❤️ அவளுக்கே தெரியாத அவளின் அழகு ❤️
என் பார்வையில் ஒரு பெண்… என் மனதிற்கு நெருக்கமானவள்.
சில மனிதர்களை நமக்குப் பிடிப்பதற்குக் காரணம் தேவைப்படுவதில்லை. அவர்கள் அழகாக இருப்பதால் அல்ல; அவர்களிடம் ஆயிரம் நல்ல குணங்கள் இருப்பதால் மட்டுமல்ல. அவர்கள் அவர்களாகவே இருப்பதால்கூட நமக்குப் பிடித்துவிடுகிறார்கள். அப்படித்தான் எனக்கும் அவளைப் பிடித்தது.
அவளை நான் பார்க்கும் பார்வை கொஞ்சம் வித்தியாசமானது. மற்றவர்கள் அவளைக் கடந்து செல்லும்போது, நான் அவளிடம் ரசிப்பதற்கு ஏதாவது ஒன்றைக் கண்டுபிடித்துக்கொண்டே இருப்பேன். அவளுடைய பேச்சில், சிரிப்பில், அவள் நடந்துகொள்ளும் விதத்தில் எனக்குப் பிடித்தமான ஏதோ ஒன்று ஒளிந்திருக்கிறது.
குறிப்பாக, அவள் ஒரு குழந்தையைப் போலச் சந்தோஷப்படும் தருணங்கள் இருக்கின்றன அல்லவா? அவற்றை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். பெரியவர்களாக வளர்ந்துவிட்ட பிறகு, பலரும் தங்களுடைய சந்தோஷங்களைக்கூட அளந்து வெளிப்படுத்துகிறார்கள். ஆனால், அவளுக்குப் பிடித்தமான ஒன்று கிடைத்துவிட்டால், அவள் சந்தோஷப்படும் விதத்தில் ஓர் அழகு இருக்கிறது. அந்தத் தருணங்களில் அவள் வயதைக் கடந்த ஒரு குழந்தையாகவே எனக்குத் தெரிகிறாள்.
அவளுடைய அந்தக் குழந்தைத்தனமான சந்தோஷத்தைப் பார்க்கும்போது, உலகம் இன்னும் அவளுக்குள் இருக்கும் அந்த அழகான மனதை மாற்றிவிடவில்லை என்று தோன்றும். அவள் அப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று எனக்குத் தோன்றும். அவளுக்குப் பிடித்தமான விஷயங்களுக்காக அவள் இன்னும் நிறையச் சந்தோஷப்பட வேண்டும். அவளுடைய சின்னச் சின்ன ஆசைகள்கூட நிறைவேற வேண்டும். அவளுடைய முகத்தில் இருக்கும் அந்த மகிழ்ச்சி எப்போதும் குறையாமல் இருக்க வேண்டும்.
ஏனென்றால், அவளுடைய சந்தோஷத்தை ரசிப்பதற்கென்றே ஒரு மனம் என்னிடம் இருக்கிறது.
ஆனால், நான் அவளை ரசிப்பதற்குக் காரணம் அவளுடைய சந்தோஷம் மட்டுமல்ல.
ஒருநாள் எனக்காக அவள் அழுதாள்.
அந்த ஒரு விஷயத்தை நினைக்கும்போது, அவளைப் பற்றிய என்னுடைய பார்வையில் இன்னும் ஆழம் கூடுகிறது. ஒருவருக்காகச் சிரிப்பது எளிது. அவர்களுடன் மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்துகொள்வதும் எளிது. ஆனால், ஒருவருடைய வலியைத் தன்னுடையதாக உணர்ந்து கண்ணீர் சிந்துவது என்பது அவ்வளவு எளிதானதல்ல.
அவள் எனக்காக அழுத அந்தத் தருணம், நான் அவளுக்கு எவ்வளவு முக்கியமானவள் என்பதை உணர்த்தியிருக்கலாம். ஆனால், அதைவிட அவளுடைய மனதைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பாகவும் அது இருந்தது.
