పది నిమిషాల తర్వాత తన స్నేహితుల దగ్గరికి చేరుకొని—
“ఈ విధ్వంసానికి కారణం ఎవరు? అసలు ఏం జరిగింది? నాకు తెలుసుకోవాలి!” అని గట్టిగా అన్నాడు.
అప్పుడు ఒక స్నేహితుడు మెల్లగా చెప్పాడు:
“పేరు తెలియదు… కానీ వాడికి గుండె లేదు అని మాత్రం తెలుసు.”
ఇంకొకడు వెంటనే—
“ఇలా కాదు… పదండి, నేను చూపిస్తా” అని, ప్రవీణ్ని తీసుకెళ్లాడు.
అసిఫ్ లోపలికి వెళ్లి ఎవరో ఒకరితో మాట్లాడి, అంధకారమై ఉన్న గదిలో ప్రవీణ్ని కూర్చోబెట్టాడు.
అక్కడ కూర్చున్నాడు— వయసు దాదాపు 99 సంవత్సరాలు ఉన్న వృద్ధుడు.
ముఖం ముడతలు, శరీరం బలహీనంగా ఉన్నా, కళ్ళలో మాత్రం ఎవరికి అర్థం కాని ధైర్యం, ఓ గట్టి వెలుగు ఉంది.
ఆ వృద్ధుడు మెల్లగా అడిగాడు:
“ఏంటి బాబు… ఏం కావాలి?”
ప్రవీణ్ జడుసుకుంటూ అన్నాడు:
“తాతయ్య… మీకు భాష గంగోలి డాన్స్ గురించి తెలుసు కదా?
అసలు భాష కాళ్లు, చేతులు నరికిన వ్యక్తి ఎవరో… మీరు చెప్పగలరా?”
వృద్ధుడు ఒక్క క్షణం మౌనం వహించి, చిన్నగా నవ్వాడు.
“అధిక ప్రేమ… గుడ్డి ప్రేమ… పిచ్చి ప్రేమ…
ప్రేమతో మొదలైన యుద్ధం… చివరికి భాష చేతులూ కాళ్లూ నరికించింది.
గంగోలి గ్యాంగ్ హెడ్ ప్రాణాలే తీసింది.
ఆ తర్వాత మాయమైపోయింది…”
ప్రవీణ్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు:
“ఎవరు తాతయ్య? ఎవరవాడు?”
వృద్ధుడు కళ్ళు మూసి మెల్లగా అన్నాడు:
“వాడి పేరు ఎవ్వరికీ తెలియదు…
కానీ నాకు తెలిసిన ఒకటే పేరు ఉంది—
‘కాళీ… మహాకాళి.’”ఆ సరే అసలు పేరు తెలీదు అప్పుడు ఏం జరిగిందో తెలుసా అని అంటుంటే దాన్ని గుర్తు చేసుకోవడం నాకు చాలా కష్టంగా ఉంది కొద్దిసేపు ఆలోచించి చెప్తాను ఇంకా అతని గురించి తెలుసుకోవాలంటే బి ఎస్ నాగభూషణం సైన్స్ మెకానిక్ కాలేజీకి వెళ్లండి మెల్లగా అతని గురించి తెలుస్తుంది అని అంటాడు వెంటనే ఆ పేరు ఉన్న స్నేహితురాలు అక్కడ నా ఫ్రెండ్ కూడా చదువుతున్నాడు మెడిసిన్ చదువుతున్నాడు అతనికి తెలిసే అవకాశం ఉంది వెళ్దామా అని అంటుంది వెళ్దాం అన్నట్టు సైగ చేస్తూ కార్ ఎక్కుతారుప్రవీణ్ ఫ్రెండ్ అయిన మీరా, ఆ కాలేజ్ దగ్గరికి చేరింది. అక్కడ మెడిసిన్ చదువుతున్న ఒక అమ్మాయితో జాగ్రత్తగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
మీరా మెల్లగా అడిగింది:
“అమ్మాయి… ఇక్కడ ‘ఖాళీ మహాకాళి’ అంటూ ఎవరో చదువుతున్నారా? ఏదైనా పేరు వినిపించిందా?”
ఆమె కాసేపు ఆలోచించి, తలను కదిలించింది.
“మెడిసిన్ కాదు… ఒకప్పుడు ఉండేది.
