જાતિવાદ કો મહાભારત
હસ્તિનાપુર અબ ભી જીવિત હૈ, દુર્યોધન હર ગાંવ મેં બૈઠ્યો,
દ્રૌપદી કો અબ ભી નંગા કરૈ, શિક્ષા-નોકરી-મંદિર મેં પૈઠ્યો।
નામ પૂછ કે પાની પિલાવૈ, જાત પૂછ કે લાત લગાવૈ,
સંવિધાન કી ગીતા રખી હૈ, પર મનુસ્મૃતિ કો અમલ કરાવૈ।
દલિત કી બારાત રોક દેત હૈં, ઘોડી પે ચઢબો અપરાધ હૈ,
મૂછ રખે તો કાટ દેત હૈં, યે કૈસો નયો સમાજવાદ હૈ?
મંદિર મેં પ્રવેશ વર્જિત હૈ, ભગવાન પે ભી કબ્જા ઇનકો,
પંડિત કહે "અછૂત હૈ તૂ", કાન્હો કો ભી શરમાવૈ જિનકો।
ઈન્ટરવ્યૂ મેં સરનેમ દેખે, મેરિટ કી બાત કરૈ દોગલા,
હજારોં સાલ સે દબે હુએ કો, એક પીઢી મેં બરાબર તોલા।
સ્કોલરશિપ પે તાના મારૈ, "આરક્ષણ કો ખૈરત બતાવૈ",
અપની સદિયોં કી લૂટ પે, પડદા ડાર કે સૂ જાવૈ।
કૃષ્ણ ને તો વિદુર કો ઘર ખાયો, દુર્યોધન કો મેવા ત્યાગ્યો,
યહાં વિદુર કો ઘર સે નિકાલૈ, દુર્યોધન કો સિંહાસન દે દેત હૈં પાગ્યો।
જબ તક રક્ત મેં જાતિવાદ હૈ, યમુના નહીં સાફ હોઈ પૈહૈ,
કલમ સે નહીં, ક્રાંતિ સે હી, યે કાલિખ ધુલ પૈહૈ॥
મીડિયા કો રાસલીલા
એંકર બન ગયો સૂત્રધાર, સ્ટુડિયો બન્યો કુરુક્ષેત્ર,
ચીખ-ચીખ કે યુદ્ધ કરાવૈ, TRP કી ખાતિર સર્વત્ર।
હિંદૂ-મુસલમાન કો નાચ નચાવૈ, મંદિર-મસ્જિદ પે બહસ કરાવૈ,
ભૂખ-બેરોજગારી-કિસાન કી, ખબર કભી ના દિખાવૈ।
ડિબેટ મેં ગાલી-ગલૌજ હોઈ, સચ કી લાશ પડી રહ જાવૈ,
એડ કે લિયે સ્ક્રીન બેચ દી, આત્મા ભી ગિરવી રખાવૈ।
સરકાર સે સવાલ પૂછે જો, ઉસકો દેશદ્રોહી બતાવૈ,
ચાપલૂસી કરૈ દિન-રાત, ઉસકો રાષ્ટ્રવાદી કહાવૈ।
રિપોર્ટર મેં સે દલાલ બન ગયો, માઈક મેં સે તલવાર,
કલમ બિક ગઈ બજાર મેં, સચ્ચાઈ ભઈ લાચાર।
નારદ મુનિ ખબર લાતે તે, લોક કલ્યાણ કે કાજ,
અબ કે નારદ સ્ટુડિયો મેં, આગ લગાવત સમાજ।
વ્રજ કી ગોપી નિર્દોષ હતી, કાન્હો સે પ્રીત લગાવતી,
યહાં કી જનતા ભોળી હૈ, મીડિયા કે જહર કો પી જાતી॥
બાબા કો બિઝનેસ
ભગવા ચોલા પૈર કે બાબા, મર્સિડીઝ મેં ઘૂમૈ,
ભક્તન કો "મોહ ત્યાગો" કહૈ, ખુદ સોના-ચાંદી મેં ઝૂમૈ।