அவள் எப்போதும் வலிமையானவளாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. எல்லாவற்றையும் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை. எல்லோருக்கும் ஆறுதல் சொல்லும் அவள், சில நேரங்களில் ஆறுதல் தேவைப்படும் ஒரு மனுஷியாகவும் இருக்கலாம்.
அவளை நான் ரசிப்பது அவளுடைய பலத்திற்காக மட்டுமல்ல; அவளுக்குள் இருக்கும் மென்மைக்காகவும்தான்.
சில உறவுகளுக்கு ரத்தம் காரணமாக இருக்கலாம். சில உறவுகளுக்குப் பழக்கம் காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால், சில உறவுகள் மட்டும் நம் மனதிற்குள் வந்து அமர்ந்துகொள்கின்றன. அவற்றுக்கு விளக்கம் சொல்லத் தெரியாது. அவை ஏன் இவ்வளவு நெருக்கமாகிவிட்டன என்றும் புரியாது. ஆனால், அந்த மனிதர் நம் வாழ்க்கையில் இருக்கிறார் என்ற உண்மை மட்டும் நமக்கு ஓர் அமைதியைக் கொடுக்கும்.
எனக்கு அவள் அப்படிப்பட்டவள்.
அவள் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் நான் பெரிதுபடுத்திப் பார்க்கிறேனா என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், அவளிடம் இருக்கும் சின்னச் சின்ன அழகுகளைக்கூட நான் கவனிக்கிறேன் என்பது மட்டும் உண்மை.
ஒருவேளை, அவளுக்குத் தன்னிடம் இருக்கும் அழகு தெரியாமல் இருக்கலாம். அவளுடைய ஒரு சிரிப்பு இன்னொருவருடைய நாளை அழகாக்கக்கூடும் என்பது தெரியாமல் இருக்கலாம். அவளுடைய ஒரு செயல் இன்னொருவரின் மனதில் நீண்ட காலம் நினைவாகத் தங்கக்கூடும் என்பதும் தெரியாமல் இருக்கலாம்.
அதனால்தான் அவளைப் பற்றி எழுத வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.
அவளை உலகத்திற்கு அறிமுகப்படுத்துவதற்காக அல்ல. அவளிடம் இல்லாத பெருமைகளைச் சேர்த்துச் சொல்வதற்காகவும் அல்ல. அவள் யாராக இருக்கிறாளோ, அந்த மனிதரை என் பார்வையில் பதிவு செய்வதற்காக.
ஒருநாள் அவள் இந்த எழுத்துகளைப் படிக்கும்போது, அவளுக்கே அவள் புதிதாகத் தெரிய வேண்டும்.
தன்னை யாரோ ஒருவர் இவ்வளவு கவனித்திருக்கிறார் என்றும், தன்னுடைய சின்னச் சின்னச் செயல்களைக்கூட இவ்வளவு அன்போடு ரசித்திருக்கிறார் என்றும் அவள் உணர வேண்டும்.
ஏனென்றால், சில மனிதர்களிடம் அவர்களுடைய அழகை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும். அவர்கள் கண்ணாடியில் பார்க்கும் முகத்தைப் பற்றியல்ல; அவர்கள் அறியாமலேயே மற்றவர்களின் மனதில் உருவாக்கியிருக்கும் அழகைப் பற்றி.
எனக்கு அவளைப் பிடிக்கும். அவள் சந்தோஷப்படும்போது இன்னும் அதிகமாகப் பிடிக்கும். அவள் எனக்காகக் கண்ணீர் சிந்தியபோது, அவளுடைய அன்பின் ஆழத்தை இன்னும் அதிகமாக உணர்ந்தேன்.
அவளிடம் சொல்ல ஆயிரம் வார்த்தைகள் இருக்கலாம். ஆனால், அவற்றையெல்லாம் கடந்து என் மனதில் நிற்பது ஒன்றுதான்.
