రుద్రపూర్ అడవుల మధ్యలో వందల ఏళ్ల నాటి ఒక పాడుబడిన కోట ఉంది.
ఆ కోటలోకి వెళ్లిన వారెవరూ ప్రాణాలతో తిరిగి రాలేదని ఆ ఊరి ప్రజల నమ్మకం.
పద్దెనిమిదేళ్ల విక్రమ్కు చిన్నప్పటి నుండి సాహసాలంటే పిచ్చి. ఊరి జనాలు చెబుతున్నది అబద్ధమని నిరూపించడానికి, ఒక అమావాస్య రాత్రి ఎవరికీ చెప్పకుండా ఆ కోటలోకి అడుగుపెట్టాడు.
చేతిలో ఉన్న టార్చ్ లైట్ వెలుతురులో కోట లోపలి శిల్పాలు భయంకరమైన రాక్షసుల్లా కనిపిస్తున్నాయి.
కోట మధ్య భాగంలోకి వెళ్లగానే, విక్రమ్కు ఒక వింత శబ్దం వినిపించింది. టిక్.. టాక్.. టిక్.. టాక్.. అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉన్న ఆ చోట ఆ గడియారం చప్పుడు గుండెల్లో వణుకు పుట్టించింది.
టార్చ్ లైట్ అటు తిప్పాడు. అక్కడ ఒక పెద్ద రాతి గోడకు రక్తం రంగులో మెరుస్తున్న ఒక ప్రాచీన గడియారం వేలాడుతోంది.
వింత ఏమిటంటే, ఆ గడియారంలో ముళ్ళు వెనక్కి తిరుగుతున్నాయి!కుతూహలంతో విక్రమ్ దాని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
ఆ గడియారం కింద సంస్కృతంలో ఇలా రాసి ఉంది:
"కాలం వెనక్కి తిరిగితే.. ప్రాణం కరిగిపోతుంది."
విక్రమ్ ఆ వాక్యాన్ని చదివిన మరుక్షణమే.. కోట తలుపులన్నీ ఒక్కసారిగా పెద్ద శబ్దంతో బంధించబడ్డాయి. టార్చ్ లైట్ ఆరిపోయింది.
చుట్టూ దట్టమైన చీకటి. విక్రమ్ కంగారుగా ఫోన్ ఫ్లాష్ లైట్ ఆన్ చేశాడు. గడియారం వైపు చూడగానే అతని ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. ఇందాక 11:55 దగ్గర ఉన్న ముల్లు, ఇప్పుడు 11:58 కి చేరింది. అంటే 12 గంటలు అవ్వడానికి కేవలం రెండు నిమిషాలు మాత్రమే ఉంది.
సడన్గా గదిలోని ఉష్ణోగ్రత పడిపోయింది. విక్రమ్కు తన శ్వాస తానే తీసుకోలేనంత చలి వేసింది. గడియారం నుండి నల్లటి పొగ రావడం ప్రారంభమైంది.
ఆ పొగలో నుండి రెండు ఎర్రటి కళ్లు విక్రమ్ వైపు చూస్తూ భీకరంగా నవ్వాయి."వంద ఏళ్ల తర్వాత నా గడియారాన్ని తాకిన మొదటి మనిషివి నువ్వే! ఇంకొక్క నిమిషంలో ఈ ముల్లు 12 తాకగానే.. నీ ఆయుష్షు నా వశమవుతుంది.
నువ్వు కూడా ఈ కోటలోనే శవమైపోతావు!" ఆ మాయా శక్తి గర్జించింది.విక్రమ్ భయంతో వెనక్కి అడుగులు వేశాడు.
పారిపోవడానికి దారి లేదు. గడియారంలో ముల్లు 11:59 కి చేరింది. సెకండ్ల ముల్లు వేగంగా కదులుతోంది. 10.. 9.. 8.. విక్రమ్ మెదడు మొద్దుబారిపోయింది.
