**પ્રકરણ ૮: આખરી સમુદ્રી ઘેરાવ**
**પોર્ટો-નિલયમ - આઉટર એન્કરેજ (અરબી સમુદ્ર)**
રાતના અઢી વાગ્યાનો સમય હતો, પણ આકાશમાં છવાયેલા કાળાડિબાંગ વાદળો અને વીજળીના કડાકા-ભડાકાને કારણે સમયનું ભાન રહેતું નહોતું. જે ચક્રવાત વાવાઝોડાની આગાહી હતી, તે હવે પૂર્ણ શક્તિ સાથે ગુજરાતના કિનારે ત્રાટક્યું હતું. પોર્ટો-નિલયમના આંતરરાષ્ટ્રીય જળસીમાની બિલકુલ નજીક, તોફાની સમુદ્રમાં એક અજ્ઞાત બ્લેક કલરની લક્ઝુરિયસ મોટર યોટ (Yacht) ઉછળતા મોજાંને ચીરતી ખૂબ જ ઝડપથી પાકિસ્તાન અને દુબઈ તરફ વધી રહી હતી. એવું લાગતું હતું કે તેને વાવાઝોડાનો નહીં, પણ તેની પાછળ પડેલા કાળનો ડર વધારે હતો.
આ યોટ પર ઘાયલ સુરેન્દ્ર વર્મા બેઠા હતા. તેમના જમણા હાથ પર લોહીથી લથપથ પાટો બાંધેલો હતો, જે શારિરીક ઈજા કરતાં વધુ તેમના જખમી અહંકારની નિશાની હતી. તેમનો ચહેરો ગુસ્સા અને ભયના મિશ્રણથી વિરૂપ થઈ ગયો હતો. યોટનો કેપ્ટન શિપને તેની મહત્તમ સ્પીડ પર ચલાવી રહ્યો હતો, જ્યારે એક આસિસ્ટન્ટ સતત નકશા અને રડાર સામે જોઈ રહ્યો હતો. "સર," કેપ્ટનનો અવાજ વાવાઝોડાના ગર્જનમાં ડૂબતો-તરતો સંભળાયો, "આપણે દસ મિનિટમાં ભારતીય જળસીમા પાર કરી જઈશું. એકવાર લાઈન ક્રોસ કરી લઈએ, પછી ભારતીય કોસ્ટ ગાર્ડ પણ આપણને ટચ નહીં કરી શકે, આંતરરાષ્ટ્રીય કાયદો આપણું રક્ષણ કરશે."
પરંતુ તેમની આ આશા અલ્પજીવી હતી. તેમની પાછળ, તોફાની સમુદ્રના વીસ-વીસ ફૂટ ઊંચા મોજાંને ચીરતી, ઇન્ડિયન કોસ્ટ ગાર્ડની બે અલ્ટ્રા-ફાસ્ટ આર્મર્ડ સ્પીડ બોટો કોઈ શિકારી કૂતરાની જેમ ધસી આવી રહી હતી. આધુનિક ટેકનોલોજીથી સજ્જ આ બોટોને કુદરતનું તોફાન પણ રોકી શકવા માટે અસમર્થ હતું. એક બોટની ફ્રન્ટ સીટ પર કબીર રાઠોડ ફૂલ ટેક્ટિકલ જેકેટ પહેરીને, હાથમાં હાઈ-પાવર વાયરલેસ સેટ પકડીને ઉભો હતો. વરસાદના લીધે તેની આંખો ખૂલતી નહોતી, ચહેરા પર પાણીની ધારાઓ વહી રહી હતી, પણ તેનો ટાર્ગેટ અને નિશ્ચય સ્પષ્ટ હતો. તેને આજે આ ગદ્દારને કોઈ પણ કાળે છટકવા દેવો નહોતો.
કબીરે માઈક હાથમાં લીધું અને પૂરી તાકાતથી બૂમ પાડી, "યોટના કેપ્ટન! આ ઇન્ડિયન કોસ્ટ ગાર્ડ છે! હું કબીર રાઠોડ બોલું છું! તમારી શિપ અત્યારે જ રોકો અને સરન્ડર કરો, નહિતર અમને ફાયરિંગ ઓપન કરવાની ફરજ પડશે! આ છેલ્લી ચેતવણી છે!"
