ઘોસ્ટ રિસોર્ટ: ચોર મચાયે શોર, ભૂત માંગે મોર
લેખક : રૂપેન પટેલ
રાતના બાર વાગ્યાનો સુમાર હતો. આકાશમાં કાળાડિબાંગ વાદળો ઘેરાયેલા હતા અને નીચે રસ્તા પર રાજ અને બાબુના શ્વાસ અધ્ધર હતા. બંનેના હાથમાં એક મોટી પોટલી હતી, જેમાં સોનીની દુકાનમાંથી સાફ કરેલો 'તાજો માલ' ચમકી રહ્યો હતો. પાછળ દૂરથી પોલીસની જીપનો સાયરન સંભળાતો હતો—*પોપોપો... ટેં... ટેં...* "અલ્યા બાબુ, તારા લીધે પકડાઈ જઈશું! સાઇકલની ચેઈન ઉતરી ગઈ ત્યારે જ મેં કીધું તું કે શુકન સારા નથી!" રાજે હાંફતા હાંફતા બાબુના માથામાં ટપલી મારી.
બાબુ પોતાની ધોતી સરખી કરતાં બોલ્યો, **"અરે રાજભાઈ, એમાં મારો શું વાંક? મેં તો ચેઈનને ઓઈલ બદલે માથામાં નાખવાનું બદામ તેલ નાખ્યું તું, જેથી સાઇકલ મગજ વાપરીને સ્પીડમાં ભાગે!"**
બંને જણાએ પાછળ જોયા વગર દોટ મૂકી અને સામે દેખાતી એક તોતિંગ, જૂની હવેલીના કાટ ખાઈ ગયેલા દરવાજાને ધક્કો મારીને અંદર ઘૂસી ગયા. અંદર ભયાનક શાંતિ હતી. ચોતરફ કરોળિયાના જાળા અને ધૂળની ડમરીઓ ઉડી રહી હતી. પણ હજુ એ શ્વાસ હેઠા બેસે તે પહેલા જ બંગલાની લાઈટો ઝબૂક ઝબૂક થવા લાગી. સામેના લિવિંગ રૂમમાંથી અચાનક એક કડક અને ભારે અવાજ આવ્યો, "કોણ છે ત્યાં?"
સામેથી હાથમાં ફાનસ લઈને ઠાકુર ગજરાજ સિંહ બહાર આવ્યા. એમની પાછળ એમની રૂપરૂપનો અંબાર જેવી દીકરી પ્રિયા પણ હતી. ઠાકુરના હાથમાં એક જૂની બંદૂક હતી, જે જોઈને બાબુ તો ત્યાં જ પોટલી પર બેસી ગયો.
ઠાકુરે બંદૂક તાણી, "બોલો, કોણ છો તમે? મધ્યરાત્રિએ ઠાકુર ગજરાજ સિંહની હવેલીમાં પગ મૂકવાની હિંમત કોણે કરી?"
રાજે તરત જ એક્ટર જેવો ચહેરો બનાવ્યો અને પોકેટમાંથી એક નકલી વિઝિટિંગ કાર્ડ કાઢીને ફેંક્યું, "અરે ઠાકુર સાહેબ! ગોળી ન મારતા. અમે ચોર નથી, અમે તો 'ઇન્ટરનેશનલ ગોસ્ટ હન્ટર' છીએ. મારું નામ રાજ અને આ મારો આસિસ્ટન્ટ બાબુ. તમારી આ હવેલીમાં અમને ભયાનક નકારાત્મક ઉર્જા દેખાઈ એટલે જીવના જોખમે અંદર આવ્યા છીએ!"
બાબુએ તરત જ સૂર પુરાવ્યો, **"હા ઠાકુર સાહેબ, રાજભાઈ મંત્રો મારે છે અને હું ભૂતોને લાતો મારું છું. આ પોટલીમાં તો અમારું ભૂત પકડવાનું મશીન છે, જે બહારથી સોના જેવું દેખાય છે!"**
પ્રિયાએ રાજના સ્માર્ટ લુક સામે જોયું અને એના પપ્પાને કીધું, "પપ્પા, જુઓને, આ બિચારો કેટલો સાચું બોલે છે. અને કેટલો હેન્ડસમ છે!" ઠાકુર કંજૂસ હતા અને હવેલી વેચવી હતી એટલે એ રાજની વાતોમાં આવી ગયા.
