ಮುಂಬೈ ನಗರದ ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಲ್ಲ; ಅದು ಈ ಮಾಯಾನಗರಿಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕುವ ಒಂದು ಅಗೋಚರ ಶಕ್ತಿ. ಅರಬ್ಬಿ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆ ಇಡೀ ನಗರವನ್ನು ತನ್ನ ಕಪ್ಪು ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಜಂಗುಳಿ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಗಾಡಿಗಳ ಹಾರ್ನ್ ಶಬ್ದ ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟದ ಮುಂದೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕೋಪಕ್ಕೂ ತಲೆಬಾಗದ ಒಂದು ಜಾಗವಿದ್ದರೆ ಅದು 'ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಟಾವರ್ಸ್'. ದಕ್ಷಿಣ ಮುಂಬೈನ ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಎಪ್ಪತ್ತು ಅಂತಸ್ತುಗಳವರೆಗೆ ಗರ್ವದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಬೃಹತ್ ಗಾಜಿನ ಮಹಲು, ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಹಂಕಾರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕಟ್ಟಡದ ಹೊರಗಿನ ಮಳೆ ಎಷ್ಟು ತಂಪಾಗಿತ್ತೋ, ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಮೇಲಿನ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ್ದ ವಾತಾವರಣ ಅಷ್ಟೇ ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗಿನ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಯ ಸಮಯ. 'ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಗ್ರೂಪ್ ಆಫ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರೀಸ್' ನ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಯ ಐವತ್ತನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ಅಘೋಷಿತ ಭಯದ ಮೌನ ಅಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಉದ್ಯೋಗಿಯೂ ತನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪರದೆಯನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕಿವಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಲಿಫ್ಟ್ ಬರುವ ಶಬ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಯಾರಿಗೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುವ ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಫ್ಲೋರ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಏರ್ ಕಂಡೀಷನರ್ಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಹಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂದು ಅವರ 'ಬಾಸ್' ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಬರಲಿದ್ದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಲಿಫ್ಟ್ನ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದವು: 10... 20... 35... 45... ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 50.
ಲಿಫ್ಟ್ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ ಬಂದ 'ಟಿಂಗ್' ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದವು ಆ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಕಾರಿಡಾರ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಲಿಫ್ಟ್ನಿಂದ ಹೊರಬಂದವನೇ ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಬಲಿಷ್ಠ ದೇಹ, ಜಿಮ್ನಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ದಂಡಿಸಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಉಕ್ಕಿನಂತಹ ಸ್ನಾಯುಗಳು, ಅತಿ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ತ್ರೀ-ಪೀಸ್ ಸೂಟ್ ಧರಿಸಿದ್ದ ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ, ನೋಡಲು ಒಬ್ಬ ಹಾಲಿವುಡ್ ನಾಯಕನಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಮೃತ್ಯುವಿನಂತಹ ಕಠೋರತೆ. ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಆ ಇಟಾಲಿಯನ್ ಅಮೃತಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ 'ಟಕ್... ಟಕ್...' ಎಂದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕಾರಿಡಾರ್ನ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ನಿಂತರು. ಯಾರೂ ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆರ್ಯನ್ ಯಾರನ್ನೂ ವಂದಿಸಲಿಲ್ಲ, ಯಾರಿಗೂ ಶುಭ ಮುಂಜಾನೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಅವನ ಎದುರಿಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯರು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಜೀವರಹಿತ ಯಂತ್ರಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವನು ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ 'ಅಧಿಕಾರ'ದ ಗಂಧ ಹರಡಿತ್ತು. ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು ಹೊರಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತ ಆರ್ಯನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ, ಅವನ ಪರ್ಸನಲ್ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಪ್ರಕಾಶ್ ಖನ್ನಾ ನಡುಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಖನ್ನಾ ಅವರು ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಅರ್ಯನ್ನ ತಂದೆಯ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವರು. ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಅನುಭವವಿದ್ದರೂ, ಅರ್ಯನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಅವರಿಗೆ ತಾನು ಈಗಷ್ಟೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹರಿಪ್ರಾಯದ ಹುಡುಗನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಹಾಗಿತ್ತು; ಅವನ ಮುಂದೆ ಸಣ್ಣದೊಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಕ್ಷಮಿಸಲಾಗದ ಅಪರಾಧವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.
"ಖನ್ನಾ," ಆರ್ಯನ್ ತಿರುಗದೆ ಕರೆದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿ ತುಂಬಾ ತಣ್ಣಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯ ಅಲಗಿನಂತಹ ಹರಿತವಿತ್ತು.
"ಸ..ಸರ್.. ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಸರ್," ಖನ್ನಾ ಅವರು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು.
