અમદાવાદના એડવાન્સ ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર અને ગતિશીલ વાતાવરણ વચ્ચે આરવ અને કાયરાની લવ સ્ટોરી કોઈ સપના જેવી હતી. બંને એક જ પ્રતિષ્ઠિત મલ્ટીનેશનલ કોલેજમાં સાથે ભણતા હતા. આરવ શાંત અને ટેક-સેવી હતો, જ્યારે કાયરા સોશિયલ મીડિયા પર એક્ટિવ, મોર્ડન લાઈફસ્ટાઈલ જીવતી અને સિંધુ ભવન રોડ પર આવેલી એક આલીશાન હાઈ-રાઈઝ બિલ્ડીંગના ૧૫મા માળે રહેતી હતી. કોલેજના કેમ્પસથી શરૂ થયેલો તેમનો સંબંધ સમય જતાં એટલો ગાઢ બની ગયો કે બંને એકબીજા વગર પોતાના ભવિષ્યની કલ્પના પણ કરી શકતા નહોતા.
પરંતુ એક સવારે કુદરતે ભયાનક વળાંક લીધો. અમદાવાદમાં રિક્ટર સ્કેલ પર ભારે તીવ્રતાનો એક વિનાશક ધરતીકંપ આવ્યો. જે સમયે આખી ધરતી ધ્રૂજી રહી હતી, આરવના પગ નીચેથી જમીન ત્યારે સરકી ગઈ જ્યારે તેને ન્યૂઝમાં ખબર પડી કે કાયરા જે હાઈ-રાઈઝ એપાર્ટમેન્ટમાં રહેતી હતી, તે આખેઆખી બિલ્ડીંગ પત્તાના મહેલની જેમ ધરાશાયી થઈ ગઈ છે. આરવ પાગલની જેમ ઘટનાસ્થળે દોડ્યો. ત્યાં માત્ર સિમેન્ટ, પથ્થરોનો ઢગલો અને ચીસાચીસ હતી. રેસ્ક્યુ ઓપરેશન શરૂ થયું અને આરવ પણ પોતાની જાનની પરવા કર્યા વગર કાટમાળ ખસેડવાના કામમાં લાગી ગયો. દિવસો અઠવાડિયામાં અને અઠવાડિયા મહિનાઓમાં બદલાયા, પણ કાયરાનો કોઈ પતો ન લાગ્યો. આખરે ત્રણ મહિનાના અથાક પ્રયાસો પછી, કમાન્ડો અને સરકારી ટીમે ત્યાં ઓપરેશન બંધ કર્યું. મિત્રોએ આરવને પરાણે પકડીને ત્યાંથી દૂર કર્યો અને સમજાવ્યો કે હવે કોઈ આશા નથી બચી. કાયરાને ગુમાવ્યાના આઘાતમાં આરવ અંદરથી સાવ તૂટી ગયો અને એક જીવતી લાશ બનીને દિવસો કાપવા લાગ્યો.
આ કાળી ઘટનાને ત્રણ વર્ષ વીતી ગયા. આરવ હવે એક આઈટી કંપનીમાં જોબ કરતો હતો અને રોજની જેમ ઓફિસે જવા માટે અમદાવાદ મેટ્રો ટ્રેનમાં બેઠો હતો. ટ્રેન જ્યારે કાલુપુર મેટ્રો સ્ટેશન પર આવીને ઊભી રહી, ત્યારે આરવની નજર અચાનક બારી બહાર પ્લેટફોર્મ પર પડી. સામે સ્માર્ટ વોચ પહેરેલી, ખભા પર બેગ લટકાવેલી એક આધુનિક છોકરી ઊભી હતી જે બીજી ટ્રેનની રાહ જોતી હતી. આરવના ધબકારા એક ક્ષણ માટે રોકાઈ ગયા—એ હૂબહૂ કાયરા જ હતી! તે કંઈ વિચારે કે બૂમ પાડે તે પહેલાં જ ઓટોમેટિક દરવાજા બંધ થયા અને મેટ્રો સ્પીડમાં આગળ વધી ગઈ. આરવ બેચેન થઈ ગયો. તે આગલા સ્ટેશને ઉતરીને તરત જ સામેની મેટ્રો પકડીને પાછો કાલુપુર સ્ટેશન આવ્યો, પણ ત્યાં સુધીમાં એ છોકરી ગાયબ થઈ ચૂકી હતી. મિત્રોએ તેને કહ્યું કે આ માત્ર તેનો ભ્રમ છે, પરંતુ આરવનું દિલ માનવા તૈયાર નહોતું. તેણે મેટ્રો ઓથોરિટીના ધક્કા ખાધા, ઓફિશિયલ રિક્વેસ્ટ કરી અને કાયદાકીય મદદથી એ સાંજના સીસીટીવી (CCTV) ફૂટેજ કઢાવ્યા. સ્ક્રીન પર એ છોકરી કાયરા જ હતી. આરવની આશા ફરી જીવંત થઈ અને તેણે નવી ટેક્નોલોજી અને સોશિયલ મીડિયાની મદદથી તેને શોધવાનું ઓપરેશન ફરી શરૂ કર્યું.
