બેંગકોકના એક અજ્ઞાત અને અંધારા બેઝમેન્ટમાં માત્ર ડઝનબંધ કમ્પ્યુટર સ્ક્રીન્સનો વાદળી પ્રકાશ ફેલાયેલો હતો. સ્ક્રીન પર લીલા રંગના કોડ્સ અત્યંત ઝડપથી બદલાઈ રહ્યા હતા. રૂમના ખૂણામાં એક માણસ ખુરશી પર લોહીલુહાણ હાલતમાં બાંધેલો હતો. તેની સામે આંતરરાષ્ટ્રીય સાયબર ક્રિમિનલ માઇકલ વોન તેના મોંઘા બ્લેક શૂટમાં સજ્જ થઈને ઊભો હતો. માઇક્રેલના હાથમાં એક કાળા રંગની ચળકતી સ્માર્ટ અટેચી હતી.
માઇકલે ખુરશી પર બંધાયેલા માણસના વાળ પાછળ ખેંચ્યા અને બિલકુલ શાંત પણ ઘાતક અવાજે બોલ્યો, "તને શું લાગ્યું હતું રોબર્ટ? તું ફેડરલ બેંક ઓફ ઇન્ડિયાની સિક્યોરિટી તોડીને આ 'કોલ્ડ વોલેટ હાર્ડવેર' મારી નજરથી છુપાવી શકીશ? આ નાનકડી ચીપમાં સાડા ચાર હજાર કરોડ રૂપિયાનું ક્રિપ્ટોકરન્સી ફંડ છે. આ આખા દેશની ઇકોનોમીને એક સેકન્ડમાં ક્રેશ કરી શકે છે."
રોબર્ટે ધ્રૂજતા અવાજે, મોંમાંથી લોહી લૂછતાં કહ્યું, "માઇકલ... પ્લીઝ... મને જવા દે... મેં કોઈને કંઈ નથી કહ્યું..."
"તારા પર ભરોસો કરવો એ મારી સિસ્ટમમાં ગ્લીચ ગણાય. અને માઇકલ ક્યારેય કોઈ ગ્લીચ સહન નથી કરતો." માઇકલે બિલકુલ ઠંડા કલેજે પોતાના ગજવામાંથી સાઇલેન્સરવાળી પિસ્તોલ કાઢી અને ટ્રિગર દબાવી દીધું. એક હળવા અવાજ સાથે રોબર્ટનું માથું નમી ગયું.
માઇકલે પોતાની પિસ્તોલ અંદર મૂકતા તેના ગાર્ડ તરફ જોયું અને કહ્યું, "તાત્કાલિક પ્લેન ટિકિટ એરેન્જ કરો. આપણે હમણાં જ મુંબઈ નીકળવાનું છે. આ ડિજિટલ ચાવી સહી-સલામત ડાર્ક વેબના બાયર સુધી પહોંચવી જોઈએ."
મુંબઈ ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટના ધમધમતા ટર્મિનલ પર કબીર મહેતા ઉત્સાહમાં ચાલી રહ્યો હતો. ગળામાં કેમેરો લટકાવેલો હતો અને તેના જમણા હાથમાં બિલકુલ પ્રીમિયમ કાળા રંગની સ્માર્ટ અટેચી હતી. કબીર એક આર્કિયોલોજિસ્ટ હતો અને તેની આ અટેચીમાં સિંધુ ખીણની સભ્યતાના ૫૦૦૦ વર્ષ જૂના સોનાના સિક્કા અને એક અમૂલ્ય હસ્તપ્રત હતી.
બરાબર એ જ સમયે માઇકલ પણ તેના સિક્યોરિટી ગાર્ડ્સ સાથે લગેજ લેવાના કન્વેયર બેલ્ટ તરફ આગળ વધી રહ્યો હતો. કબીર ફોન પર મશગૂલ હતો અને મ્યુઝિયમના ડિરેક્ટર સાથે વાત કરી રહ્યો હતો, "હા સર, હું મુંબઈ લેન્ડ થઈ ગયો છું. હા, બધી જ હિસ્ટોરિકલ વસ્તુઓ આ સેફ અટેચીમાં છે. આ રિસર્ચ ભારતની હિસ્ટ્રી બદલી નાખશે. હું સીધો હોટેલ આવી રહ્યો છું."