ಆರ್ಯನ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಗಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕ್ರೂರ ಜ್ಞಾನವಿತ್ತು. ಅವನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಂದು ಕಾಗದದ ಫೈಲ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಗುರವಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡಿಸಿದನು. "ಈ ವರದಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ ಮಹಾಶಯ ಯಾರು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
"ಸರ್.. ಅದು ನಾನೇ ಸರ್. ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಕುಳಿತು ಇದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಡೀಲ್ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಕಂಪನಿಗೆ ಮುನ್ನೂರು ಕೋಟಿ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ ಸರ್," ಎಂದು ಖನ್ನಾ ಅವರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.
ಆರ್ಯನ್ ಆ ಫೈಲ್ ಅನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದನು. ಆ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಖನ್ನಾ ಅವರು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋದರು. "ಲಾಭ? ನಿನಗೆ ಲಾಭ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಖನ್ನಾ? ಪುಟ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಐದನೇ ಪ್ಯಾರಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಫಾಂಟ್ ಸೈಜ್ 12 ಇರಬೇಕಿತ್ತು, ಆದರೆ ನೀನು 11ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಂಟ್ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಕಡೆ ಕಾಮ (Comma) ಹಾಕುವ ಬದಲು ಫುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಹಾಕಿದ್ದೀಯಾ."
ಖನ್ನಾ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜವೇ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿತು. ಮುನ್ನೂರು ಕೋಟಿಯ ಡೀಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಆರ್ಯನ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಫಾಂಟ್ ಸೈಜ್ ಮತ್ತು ಪಂಕ್ಚುವೇಷನ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನಾ? "ಸಾರಿ ಸರ್.. ಅದು ಆತುರದಲ್ಲಿ ಆದ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು ಇರಬಹುದು. ಈಗಲೇ ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಸರ್. ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವಲ್ಲವೇ ಸರ್.."
ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಖನ್ನಾ ಅವರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ನಡೆದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ದಳ್ಳುರಿ ಈಗ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ತಲುಪಿತ್ತು. ಅವನು ಖನ್ನಾ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದನು, "ಸಣ್ಣ ವಿಷಯ? ಖನ್ನಾ, ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕು ಬೃಹತ್ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನೇ ಒಡೆದುಹಾಕಬಲ್ಲದು. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಕ್ಷರದ ತಪ್ಪು ನನ್ನ ಬ್ರಾಂಡ್ ಇಮೇಜ್ ಅನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಬಲ್ಲದು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಸಂಬಳ, ಅದು ಕೇವಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿಕ್ಕಲ್ಲ; ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ (Perfect) ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ. ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲ ಅಂದಮೇಲೆ ನೀನು ಇಲ್ಲಿರಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ."
"ಸರ್.. ಪ್ಲೀಸ್ ಸರ್.. ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ನನ್ನನ್ನು ಮಗನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು," ಖನ್ನಾ ಅವರು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.
'ತಂದೆ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಆರ್ಯನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ನಗು ಮೂಡಿತು. "ನನ್ನ ತಂದೆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮನುಷ್ಯ, ಅವರು ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಾನು ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಭಾವನೆಗಳು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವೈರಿ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುವವನು. ಇಂದೇ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಖಾಲಿ ಮಾಡು. ನಿನ್ನನ್ನು ಕೆಲಸದಿಂದ ವಜಾ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ (Fired). ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಗ್ರೂಪ್ನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ನಿನಗೆ ಮುಂಬೈನ ಇನ್ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೆಲಸ ಸಿಗದಂತೆ ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ನಿನ್ನ ಅನುಭವ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಸಮಾನ."
ಖನ್ನಾ ಅವರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಕುಸಿದುಹೋದರು. ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಲ್ಪವಿರಾಮದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಅಷ್ಟು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆರ್ಯನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರಿಗೆ ದಿಗ್ರಮೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾನ ಮುಂದೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ಈ ಮುಂಬೈ ನಗರದ ಯಾವ ಉದ್ಯಮಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಖನ್ನಾ ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಫೈಲ್ಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದಾಗ, ಇಡೀ ಫ್ಲೋರ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನದಂತಹ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಉದ್ಯೋಗಿಯೂ 'ಮುಂದಿನ ಬಲಿ ನಾನೇನಾ?' ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ವಾಲಿ ಕುಳಿತನು. ಅವನಿಗೆ ಜನರ ಕಣ್ಣೀರು ಅಥವಾ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಯಾವುದೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಪವರ್. ಅಧಿಕಾರವು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕುರುಡನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಇಂಟರ್ ಕಾಮ್ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ ತನ್ನ ಸೆಕ್ರೆಟರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದನು, "ನನ್ನ ಕಾಫಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಒಂದು ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಿರಬಾರದು. ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಶೆಡ್ಯೂಲ್ ಅನ್ನು ಇಮೇಲ್ ಮಾಡು."