મહિનાઓની શોધખોળ અને ડિજિટલ ફૂટપ્રિન્ટ્સ ફોલો કર્યા પછી, આરવ આખરે પશ્ચિમ અમદાવાદના એક આધુનિક આર્ટ સ્ટુડિયોમાં પહોંચ્યો. ત્યાં કેનવાસ પર પેઇન્ટિંગ કરી રહેલી કાયરાને જોઈને આરવની આંખોમાંથી આંસુ વહી ગયા. તે દોડીને તેની પાસે ગયો અને તેનો હાથ પકડી લીધો, "કાયરા! તું જીવતી છે? તું મને છોડીને ક્યાં જતી રહી હતી?" પરંતુ કાયરાએ ઝટકા સાથે પોતાનો હાથ પાછો ખેંચી લીધો. તેની આંખોમાં આરવ માટે કોઈ પ્રેમ કે ઓળખાણ નહોતી, માત્ર અજાણ્યો ડર અને મૂંઝવણ હતી. તેણે ઘડિયાળ સામે જોતા કહ્યું, "એક્સક્યુઝ મી, તમે કોણ છો? મારું નામ કાયરા નથી, મારું નામ નતાશા છે. હું તમને પહેલીવાર જોઈ રહી છું."
આરવ સ્તબ્ધ થઈ ગયો, ત્યાં જ એ આર્ટ સ્ટુડિયોના મેનેજર દોડી આવ્યા અને આરવને કેબિનમાં લઈ જઈને મોટો ખુલાસો કર્યો. તેમણે જણાવ્યું કે, "ત્રણ વર્ષ પહેલાં ધરતીકંપના કાટમાળમાંથી મેડિકલ ટીમને આ છોકરી અત્યંત ગંભીર હાલતમાં મળી હતી. તેના માથા પર ઊંડી ઈજા થઈ હોવાને કારણે તે મહિનાઓ સુધી હોસ્પિટલમાં લાઈફ સપોર્ટ પર (બેભાન) રહી. જ્યારે તે હોશમાં આવી, ત્યારે તે પોતાની જૂની જિંદગી, પોતાનું નામ અને ભૂતકાળની દરેક યાદ ગુમાવી ચૂકી હતી. તેને 'રેટ્રોગ્રેડ એમનેસિયા' (યાદશક્તિ ચાલ્યા જવી) નામની બીમારી થઈ છે. અમે તેને નવું નામ આપ્યું અને અહીં નવું જીવન શરૂ કરવા મદદ કરી."
આ સત્ય જાણીને આરવનું હૃદય ભરાઈ આવ્યું. કાયરા તેની સામે જ હતી, પણ તેમનો પાંચ વર્ષનો પ્રેમ તેની યાદોમાંથી ડિલીટ થઈ ચૂક્યો હતો. છતાં, આરવે હિંમત ન હારી. તેણે નક્કી કર્યું કે તે કાયરા પર ભૂતકાળ યાદ કરવાનું કોઈ દબાણ નહીં કરે કે તેને માનસિક તકલીફ નહીં આપે. આરવે નતાશાની લાઈફમાં એક પ્રોફેશનલ ફ્રેન્ડ તરીકે એન્ટ્રી કરી. તે રોજ તેને મળતો, તેની કળાની પ્રશંસા કરતો અને તેને કમ્ફર્ટેબલ રાખતો. કાયરાનો ભૂતકાળ ભલે ખોવાઈ ગયો હતો, પણ આરવનો આ આધુનિક, નિઃસ્વાર્થ અને પવિત્ર પ્રેમ જોઈને, નતાશાના હૃદયમાં આરવ માટે ફરીથી એક નવો પ્રેમ જાગવા લાગ્યો. આ મોર્ડન લવ સ્ટોરીએ સાબિત કરી દીધું કે મગજ ભલે સંબંધો ભૂલી જાય, પણ સાચો પ્રેમ હોય તો દિલ હંમેશા પોતાનો રસ્તો શોધી જ લે છે.