કન્વેયર બેલ્ટ પર બિલકુલ એક સરખી દેખાતી બે કાળી અટેચીઓ ગોળ ફરી રહી હતી. બંનેનો આકાર, બ્રાન્ડ અને લુક સરખા હતા. કબીરે ફોન પર વાત કરવાની ધૂનમાં પોતાની સમજીને માઇકલની અટેચી ઉપાડી લીધી. તેના બરાબર પાંચ સેકન્ડ પછી માઇકલ ત્યાં પહોંચ્યો અને કબીરની અટેચી ઉપાડી લીધી.
માઇકલના ગાર્ડે કહ્યું, "બોસ, ગાડી બહાર રેડી છે."
માઇકલે અટેચી પર ગર્વથી હાથ ફેરવતા કહ્યું, "ગુડ. આ અટેચી હવે મારી લાઈફનો સૌથી મોટો જેકપોટ છે. ચાલો."
હોટેલ ધ ગ્રાન્ડ ના રૂમ નંબર ૪૦૨માં પહોંચીને કબીરે અટેચી ટેબલ પર મૂકી. તેણે જેવો પોતાનો અંગૂઠો બાયોમેટ્રિક સેન્સર પર મૂક્યો, સેન્સરે લાલ કલરની લાઈટ બ્લિંક કરી અને અવાજ આવ્યો: 'એક્સેસ ડિનાઇડ'.
કબીર નર્વસ થઈ ગયો, "અરે! આ શું થયું? મારો થમ્બ ઇમ્પ્રેશન કેમ નથી લેતું?"
તેણે બેગને ધ્યાનથી જોઈ તો ખૂણા પર એક નાનો ડિજિટલ ડિસ્પ્લે હતો જે તેની બેગમાં નહોતો. ગભરાઈને કબીરે પેપરકટર લીધું અને ભારે મહેનત પછી અટેચીનું લોક તોડી નાખ્યું.
અટેચી ખૂલતા જ તેના હોશ ઊડી ગયા. અંદર કોઈ જૂના સિક્કા નહોતા. અંદર એક મિલિટરી-ગ્રેડનું હાર્ડવેર ડિવાઇસ અને વાયરો ગોઠવેલા હતા, જેના પર લખેલું હતું: "CYBER CORE - ASSET LOCKED".
"ઓહ માય ગોડ... આ મારું બેગ નથી. આ શું છે?" કબીરના કપાળ પર પરસેવો વળી ગયો.
જ્યારે માઇકલ પોતાની હોટેલ ઓર્કિડ પર પહોંચ્યો અને અટેચી ખોલી, ત્યારે પોતાના કિંમતી સાયબર હાર્ડવેરને બદલે જૂના સિક્કા અને એક સંશોધન ડાયરી જોઈને તેનો પારો સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો. તે સમજી ગયો કે એરપોર્ટ પર કોઈ તેની બેગ બદલી ગયું છે.
માઇકલે તરત જ ડાર્ક વેબ પર રહેલા તેના પર્સનલ હેકર નેટવર્કને એક્ટિવ કર્યું. તેણે કબીરની અટેચીની અંદર રાખેલી આર્કિયોલોજી ડિપાર્ટમેન્ટની ડાયરી પર લખેલું નામ 'કબીર મહેતા' અને મુંબઈ એરપોર્ટના સીસીટીવી (CCTV) કેમેરાના ડેટાબેઝને લિંક કરીને માત્ર દસ મિનિટમાં કબીરની આખી પ્રોફાઈલ સ્કેન કરી નાખી. કબીરે ફ્લાઈટ બુકિંગ વખતે જે મોબાઈલ નંબર આપ્યો હતો તે માઇકલના હેકર્સે એરપોર્ટના સર્વરમાંથી ચોરી લીધો અને કબીરના ફોનનું લાઈવ જીપીએસ લોકેશન ટ્રેક કરીને શોધી કાઢ્યું કે તે અત્યારે હોટેલ ધ ગ્રાન્ડના રૂમ નંબર ૪૦૨માં રોકાયો છે. બધી જ વિગતો હાથમાં આવતા જ માઇકલે કબીરને ઘેરવા માટે વીડિયો કોલનું બટન દબાવ્યું.
કબીરના ફોન પર એક અજાણ્યા આંતરરાષ્ટ્રીય નંબરથી વીડિયો કોલ આવ્યો. કબીરે ધ્રૂજતા હાથે ફોન ઉપાડ્યો. સ્ક્રીન પર માઇકલનો ક્રૂર ચહેરો હતો અને તેના ટેબલ પર કબીરના જૂના સિક્કા વિખરાયેલા પડ્યા હતા.