அவளுக்கே தெரியாத அவளின் அழகை, அவளுக்குச் சொல்லும் வரை நான் அவளை ரசித்துக்கொண்டே இருப்பேன். ❤️
அவளிடம் நான் ரசிக்கும் அழகு அவளுடைய முகத்தில் மட்டும் இல்லை. அவளுடைய கண்களில் இருக்கிறது. அந்தக் கண்கள் மற்றவர்களைப் பார்க்கும் விதத்தில் இருக்கிறது. யாராவது தங்களுடைய வலியைச் சொல்லும்போது, அதைக் கேட்பதோடு நின்றுவிடாமல், அவர்களுடைய வலியைத் தன்னுடையதாக உணர்ந்துகொள்ளும் அவளுடைய மனதில் இருக்கிறது.
அவளுடைய பார்வையில் எனக்கு ஒருபோதும் போலித்தனம் தெரிந்ததில்லை. அன்பு காட்டுவதற்காக அன்பு காட்டுவது போலவும் தோன்றியதில்லை. அவள் ஒருவரைப் பார்க்கும்போது, அந்தப் பார்வையில் ஒரு அக்கறை இருக்கும். ஒரு மென்மை இருக்கும். சில நேரங்களில், அவளுடைய கண்களே அவள் மனதில் இருப்பதைச் சொல்லிவிடும்.
அவளுடைய கண்களைப் பற்றி எழுத ஆரம்பித்தால், ஒருவேளை என்னுடைய வார்த்தைகள் போதாமல் போகலாம். குறிப்பாக, அவள் கண்களின் ஓரத்தில் அழகாகக் காஜல் தீட்டியிருக்கும்போது, அவளுடைய பார்வை இன்னும் அழகாகிவிடும். அந்தக் கண்களைப் பார்க்கும்போது, அவை ஏதோ ஒரு விதத்தில் நேராக என் இதயத்திற்குள் வந்து சேர்ந்துவிடுகின்றன. ஏன் அப்படித் தோன்றுகிறது என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், அவளுடைய கண்களை ரசிப்பதற்கென்றே என்னிடம் ஒரு தனி மனம் இருக்கிறது.
அவள் சிரிக்கும்போது இன்னொரு அழகு வெளிப்படும். சிரிப்பில் கண்களை மூடிக்கொள்வதும், முன்னால் தெரியும் அந்த இரண்டு பற்களும், அவள் சிரிப்பில் இருக்கும் குழந்தைத்தனமும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். சில சிரிப்புகளைப் பார்த்தால் நாமும் சிரித்துவிடுவோம். ஆனால், சிலருடைய சிரிப்பைப் பார்த்தால், அந்தச் சிரிப்பு இன்னும் கொஞ்ச நேரம் நீடிக்க வேண்டும் என்று தோன்றும். அவளுடைய சிரிப்பு எனக்கு அப்படித்தான்.
அவளைப் பார்க்கும்போது சில நேரங்களில், இவ்வளவு அழகான ஒரு மனிதருக்குத் தன்னுடைய அழகு ஏன் தெரியவில்லை என்று தோன்றும். அவளுக்கு அவளுடைய முகம் அழகாக இருக்கிறது என்பது தெரிந்திருக்கலாம். ஆனால், அவள் மற்றவர்களுடைய மனதில் ஏற்படுத்தும் உணர்வுகள் எவ்வளவு அழகானவை என்பது அவளுக்குத் தெரியுமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
அவளிடம் இருக்கும் இன்னொரு விஷயம், அவளுடைய எளிமை. அவளிடம் பேசுவதற்கு யாரும் பெரிதாகத் தயங்க வேண்டியதில்லை. அவளுடன் பேச வேண்டும் என்று தோன்றும். அவளுடைய அருகில் இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றும். அவளிடம் ஏதாவது சொல்ல வேண்டும் என்று தோன்றும். அவளுக்குத் தெரியாமலேயே அவள் பலருடைய மனதிற்கு நெருக்கமானவளாக மாறிவிடுகிறாள்.
ஒருவேளை, அவளுடைய அன்பை அனுபவிப்பவர்களுக்கு மட்டும்தான் அது எவ்வளவு அழகானது என்று புரியுமோ என்னவோ!
