ഡോസ്
നാലാം ഭാഗം — ദി ആർക്കിടെക്റ്റ്
“ചില രഹസ്യങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്രഷ്ടാവുണ്ടാകും.
ചില സ്രഷ്ടാക്കൾക്ക് സ്വന്തം രഹസ്യങ്ങളുണ്ടാകും.”
---
അധ്യായം 40 — ആർക്കിടെക്റ്റ്
കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്ന വാക്കുകൾ മായയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല.
DOSE–02: PHASE THREE ACTIVATED
താഴെ മറ്റൊരു വരി.
WELCOME BACK, DR. MAYA MENON.
അവൾ പതുക്കെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
അർജുൻ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
“ഇത് ആരോ ഇപ്പോൾ തന്നെ ആക്ടിവേറ്റ് ചെയ്തതാണ്.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അത് സാധ്യമല്ല.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“ഈ കമ്പ്യൂട്ടർ ഇന്റർനെറ്റുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.”
മുറിയിൽ നിശ്ശബ്ദത.
അർജുൻ ഉടൻ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ കണക്ഷനുകൾ പരിശോധിച്ചു.
ഒന്നുമില്ല.
അപ്പോൾ സ്ക്രീനിൽ പുതിയൊരു സന്ദേശം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
“നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഇപ്പോഴും ഒരുമിച്ചാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു.”
മായയുടെ മുഖം മാറി.
“മൂന്നുപേർ?”
അർജുൻ ചുറ്റും നോക്കി.
“നമ്മൾ ഇവിടെ മൂന്നുപേരല്ലേ?”
മായ തലകുലുക്കി.
“അല്ല.”
“പിന്നെ?”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“നീരജ്.”
---
അധ്യായം 41 — അപ്രത്യക്ഷനായ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ
ഡോ. നീരജ് കൃഷ്ണൻ.
അഞ്ച് വർഷമായി കാണാതായ മനുഷ്യൻ.
DOSE പദ്ധതിയുടെ നാലാമത്തെ അംഗം.
അരവിന്ദ് റാവുവിന്റെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തനായ ഗവേഷകൻ.
മായയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സഹപ്രവർത്തകൻ.
പക്ഷേ പിന്നീട്…
അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
അർജുൻ പഴയ അന്വേഷണ രേഖകൾ തുറന്നു.
“നീരജിന്റെ അവസാന ഔദ്യോഗിക രേഖ അഞ്ച് വർഷം മുമ്പുള്ളതാണ്.”
“അതിനുശേഷം?”
“ഒന്നുമില്ല.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അവൻ മരിച്ചെന്ന് ഞാൻ കരുതി.”
മായ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
“അവൻ മരിച്ചിട്ടില്ല.”
“എങ്ങനെ ഉറപ്പാണ്?”
“അവൻ എന്നെ വിളിച്ചു.”
അർജുൻ അവളെ നോക്കി.
“അവൻ നിന്നോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?”
മായ മിണ്ടിയില്ല.
അവൾ ഓർത്തെടുത്തു.
‘നീ അന്വേഷിക്കുന്നിടത്തുതന്നെ.’
അത് എന്തിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു?
പഴയ ഗവേഷണകേന്ദ്രം?
നോവാക്സ്?
അല്ലെങ്കിൽ…
അവളുടെ സ്വന്തം ഓർമ്മകൾ?
---
അധ്യായം 42 — അച്ഛന്റെ പേര്
മായ തന്റെ വീട്ടിലെ പഴയ രേഖകൾ പരിശോധിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അവളുടെ അച്ഛൻ ഡോ. രാഘവൻ മേനോൻ.
രാജ്യത്തെ പ്രമുഖ ഗവേഷകരിൽ ഒരാൾ.
പത്ത് വർഷം മുമ്പ് ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് മരിച്ചതായി രേഖ.
മായയുടെ ബാല്യത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ അച്ഛൻ ശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു സംസാരിച്ചിരുന്നത്.