పాపం… తను చాలా ముందు చనిపోయింది.”
మీరా ఆశ్చర్యంగా అడిగింది:
“ఏమిటి? ఎలా చనిపోయింది?”
ఆ అమ్మాయి చుట్టూ చూసి, వాక్యం అణగదొక్కుకుంటూ చెప్పింది:
“అదంతా ఎలక్షన్స్ టైమ్ లో జరిగింది.
నీకు తెలుసు కదా… ఇక్కడ హైదరాబాదు లో ఎలక్షన్స్ అంటే రాజకీయ పార్టీలు కాదు… మాఫియా వార్.
ప్రతి ఏరియాలో వేర్వేరు గ్యాంగులు డబ్బు కోసం వేలం పాట పెట్టేవి.
ఎవరు ఎక్కువ ఇస్తే వాళ్ళకే రూట్, బిజినెస్.
అది సాధారణ ఓటు వేసుకోవడంలా కాదు… రక్తంతో కొనిపెట్టిన వేలం పాట.”
మీరా ఒక్కసారిగా గట్టిగా శ్వాస తీసుకుంది.
ఆ అమ్మాయి కొనసాగించింది:
“ఆ రాత్రే… ఆ వేలం పాట జరిగే టైంలో ‘ఖాళీ’ అనే అమ్మాయి కూడా… చనిపోయింది.
ఎలా చనిపోయిందో ఎవరికీ అర్థం కాలేదు.
కానీ ఆమె మృతదేహం చూసిన వాళ్ళకి ఒక్కటే గుర్తు… రక్తంతో నిండిన నేల.”
కొన్ని క్షణాలు ఆ అమ్మాయి మౌనం వహించింది.
తర్వాత మెల్లగా జోడించింది:
“ఆ తర్వాత… మూడు సంవత్సరాల పాటు…
మనం విన్నది ఒక్కటే— రక్తపాతం.
గ్యాంగులు, గ్రూపులు… ఒకదానితో ఒకటి తినేసుకున్నాయి.
కానీ బయటికి రాలేదు.
ప్రజలకి కనిపించలేదు.
అందరూ మౌనంగా మాయం అయ్యారు.”
మీరా ఉత్కంఠతో అడిగింది:
“మరి ఇప్పుడు?”
ఆ అమ్మాయి గడ్డిగా కన్ను తిప్పి, కాస్త భయంతో చెప్పింది:
“ఇప్పుడు… రెండు నెలల క్రితం నుండి…
వాళ్లు మళ్లీ బయటికొచ్చారు.
మళ్లీ రౌడీయిజం మొదలుపెట్టారు.
మళ్లీ అదే రక్తపు ఆట మొదలైంది.”
మీరా ఒక్కసారిగా నిలబడింది.
ఆమె హృదయం గట్టిగా కొట్టుకుంటోంది.
“అయితే… ఈ ‘ఖాళీ’… చనిపోయిందా? లేక… ఇంకేదైనా?” అని తనలో తాను అనుకుంది.అందరూ చెప్పినంతా విన్న ప్రవీణ్ ఒక్కసారిగా ఆలోచనలో పడ్డాడు.
మెల్లగా అన్నాడు:
“నాకు తెలిసినంతవరకు… ఆ అమ్మాయి చనిపోయింది.
సరే. కానీ…
ఆ ఫైట్ కి అసలు కారణం ఎవరు?
ఎవరు భాషకి కాళ్లు, చేతులు నరికారు?
ఎవరు ఇది అంతా చేశారు?”
అతని కళ్ళలో ఒక పిచ్చి ఆత్రం.
“నా మెదడుని ఒకటే తినేస్తోంది…” అని లోలోపల అన్నాడు.
“సరే… చనిపోయిందని అనుకున్న ఆ అమ్మాయే…
ఇదంతా చేసిందంటారా?”
మీరా కాసేపు మౌనంగా విని, జాగ్రత్తగా చెప్పింది:
“ప్రవీణ్… నువ్వు ఇప్పుడు ఇంకో ప్రశ్న అడుగు.
నాకు ఎందుకో ఇది రివెంజ్ డ్రామా లా అనిపిస్తోంది.
మనం ఆ ఎలక్షన్స్ గురించి కూడా తెలుసుకోవాలి.”