માઇકલે અત્યંત કઠોર અવાજે કહ્યું, "કબીર મહેતા... તું પ્રોફેસર છે ને? તારા નસીબ સારા છે કે તેં મારી બેગ ભૂલથી લીધી છે. પણ જો તેં એ બેગની અંદર રહેલી 'ચિપ'ને અડવાની કોશિશ પણ કરી, તો હું તારા આખા પરિવારને પૃથ્વી પરથી મિટાવી દઈશ. તારી પાસે બાર કલાક છે. કાલે સવારે ૧૦ વાગ્યે, ગેટવે ઓફ ઈન્ડિયાની પાછળ જે જેટી છે, ત્યાં અટેચી લઈને આવી જા. જો પોલીસને ફોન કર્યો, તો તારી ખોપડીમાં ગોળી હશે." અને માઇકલે ફોન કાપી નાખ્યો. કબીર ડરના માર્યા રૂમમાં જમીન પર બેસી પડ્યો.
મુંબઈના એક અંડરગ્રાઉન્ડ બેઝમેન્ટમાં હાઈ-ટેક નિયોન લાઈટો વચ્ચે સમર રાઠોડ પોતાની ઓફિસમાં બેઠો હતો. સમર એક્સ-રો એજન્ટ અને હાલમાં મુંબઈનો બેસ્ટ સાયબર ડિટેક્ટિવ હતો. કબીર હાંફતો-હાંફતો અટેચી લઈને અંદર દોડી આવ્યો અને રડતાં રડતાં આખી વાત કહી સંભળાવી.
સમર ખુરશી પરથી ઊભો થયો અને અટેચીને સ્કેનર નીચે મૂકતા બોલ્યો, "કબીર, તું સાચે જ મુશ્કેલીના પહાડ પર બેસી ગયો છે. આ જે ડિવાઇસ તારી પાસે છે, તેને દુનિયાનું સૌથી મોટું સાયબર હથિયાર કહી શકાય.
આ માઇકલ વોન છે... ઇન્ટરપોલની મોસ્ટ વોન્ટેડ લિસ્ટમાં ટોપ પર છે આ માણસ."
કબીરે ગભરાતા કહ્યું, "સમર, મને આ સિક્કા કે પૈસામાં કોઈ રસ નથી. હું સવારે આ બેગ તેને આપી દઈશ અને મારી ડાયરી પાછી લઈ લઈશ. મને મારો જીવ વહાલો છે!"
સમરે કબીરના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને મક્કમતાથી કહ્યું, "તું બહુ ભોળો છે કબીર. માઇકલ જેવા પ્રોફેશનલ કિલર્સ ક્યારેય પુરાવા બાકી નથી રાખતા. તું જેવો તેને બેગ આપીશ, તે તને ત્યાં જ શૂટ કરી દેશે. આ કોઈ નાની ચોરી નથી, આ એક આંતરરાષ્ટ્રીય રોબરી છે, અને હવે આ ખેલનો માયાવી ખેલાડી હું છું."
"તો આપણે શું કરીશું? પોલીસ પાસે જઈએ?" કબીરે પૂછ્યું.
"ના, પોલીસની એન્ટ્રીથી માઇકલ એલર્ટ થઈ જશે. આપણે ડિજિટલ ટ્રેપ ગોઠવીશું." સમરે ઝડપથી કીબોર્ડ પર આંગળીઓ ચલાવતા આગળ કહ્યું, "આ જો, હું આ અટેચીના ઇન-બિલ્ટ મધરબોર્ડમાં એક માઇક્રો-ટ્રેકર સેટ કરું છું. આ હાર્ડવેરની અંદર જે અસલી ક્રિપ્ટો-કી છે તેને આપણે નકલ કરી લઈશું અને અસલી ડેટા આપણા સેફ સર્વરમાં ટ્રાન્સફર કરી દઈશું. માઇકલને લાગશે કે તેને બધું મળી ગયું છે, પણ તેની પાસે માત્ર એક ખાલી ડબ્બો હશે!"
સવારના બરાબર દસ વાગવા આવ્યા હતા. ગેટવે ઓફ ઈન્ડિયા પર લોકોની ભારે ભીડ હતી. સમર થોડે દૂર એક બ્લેક એસયુવી ગાડીમાં બેસીને લેપટોપથી આકાશમાં પોતાનું ગુપ્ત ડ્રોન કંટ્રોલ કરી રહ્યો હતો. કબીર હાથમાં અટેચી લઈને જેટી તરફ ધ્રૂજતા પગલે આગળ વધી રહ્યો હતો. ભીડમાં માઇકલના શાર્પશૂટર્સ છુપાયેલા હતા. અચાનક એક કાળી હાઈ-સ્પીડ બોટ સમુદ્ર કિનારે આવીને ઊભી રહી, જેમાં માઇકલ કાળા ચશ્મા પહેરીને બેઠો હતો.