చేతిలో ఉన్న ఫోన్ కింద పడిపోయింది. ఆ నల్లటి పొగ అతని కాళ్లను చుట్టేసి పైకి లాగడం మొదలుపెట్టింది.
ఊపిరి ఆడటం లేదు.5.. 4.. 3.. గడియారపు పెద్ద ముల్లు కచ్చితంగా 12 మీదికి రాబోతోంది. ఆ మాయా శక్తి నోరు తెరిచి అతని ప్రాణాన్ని లాగడానికి సిద్ధమైంది.
సరిగ్గా చివరి సెకన్ లో, విక్రమ్ చేతికి కింద పడి ఉన్న ఒక పాత ఇనుప రాడ్ తగిలింది. ఆ చావు బతుకుల క్షణంలో, తన శక్తినంతా ఉపయోగించి ఆ రాడ్ను నేరుగా గడియారం మధ్యలోకి విసిరాడు.
ఢచ్ఛ్! అనే శబ్దంతో గడియారం అద్దం పగిలిపోయింది. కానీ, ముల్లు ఆగలేదు! అది కచ్చితంగా 12 ని తాకింది!కోట మొత్తం భూకంపం వచ్చినట్లు ఊగిపోవడం మొదలైంది.
విక్రమ్ కళ్లు బైర్లు కమ్మాయి. భీకరమైన శబ్దంతో కోట గోడలు బద్దలవుతుంటే విక్రమ్ స్పృహ తప్పి కింద పడిపోయాడు.
ఆ రాత్రి గడిచింది.మరుసటి రోజు ఉదయం పక్షి కూతలతో విక్రమ్ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచాడు.
సూర్యకాంతి నేరుగా అతని ముఖంపై పడుతోంది. చుట్టూ చూస్తే.. అతను కోటలో లేడు! రుద్రపూర్ అడవి నడిబొడ్డున ఒక పాత మర్రిచెట్టు కింద పడి ఉన్నాడు.
ఒంటిపై కొన్ని గీతలు తప్ప ఎక్కడా పెద్ద గాయాలు లేవు."నేను బతికే ఉన్నానా?" అని తన చేతులను తాకి చూసుకున్నాడు. విక్రమ్ ఊపిరి పీల్చుకుని, కంగారుగా జేబులో ఉన్న ఫోన్ తీసి సమయం చూశాడు.
ఫోన్ స్క్రీన్ పగిలిపోయి ఉంది, కానీ అందులో సమయం చూసి అతని గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది.
తేదీ: 15 ఆగస్టు, 1926!విక్రమ్ నమ్మలేకపోయాడు. అతను కోటలోకి వెళ్ళింది 2026 ఆగస్టు 15న.
కానీ ఫోన్ మరియు చుట్టూ ఉన్న వాతావరణం వంద ఏళ్ల క్రితం నాటి కాలాన్ని చూపిస్తున్నాయి. ఆ గడియారం ముళ్ళు 12 తాకినప్పుడు అతను చనిపోలేదు.. వంద ఏళ్ల క్రితం నాటి 'భూతకాలం' (Past) లోకి విసిరేయబడ్డాడు!
విక్రమ్ కంగారుగా అడవి దాటి ఊరి వైపు పరిగెత్తాడు. అక్కడ అతనికి పెద్ద షాక్ తగిలింది. ఇప్పుడున్న ఆధునిక ఇళ్ళు, సిమెంట్ రోడ్లు ఏవీ లేవు.
మనుషులంతా పాతకాలపు దుస్తుల్లో ఉన్నారు. ఆ ఊరి మధ్యలో ఒక పెద్ద రాజభవనం ఉంది. ఆ భవనం ముందే.. నిన్న రాత్రి తాను చూసిన పాడుబడిన కోట! ఇప్పుడు అది సరికొత్తగా, వైభవంగా వెలిగిపోతోంది.