அவள் எல்லோரிடமும் ஒரே மாதிரியாகப் பழகும் விதம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். யார் பெரியவர், யார் சிறியவர் என்று மனிதர்களைப் பிரித்துப் பார்க்காமல், எல்லோரிடமும் மரியாதையுடன் பேசுவாள். ஒருவருடைய நிலையை வைத்து அவர்களை மதிப்பிடாமல், அவர்களை மனிதர்களாகப் பார்க்கும் அவளுடைய குணம் எனக்கு மிகவும் அழகாகத் தெரிகிறது.
அவளுடைய அன்பில் எனக்குப் பிடித்தமான ஒரு விஷயம் இருக்கிறது. அவள் பசியாக இருந்தாலும், முதலில் மற்றவர்கள் சாப்பிட வேண்டும் என்று நினைப்பாள். தனக்குப் பசிக்கிறது என்பதை மறைத்துக்கொண்டு, தனக்குப் பசிக்கவில்லை என்று சொல்லிவிடுவாள். மற்றவர்களுக்குப் பரிமாறுவதிலும், அவர்கள் சாப்பிடுவதைப் பார்ப்பதிலும் அவளுக்கு இருக்கும் அக்கறை தனித்துவமானது.
ஆனால், சில நேரங்களில் எனக்குத் தோன்றும். மற்றவர்களுடைய பசியைக்கூட கவனிக்கும் அவள், தன்னுடைய பசியை யாராவது கவனிக்க வேண்டும் என்று நினைப்பாளா?
எல்லோருடைய வலியையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கும் அவள், தன்னுடைய வலியை யாரிடமாவது சொல்ல வேண்டும் என்று நினைப்பாளா?
தன்னுடைய மனதில் எத்தனையோ விஷயங்களை வைத்துக்கொண்டு, எதுவுமே நடக்காதது போல இயல்பாகச் சிரிக்கும் அவளுக்கும் சில நேரங்களில் யாராவது ஆறுதல் சொல்ல வேண்டும் என்று தோன்றுமா?
இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் என்னிடம் பதில் இல்லை. ஆனால், அவளுடைய மனதிற்கும் ஓய்வு தேவைப்படும் என்பதை மட்டும் என்னால் உணர முடிகிறது.
எல்லோருக்கும் அன்பைக் கொடுக்கும் ஒருவர், தனக்கான அன்பையும் பெற வேண்டும். எல்லோரையும் கவனித்துக்கொள்ளும் ஒருவர், தன்னையும் கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும். எல்லோருக்காகவும் வலிமையாக நிற்கும் ஒருவர், சில நேரங்களில் வலிமையாக இருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லாமல் நிம்மதியாக இருக்க வேண்டும்.
அவளுக்காக நான் விரும்புவது அதைத்தான்.
அவள் எப்போதும் மற்றவர்களுக்காக மட்டுமே வாழ வேண்டாம். அவளுக்காகவும் வாழ வேண்டும். அவளுக்குப் பிடித்த விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டும். அவளுடைய ஆசைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ள வேண்டும். அவள் சோர்வாக இருக்கும் நாட்களில், எதையும் மறைத்துக்கொண்டு சிரிக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.
அவள் சிரிக்கும்போது அவளுடன் சேர்ந்து சிரிக்கவும், அவள் சோகமாக இருக்கும்போது அவளுக்குத் துணையாக இருக்கவும் யாராவது இருக்க வேண்டும். அவள் எல்லோருக்கும் கொடுக்கும் அன்பில் ஒரு சிறு பகுதியாவது அவளுக்குத் திரும்பக் கிடைக்க வேண்டும்.
ஏனென்றால், மற்றவர்களுக்கு அவள் எவ்வளவு முக்கியமானவள் என்பதைவிட, அவள் தனக்கே எவ்வளவு முக்கியமானவள் என்பதை உணர வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.
அவள் இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தாயாக இருப்பதை நினைக்கும்போதும் எனக்குள் ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு ஏற்படும். அவளுடைய குழந்தைகள் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலிகள்! இவ்வளவு அன்பாகக் கவனித்துக்கொள்ளும், இவ்வளவு சிறிய விஷயங்களைக்கூட நினைவில் வைத்திருக்கும், மற்றவர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு தாயைப் பெற்றிருக்கிறார்கள்.
