**પ્રકરણ ૪: કસ્ટડીનું રહસ્ય અને ગદ્દારની શોધ**
**સેફ હાઉસ - અમદાવાદ**
અમદાવાદના સાબરમતી નદીના કિનારે, શહેરના ઘોંઘાટથી દૂર, એક અજ્ઞાત અને હાઈ-સિક્યોરિટી NCB (નારકોટિક્સ કંટ્રોલ બ્યુરો) સેફ હાઉસ આવેલું હતું. બહાર કડક પોલીસ પહેરો હતો, અને ચારેય બાજુ સીસીટીવી કેમેરા ગોઠવાયેલા હતા. કોઈ પક્ષી પણ ત્યાં અંદર જઈ શકે તેમ નહોતું. રૂમની અંદર રાજેન્દ્રસિંહ જાડેજાને એક લોખંડની ભારે ખુરશી સાથે સાંકળોથી મજબૂતાઈથી બાંધી દેવામાં આવ્યો હતો. તેના ચહેરા પર તેજસ્વી લાઈટનો તીવ્ર પ્રકાશ ફેંકવામાં આવ્યો હતો, જે તેને અસ્વસ્થ કરી રહ્યો હતો.
કબીર રાઠોડ અને આયશા ખાન તેની સામે ઉભા હતા. કબીરના જમણા ખભા પર પાટો બાંધેલો હતો, જે ગઈરાત્રિની લડાઈની યાદ અપાવતો હતો.
"હું તને છેલ્લી વાર પૂછું છું, રાજેન્દ્રસિંહ," કબીરનો અવાજ ઠંડો અને ઘાતક હતો. "જો તું તારું ભવિષ્ય સુધારવા માંગતો હોય, તો સાચું કહી દે. આ આખી રમત પાછળનો મુખ્ય સૂત્રધાર કોણ છે? ચીફ સુરેન્દ્ર વર્મા આ કાળા કારોબારમાં કેવી રીતે સામેલ છે? અને સૌથી અગત્યનું, શમસુદ્દીન કયા લોકેશન પર ગયો છે?"
રાજેન્દ્રસિંહે તિરસ્કારથી જમીન પર થૂંક્યું. તેના ચહેરા પર કોઈ ભય નહોતો, માત્ર એક કડવું હાસ્ય હતું. "મેં કહ્યું ને ઓફિસર, મને જેટલી ખબર હતી એટલી મેં તને કહી દીધી છે. બાકીની વિગતો માટે તું તારા ચીફને પૂછ!"
તેણે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને ચાલુ રાખ્યું, "સુરેન્દ્ર વર્મા છેલ્લા પાંચ વર્ષથી હરપ્રીતના કાળા નાણાંનો મોટો હિસ્સો લે છે. અમારી દરેક રેડ ક્યાં પડવાની છે, કઈ બાતમી આવી છે, કોને પકડવાનો છે... આ બધી માહિતી વર્મા જ અમને આપતો હતો. એના બદલામાં અમને સુરક્ષા અને સત્તા મળતી હતી. ગઈરાત્રે પણ તું આવવાનો છે તેની ખબર વર્માએ શમસુદ્દીનને આપી દીધી હતી, એટલે જ શમસુદ્દીન અસલી માલ લઈને ભાગી ગયો, જ્યારે તું માત્ર મને પકડી શક્યો."
આયશા ખાન આ બધું સાંભળીને અસ્વસ્થ થઈ ગઈ હતી. તે રૂમની બહાર ગઈ અને બે મિનિટ પછી પાછી આવી. તેનો ચહેરો એકદમ સફેદ પડી ગયો હતો, અને તેના હાથ ધ્રૂજી રહ્યા હતા. તેણે કબીરને ખૂણામાં બોલાવ્યો અને ધીમા, ચિંતિત અવાજે કહ્યું, "કબીર... મોટો પ્રોબ્લેમ છે. મેં ચીફ સુરેન્દ્ર વર્માના પર્સનલ બેંક એકાઉન્ટ્સ અને તેમના સત્તાવાર ફોનની કોલ ડિટેલ્સ (CDR) ચેક કરી. મને એવું લાગે છે કે રાજેન્દ્રસિંહ સાચું બોલે છે. તેના એકાઉન્ટમાં છેલ્લા પાંચ વર્ષમાં કરોડો રૂપિયા જમા થયા છે, જેનો કોઈ હિસાબ નથી."