આશ્રમ નહીં ફાઈવ સ્ટાર હૈ, સ્વિમિંગ પૂલ ભી લગ્યો,
Z+ સિક્યોરિટી સંગ ચલૈ, ભગવાન સે ભી ડર ના લગ્યો।
"ચરણ ધૂલ લે લો" કહૈ, એક ચરણ કી કીમત લાખ,
કેંસર-એડ્સ સબ ઠીક કરૈ, ડોક્ટર સે ભી બડો હૈ ફાંક।
ટીવી પે પ્રવચન દૈ કે, પ્રોડક્ટ અપનો બેચૈ,
"ગૌમૂત્ર સે કોરોના ભાગૈ", અંધભક્ત તાલી બજાવૈ।
બલાત્કાર કો આરોપ લગે, તો "ષડયંત્ર" બતાવૈ,
ભક્ત સડક પે આગ લગા દે, કોર્ટ ભી ડર કે જાવૈ।
રાજનેતા ચરણન મેં પડૈ, વોટ કી ખાતિર શીશ ઝુકાવૈ,
ધર્મ કી આડ મેં અધર્મ કા, સામ્રાજ્ય યે ફૈલાવૈ।
કબીર ને કહ્યો "કંકર-પથ્થર જોડ કે, મસ્જિદ લઈ બનાય",
યહાં જીવત ઈંસાન કો લૂટૈ, ઉસકો ઈશ્વર બતાય।
વ્રજ કો સાચો સંત સુદામા, તંદુલ લૈ કે આયો,
યે કલયુગ કો બાબા, ભક્તન કો હી ખાય ગયો॥
પ્રાઈવેટ સ્કૂલ કી લૂટ
વિદ્યા કો મંદિર કહત તે, અબ બજાર બન ગયો,
એડમિશન કો નીલામી મેં, બાપ કંગાલ તન ગયો।
ડોનેશન કો દાનવ બૈઠ્યો, લાખન કો મુંહ ફાડૈ,
બિના પૈસા સરસ્વતી ભી, દ્વાર પે ના આવૈ।
યુનિફોર્મ, કિતાબ, બસ, કોપી, સબ સ્કૂલ સે ખરીદો,
MRP પે દસ ગુના દામ, લૂટ કો ત્યોહાર મનાવો।
ટીચર કો સેલરી પાંચ હજાર, ફીસ પચાસ હજાર,
બિલ્ડિંગ ચમકૈ શીશા કી, શિક્ષા કા હાલ બેકાર।
અંગ્રેજી કો ભૂત સવાર હૈ, હિન્દી બોલૈ તો ફાઈન,
સંસ્કાર કી છુટ્ટી કર દી, સ્ટેટસ કો ચાહિયે સાઈન।
ગરીબ કો બચ્ચા સરકારી મેં, કિસ્મત કો રોવૈ,
અમીર કો બચ્ચા AC મેં બૈઠ, દેશ કો બાદ મેં છોડૈ।
કૃષ્ણ ને તો સંદીપનિ કે, ગુરુકુલ મેં વિદ્યા પાઈ,
ગુરુ દક્ષિણા મેં ગુરુ-પુત્ર કો, યમ સે લે આયે ભાઈ।
યહાં ગુરુ હી યમ બન બૈઠ્યો, બચ્ચન કો ભવિષ્ય ખાઈ,
શિક્ષા કો વેપાર બનાય કે, પીઢી કી પીઢી ડુબાઈ॥
પર્યાવરણ કી ચિતા
જમુના મૈયા નાલા બન ગઈ, ફેક્ટરી કો જહર ઉગલૈ,
ઉસી મેં સે આચમન કરૈ, ફિર પથરાવ પે પૂજા કરૈ।
પેડ કાટ કે સડક બનાવૈ, વિકાસ કો નામ દૈ ડારૈ,
એક પેડ કે બદલે દસ કા, વાદા ફાઈલ મેં મારૈ।
પોલીથીન મેં સબ્જી લાવૈ, ગૌમાતા વહી ચબાવૈ,
