भाग ३: चांदण्या रात्रीचा एकांत आणि शृंगार
त्या दुपारी माजघरात जे काही घडलं, त्यानंतर माझ्या अंगातला ताप उतरत नव्हता. मामीच्या त्या थरथरत्या ओठांचा आवाज आणि तिच्या हाताचा तो मऊ, उष्ण स्पर्श माझ्या मनावर कायमचा कोरला गेला होता. रात्रीचे १० वाजून गेले होते. गावात सगळीकडे शांतता पसरली होती, फक्त रातकिड्यांचा किरकिर आवाज वातावरणाची शांतता भंग करत होता. आजी आणि घरातले सगळे गाढ झोपले होते, पण माझ्या डोळ्यांतून झोप उडाली होती.
मी अस्वस्थ होऊन घराबाहेर आलो. अंगणात गार वारा सुटला होता, पण माझ्या शरीरात एक वेगळीच उष्णता होती. नकळत माझे पाय रामा मामाच्या घराच्या देशाने वळले. त्यांच्या घरासमोर पोहोचलो, तेव्हा तिथे पूर्ण अंधार होता. मामा नेहमीप्रमाणे शेतातल्या राखणीला गेले असणार, याची मला खात्री होती. अंगणाच्या एका कोपऱ्यात असलेल्या विहिरीच्या काठावर मामी एकटीच बसली होती.
तिने पांढऱ्या रंगाची सुती साडी नेसली होती. चांदण्याचा मंद प्रकाश थेट तिच्यावर पडत होता, ज्यामुळे तिचं ते गौर वर्ण अधिकच उजळून निघालं होतं. ती शांतपणे आकाशाकडे पाहत काहीतरी विचार करत होती. तिचा तो मोकळा सोडलेला ओला केसांचा संभार तिच्या पाठीवर रेंगाळत होता. मी सावकाश पावलं टाकत तिच्या जवळ गेलो. वाऱ्याच्या एका झुळकेसोबत तिच्या अंगाचा आणि केसांचा तो मादक सुवास माझ्या नाकात शिरला, आणि माझं भान सुटू लागलं.
"मामी..." मी अगदी हळू आवाजात साद घातली.
माझ्या आवाजाने ती दचकली नाही, जणू ती माझीच वाट पाहत होती. तिने सावकाश मान वळवून माझ्याकडे पाहिलं. तिच्या डोळ्यांत कमालीची ओढ आणि एक प्रकारचं आत्मसमर्पण होतं.
"तू... अजून झोपला नाहीस?" तिने कातर आवाजात विचारलं.
"झोप कशी येईल मामी? डोळे मिटले की फक्त तुम्हीच दिसता," मी थेट तिच्या डोळ्यांत पाहत म्हणालो. माझे हे शब्द ऐकून तिच्या छातीची धडधड वाढली, तिचे श्वास वेगवान झाले.
ती काहीच बोलली नाही, फक्त तिने तिची नजर खाली झुकवली. मी तिच्या शेजारी विहिरीच्या कड्यावर बसलो. आमच्या दोन्ही शरीरांमध्ये आता काही इंचांचंच अंतर होतं. तिच्या शरीरातून निघणारी ती नैसर्गिक उब मला जाणवत होती. मी हिंमत केली आणि माझा हात तिच्या हातावर ठेवला. तिचा हात बर्फासारखा गार पडला होता, पण माझ्या स्पर्शाने तिच्या अंगावर सरसरून काटा आला. तिने हात मागे घेतला नाही, उलट तिने आपली बोटं माझ्या बोटांत अधिक घट्ट गुंफली.
"अन्या... हे चुकीचं आहे रे," ती म्हणाली, पण तिच्या आवाजात अजिबात विरोध नव्हता, उलट एक अनामिक आर्तता होती.