તધ્યા જ ઠાકુરે ગંભીર થઈને કીધું, "જો ભાઈ રાજ, જો તમે સાચે જ તાંત્રિક હોવ તો અમને બચાવો. આ હવેલી પર એક ભયાનક શ્રાપ છે. રોજ રાત્રે બરાબર ૧૨:૧૫ વાગ્યે અહીંયા એક નાનું, માથાભારે અને કઢંગું ભૂત આવે છે, જેનું નામ છે 'ગોટીયો'. એ આવે એટલે ઘરના પુરુષોએ પીઠ નમાવીને ઊભા રહેવું પડે, નહીં તો એ પીઠ પર લાત મારીને એવડું મોટું ગૂમડું કરી નાખે છે કે માણસ સોફા પર બેસવા લાયક નથી રહેતો!"
બાબુ ઘ્રૂજવા લાગ્યો, **"અલ્યા રાજ, આ તો ભૂત ઓછું ને કમ્પાઉન્ડર વધારે લાગે છે! ઇન્જેક્શનની જગ્યાએ લાત મારે છે! ભાગ અહીથી!"** પણ રાજ પ્રિયાની સામે ઈમ્પ્રેસન મારવા રોકાઈ ગયો.
પણ આ બધાની વચ્ચે, હવેલીની બહાર પોલીસની જીપ આવીને ઉભી રહી ગઈ હતી. ઈન્સ્પેક્ટર ઝાલા અને બે કોન્સ્ટેબલ ચોરીનો માલ શોધતા શોધતા હવેલીના પાછળના બારીના રસ્તેથી અંદર ઘૂસી ગયા હતા અને હોલના મોટા પડદા પાછળ છુપાઈ ગયા. ઈન્સ્પેક્ટર ઝાલાએ ધીમેથી કીધું, "શાંતિ રાખો, આ બંને ચોર અંદર જ છે, એમને રંગેહાથ માલ સાથે પકડવાના છે."
બરાબર રાતના ૧૨:૧૫ થયા. હવેલીની બધી ઘડિયાળો એકસાથે વાગવા લાગી—*ટન... ટન... ટન...* આખા હોલનું તાપમાન માઈનસ ડીગ્રી થઈ ગયું. ભોંયરાનો દરવાજો આપોઆપ ખુલી ગયો. અંદરથી લાલ ધુમાડો બહાર નીકળ્યો અને છત પરથી ઊંધું લટકેલું, ત્રણ ફૂટનું, મોટા ડોળાવાળું એક અત્યંત માથાભારે ભૂત પ્રગટ થયું—એ હતો **ગોટીયો**! પણ ટ્વિસ્ટ એ હતો કે ગોટીયાની પાછળ એક લાંબી, હોટ અને ગ્લેમરસ ચુડેલ પણ હવામાં ઉડતી આવી, જે ગોટીયાની માસી હતી—**કામિની**!
ગોટીયાએ હવામાંથી જ જોરદાર રાડ પાડી, **"એયયય કંજૂસ ઠાકુર! બાર ને પંદર થઈ ગઈ, હજુ સુધી પીઠ નમાવીને કેમ નથી ઉભા રહ્યા? લાવ તારી પીઠ, મારો પગ ખંજવાળે છે!"**
ઠાકુર ગજરાજ સિંહ તો બંદૂક મૂકીને સોફાની નીચે ભરાઈ ગયા. પ્રિયા ચીસ પાડીને રાજને વળગી પડી. રાજે હિંમત કરીને પોતાની બેગમાંથી અગરબત્તી કાઢીને ગોટીયા સામે ધરી.