ಕ್ಯಾಬಿನ್ನ ಒಳಗಿದ್ದ ಭವ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಕಿಟಕಿಗಳು ಅವನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಒಬ್ಬ ಉದ್ಯಮಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ನಿರಂಕುಶ ಅಧಿಕಾರಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಲನೆಯೂ ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆಯೇ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಒಂದು ಇಂಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅದು ಅಸಹನೀಯವಾಗಿತ್ತು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆಫೀಸಿನ ಒಳಗೆ ಬಂದ ಆಫೀಸ್ ಬಾಯ್ ಒಬ್ಬ, ಕಾಫಿ ಟ್ರೇ ಹಿಡಿದು ಅರ್ಯನ್ನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನ ಕೈಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಅನ್ನು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಇಡುವಾಗ ಸಣ್ಣದಾಗಿ 'ಚಟ್' ಎಂಬ ಸೌಂಡ್ ಆಯಿತು. ಅರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು. "ಕಪ್ ಇಡುವಾಗ ಶಬ್ದವಾಗಬಾರದು ಎಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿಲ್ಲವೇ?"
"ಸ..ಸಾರಿ ಸರ್.. ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಕೈ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ ಸರ್," ಆ ಹುಡುಗ ಹೆದರುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
ಅರ್ಯನ್ ಆ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಎರಚಲು ಹೋದನು, ಆದರೆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂಕುಂಡಕ್ಕೆ ಸುರಿದನು. "ಇವತ್ತಿನಿಂದ ನೀನೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಕೈಗಳು ನಡುಗುವುದಾದರೆ ಈ ಆಫೀಸಿನ ಕೆಲಸ ನಿನಗಲ್ಲ. ಬಡತನ ಎನ್ನುವುದು ಅಸಮರ್ಥತೆಗೆ ಒಂದು ನೆಪವಾಗಬಾರದು. ಗೆಟ್ ಔಟ್!"
ಆ ಹುಡುಗ ಅಳುತ್ತಾ ಹೊರನಡೆದನು. ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ತನ್ನ ಡೈಮಂಡ್ ರಿಂಗ್ ಅನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಅಂದುಕೊಂಡನು, 'ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರು ಮಾತ್ರ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಒಬ್ಬ ಆಳುವವನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆಳಲ್ಪಡುವವನು. ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಆಳಲು ಮಾತ್ರ. ಈ ಮಳೆ ಹನಿಗಳಿಗೂ ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬೀಳುವ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ.' ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಹಾಗಿತ್ತು; ಅವನಿಗೆ ಮೃದುತ್ವ ಅಂದರೆ ಅದು ಶಕ್ತಿಹೀನತೆ ಎಂದರ್ಥ. ಕರುಣೆ ಅಂದರೆ ಅದು ಸೋಲಿನ ಲಕ್ಷಣ.
ಮುಂಬೈ ನಗರದ ಮಳೆ ಇನ್ನೂ ಸುರಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಒಳಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾವು ಬಂದಂತಹ ಮೌನ ಇಡೀ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೋಟವೂ ಒಬ್ಬನ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಬಲ್ಲದು ಅಥವಾ ಒಬ್ಬನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲು ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ದರ್ಪದ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮುಂದಿನ ಶಿಕಾರಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸವಾಲು ಹಾಕುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು. ಮುಂಬೈನ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಈ ಭವ್ಯ ಕಟ್ಟಡದ ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾನ ಅಹಂಕಾರದ ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೆ ಕೊಡಲಿ ಏಟು ನೀಡುವಂತಹ ಚಂಡಮಾರುತವೊಂದು ನಗರದ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಅವನಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಚಂಡಮಾರುತದ ಹೆಸರು ಮೇಘನಾ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ತನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ, "ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಅಥವಾ ವಿನಾಶ," ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಗು ಬೀರಿದನು. ಅವನ ಆ ನಗು ಇಡೀ ಐವತ್ತನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ಹೀಗೆ ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾನ ಒಂದು ದಿನದ ಆರಂಭವೇ ಕ್ರೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದ ಪರಮಾವಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಅವನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಹಣ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಮುಂಬೈ ಮಂಡಿಯೂರುತ್ತಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಉದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ ಅವನ ಈ ಅಟ್ಟಹಾಸವು ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಮಹಾ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್ ಸಿಂಘಾನಿಯಾ ತನ್ನ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಬರೆದನು - ‘Power is the only Truth’. ಅವನ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು, ವಿಧಿಯಾಟದ ಮೊದಲ ದಾಳವಾಗಿದ್ದವು.