પેટ ફાટ કે મર જાવૈ વો, હમ ચુપચાપ નજર ફિરાવૈ।
AC કો ઠંડી હવા ચાહિયે, પર પેડ એક ના રોપૈં,
ધરતી તપૈ, ગ્લેશિયર પિઘલૈ, અપની કબર આપ હી ખોદૈં।
દિવાલી પે બમ ફોડૈં એસે, જૈસે યુદ્ધ જીત કે આયે,
દમા કો રોગી ઘુટ-ઘુટ મરૈ, બચ્ચા કો ફેફડા જલ જાયે।
વ્રજ કે કુંજ કરીલ વન તે, જહાં કોયલ કૂકતી, મોર નાચતા,
અબ કોંક્રીટ કો જંગલ હૈ, જહાં હોર્ન બજૈ, આદમી ચીખતા।
કૃષ્ણ ને તો ગોવર્ધન ઉઠાયો, પ્રકૃતિ કી રક્ષા ખાતિર,
હમ ગોવર્ધન કો ખોદ રહે હૈં, એક પ્લોટ કી ખાતિર।
જબ પ્રલય આયેગી જલ કી, ના મંદિર બચૈ ના મસ્જિદ,
પ્રકૃતિ સે બૈર કરોગે તો, મિટ જાયેગી સબકી હસ્તી॥
યુદ્ધ કો વેપાર
સરહદ પે જવાન મરૈ હૈં, સંસદ મેં તાલી બજૈ હૈ,
શહીદ કી લાશ પે રાજનીતિ, વોટ કો ફસલ ઉગૈ હૈ।
હથિયાર કો સૌદાગર હસૈ, દોનોં દેશ કો માલ બેચૈ,
એક ગોળી કી કીમત મેં, દસ બચ્ચન કી ભૂખ મિટૈ।
મા કી કોખ સૂની હોઈ, તિરંગે મેં લાશ લિપટૈ,
નેતા કો બેટા અમેરિકા મેં, સેફ જોન મેં ટ્વીટ કરૈ।
"ઘર મેં ઘુસ કે મારેંગે" ડાયલોગ પે તાલી પિટૈ,
અસલી મેં ઘુસતો ગરીબ હૈ, અમીર તો ડીલ કરૈ।
ન્યૂઝ ચેનલ પે એન્કર ચીખૈ, સ્ટુડિયો મેં સે જંગ લડૈ,
બોર્ડર પે બૈઠ્યો ફૌજી પૂછૈ, "મેરે બચ્ચન કો કૌન પઢૈ?"
ધર્મ કો અફીમ ચટાય કે, ભાઈ સે ભાઈ કો લડાવૈ,
મરને કે બાદ સ્વર્ગ કો ટિકિટ, જીતે જી નર્ક દિખાવૈ।
કુરુક્ષેત્ર મેં ભી કૃષ્ણ ને, અંત તક શાંતિ ચાહી,
યહાં શાંતિ કી બાત કરૈ જો, ઉસકો કાયર કહૈ સિપાહી।
યુદ્ધ સે કિસકી જીત ભઈ? હારત હૈ માનવતા,
વિધવા કી સફેદ સાડી, અનાથ કી આંખ કી નમતા॥
સોશિયલ મીડિયા કી વૈશ્યા
તન બેચૈ, મન બેચૈ, ઈમાન બેચૈ બજાર મેં,
વ્યૂઝ કી મંડી મેં બૈઠી હૈ, નંગી હો કે પ્રચાર મેં।
રીલ બનાવૈ બેડરૂમ કી, પ્રાઈવેસી કો તાલા તોડૈ,
બચ્ચા કો ભી કન્ટેન્ટ બનાય, મમતા કો વેપાર મેં જોડૈ।
ગાલી દૈ કે ફેમસ હોઈ, થૂક કે વાયરલ હોઈ જાવૈ,
સરસ્વતી કી આરાધના છોડ, ચમકીલી ચીજ કો ધ્યાવૈ।
ફોલોવર કો ભગવાન બતાવૈ, લાઈક પે જિંદગી તોલૈ,