ప్రవీణ్ తల ఊపి “అడుగుతా… ఆగు…” అని ఆమె చెవిలో చిన్నగా అన్నాడు.
ఆ తర్వాత మీరా తన ఫ్రెండ్ వైపు తిరిగి మళ్లీ అడిగింది:
“అవును… ఆ ‘ఖాళీ’ అనే అమ్మాయికి ఫ్రెండు… గైడు…
లేదంటే ఎవరైనా ఉన్నారా?”
ఆ అమ్మాయి కాసేపు ఆలోచించింది.
“తనకు ఎవరూ లేరు…”
అయినా ఒక్కసారిగా తలదించుకుని జోడించింది:
“లేదు… లేదు…
తనకు ఒక అబ్బాయి ఉన్నాడు.
అబ్బాయి అంటే కొడుకు కాదు…
తనంత వయసే.
ఇక్కడే ఈ కాలేజీలోనే.
పాపం… అతను కూడా అదే టైంలో చనిపోయాడు.”
ప్రవీణ్, మీరా ఇద్దరూ ఒకరికొకరు చూసుకున్నారు.
ఆ అమ్మాయి మాటలు కొనసాగించాయి:
“ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందో ఎవరికి తెలియదు.
వాళ్లిద్దరూ…
అంటే అతని పేరు కూడా ఎవరికి తెలియదు.
ఎందుకంటే అతను చదువుకోవడం, రావడం, వెళ్ళడం కంటే…
ఎప్పుడూ కాలితోనే ఎక్కువ తిరుగుతూ ఉండేవాడు.
అంతకుమించి నాకు తెలియదు.”
ఆమె కాసేపు నిశ్శబ్దంగా ఉండి, మెల్లగా చెప్పింది:
“ఎలాగో వాళ్లిద్దరూ చనిపోయారు…
కాబట్టి దాని గురించి ఎవరూ పెద్దగా మాట్లాడలేదు.
ఇద్దరికీ ఎవరూ లేరు.
ఏదో చిన్న అపార్ట్మెంట్ లో ఉండేవారు… అంతే.”
తర్వాత గడియారం చూసి,
“సరే, నా క్లాస్ లేట్ అవుతోంది…” అని చిన్నగా అన్నది.
మీరాకు దగ్గరగా వచ్చి ఒక చిన్న హగ్ ఇచ్చింది.
“సరే, మళ్ళీ వస్తాను” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.
ప్రవీణ్, మీరా ఇద్దరూ అక్కడే నిలబడి,
తమ కళ్ళలో ఒక్కటే ప్రశ్న—
“అసలు వీళ్లిద్దరూ నిజంగా చనిపోయారా? లేక ఇది రివెంజ్ గేమ్ లో కొత్త ఆటగాళ్లా?”అమ్మాయి వెళ్తూ ఒక్కసారిగా తిరిగి చూసి,
“అమ్మాయి పేరు ఖాళీ కాదు… మహాలక్ష్మి.
నేను ఎందుకో మీరు అడిగిన వెంటనే ఆ పేరు గుర్తొచ్చింది.
కానీ… తనతో ఉన్న అబ్బాయి పేరు…
‘మహాకాళీ’ అయి ఉండొచ్చు…”
అని చకచకా నడుస్తూ వెళ్ళిపోయింది.
ప్రవీణ్ తలదించుకుని ఆలోచించాడు:
“సరే… ఇది అంతా చూస్తుంటే అర్థమవుతున్నట్టు ఉంది.
కానీ… ఏదో మిస్ అవుతున్నాను.
ఎలాగో వాళ్లిద్దరూ చనిపోయారు…
వాళ్లకంటూ ఎవరూ ఉన్నారా తెలియదు…”
అతను మెల్లగా కార్కి వెళ్లి,
“మొదటగా నా ఐడెంటిటీ కార్డు తీసుకోవాలి…”
అని తన రూమ్ దగ్గరికి వెళ్లి పోలీస్ డ్రెస్ వేసుకుని,
ఐడెంటిటీ కార్డు కూడా తీసుకుని మళ్లీ బయలుదేరాడు.
తిరిగి అదే కాలేజ్ దగ్గరికి వచ్చి ప్రిన్సిపాల్తో మాట్లాడుతూ:
“నేను కూడా ఇక్కడే పోలీస్ జాబ్ చేస్తున్నాను.