പക്ഷേ ഒരു കാര്യം അവൾ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വകാര്യ ഗവേഷണരേഖകൾ.
വീട്ടിലെ പഴയ സ്റ്റോർ റൂമിൽ അച്ഛന്റെ പുസ്തകങ്ങളും പേപ്പറുകളും ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മായ ഒരു പഴയ പെട്ടി തുറന്നു.
അകത്ത് ഒരു കറുത്ത നോട്ട്ബുക്ക്.
ആദ്യ പേജിൽ അച്ഛന്റെ കൈയക്ഷരം.
“മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യത്തെക്കാൾ വലിയ വിപണി ലോകത്ത് ഇല്ല.”
മായയുടെ കൈ വിറച്ചു.
അവൾ അടുത്ത പേജ് തുറന്നു.
ഒരു പേര്.
ARVIND RAO
അടുത്ത പേജ്.
NEERAJ KRISHNAN
അവസാനമായി…
MAYA
മായയുടെ ശ്വാസം മുട്ടി.
“അച്ഛന് ഇവരെല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു.”
ആദിത്യ നോട്ട്ബുക്ക് എടുത്തു.
“ഇത് എപ്പോൾ എഴുതിയതാണ്?”
തീയതി.
പതിനഞ്ച് വർഷം മുമ്പ്.
---
അധ്യായം 43 — പഴയ ചിത്രം
നോട്ട്ബുക്കിനുള്ളിൽ ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മായ ഫോട്ടോ എടുത്തു.
അതിൽ നാല് പേർ.
അവളുടെ അച്ഛൻ.
അരവിന്ദ് റാവു.
നീരജ്.
മറ്റൊരാൾ.
മായ ആ മനുഷ്യനെ തിരിച്ചറിയാൻ ശ്രമിച്ചു.
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“ആരാണത്?”
മായ തലകുലുക്കി.
“എനിക്ക് അറിയില്ല.”
ആദിത്യ ഫോട്ടോ എടുത്തു.
അവൻ കുറച്ച് നിമിഷം അതിലേക്ക് നോക്കി.
പിന്നെ അവന്റെ മുഖം മാറി.
“എനിക്ക് അറിയാം.”
“ആരാണ്?”
“വിക്രം ശേഖറിന്റെ അച്ഛൻ.”
മായ ഞെട്ടി.
“എന്ത്?”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“വിക്രം ശേഖർ കമ്പനി തുടങ്ങുന്നതിന് വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് തന്നെ അവന്റെ കുടുംബം ഈ ഗവേഷണ ശൃംഖലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“അപ്പോൾ DOSE–ന്റെ തുടക്കം?”
ആദിത്യ മറുപടി നൽകി:
“വെലോറ ഫാർമയിൽ അല്ല.”
അവൻ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി.
“ഇവിടെ നിന്നാണ്.”
---
അധ്യായം 44 — ദി ആർക്കിടെക്റ്റ്
നോട്ട്ബുക്കിന്റെ അവസാന പേജിൽ ഒരു തലക്കെട്ട്.
THE ARCHITECT
അതിനടിയിൽ:
> “അവൻ ഒരു വ്യക്തിയല്ല.
> ഒരു ആശയമാണ്.”
മായ വീണ്ടും വായിച്ചു.
അവളുടെ അച്ഛൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്?
അടുത്ത പേജിൽ ചില കുറിപ്പുകൾ.
മരുന്നുകളുടെ വിപണി.
ആശുപത്രി സംവിധാനങ്ങൾ.
ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾ.
ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനികൾ.
വിതരണ ശൃംഖലകൾ.
ഇവയെല്ലാം തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ച ഒരു വലിയ ചിത്രം.
മായ പതുക്കെ മനസ്സിലാക്കി.
“ആർക്കിടെക്റ്റ് ഒരൊറ്റ മനുഷ്യനല്ല.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“പിന്നെ?”
“ഒരു നെറ്റ്‌വർക്ക്.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അപ്പോൾ റാവു?”