સુરેન્દ્ર વર્માએ કબીરનો અવાજ સાંભળ્યો અને તેના ચહેરા પર એક ક્રૂર હાસ્ય ફરી વળ્યું. તેમણે કેપ્ટન પાસેથી એક ઓટોમેટિક સબ-મશીન ગન (MP5) છીનવી લીધી. "કબીર!" તેમણે ચીસ પાડી, "જો હિંમત હોય તો આગળ વધીને બતાવ! હું તને અને તારા કોસ્ટ ગાર્ડને પણ આ સમુદ્રમાં જ દફનાવી દઈશ!" આટલું બોલીને તેમણે પાછળ આવી રહેલી કોસ્ટ ગાર્ડની બોટ પર અંધાધૂંધ ફાયરિંગ શરૂ કરી દીધું. ગોળીઓ પાણીમાં ઉછળી અને કોસ્ટ ગાર્ડની બોટની ફાઈબર બોડી પર ભયાનક રીતે અથડાવા લાગી. કબીરે તરત જ કવર લીધું.
"બહુ થયું! હવે કોઈ દયા નહીં!" કબીરે બૂમ પાડી. "રીટેલીયેટ! ફાયર ઓપન કરો! પણ ધ્યાન રાખજો, આપણો ડ્રગ્સનો માલ અને પોતે વર્મા જીવતો હોવો જોઈએ!"
કોસ્ટ ગાર્ડની બોટ પર માઉન્ટ થયેલી હેવી .૫૦ કેલિબર મશીન ગન ગુંજી ઉઠી. તેની ગોળીઓએ યોટના પાછળના ભાગના એન્જિન રૂમ અને ડેકના ચીથરા ઉડાવી દીધા. તોફાનના કારણે બોટો એકબીજા સાથે ભયાનક રીતે ભટકાઈ રહી હતી, ત્યારે જ બેઉ સ્પીડ બોટો યોટની એકદમ નજીક આવી ગઈ. કોઈપણ સમયે બોટ પલટી શકે તેમ હતી, અને બંનેમાંથી કોઈ પણ સમુદ્રમાં ડૂબી શકે તેમ હતું. કબીરે જોયું કે યોટ હવે આંતરરાષ્ટ્રીય જળસીમાની લાઈનથી માત્ર થોડા જ મીટર દૂર હતી, જો થોડી પણ સેકન્ડો મોડું થયું તો આખો ઓપરેશન નિષ્ફળ જશે.
તેણે એક ક્ષણ માટે પણ વિચાર્યું નહીં. કોઈ પણ જાતના સેફ્ટી ગીયર, લાઈફ જેકેટ કે રોપ વગર, ચાલતી સ્પીડ બોટમાંથી ઉછળતા મોજા વચ્ચે හવામાં સાત ફૂટ લાંબો જીવસટોસટનો કૂદકો માર્યો. તે સીધો યોટના ડેક પર લપસી પડ્યો અને તેના ઘૂંટણ અને હથેળીઓ લોહીલુહાણ થઈ ગયા. તે જ ક્ષણે યોટે આંતરરાષ્ટ્રીય જળસીમા પાર કરી લીધી, અને પાછળ આવી રહેલી સ્પીડ બોટોને કાયદા મુજબ રોકાઈ જવું પડ્યું, પણ કબીર હવે યોટની અંદર હતો.
સુરેન્દ્ર વર્માએ કબીરને પોતાના ડેક પર ઉભો જોયો. "તું મરવા આવ્યો છે, કબીર!" તેમણે પોતાની ગન ફરીથી કબીર તરફ ફેરવી, "તું હંમેશા મને રોકવાની કોશિશ કરતો હતો, પણ આજે અહીં તને બચાવવા માટે તારી ટીમ પણ નથી!" તેમણે ટ્રિગર દબાવ્યો, પણ તેમની કમનસીબી કે ગનમાંથી કોઈ ગોળી ન નીકળી.
"અને તમે હંમેશા ગલત માણસ સાથે પંગો લેવાની ભૂલ કરી છે, સર!" કબીરે કહ્યું, અને ડેક પર જ લોન્ડ્રીની જેમ રોલ થઈને સુરેન્દ્ર વર્માના પગ પર એક જોરદાર લાત મારી. સુરેન્દ્ર વર્મા સંતુલન ગુમાવીને નીચે પડ્યા અને તેમની MP5 ગન સમુદ્રના ઉથલા મારતા પાણીમાં વહી ગઈ.
હવે તોફાની શિપના ડેક પર, માત્ર વરસાદ અને વીજળીના કડાકા-ભડાકા વચ્ચે, ગુરુ અને શિષ્ય વચ્ચે આખરી, જીવલેણ દ્વંદ્વયુદ્ધ (હેન્ડ-ટુ-હેન્ડ કોમ્બેટ) શરૂ થયું, જેનો નિર્ણય હવે શસ્ત્રો નહીં, પણ શારીરિક તાકાત અને અડગ મનોબળ કરવાના હતા.