ડિપ્રેશન મેં જા કે મરૈ, તબ ભી "રિપ" કમેન્ટ સે બોલૈ।
એક દિન કી સ્ટાર હૈ તૂ, કલ કો કૌન પૂછૈગો,
જબ ઉમર ઢલ જૈહૈ, જબ તન કી ચમક બુઝ જૈહૈ તો।
વ્રજ કી ગોપી પ્રેમ દિવાની, કાન્હો પે સબ વાર દેતી,
યે કલયુગ કી ગોપી, તન-મન-ધન, એલ્ગોરિધમ પે હાર દેતી।
નંગઈ કો આજાદી કહૈ, બેશરમી કો બોલ્ડનેસ,
સંસ્કાર કો જેલ બતાય કે, કરૈ આત્મા કો મુર્ડર કેસ॥
39
નેતા કી નૌટંકી
ચુનાવ આયો નેતા આયો, ચરણન કી ધૂલ ચાટૈ,
હાથ જોડ કે ગલી-ગલી ઘૂમૈ, ગરીબ કો ગલે લગાવૈ।
"તેરો સેવક હૂં મૈં" બોલૈ, "દુઃખ મેં સાથી બનૂંગો",
જીત ગયો તો દિલ્હી ભાગૈ, પહચાનને સે ભી મુકર જાવૈ।
પાંચ સાલ મેં એક બાર દિખૈ, વાદા કો પોટલી લૈ કે,
વાદા સબ જુમલા નિકલૈ, જનતા મુંહ તકતી રહ જાવૈ।
સડક, બિજલી, પાની, રોજગાર, સબ ફાઈલ મેં અટકૈ,
અપનો બંગલા, અપની ગાડી, અપનો સ્વિસ બેંક ભરૈ।
ધર્મ કો ચશ્મા પહિર કે, જનતા કો લડાવૈ,
મંદિર-મસ્જિદ કે નામ પે, વોટ કી ભીખ મંગાવૈ।
ઘોટાલા પે ઘોટાલા કરૈ, જાંચ કભી ના હોઈ,
કાનૂન કી કિતાબ ઉનકે, ઘર કી નૌકરાની હોઈ।
કૃષ્ણ ને તો રાજ ત્યાગ દિયો, ધર્મ કી સ્થાપના ખાતિર,
યે કુર્સી સે ચિપકે હૈં એસે, જૈસે જોક લહૂ પી લે આખિર।
જબ તક અંધભક્ત જીવિત હૈં, નેતા કી નૌટંકી ચલૈ,
જિસ દિન જનતા જાગ જાયેગી, સિંહાસન સબ ઉલટ પડૈ॥
પડોસી કો પાકિસ્તાન
અપને ઘર મેં કૂડા ભર્યો, પડોસી પે કીચડ ઉછાલૈ,
મહંગાઈ, બેરોજગારી, ભૂખ, સબ સે ધ્યાન ભટકાવૈ।
ટીવી પે રોજ બહસ કરાવૈ, "પાકિસ્તાન ને યે કર દિયો",
અપને બચ્ચે ભૂખે સોવૈં, ઉસકી ચર્ચા કભી ના હુઈઓ।
નફરત કો નશા એસો ચઢાયો, ભાઈ કો ભાઈ સે બૈરી કિયો,
હિંદૂ-મુસલમાન કો લડાય કે, અસલી મુદ્દા સબ હી પિયો।
બોર્ડર પે તનાવ બઢાવૈ, ચુનાવ સે પહિલે હમલા હોઈ,
શહીદ કી ચિતા કી આગ પે, અપની રાજનીતિ કી રોટી સેકોઈ।
પાકિસ્તાન ગરીબ દેશ હૈ, અપની ગરીબી સે લડ રહ્યો,
હમ અમીર હો કે ભી ભિખારી, નફરત મેં સબ કુછ જડ રહ્યો।
વસુધૈવ કુટુમ્બકમ કા નારા, વેદન મેં લિખ્યો હૈ ભાઈ,