సరిగ్గా అదే సమయంలో కోట లోపలి నుండి ఒక సైనికుల గుంపు ఒక బంధీని ఈడ్చుకుంటూ బయటకు తీసుకువచ్చారు.
ఆ బంధీని చూడగానే విక్రమ్ నోట మాట రాలేదు. చిరిగిపోయిన బట్టలతో, ఒంటి నిండా రక్తంతో ఉన్న ఆ వ్యక్తి ముఖం.. సరిగ్గా తనలాగే ఉంది! అతను మరెవరో కాదు.. వంద ఏళ్ల క్రితం జీవించిన విక్రమ్ ముత్తాత 'రుద్రప్రతాప్'.
కోట పైభాగం నుండి ఒక మంత్రగాడు గర్జించాడు, "రుద్రప్రతాప్! రాజుగారి ప్రాణ రహస్యం ఉన్న ఆ 'కాలభైరవ గడియారాన్ని' దొంగిలించాలని చూశావు. ఈ రోజు అమావాస్య రాత్రి 12 గంటలకు నీ ప్రాణాలను ఆ గడియారానికి బలి ఇస్తాను!"విక్రమ్కు అంతా అర్థమైంది.
వంద ఏళ్ల క్రితం తన ముత్తాతకు జరిగిన అన్యాయం వల్లే, ఆ గడియారం ఒక మాయా శక్తిగా మారి తన కాలంలో శాపంగా మారింది. ఇప్పుడు తన ముత్తాతను కాపాడితేనే.. భవిష్యత్తులో తను పుడతాడు, లేదంటే ఈ కాలంలోనే అతని ఉనికి తుడిచిపెట్టుకుపోతుంది.
సమయం వేగంగా కరిగిపోతోంది. రాత్రి 11:50 అయింది. విక్రమ్ రహస్యంగా కోట లోపలికి చొరబడ్డాడు. మంత్రగాడు పూజ ముగించి, రుద్రప్రతాప్ గుండెల్లో కత్తి దింపబోతున్నాడు.
సరిగ్గా అదే క్షణంలో విక్రమ్ గదిలోకి దూకి మంత్రగాడిపై దాడి చేశాడు. తనలాగే ఉన్న మరొకరిని చూడగానే అక్కడ ఉన్నవారంతా దయ్యం అనుకుని భయపడ్డారు.
విక్రమ్ వెంటనే ముత్తాత కట్లను విప్పి, "త్వరగా ఆ గడియారాన్ని పగులగొట్టండి!" అని అరిచాడు.
రుద్రప్రతాప్ పక్కనే ఉన్న ఒక పెద్ద రాతి విగ్రహాన్ని తీసి గడియారంపైకి విసిరాడు. ఢచ్ఛ్! ఈసారి గడియారం ముక్కలు ముక్కలైపోయింది. అందులో నుండి ఒక భయంకరమైన నల్లటి పొగ వెలువడి ఆ మంత్రగాడిని మింగేసింది.
గడియారం పగిలిన మరుక్షణమే.. విక్రమ్ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం మళ్ళీ తిరగడం ప్రారంభమైంది. కాంతి వేగంతో దృశ్యాలన్నీ మారిపోతున్నాయి.కళ్ళు తెరిచేసరికి.. విక్రమ్ 2026 నాటి పాడుబడిన కోటలో ఉన్నాడు.
ఉదయం ఎండ కాస్తోంది. కోట గోడపై ఆ గడియారం లేదు.కానీ, ఆ గోడపై ఒక కొత్త శాసనం రాసి ఉంది.
"నా ప్రాణాలు కాపాడిన నా మునుపటి వంశీయుడికి ధన్యవాదాలు - రుద్రప్రతాప్, 1926."
విక్రమ్ ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. తను కాల ప్రయాణం (Time Travel) చేసి తన చరిత్రను తానే మార్చేశాడు!