ગોટીયાએ હવામાંથી જ અગરબત્તી ઝૂંટવી લીધી અને રાજની સામે જોરદાર ડાયલોગ માર્યો: **"એય તાંત્રિકના ફાંટિયા! આ ધૂપ-દીવા તારા પપ્પાના શ્રાદ્ધ માટે રાખ! આ ગોટીયો મંત્રોથી નથી ડરતો. મને બસ એક જ વસ્તુ જોઈએ છે... મારે લગ્ન કરવા છે, મારે આ પ્રિયા સાથે સપ્તપદીના ફેરા ફરવા છે!"**
ગોટીયો પ્રિયા તરફ આગળ વધ્યો. રાજે બાબુને ઈશારો કર્યો, "બાબુ, કઈક કર!"
બાબુએ ડરના માર્યા પોતાના ખિસ્સામાંથી ભૂલથી પેલી ચોરી કરેલી સોનાની ભારે ચેઈન અને હીરાનો હાર કાઢીને ગોટીયાની માસી કામિની સામે ધરી દીધા, **"એ કામિની માસી! તમારા આ અઢી ફૂટના અમિતાભ બચ્ચનને સમજાવો! આ લ્યો બ્રાન્ડેડ સોનાના દાગીના, મને જીવતો છોડો તો કાલે આખો સોનીનો શો-રૂમ તમારા નામે કરી દઉં!"**
હાર જોતાં જ કામિનીની આંખો ચમકી ઉઠી. એ ચુડેલમાંથી અચાનક એક મોર્ડન ગર્લ જેવી થઈ ગઈ. એણે હાર ગળામાં પહેરી જોયો અને ગોટીયાના કાન ખેંચીને બોલી, **"એય ગોટિયા! બંધ કર તારું આ લગ્નનું ભૂત! જો આ છોકરાએ મને કેવો મસ્ત હીરાનો હાર આપ્યો છે. તેં તો ૧૦૦ વર્ષમાં મને એક પ્લાસ્ટિકની બંગડી પણ નથી અપાવી!"**
ગોટીયો ખીજાયો, **"માસી, તમે તો દાગીના જોઈને પીગળી ગયા? પાવડર લગાવીને ચુડેલ બન્યા છો કે ઘરેણાંની જાહેરખબર કરવા આવ્યા છો?"**
ત્યાં જ ક્લાઈમેક્સનો ધડાકો થયો. પડદા પાછળથી ઈન્સ્પેક્ટર ઝાલા હિંમત કરીને બહાર આવ્યા, "થોભી જાઓ! આ ચોરીનો માલ છે. રાજ અને બાબુ, તમે બંને અરેસ્ટ છો... અને આ ત્રણ ફૂટના ગોટીયા, તું પણ લાઈસન્સ વગર હવામાં ઉડી રહ્યો છે, નીચે આવી જા!"
ગોટીયાનો પિત્તો ગયો. એ હવામાં ઉડીને સીધો ઈન્સ્પેક્ટર ઝાલાની પીઠ પર ચડી ગયો અને જોરદાર કીક મારીને બોલ્યો: **"પોલીસના સિંગમ! બહુ ચરબી છે ને? આ લે મારી લાત! હવે તારી પીઠ પર એવડું મોટું ગૂમડું થશે કે તું આખી જિંદગી જીપની સીટ પર બેસી નહીં શકે, બસ ઉભા-ઉભા જ ડ્યુટી કરવી પડશે!"**
કામિનીએ જોરથી ફૂંક મારી એટલે બીજા કોન્સ્ટેબલો હવામાં ઉડીને સીધા દીવાલ સાથે અથડાયા. એમની લાકડીઓ હવામાં જાતે જ ફરવા લાગી અને પોલીસવાળાઓને જ ફટકારવા લાગી! પોલીસવાળા રાડો પાડવા લાગ્યા, "અરે બાપ રે! ચોર નથી પકડવા, અમારું ગૂમડું બચાવો!" ઝાલા સાહેબ પીઠ પકડીને રડતા-રડતા જીપ લઈને ભાગ્યા.
### **ધમાકેદાર અંત (The Ultimate Twisting Climax):**
હવે હોલમાં બચ્યા રાજ, બાબુ, પ્રિયા, ઠાકુર અને બે ભૂત. રાજે મગજ વાપર્યું અને ગોટીયાને કીધું, "જો ગોટીયા ભાઈ, તારે લગ્ન જ કરવા છે ને? તને પ્રિયા કરતાં પણ ઇન્સ્ટાગ્રામ પર ફેમસ હોય એવી જોરદાર છોકરી અપાવું, પણ તારે અમારો એક બિઝનેસ પાર્ટનર બનવું પડશે."