"मला काही माहीत नाही मामी... पण दुपारी जे अपूर्ण राहिलं होतं, ते मला पूर्ण करायचंय," असं म्हणत मी माझा दुसरा हात तिच्या गालावर ठेवला. तिचा गाल लाजेने आणि उष्णतेने गरम झाला होता. तिने सावकाश आपले डोळे मिटून घेतले. चांदण्याच्या प्रकाशात तिचे ते थरथरणारे ओठ अधिकच मादक दिसत होते. मी हळूच पुढे सरकलो आणि माझे ओठ तिच्या ओठांवर टेकवले. तो स्पर्श होताच तिच्या शरीरात जणू विजेचा करंट धावला. तिने माझ्या पाठीवर आपले हात घट्ट रोवले. तिच्या श्वासांची उष्णता माझ्या चेहऱ्यावर जाणवत होती.
आम्ही दोघंही त्या रात्रीच्या एकांतात, जगाचा आणि नात्यांचा विसर पडून एकमेकांच्या मिठीत वितळत होतो. माझे हात तिच्या मऊ पाठीवरून खाली सरकले, जिथे साडी आणि ब्लाउजच्या मधील उघड्या कंबरेचा वळणदार भाग होता. तिचा तो नितळ आणि घामेजलेला पोत माझ्या स्पर्शाने शहारून गेला. माझ्या हाताने हळूच तिच्या साडीचा तो सैल झालेला पदर खांद्यावरून बाजूला सारला. चांदण्याच्या मंद प्रकाशात तिचे ते सुबक खांदे आणि तिचे उन्नत उरोज (छातीचा भाग) अंशतः उघडे पडले. ब्लाउजच्या घट्ट वेढ्यातून तिची भरलेली आकृती श्वासांच्या गतीसोबत वर-खाली होत होती. मी माझे ओठ तिच्या गळ्यावर आणि खांद्यावर नेले, तेव्हा तिच्या तोंडातून एक हलका हुंकार बाहेर पडला.
सुती साडीचा विळखा हळूहळू सैल होत गेला आणि तिच्या पोटावरची ती नाजूक बेंबी आणि तिच्याभोवतीची मऊ वळणं उघडी झाली. माझ्या हाताचे बोट तिच्या नाजूक नाभीभोवती आणि कंबरेवरून फिरत असताना, तिच्या अंगावर बारीक काटा उभा राहिला. तिने तिची पकड माझ्या खांद्यावर अधिक घट्ट केली. माझे हात तिच्या नितंबांच्या वळणदार भागावर घट्ट रोवले गेले, ज्यामुळे आमची शरीरं एकमेकांना पूर्णपणे घासली गेली. तिच्या शरीराची मऊ उब आणि माझ्या शरीरातील वाढता कडकपणा (लिंगाची ताठरता) यांच्यातील थेट स्पर्श सुती कापडाआडूनही दोघांना वेड लावत होता.
तिने लाजेने आणि ओढीने आपले तोंड माझ्या खांद्यात लपवले. माझा हात आता तिच्या साडीच्या सुळसुळीत घेराच्या आतून तिच्या मांड्यांवरून सरकत तिच्या संवेदनशील योनीच्या वळणांकडे पोहोचला. त्या सुकुमार स्पर्शाने ती जागीच शहारली आणि तिने तिचे पाय थोडे आकुंचित केले, पण पुढच्याच क्षणी स्वतःला पूर्णपणे माझ्या स्वाधीन करत ती सैल झाली. दोन शरीरांचा हा शृंगारिक आणि मादक खेळ त्या शांत रात्री निसर्गाच्या साक्षीने शब्दांशिवाय पुढे सरकत होता, जिथे प्रत्येक स्पर्श आणि श्वासांची धडधड मनातली आग अधिकच पेटवत होती.
क्रमशः...
त्या रात्री चांदण्याच्या साक्षीने मर्यादांची सर्व कुंपणे ओलांडली गेली होती. पण ही केवळ एका रात्रीची ओढ होती की एका नव्या वादळाची सुरुवात? दुसऱ्या दिवशी सकाळी जेव्हा वाड्यात पुन्हा नजरानजर होईल, तेव्हा मामीच्या चेहऱ्यावर लाली असेल की भीती? पाहा पुढील भागात..."