યહાં પડોસી કો ગાલી દૈ કે, દેશભક્તિ નિભાઈ જાઈ।
કાન્હો ને તો કાલિયા નાગ કો ભી, યમુના સે નિકાલ કે જીવન દિયો,
હમ ઈંસાન કો ઈંસાન ના સમઝૈં, યે કૈસી ગીતા પઢ લિયો॥
41
વૃદ્ધ કી લાઠી
બાપ ને ખૂન-પસીના સે, બેટા કો પઢાય-લિખાયો,
બેટા અફસર બન કે બોલ્યો, "બૂઢે, અબ તૂ ઘર સે જાઓ"।
મા કી મમતા કો ભૂલ ગયો, જિસને નવ મહિના કોખ મેં રખ્યો,
બીવી કે કહને પે માઁ-બાપ કો, વૃદ્ધાશ્રમ મેં ધકાય દિયો।
"સ્માર્ટફોન ચલાના ના આવૈ, હમારે સ્ટેટસ મેં ફિટ ના બૈઠૈ",
અંગ્રેજી ના બોલ સકૈં હૈં, દોસ્તન કે સામને શરમ આવૈ।
પેંશન કો પૈસા છીન લિયો, દવા કે લિયે તરસાવૈ,
તીજ-તહેવાર પે ફોટો ડાલૈ, "મિસ યૂ મોમ-ડેડ" લિખાવૈ।
વો લાઠી જિસને બચપન મેં, ઉંગલી પકડ ચલના સિખાયો,
ઉસી લાઠી કો બુઢાપે મેં, બેટા ને ઘર સે નિકાલ દિયો।
શ્રવણ કુમાર અપને કાંધે પે, મા-બાપ કો તીરથ કરાયો,
કલયુગ કો શ્રવણ ઓએલએક્સ પે, મા-બાપ કો બેચને આયો।
યાદ રખ અગર તૂ ભી બાપ બનેગો, તેરો કર્મ લૌટ કે આયેગો,
જૈસા બોયેગા વૈસા કાટેગો, વૃદ્ધાશ્રમ મેં તૂ ભી જાયેગો॥
બળાત્કાર કો તમાશા
બેટી કી લાશ પડી હૈ સડક પે, કેમેરા વાલે ટૂટ પડૈ,
TRP કી ભૂખ મિટાવન કો, ઉસકી ઈજ્જત ફિર સે લુટૈ।
એન્કર ચીખ-ચીખ કે પૂછૈ, "કૈસે હુઆ? કહાં હુઆ? કબ હુઆ?",
મા-બાપ કો રોતા છોડ કે, ડિટેલ મેં સ્ટોરી સુનાવૈ ઉઆ-ઉઆ।
મોમબત્તી ગેંગ નિકલૈ સડક પે, દો દિન કો ડ્રામા કરૈ,
ફિર સેલ્ફી લૈ કે ઘર જાવૈ, જસ્ટિસ કો ભૂલ કે મરૈ।
વકીલ તારીખ પે તારીખ લૈવૈ, જજ સાહબ છુટ્ટી પે જાવૈ,
ગવાહ કો ડરાય-ધમકાય કે, મુકદમા કમજોર કરાવૈ।
નેતા આય કે મુઆવજા દે દે, "બેટી કી કીમત લગાય દે",
અગલે દિન અખબાર કો કોના, નઈ ખબર સે સજ જાયે।
કપડા છોટા થા યા રાત જ્યાદા થી, દલીલ યહી દી જાવૈ,
6 મહિના કી બચ્ચી કા રેપ હો, તબ કૌન સા બહાના બતાવૈ?
દ્રૌપદી કો ચીર હરણ ભયો તો, કૃષ્ણ ને લાજ બચાઈ,
આજ કી દ્રૌપદી ચીખ રહી હૈ, પર કૃષ્ણ દિખાઈ ના દે કન્હાઈ॥