சில நேரங்களில், அவளைப் பார்க்கும்போது எனக்கும் இப்படிப்பட்ட ஒரு அம்மா கிடைத்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும் என்று தோன்றும். அந்த எண்ணத்தில் பொறாமை இல்லை. அவளிடம் இருக்கும் தாய்மையின் அழகைப் பார்த்து வியக்கும் ஓர் உணர்வு மட்டுமே இருக்கிறது.
அவள் எனக்குச் சாப்பாடு ஊட்டும்போது எனக்குள் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியை எப்படி விளக்குவது என்று தெரியவில்லை. சில அன்புகளை வார்த்தைகளால் புரியவைக்க முடியாது. அவை நம்முடைய மனதிற்கு மட்டும் புரியும். ஒருவருடைய கையால் உணவு வாங்கிச் சாப்பிடுவதில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய மகிழ்ச்சி, உண்மையில் உணவைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. அந்த நேரத்தில் நம்மீது காட்டப்படும் அன்பைப் பற்றியது.
அவளுடைய தோளில் தலை சாய்த்துக்கொண்டு சிறிது நேரம் இருக்க வேண்டும் என்றும், அவளுடைய கையைப் பிடித்துக்கொண்டு எதுவும் பேசாமல் இருக்க வேண்டும் என்றும் சில நேரங்களில் தோன்றும். எல்லா உறவுகளிலும் நமக்குத் தேவையானது பெரிய பெரிய விஷயங்கள் அல்ல. சில நேரங்களில், நாம் நேசிக்கும் ஒருவர் அருகில் இருக்கிறார் என்ற உணர்வே போதுமானதாக இருக்கும்.
அவள் என்னைக் கேலி செய்வதும், நான் சொல்வதையே திரும்பச் சொல்லிக் காட்டுவதும், என்னுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டு மனதிற்குள் சிரித்துக்கொள்வதும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அவள் வெளியில் அதிகமாகக் காட்டிக்கொள்ளாமல் இருந்தாலும், அவளுடைய சின்னச் சின்ன எதிர்வினைகளைக்கூட நான் கவனித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.
அவளுக்கு இவையெல்லாம் சாதாரணமான விஷயங்களாக இருக்கலாம். ஆனால், எனக்கு அவை நினைவுகளாக மாறிவிடுகின்றன.
என்னுடைய வாழ்க்கையில் இப்படி ஒரு பெண் இருப்பாள் என்றும், அவளைப் பற்றி இவ்வளவு எழுத வேண்டும் என்று தோன்றும் என்றும் நான் நினைத்திருக்க மாட்டேன். நானும் ஒரு பெண்ணாக இருந்துகொண்டு, இன்னொரு பெண்ணை இவ்வளவு ஆழமாக ரசிக்க முடியுமா என்று என்னையே வியக்க வைத்தவள் அவள்.
ஒரு பெண்ணின் அழகை இன்னொரு பெண் ரசிப்பதில் என்ன ஆச்சரியம் என்று யாராவது கேட்கலாம். ஆனால், எனக்கு அவள் வெறும் அழகான பெண் மட்டுமல்ல. அவளுடைய முகத்தை ரசிக்கிறேன்; அவளுடைய குணத்தை வியக்கிறேன்; அவளுடைய அன்பில் நெகிழ்கிறேன்; அவளுடைய சின்னச் சின்னச் செயல்களில் மகிழ்கிறேன்.
இத்தனை உணர்வுகளையும் ஒரே வார்த்தையில் சொல்லிவிட முடியுமா என்று தெரியவில்லை.
சிலரை நாம் நேசிக்கிறோம். சிலரை நாம் மதிக்கிறோம். ஆனால், சிலரை மட்டும் அவர்களுக்கே தெரியாமல் நம்முடைய மனதிற்குள் ஓர் அழகான உலகமாக வைத்துக்கொள்கிறோம். எனக்கு அவள் அப்படிப்பட்டவள்.
