“चमत्काराच्या शोधात हरवलेला समाज — भोंदू बाबांचा वाढता कहर”
आज आपण प्रगतीच्या युगात जगतोय असं आपण अभिमानाने म्हणतो… मोबाईल, इंटरनेट, विज्ञान, शिक्षण — सगळं आपल्या हातात आलंय. पण या सगळ्या प्रगतीच्या आड एक भयानक वास्तव लपलेलं आहे — अंधश्रद्धेच्या नावाखाली चाललेली माणसांची लूट, आणि भोंदू बाबांचा दिवसेंदिवस वाढत चाललेला प्रभाव.
प्रश्न असा आहे की, इतक्या शिक्षणानंतरही आपण अजून “चमत्कार” या शब्दावर का विश्वास ठेवतो?
आज समाजात अनेक स्त्रिया — आणि काही पुरुषही — आपल्या आयुष्यातील समस्या, ताणतणाव, दुःख यामुळे इतके हतबल होतात की त्यांना वाटतं, “आता कुठेतरी काहीतरी चमत्कार होईल आणि सगळं ठीक होईल.” हीच ती सर्वात मोठी चूक ठरते. कारण चमत्कार हा वास्तव नसतो, तो फक्त एक मानसिक आधार असतो — आणि याच आधाराचा फायदा घेऊन भोंदू बाबा लोकांना आपल्या जाळ्यात अडकवतात.
घरातले प्रश्न असतात — नवरा-बायकोतील वाद, सासर-माहेरचे ताण, आर्थिक अडचणी, मुलांचं भवितव्य… हे सगळं सोडवण्यासाठी संवाद, समज आणि वेळ लागतो. पण जेव्हा हे सगळं अवघड वाटायला लागतं, तेव्हा काही लोक सोपा मार्ग शोधतात — आणि तिथेच “बाबा” नावाचा एक शॉर्टकट उभा राहतो.
हे भोंदू बाबा गोड बोलतात, आश्वासनं देतात, “तुमचं नशीब बदलेल”, “देवाची कृपा मिळेल”, “सगळं ठीक होईल” असं सांगतात… आणि माणूस त्या एका आशेवर सगळं काही त्यांच्याकडे सोपवतो. पण हाच विश्वास हळूहळू फसवणुकीत बदलतो — कधी पैशांची लूट होते, कधी मानसिक गुलामी निर्माण होते, आणि काही वेळा तर शारीरिक शोषणापर्यंतही प्रकरण जातं.
सगळ्यात जास्त त्रासदायक बाब म्हणजे, या सगळ्यात स्त्रिया जास्त बळी पडतात. कारण त्यांच्यावर घराची जबाबदारी असते, भावनिक ओझं असतं, आणि अनेक वेळा त्यांना स्वतःचं दुःख मोकळेपणाने सांगण्यासाठी कुणीच नसतं. अशा वेळी कोणी “तुम्हाला समजून घेतोय” असं दाखवत असेल, तर त्या त्याच्यावर विश्वास ठेवतात. पण हा विश्वासच त्यांच्या आयुष्याला वेगळ्या अंधारात ढकलतो.
आता एक साधा प्रश्न स्वतःला विचारायची वेळ आली आहे — जर हे लोक खरोखर “देवाचे अवतार” असतील, तर ते समाजातील समस्या चुटकीसरशी का सोडवत नाहीत? गरीबांना श्रीमंत का करत नाहीत? आजार का बरे करत नाहीत? अन्याय, गुन्हे, भ्रष्टाचार का थांबवत नाहीत? उत्तर अगदी स्पष्ट आहे — कारण त्यांच्याकडे कोणतीही दैवी शक्ती नसते. ते फक्त लोकांच्या भीतीचा आणि अज्ञानाचा फायदा घेत असतात.
खरा देव कधीही तुमचं स्वातंत्र्य हिरावून घेत नाही. तो तुम्हाला विचार करायला शिकवतो, योग्य मार्ग दाखवतो, स्वतःच्या पायावर उभं राहायला मदत करतो. पण हे भोंदू बाबा उलट करतात — ते तुम्हाला त्यांच्या अधीन ठेवतात, तुमचं विचार करणं बंद करतात आणि तुमच्यावर नियंत्रण मिळवतात.
समाजात अनेक चांगले मार्गदर्शक आहेत — शिक्षक, विचारवंत, समाजसेवक — जे खरोखर लोकांना योग्य दिशा देतात. पण ते कधीच स्वतःला “देव” म्हणवत नाहीत. ते फक्त सांगतात, “स्वतः विचार करा, स्वतः निर्णय घ्या.” पण आपण त्यांच्याकडे दुर्लक्ष करतो आणि “चमत्कार” दाखवणाऱ्यांच्या मागे धावतो.
आज ही समस्या खूप वेगाने वाढत आहे. गावागावात, शहरांमध्ये, अगदी सोशल मीडियावरही असे “बाबा” वाढत आहेत. नवीन आश्रम, नवीन कथा, नवीन चमत्कार — आणि त्यामागे सुरू असते एकच गोष्ट — लोकांची फसवणूक.
यावर उपाय काय?
सगळ्यात आधी — अंधश्रद्धा सोडली पाहिजे. कोणतीही गोष्ट आंधळेपणाने मानू नका. प्रश्न विचारायला शिका. कुणी स्वतःला देव म्हणत असेल, तर त्याच्या मागे न जाता त्याला समजून घ्या.
दुसरं — घरात संवाद वाढवा. आपल्या समस्या बाहेरच्या माणसाकडे नेण्यापेक्षा घरात बोलल्या तर अनेक गोष्टी सहज सुटू शकतात. विशेषतः स्त्रियांनी स्वतःचं दुःख लपवू नये आणि कुटुंबानेही त्यांना ऐकून घ्यावं.
तिसरं — समाजाने जागरूक राहायला हवं. आपल्या आसपास असं काही घडत असेल, तर दुर्लक्ष करू नका. आवाज उठवा, कारण गप्प बसणं म्हणजे अशा गोष्टींना प्रोत्साहन देणं.
आणि सर्वात महत्त्वाचं — अशा भोंदू लोकांवर कठोर कारवाई झाली पाहिजे. श्रद्धेच्या नावाखाली लोकांची लूट आणि शोषण करणाऱ्यांची जागा मंदिरात नाही, तर जेलमध्येच आहे.
शेवटी एकच सांगावंसं वाटतं —
चमत्कारावर विश्वास ठेवू नका… कारण चमत्कार होत नाहीत, ते दाखवले जातात.
खरा बदल हवा असेल, तर तो आपल्या विचारांमध्ये आणि कृतीतूनच घडतो.
आज गरज आहे देव शोधण्याची नाही…
तर स्वतःच्या विवेकाला जागं करण्याची!“ज्या दिवशी माणूस ‘चमत्कार’ मागणं थांबवेल… त्या दिवशी भोंदू बाबांचा व्यवसायच संपेल!”
सौ तृप्ती देव
भिलाई