“ഒരു ഗവേഷകൻ.”
“വിക്രം?”
“ഒരു ബിസിനസുകാരൻ.”
“നീരജ്?”
മായ നിശ്ശബ്ദയായി.
“അവൻ… ഉള്ളിൽ നിന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരാൾ.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“നിന്റെ അച്ഛൻ?”
മായയുടെ കണ്ണുകൾ നോട്ട്ബുക്കിൽ.
“എനിക്ക് തോന്നുന്നത്…”
അവൾ വാചകം പൂർത്തിയാക്കിയില്ല.
---
അധ്യായം 45 — രഹസ്യ സന്ദേശം
അന്നേ രാത്രി മായയുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു വീഡിയോ എത്തി.
നീരജ്.
അവൻ ഒരു ഇരുണ്ട മുറിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
“മായ, ഈ വീഡിയോ നിനക്ക് കിട്ടിയെങ്കിൽ ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ല.”
മായ ശ്വാസം പിടിച്ചു.
“നിനക്ക് സത്യം അറിയണം.”
നീരജ് തുടർന്നു:
“DOSE–02 ഒരു രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരീക്ഷണമല്ല. മനുഷ്യർ ഒരു ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധിയെ എങ്ങനെ നേരിടുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ്.”
അവൻ കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“പക്ഷേ ആ പഠനം നിയന്ത്രണം വിട്ടു.”
മായയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആശങ്ക.
“റാവു എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതി. തെറ്റായിരുന്നു.”
നീരജ് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
“റാവുവിനും മുകളിൽ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.”
വീഡിയോ അവസാനിച്ചു.
---
അധ്യായം 46 — മരണത്തിന്റെ രേഖ
അർജുൻ ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ പരിശോധിച്ചു.
മായയുടെ അച്ഛന്റെ മരണ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്.
തീയതി ശരിയായിരുന്നു.
സ്ഥലം ശരിയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഒരു വിവരത്തിൽ സംശയം.
മരണസമയത്തെ മെഡിക്കൽ രേഖയിൽ ഒപ്പിട്ട ഡോക്ടർ…
ഡോ. നീരജ് കൃഷ്ണൻ.
മായയുടെ മുഖം വെളുത്തു.
“നീരജ് അന്ന് എന്റെ അച്ഛന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു?”
അർജുൻ പറഞ്ഞു:
“അതായിരിക്കാം.”
“അപ്പോൾ അദ്ദേഹം മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?”
ആ ചോദ്യം എല്ലാവരെയും നിശ്ശബ്ദരാക്കി.
---
അധ്യായം 47 — അവസാന ദിവസം
മായ അച്ഛന്റെ പഴയ നോട്ട്ബുക്കിലെ ഒരു തീയതി ശ്രദ്ധിച്ചു.
അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിന് ഒരു ദിവസം മുമ്പുള്ളതായിരുന്നു.
അതിനടിയിൽ ഒരു വാചകം:
“മായയെ സത്യത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റണം. അവൾ അറിയുകയാണെങ്കിൽ അവർ അവളെ ഉപയോഗിക്കും.”
മായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“അച്ഛൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കാനാണ് എല്ലാം മറച്ചുവച്ചത്.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അല്ലെങ്കിൽ…”
മായ അവനെ നോക്കി.
“അല്ലെങ്കിൽ?”
“അദ്ദേഹം നിന്നെ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാക്കുകയായിരുന്നു.”
മായ തലകുലുക്കി.
“ഇല്ല.”
അവൾ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ ഉപയോഗിക്കില്ല.”
അപ്പോൾ അർജുൻ നോട്ട്ബുക്കിന്റെ അവസാന ഭാഗം തുറന്നു.
ഒരു ചെറിയ കവറിൽ ഒരു USB ഡ്രൈവ്.
അതിൽ ഒരു പേര്.