నాకు ఇక్కడ చదువుతున్న మెడిసిన్ అమ్మాయి,
మరియు ‘ఖాళీ’ అనే అబ్బాయి వివరాలు కావాలి…”
ప్రిన్సిపాల్ ఒక క్షణం అతన్ని చూసి,
“అవునా… కానీ అది చాలా సంవత్సరాల క్రితం కదా సార్.
మర్చిపోయాం. ఎక్కడో ఉంటుంది…
ఒక ఐదు నిమిషాలు ఉండగలరా?
మీకు కావాల్సింది తీసుకొచ్చి ఇస్తాం…”
ప్రవీణ్,
“సరే సార్…” అని బెంచ్ మీద కూర్చొని ఆలోచనలో పడ్డాడు.
ఐదు నిమిషాల తర్వాత ప్రిన్సిపాల్ ఒక ఫైల్ తీసుకొచ్చి:
“సార్… వీళ్ళిద్దరికీ ఎవరూ లేరు.
వాళ్ళిద్దరినీ భూషణ్ సార్ తీసుకువచ్చారు.
వాళ్ళు ఎక్కడో రోడ్ల మీద ఉండేవారు.
తీసుకొచ్చి పెంచుకున్నారు.
అలాగే కాలేజీలో చేర్పించారు.
ఎప్పుడూ ఎవరితోనూ పెద్దగా మాట్లాడలేదు…”
అతను కాసేపు విరామం తీసుకుని చెప్పాడు:
“అమ్మాయి అంటే చాలా మంచిది.
చాలా బాగా చదువుతుంది.
సైన్స్ ప్రాక్టికల్ గా ఎలా వర్క్ అవుతుందో
బాగా రీసెర్చ్ చేస్తుంది.
తను ఏదో కనిపెట్టిందని అందరూ అనుకుంటున్నారు.
కానీ దాని గురించి ఎవరికి తెలియదు…”
ప్రిన్సిపాల్ కొంచెం గళం తగ్గించి:
“అలాగే ‘ఖాళీ’ అనే అబ్బాయికి
ఒక చిన్న డిసీజ్ ఉంది సార్…
హార్ట్ ప్రాబ్లం లాంటిది.
అందుకే అతను పెద్దగా పని చేయడు.
కానీ ఆ మెకానిక్ షాప్ లో ఎలా చేరాడు
ఎవరికి తెలియదు…”
“ఇంత పెద్ద స్పీచ్ ఇచ్చినందుకు సారీ సార్…”
అని ప్రిన్సిపాల్ నవ్వుతూ అన్నాడు.
ప్రవీణ్ చిన్నగా నవ్వి,
“పర్లేదు సార్… ఇదంతా వింటుంటే
నాకు ఇక నిద్ర బుద్ధి అవుతుంది…”
అని బయటికి నడిచాడు.మళ్లీ ప్రవీణ్ వెనక్కి తిరిగి మాట్లాడుతూ ఆన్సర్ ఈ భూషణ్ ఎక్కడుంటాడో తెలుసా అని అడ్రస్ ఇస్తాడు వెంటనే మీరు మాట్లాడుతూ ఆయన ఎందుకురా ఈ మనకు ఈ అడ్రస్ ఎందుకు అని అంటుంటే ఏమో ఎవరికి తెలుసు ఈ కాళీ మహాకాళి మహాలక్ష్మి వంటి వాళ్ళు గురించి ఈ భూషణ్ కు మాత్రమే తెలుసు అతని వెతుక్కుంటూ వెళ్దాం అని అంటుంటే వెంటనే ఫ్రెండ్ రాజు మాట్లాడుతూ ఏంటి ఏం జరుగుతుందని ఇప్పుడే నేను నా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ అంకుల్ తో మాట్లాడుతున్నాను ఈ ఎలక్షన్ అనేది మన గవర్నమెంట్ లాంటిదే అని ఏదో చెప్తున్నాడు నువ్వు వెంటనే వస్తే మనం దీని గురించి మాట్లాడుకుందాం అని అంటే సరే వస్తున్నా అడ్రస్ ఎక్కడ అని అంటే లొకేషన్ పంపిస్తాడు వెంటనే ఒక ఐదు నిమిషాలకు ఆ ప్రదేశానికి చేరుకుంటారు. చెప్పండి సార్ ఆ ఎలక్షన్ లో అసలు ఏం జరిగింది చెప్తారా అని అంటే మీకు ఆ ఎలక్షన్స్ గురించి చెప్పాలంటే ముందు ఆ ఎలక్షన్స్ ఎందుకు జరిగాయో తెలియాలి అని అంటున్నాడు ఆ లాయర్ లా కనిపించి ఒక వ్యక్తి నా పేరు మూర్తి నేను ఒక లాయర్ ని ఇదే ఇదే ప్రదేశంలో నన్ను. ఫ్లాష్ బ్యాక్
