પ્રાણી ઘર નો ઊંટ
"स्वयं न जाने स्वकौशलं, न जाने स्वगुणानपि। अतो न कश्चित् फलति, यः स्वं न जानाति"
જે વ્યક્તિ પોતાની પ્રતિભા અને ગુણોને નથી જાણતો, તે ક્યારેય સફળ નથી થઈ શકતો કારણ કે તે પોતાને જ નથી સમજતો.
એક ઊંટણી અને તેનું બચ્ચું એક ઝાડ નીચે આરામ કરી રહ્યાં હતાં. બચ્ચાએ પૂછ્યું, "મા, આપણે ઊંટોની આ ખુંધ કેમ હોય છે?"
"બેટા, આપણે રણના પ્રાણીઓ છીએ. આવી જગ્યાઓ પર ખાવું-પીવું ઓછું મળે છે, એટલે ભગવાને આપણને વધુ ને વધુ ચરબી સંગ્રહ કરવા માટે આ કુંજડી આપી છે. જ્યારે આપણને ખાવું કે પાણી ન મળે, ત્યારે આમાં સંગ્રહાયેલી ચરબીનો ઉપયોગ કરીને આપણે પોતાને જીવતા રાખી શકીએ છીએ," ઊંટણીએ જવાબ આપ્યો.
બચ્ચું થોડી વાર વિચારતું રહ્યું અને પછી બોલ્યું, "ઠીક, આપણા પગ લાંબા અને પંજા ગોળ કેમ હોય છે???"
"આવો આકાર આપણા ઊંટોને રેતીમાં આરામથી લાંબા અંતર સુધી ચાલવામાં મદદ કરે છે," માએ સમજાવ્યું.
બચ્ચું ફરી થોડી વાર વિચારતું રહ્યું અને બોલ્યું, "ઠીક મા, એ કહે કે આપણી પાંપણો આટલી ગીચી અને લાંબી કેમ હોય છે?"
"જેથી જ્યારે તેજ હવાઓથી રેતી ઊડે તો તે આપણી આંખોમાં ન જાય," મા હસતાં હસતાં બોલી.
બચ્ચું થોડી વાર ચૂપ રહ્યું અને પછી બોલ્યું, "ઠીક, તો આ ખુંધ ચરબી સંગ્રહવા માટે છે, લાંબા પગ રણમાં ઝડપથી થાક્યા વગર ચાલવા માટે છે અને પાંપણો રેતીથી બચાવવા માટે છે, તો પછી આપણે આ ઝૂમાં શું કરી રહ્યા છીએ, મા???"
પણ આ વખતે મા કોઈ જવાબ ન આપી શકી અને નિરુત્તર રહી ગઈ.
ઈશ્વરે દરેક માણસને ખાસ બનાવ્યો છે. દરેક વ્યક્તિમાં એટલી ક્ષમતા છે કે તે કંઈક મોટું અને મહાન કરી શકે છે. પણ તેમ છતાં મોટાભાગના લોકો ઝૂનો ઊંટ બની જાય છે, પોતાની અંદર રહેલી અપાર યોગ્યતાઓનો ઉપયોગ જ નથી કરતા.
"मनुष्यत्वं मुमुक्षुत्वं महापुरुषसंश्रयः"
મનુષ્યનું જીવન દુર્લભ છે, એટલે તેણે પોતાના લક્ષ્યને પ્રાપ્ત કરવા માટે પ્રયાસ કરવો જોઈએ.
અને એ પ્રાપ્ત કરવા માટે સૌથી પહેલો અને સહેલો રસ્તો છે. સ્વયં ની ઓળખ.
अहम् ब्रह्मास्मि:
આપણે બધા બ્રહ્મના જ અંશ છીએ, અને આપણું વાસ્તવિક સ્વરૂપ બ્રહ્મ જ છે.
ॐ पूर्णमदः पूर्णमिदं पूर्णात् पूर्णमुदच्यते। पूर्णस्य पूर्णमादाय पूर्णमेवावशिष्यते॥ ॐ शांतिः शांतिः शांतिः॥
બ્રહ્માંડ પૂર્ણ છે અને તેમાંથી કંઈ પણ બાદ કરવામાં આવે તો પણ તે પૂર્ણ રહે છે, કારણ કે તે અનંત અને અવિનાશી છે.
જેમ ભગવાન પૂર્ણ છે તેમ હું પણ પૂર્ણ છુ. ભગવાન મોટા પૂર્ણ તેમ હું નાનો પૂર્ણ. ‘
હું કરી શકું છુ. થઇ શકશે’
આ ભગવાનની વિભૂતિ છે. આ વિચાર જીવનમાં સંક્રાંત થાયએ માટે પ્રયત્ન. મારા અંદર રહેલી શક્તિ ને ઓળખીસ તો ઉડવા આકાશ છે. નહિ તો ચાલવા જમીન છે.
પૂર્ણતાનો પંથ
દુર્લભ જીવન મળ્યું મનુષ્યનું,
લક્ષ્ય પામવા રાખું હું ધનુષ્યનું.
સ્વયંની ઓળખ છે પ્રથમ પગલું,
અહં બ્રહ્માસ્મિ, મારું સત્ય અગલું.
બ્રહ્મનો અંશ છું હું અનાદિ,
મારું સ્વરૂપ છે શાશ્વત આદિ.
પૂર્ણ છે બ્રહ્માંડ, અનંત અવિનાશી,
ઘટે કે વધે, રહે તે પ્રકાશી.
ભગવાન પૂર્ણ, હું પણ પૂર્ણ છું,
નાનો પ્રકાશ, પણ તેમાંથી જ છું.
શક્તિ અંદર રહેલી અગાધ છે,
ઓળખું તો આકાશ મારું સાધ છે.
‘હું કરી શકું’, આ વિશ્વાસનું બળ,
જીવનમાં લાવે સફળતાનું ફળ.
નહીં ઓળખું તો જમીન પર ચાલું,
પણ ઉડવા માટે આકાશને ઝાંખું.
વિભૂતિ ભગવાનની મારામાં વસે,
પ્રયત્નથી તેને પ્રગટાવું બસે.
ઓમ શાંતિ, શાંતિ મનમાં ધરું,
પૂર્ણતા તરફ પગલાં ભરું.