FOR MAYA
---
അധ്യായം 48 — അച്ഛന്റെ ശബ്ദം
USB ഡ്രൈവ് തുറന്നു.
വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് റെക്കോർഡ് ചെയ്ത ഒരു വീഡിയോ.
സ്ക്രീനിൽ രാഘവൻ മേനോൻ.
മായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“മോളേ…”
അവൾ ശ്വാസം പിടിച്ചു.
“നീ ഈ വീഡിയോ കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നോട് സത്യം പറയാൻ വൈകിപ്പോയി.”
വീഡിയോയിലെ അച്ഛൻ തുടർന്നു.
“DOSE പദ്ധതി ഞാൻ ആരംഭിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ അതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വളരെ നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നു.”
മായ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.
“നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പോലും ഞാൻ ഇതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.”
അദ്ദേഹം ഒരു ഫയൽ ഉയർത്തി.
“അവർക്ക് വേണ്ടത് ഒരു പുതിയ മരുന്നല്ല.”
“അവർക്ക് വേണ്ടത്…”
അദ്ദേഹം നിശ്ശബ്ദനായി.
“ആരോഗ്യസംവിധാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശക്തിയാണ്.”
മായ വിറച്ചു.
“അവർ ആശുപത്രികളെ മാത്രം നിയന്ത്രിക്കില്ല. മരുന്നുകളുടെ വിതരണവും ഗവേഷണവും വിവരങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കും.”
വീഡിയോയിലെ അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് ഭയം.
“അവരുടെ യഥാർത്ഥ പദ്ധതി ഒരിക്കൽ നടപ്പായാൽ…”
വീഡിയോ പെട്ടെന്ന് അവസാനിച്ചു.
---
അധ്യായം 49 — പുതിയ പേര്
USB-യുടെ അവസാന ഫോൾഡറിൽ ഒരു ഫയൽ കൂടി.
MASTER ARCHITECT
അത് തുറന്നപ്പോൾ ഒരു പേര് മാത്രം.
മായ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
അവളുടെ മുഖം മാറി.
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“ആരാണ്?”
മായ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ആദിത്യ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
അവനും ഞെട്ടി.
വിക്രം ശേഖർ അല്ല.
അരവിന്ദ് റാവു അല്ല.
നീരജും അല്ല.
പേര്:
ഡോ. രാഘവൻ മേനോൻ
മായയുടെ അച്ഛൻ.
മുറിയിൽ നിശ്ശബ്ദത.
“പക്ഷേ അദ്ദേഹം മരിച്ചല്ലോ…”
അർജുൻ പറഞ്ഞു.
മായ പതുക്കെ മറുപടി നൽകി:
“അതെ.”
“അപ്പോൾ ഇത് എങ്ങനെ?”
അവൾ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
ഫയലിന്റെ അവസാന വരി:
MASTER ARCHITECT STATUS: ACTIVE
മായയുടെ ഹൃദയം നിശ്ചലമായതുപോലെ.
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ടില്ല.”
---
അധ്യായം 50 — ജീവനുള്ള മരണം
അർജുൻ ഉടൻ ഫയലിന്റെ ഉറവിടം പരിശോധിച്ചു.
രേഖയുടെ അവസാന അപ്ഡേറ്റ്:
ഇന്നലെ.
ആദിത്യ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
“ഇത് അസാധ്യമാണ്.”
മായ മറുപടി പറഞ്ഞു:
“അല്ല.”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ ഉറച്ചിരുന്നു.
“അഞ്ച് വർഷമായി ഞാൻ തെറ്റായ ചോദ്യമാണ് ചോദിച്ചിരുന്നത്.”
“എന്ത് ചോദ്യമാണ്?”
“എന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചോ?”
അവൾ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
“ചോദിക്കേണ്ടത്…”
ഒരു ഇടവേള.
“അദ്ദേഹം എവിടെയാണ്?”
---
അധ്യായം 51 — പുതിയ സ്ഥലം
ഫയലിൽ ഒരു കോഡ്.