ఒక వ్యక్తి కలిశాడు పోలీస్ ఆఫీసర్స్ మరియు ఒక వ్యక్తి భాస్కర్ నా ముందుకు వచ్చి నిలబడ్డారు సార్ మీకేనా ఈ గవర్నమెంట్ కేనా రూల్స్ సంవత్సరానికి ఒకసారి మారే విద్య సిద్ధియాబుద్యా ఇలాంటివన్నీ వీళ్ళకేనా మేం కూడా ఒక గవర్నమెంట్ ని అడుగుతున్నాం దానికి కూడా రూల్స్ కావాలి కానీ మీలాగా మేము డబ్బులు పెట్టి సంపాదించడం కదా ఓట్లను నమ్మకం మీద కూడా మాకు అస్సలు నమ్మకాల్లేవు. నేను చేయబోతున్నాం కాబట్టి దాని గురించి మా మీద కేసులు ఎన్ని వచ్చినా కూడా మీరు దాన్ని తప్పించాలి బెయిల్ తీసుకురావాలి అలాగే పోలీసులు కూడా చెప్తున్నాను మేము డబ్బులు పెట్టి హైదరాబాదులో రకరకాల భాగాలను ముక్కలు ముక్కలుగా చేసి మా సొంతం చేసుకుంటా అక్కడ మేము చేసింది రూల్స్ మీకు కూడా ఎంతో కొంత ఇస్తాం దాన్ని చూసి చూడనట్టుగా వదిలేయండి అని బెదిరించడం మొదలు పెట్టాడు భాస్కర్మళ్లీ ప్రవీణ్ వెనక్కి తిరిగి మాట్లాడుతూ ఆన్సర్ ఈ భూషణ్ ఎక్కడుంటాడో తెలుసా అని అడ్రస్ ఇస్తాడు వెంటనే మీరు మాట్లాడుతూ ఆయన ఎందుకురా ఈ మనకు ఈ అడ్రస్ ఎందుకు అని అంటుంటే ఏమో ఎవరికి తెలుసు ఈ కాళీ మహాకాళి మహాలక్ష్మి వంటి వాళ్ళు గురించి ఈ భూషణ్ కు మాత్రమే తెలుసు అతని వెతుక్కుంటూ వెళ్దాం అని అంటుంటే వెంటనే ఫ్రెండ్ రాజు మాట్లాడుతూ ఏంటి ఏం జరుగుతుందని ఇప్పుడే నేను నా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ అంకుల్ తో మాట్లాడుతున్నాను ఈ ఎలక్షన్ అనేది మన గవర్నమెంట్ లాంటిదే అని ఏదో చెప్తున్నాడు నువ్వు వెంటనే వస్తే మనం దీని గురించి మాట్లాడుకుందాం అని అంటే సరే వస్తున్నా అడ్రస్ ఎక్కడ అని అంటే లొకేషన్ పంపిస్తాడు వెంటనే ఒక ఐదు నిమిషాలకు ఆ ప్రదేశానికి చేరుకుంటారు. చెప్పండి సార్ ఆ ఎలక్షన్ లో అసలు ఏం జరిగింది చెప్తారా అని అంటే మీకు ఆ ఎలక్షన్స్ గురించి చెప్పాలంటే ముందు ఆ ఎలక్షన్స్ ఎందుకు జరిగాయో తెలియాలి అని అంటున్నాడు ఆ లాయర్ లా కనిపించి ఒక వ్యక్తి నా పేరు మూర్తి నేను ఒక లాయర్ ని ఇదే ఇదే ప్రదేశంలో నన్ను.
