘેરો ઘાલી દેવામાં આવ્યો છે, ભાગવાનો કોઈ જ રસ્તો નથી."
આરવ અને નિશાએ ચોંકીને પાછળ જોયું તો શહેરના સૌથી તેજસ્વી, પ્રતાપી અને અત્યંત કડક ગણાતા ઇન્સ્પેક્ટર સમર સિંહ પોતાના ચાર સશસ્ત્ર કમાન્ડો સાથે તેમની બરાબર સામે ઊભા હતા. ઇન્સ્પેક્ટર સમરના ચહેરા પર એક અપરાધને પકડ્યાની જીતનું અహంકારી સ્મિત જોવા મળતું હતું. તેમણે પોતાની સત્તાવાર પિસ્તોલનું નાળચું સીધું આરવ તરફ તાક્યું અને કડકાઈથી કહ્યું, "વિક્રમ શાહની સનસનીખેજ હત્યાના ગંભીર કેસમાં તમે બંને હવે કાયદેસર રીતે પોલીસ કસ્ટડીમાં છો."
નિશા ડરના मारे ગભરાઈને આરવની પાછળ સંતાઈ ગઈ અને ધ્રૂજતા અવાજે રડવા લાગી, "સર, ભગવાન માટે આપ અમારી વાત સમજો, અમે કોઈ ખૂન નથી કર્યું! આ હત્યાનો અસલ કાતિલ તો કોઈક બીજો જ પ્રભાવશાળી વ્યક્તિ છે, જે આ બધા પુરાવાઓને હંમેશ માટે નષ્ટ કરવા માંગે છે."
ઇન્સ્પેક્ટર સમરે પોતાના ચહેરા પર ઠંડો ભાવ લાવતા કડક અવાજે જવાબ આપ્યો, "તમારી નજરે પુરાવાઓ શું કહે છે અને શું નથી કહેતા એ તો આગામી સમયમાં કોર્ટ નક્કી કરશે, પણ હાલ પૂરતી આ ગુપ્ત ડાયરી અને પેન ડ્રાઈવ અમારા સીધા કબજામાં જ જવી જોઈએ."
પરંતુ, આ ખતરનાક નાટક અહીં જ પૂરતું અટકવાનું નહોતું. ઇન્સ્પેક્ટર સમર જેવા ડાયરી પોતાના હાથમાં લેવા માટે આગળ વધ્યા, મોલની મુખ્ય હાઈ-વોલ્ટેજ પાવર સપ્લાય લાઇન અચાનક એક રહસ્યમય શોર્ટ સર્કિટના કારણે ફાટી ગઈ અને આખો વિશાળ મોલ ગાઢ અને ભયાનક અંધારામાં ડૂબી ગયો. ચારેય તરફ અફરાતફરી અને દોડધામ મચી ગઈ.
આ અંધારાનો શ્રેષ્ઠ લાભ ઉઠાવીને આરવે નિશાનો હાથ મજબૂતાઈથી પકડ્યો અને બંને ડાયરી તથા પેન ડ્રાઈવ લઈને મોલના ગુપ્ત વેન્ટિલેશન ટનલ તરફ અદ્રશ્ય થઈ ગયા. ઇન્સ્પેક્ટર સમર પાછળથી ગુસ્સામાં બૂમો પાડતા રહ્યા, "કોઈપણ ભોગે એ બંનેને જીવતા કે મરેલા પકડી લો, એમને છટકવા ન જોઈએ!"
આખી રાત પોલીસની સઘન નજર અને ખતરનાક બાજ નજરથી બચતા-બચતા આરવ અને નિશા એક નિર્જન સુરક્ષિત ગુપ્ત જગ્યાએ પહોંચવામાં સફળ રહ્યા. "ધ લાસ્ટ નાઈટ" ની આ ભયાનક અને રોમાંચક સફરે તેમને એક કડવી હકીકત શીખવી દીધી હતી કે આ લડાઈ હવે માત્ર જીવ બચાવવાની નથી, પણ અસલ સચ્ચાઈને દુનિયાના અજવાળામાં લાવવાની છે.