તેણે આગળ ઉમેર્યું, "અને ગઈરાત્રે જ્યારે તું પોર્ટ પર ઓપરેશન કરતો હતો, ત્યારે ચીફના ફોન પરથી શમસુદ્દીનના સેટેલાઇટ ફોન પર પાંચ કોલ ગયા હતા. અને અત્યારે ચીફ સુરેન્દ્ર વર્મા હેડક્વાર્ટરમાં નથી. તેઓ સવારથી જ ગાયબ છે, અને તેમનો ફોન પણ બંધ આવે છે."
કબીરે ગુસ્સામાં દિવાલ પર જોરથી મુક્કો માર્યો. "એનો અર્થ એ કે આપણી આખી સિસ્ટમ સડી ગઈ છે. જેને આપણે રક્ષક માનતા હતા, એ જ ભક્ષક બની ગયો છે! જો દેશના ઉચ્ચ અધિકારીઓ જ દેશદ્રોહ કરે, તો આપણે કોના પર ભરોસો કરવો?"
ત્યાં જ અચાનક આખા સેફ હાઉસની સાયરન વાગી અને લાઈટો ગુલ થઈ ગઈ. ચારેય બાજુ અંધારું છવાઈ ગયું.
"બેકઅપ જનરેટર ચાલુ કરો!" કબીરે બૂમ પાડી અને પોતાની ગન કાઢીને તૈયાર થઈ ગયો.
અંધારામાં જ પૂછપરછ રૂમની અંદરથી બે ગોળીબારના તીક્ષ્ણ અવાજ આવ્યા - *ઠાહ! ઠાહ!*
કબીર અને કમાન્ડોઝે તરત જ રૂમનો દરવાજો તોડ્યો. ટોર્ચ ચાલુ કરી. જે દ્રશ્ય હતું તે ચોંકાવનારું અને ભયાનક હતું. રાજેન્દ્રસિંહ જાડેજા ખુરશી પર જ ઢળી પડ્યો હતો. તેની છાતીના ભાગે બિલકુલ સચોટ બે ગોળીઓ વાગી હતી. પૂછપરછ રૂમની પાછળની લોખંડની બારી સળિયા કાપીને ખુલ્લી હતી. બહાર અંધારામાં એક કાળો પડછાયો મોટી સ્પીડ બોટમાં બેસીને સાબરમતી નદીના માર્ગે અદ્રશ્ય થઈ રહ્યો હતો.
કબીર રાજેન્દ્રસિંહ પાસે દોડ્યો. રાજેન્દ્રસિંહના શ્વાસ છેલ્લા હતા. તેના મોંમાંથી લોહી વહી રહ્યું હતું. તેણે ધ્રૂજતી આંગળીથી પોતાના જ લોહીમાં જમીન પર એક અંગ્રેજી અક્ષર લખ્યો: **'S'**.
અક્ષર લખતાની સાથે જ તેની આંખો સ્થિર થઈ ગઈ. રાજેન્દ્રસિંહ મરી ચૂક્યો હતો. કસ્ટડીમાં રહેલા મુખ્ય સાક્ષીની હત્યા થઈ ગઈ હતી. કબીર સમજી ગયો કે આ **'S'** નો મતલબ શમસુદ્દીન પણ હોઈ શકે અને સુરેન્દ્ર વર્મા પણ. રમત હવે પહેલા કરતાં પણ વધુ ખતરનાક, જીવન અને મરણની બની ચૂકી હતી.