રાજે આખી ચોરીની પોટલી ખોલી નાખી. અંદર હજુ ઘણા ઘરેણાં હતા. રાજે ઠાકુરને કીધું, "ઠાકુર સાહેબ, પોલીસ તો ભાગી ગઈ. હવે આ માલ આપણો છે. આપણે આ હવેલીને **'ઘોસ્ટ રિસોર્ટ'** બનાવી દઈએ. ગોટીયો અને કામિની અહીંયા અસલી ભૂત તરીકે લાઈવ લોકોને ડરાવશે. ટિકિટના અડધા પૈસા તમારા અને અડધા અમારા!"
કંજૂસ ઠાકુર પૈસાની વાત સાંભળીને ખુશ થઈ ગયા, "મંજૂર છે! પણ આ ગોટીયાનું શું?"
બાબુએ હસતા હસતા પોતાનો ફોન કાઢીને ઇન્સ્ટાગ્રામ ખોલ્યું અને 'ચુડેલ ફિલ્ટર' વાળી છોકરીઓની પ્રોફાઈલ બતાવી, **"આ જો ગોટીયા, આ બધી ફિલ્ટર વાળી ચુડેલો જ છે! આમાંથી ગમે તે એક પર લાઈક કર, તારું સેટિંગ આ બાબુ કરાવી આપશે. બસ, રિસોર્ટમાં આવતા કસ્ટમર્સને પ્રોપર ડરાવવાનું રાખજે!"**
ગોટીયો ફોનમાં છોકરીઓ જોઈને શરમાઈ ગયો અને બોલ્યો, **"ડીલ પાકી! બાબુ ભાઈ, જો સેટિંગ થઈ ગયું ને, તો તારી પીઠ પર લાત નહીં પણ હું તારા લગ્નમાં નાગીન ડાન્સ કરીશ!"**
**એક વર્ષ પછી:**
હવેલીનું દ્રશ્ય આખું બદલાઈ ગયું હતું. ઠાકુર ગજરાજ સિંહે રાજની બિઝનેસ બુદ્ધિ જોઈને પ્રિયાના લગ્ન રાજ સાથે કરાવી દીધા હતા. હવેલીની બહાર મોટું નિયોન લાઈટ વાળું બોર્ડ ચમકતું હતું: **"ઘોસ્ટ રિસોર્ટ: લાઈવ હોરર એન્ડ ડાઈનિંગ."**
આ રિસોર્ટ હવે આખા દેશમાં સુપરહિટ હતો. બાબુ ત્યાંનો મેનેજર હતો અને કાળો કોટ પહેરીને ફરતો. રોજ રાત્રે ૧૨:૧૫ વાગ્યે લાઈટો બંધ થતી, ગોટીયો હવામાં ઉડીને લોકોને ડરાવતો અને કામિની અસલી હીરાના હાર પહેરીને ટેબલ વચ્ચે કેટવૉક કરતી. પ્રવાસીઓ આ અસલી ભૂતોને જોવા માટે મહિનાઓ પહેલાં એડવાન્સ બુકિંગ કરાવતા.
રાજ અને પ્રિયા રિસોર્ટના ગલ્લા પર બેસીને નોટો ગણતા હતા. અને આપણો ગોટીયો હવે રાત્રે રિસોર્ટમાં અસલી ભૂત બનતો અને દિવસે બાબુની બાજુમાં બેસીને ઇન્સ્ટાગ્રામ પર છોકરીઓની પ્રોફાઈલ રાઈટ-લેફ્ટ સ્વાઈપ કરતો હતો!
આમ, બે ચોર, એક કંજૂસ ઠાકુર, એક દાગીનાની ભૂખી ચૂડેલ અને એક કન્યાના ભૂખ્યા ભૂતે ભેગા મળીને કરોડોનો બિઝનેસ ઊભો કરી દીધો.