அவளிடம் நான் எதிர்பார்ப்பது ஒன்றே ஒன்றுதான். அவள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும். அவளுடைய சிரிப்பு ஒருபோதும் குறையக்கூடாது. அவள் சிரிக்கும்போது, அந்தச் சிரிப்பிற்குப் பின்னால் எந்தக் கவலையும் மறைந்திருக்கக்கூடாது.
அவளைச் சிரிக்க வைக்க என்னால் முடிந்தவரை முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. அவள் சிரிப்பதைப் பார்க்கும்போது எனக்குள் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியை, அவளும் ஒருநாள் உணர வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.
ஒருவேளை, நான் அவளிடம் சொல்லாத பல விஷயங்கள் இருக்கலாம். அவள் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் நான் எவ்வளவு கவனிக்கிறேன் என்பதும், அவளுடைய சின்னச் சின்ன மாற்றங்களைக்கூட எவ்வளவு ரசிக்கிறேன் என்பதும் அவளுக்குத் தெரியாமல் இருக்கலாம்.
இந்த எழுத்துகளைப் படித்த பிறகு அவள் என்ன நினைப்பாள் என்று எனக்குத் தெரியாது. அவள் சிரிக்கலாம். என்னைக் கேலி செய்யலாம். நான் சொன்ன வார்த்தைகளையே திரும்பச் சொல்லி என்னை வெட்கப்பட வைக்கலாம்.
ஆனால், அவள் என்ன நினைத்தாலும் பரவாயில்லை. இந்த எழுத்துகளில் இருக்கும் அன்பு மட்டும் அவளுக்குப் புரிய வேண்டும்.
ஏனென்றால், சில மனிதர்களைப் பார்த்து அவர்கள் அழகாக இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லிவிட்டுக் கடந்துவிடலாம். ஆனால், சில மனிதர்களைப் பற்றி எழுதும்போது மட்டும், அவர்களுடைய அழகைச் சொல்லி முடிக்கவே முடியாது.
நீ அப்படிப்பட்டவள்.
உன்னுடைய முகத்தில் இருக்கும் அழகை மட்டுமல்ல, உன்னுடைய மனதில் இருக்கும் அழகையும் ரசிக்கும் ஒருவர் இந்த உலகத்தில் இருக்கிறார் என்பதை நீ தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
உன்னுடைய சிரிப்பைப் பார்த்து மகிழும் ஒருவர், உன்னுடைய கண்ணீரைப் பார்த்து வருந்தும் ஒருவர், உன்னுடைய அன்பை உணரும் ஒருவர், உன்னுடைய சின்னச் சின்னச் செயல்களைக்கூட நினைவில் வைத்திருக்கும் ஒருவர் இருக்கிறார்.
அவர் உன்னைப் பற்றிப் பெரிதாக எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை. நீ எப்போதும் நீயாகவே இருக்க வேண்டும் என்பதைத்தான் விரும்புகிறார்.
உன்னுடைய அழகை உனக்கே எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கும் அந்த மனதிற்கு, உன்னைப் பிடித்ததற்கான காரணங்களை இன்னும் எழுதிக்கொண்டே இருக்க முடியும்.
ஆனால், இத்தனை வார்த்தைகளுக்குப் பிறகும், என் மனதில் நிற்பது ஒன்றுதான்.
உன்னுடைய அழகை நீ முழுமையாக உணர்ந்திருக்கிறாயா என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், என்னுடைய பார்வையில் நீ எவ்வளவு அழகானவள் என்பதை மட்டும் என்னால் சொல்ல முடியும்.
உனக்கே தெரியாத உன்னுடைய அழகை, உனக்குச் சொல்லும் வரை நான் உன்னை ரசித்துக்கொண்டே இருப்பேன். ❤️
❤️ என் ரேவும்மாவுக்கு… ❤️
அக்கா, நீ எப்போதும் சந்தோஷமா இருக்கணும். அதுதான் உன்னோட தங்கச்சியோட ஆசை.