LOCATION: M–17
അർജുൻ ഉടൻ ഡാറ്റ പരിശോധിച്ചു.
അത് ഒരു ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിന്റെ കോഡ് ആയിരുന്നു.
കേരളത്തിലല്ല.
രാജ്യത്തിന് പുറത്തുമല്ല.
കേരളത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ.
കൊച്ചിയിൽ നിന്ന് ഏതാനും മണിക്കൂർ മാത്രം അകലെയുള്ള ഒരു മലപ്രദേശം.
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അവിടെ ഒരിക്കൽ സർക്കാർ ഗവേഷണകേന്ദ്രം ഉണ്ടായിരുന്നു.”
മായ ചോദിച്ചു:
“ഇപ്പോൾ?”
“വർഷങ്ങളായി അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.”
അർജുൻ ജാക്കറ്റ് എടുത്തു.
“അപ്പോൾ നമുക്ക് അവിടെ പോകാം.”
മായ എഴുന്നേറ്റു.
“ഇത് എന്റെ അച്ഛനെ കണ്ടെത്താനുള്ള യാത്ര മാത്രമല്ല.”
അവൾ സ്ക്രീനിലെ DOSE–02 സന്ദേശത്തിലേക്ക് നോക്കി.
“ഇത് മുഴുവൻ പദ്ധതിയുടെ അവസാനത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്.”
---
അധ്യായം 52 — M–17
രാത്രി.
മലയോരത്ത് മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
അവരുടെ വാഹനം പഴയ ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തി.
കെട്ടിടം ഇരുട്ടിൽ.
വാതിലിന് മുകളിൽ പഴയ ബോർഡ്.
M–17 RESEARCH FACILITY
അർജുൻ ടോർച്ച് തെളിച്ചു.
വാതിൽ തുറന്നു.
അകത്ത് പൊടി.
പഴയ ഫയലുകൾ.
ശൂന്യമായ ലാബുകൾ.
മായ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു.
പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം.
“മായ…”
അവൾ നിശ്ചലമായി.
ആ ശബ്ദം അവൾക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു.
വർഷങ്ങളായി കേൾക്കാത്ത ശബ്ദം.
അവളുടെ അച്ഛന്റെ ശബ്ദം.
“നീ വരുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.”
മായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
ഇരുട്ടിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അർജുൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ആദിത്യ പിന്നോട്ട് മാറി.
മായ മാത്രം അവിടെ നിന്നു.
“അച്ഛാ…”
മനുഷ്യൻ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നടന്നു.
അത് ശരിക്കും…
ഡോ. രാഘവൻ മേനോൻ.
മായയ്ക്ക് ഒന്നും പറയാനായില്ല.
അദ്ദേഹം അവളെ നോക്കി.
“നീ വളരെയധികം കാര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.”
മായ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.
“എന്തിനാണ് അച്ഛാ?”
രാഘവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“കാരണം DOSE–02 പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ല, മായ.”
അദ്ദേഹം പിന്നിലേക്ക് നോക്കി.
വലിയ സ്ക്രീനിൽ ഒരു പുതിയ സന്ദേശം തെളിഞ്ഞു.
DOSE–03 READY
രാഘവൻ മായയെ നോക്കി.
“ഇനി നിന്റെ തീരുമാനമാണ്.”
സ്ക്രീൻ മുഴുവൻ ചുവന്ന മുന്നറിയിപ്പായി മാറി.
പുറത്ത് ഇടിമിന്നൽ.
മായയുടെ മുഖത്ത് ഭയവും കോപവും ഒരുമിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ഈ തവണ… പദ്ധതി ആരും പൂർത്തിയാക്കില്ല.”
രാഘവൻ ചിരിച്ചു.
“അത് നിനക്ക് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലായിട്ടില്ല.”
“എന്ത്?”
അദ്ദേഹം സ്ക്രീനിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.
“DOSE–03 ഇതിനകം ആരംഭിച്ചു.”
തുടരും…