“என்னடா இவள் எப்பப் பார்த்தாலும் சந்தோஷமா இரு, சந்தோஷமா இருன்னு சொல்லிக்கிட்டே இருக்கா? ஒருத்தரால எப்போதும் சந்தோஷமாவே இருக்க முடியுமா?” அப்படின்னு நீ யோசிக்கலாம். உண்மைதான் அக்கா… வாழ்க்கையில எப்போதும் சந்தோஷமாவே இருக்க முடியாதுன்னு எனக்கும் தெரியும். ஆனா, உன்னைச் சந்தோஷமா பார்க்கணும்னு ஆசைப்படுற இந்த மனசுக்கு வேற என்ன கேட்கணும்னு தெரியல.
உன் கண்ணுல இருந்து ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் வர்றதைக்கூட என்னால தாங்கிக்க முடியாது அக்கா. உன்னோட கண்ணீர் துடைக்க முடியாம நான் நிற்க வேண்டிய சூழ்நிலை வந்துடுமோன்னு நினைச்சாலே எனக்குக் கஷ்டமா இருக்கு.
ஒருவேளை, உன் வாழ்க்கையில நீ அனுபவிக்க வேண்டிய வலிகளை எல்லாம் என்னால எடுத்துக்க முடியுமான்னு எனக்குத் தெரியாது. விதி அப்படித்தான் இருக்குன்னா, அந்த வலியெல்லாம் எனக்குக் கொடுத்துடுன்னுதான் கேட்பேன். உன்னோட பங்குச் சந்தோஷத்தைக்கூட எனக்குக் கொடுக்க வேண்டாம் அக்கா… என்னோட சந்தோஷத்தை உனக்குக் கொடுத்துடுறேன். நீ மட்டும் சந்தோஷமா இரு. ❤️
அக்கா, வாழ்க்கையில எது நடந்தாலும் நீ தனியா இருக்கேன்னு மட்டும் நினைச்சிடாதே. உனக்காக எப்போதும் ஒரு தங்கச்சி இருப்பா. உன்னோட சந்தோஷத்துல சிரிக்கவும், உன்னோட கஷ்டத்துல உனக்குத் துணையா நிற்கவும், உன்னோட மனசு உடைஞ்சு போகும்போது உனக்கு ஆறுதலா இருக்கவும் நான் இருப்பேன்.
இந்த உடம்புல உயிர் இருக்கிற வரைக்கும் மட்டுமல்ல அக்கா… ஒருநாள் நான் உன் பக்கத்துல இல்லாமப் போனாலும், உன்னோட நினைவுகள்லயும், நான் உனக்காகச் சொன்ன வார்த்தைகள்லயும், உன்னைச் சிரிக்க வைக்க நான் செய்த சின்னச் சின்ன விஷயங்கள்லயும் என்னைக் கண்டிப்பா நீ உணர்வ.
நீ எதையும் நினைச்சுக் கவலைப்படாதே. எல்லாத்தையும் நீயே தாங்கிக்கணும்னு அவசியம் இல்ல. சில நேரம் நீயும் சோர்ந்து போகலாம், அழலாம், எதுவும் பேசாம இருக்கலாம். அப்போதும் உன்னை எதற்காகவும் குறை சொல்லாத ஒரு மனசு உனக்காகக் காத்திருக்கும்.
ஏன்னா, நீ எனக்கு வெறும் அக்கா மட்டும் இல்ல… நான் மனசார நேசிக்கிற என்னோட ரேவும்மா. 🥹❤️
எனக்கு உன்னிடம் பெரிய ஆசையெல்லாம் எதுவும் இல்ல அக்கா. நீ நல்லா இருக்கணும். உனக்குப் பிடிச்ச மாதிரி வாழணும். உன்னோட சிரிப்பு எப்போதும் உன் முகத்தை விட்டு மறையக்கூடாது. உன்னோட மனசுக்கு நிம்மதி கிடைக்கணும்.
என்ன நடந்தாலும், என்ன மாறினாலும், ஒரு விஷயம் மட்டும் மாறாது அக்கா…
உனக்காக நான் இருப்பேன். எப்போதும். ❤️
இப்படிக்கு,
உன் அன்புக்கு அடிமையான
உன்னோட தங்கச்சி. 🫂❤️
@shilpavaratharajulu
என் ரேவதிக்காக .......