માઇકલે સ્પીડબોટમાંથી જ બૂમ પાડી, "અટેચી બોટમાં ફેંકી દે કબીર! અને તારી ડાયરી જમીન પર પડી છે, લઈ લે."
કબીરે સમરના બ્લૂટૂથ ઇન્સ્ટ્રક્શન સાંભળી હિંમત ભેગી કરી કહ્યું, "માઇકલ... પહેલા મારી હસ્તપ્રત અને ડાયરી સેફલી મને આપ, પછી જ હું બેગ આપીશ."
માઇકલ ક્રૂરતાથી હસ્યો, "તારી પાસે શરતો મૂકવાનો ઓપ્શન નથી!" તેણે ગાર્ડને ઈશારો કર્યો અને ગાર્ડે કબીર તરફ બંદૂક તાકી.
બરાબર એ જ સેકન્ડે સમરે ગાડીમાંથી કમાન્ડ આપ્યો, "નાવ!"
સમરનું હાઈ-ટેક ડ્રોન આકાશમાંથી તીવ્ર ગતિએ નીચે આવ્યું અને માઇકલના ગાર્ડ્સની આંખો પર એક શક્તિશાળી લેઝર લાઈટ ફેંકી. ગાર્ડ્સ અંજાઈ ગયા અને તેમની બંદૂકો હાથમાંથી છૂટી ગઈ.
સમરે બ્લૂટૂથ પર બૂમ પાડી, "કબીર, ડાયરી ઉઠાવ અને ડાબી બાજુ ભાગ! ક્વિક!"
કબીર ડાયરી લઈને જીવ બચાવીને ભાગ્યો. માઇકલે ગુસ્સામાં અટેચી ખેંચી લીધી અને સ્પીડબોટ સ્ટાર્ટ કરીને સમુદ્રમાં ભગાડી મૂકી. પણ સમર તેની બુદ્ધિથી બે ડગલાં આગળ હતો. તેણે માઇકલના ફોન પર કનેક્ટ થઈને સ્પીકર પર લાંબો સંવાદ છેડ્યો.
સમરે હસતાં હસતાં કહ્યું, "માઇકલ વોન! તને શું લાગ્યું હતું કે ઇન્ડિયાના સાયબર નેટવર્કને તું તારા ઈશારે નચાવીશ? તેં જે અટેચી લીધી છે, તેની મોનિટરિંગ સિસ્ટમ મેં બ્લોક કરી દીધી છે. તેં જે બોટ સ્ટાર્ટ કરી છે, તેનો રીમોટ કંટ્રોલ અત્યારે મારા લેપટોપમાં છે. તારું એન્જિન આગામી ૫ સેકન્ડમાં લોક થઈ જશે. અને જરા પાછળ જો... મુંબઈ કોસ્ટ ગાર્ડ અને સાયબર ક્રાઈમની ત્રણ હાઈ-સ્પીડ બોટ્સ તને ઘેરી વળી છે. વેલકમ ટુ મુંબઈ, માઇકલ!"
માઇકલની બોટનું એન્જિન એક ઝટકા સાથે બંધ થઈ ગયું. ચારેબાજુથી સાયરન વગાડતી કોસ્ટ ગાર્ડની બોટ્સે માઇકલને ઘેરી લીધો. માઇકલે હાર માનીને હાથ ઊંચા કરી દીધા. કિનારે ઊભેલા સમર અને કબીરે એકબીજાને ગળે લગાવી લીધા.
સમરની ઓફિસમાં કબીર અને સમર આરામથી કોફી પી રહ્યા હતા. સામે જ ટીવી સ્ક્રીન પર ન્યૂઝ ચાલી રહ્યા હતા: "આંતરરાષ્ટ્રીય હેકર માઇકલ વોનની મુંબઈથી ધરપકડ, સાડા ચાર હજાર કરોડનું ડિજિટલ કૌભાંડ નિષ્ફળ."
કબીરે રાહતનો શ્વાસ લેતા કહ્યું, "સમર, જો તેં તારું મગજ ના દોડાવ્યું હોત, તો આજે હું કોઈ મ્યુઝિયમમાં ફોટો બનીને લટકતો હોત. થેન્ક્સ યાર!"
સમરે કોફીનો ઘૂંટડો લીધો અને હસીને બોલ્યો, "અરે મિત્ર, તેં મને હિસ્ટ્રી બતાવી, મેં તને ફ્યુચર બતાવ્યું. હવે ચાલ, આ ૫૦૦૦ વર્ષ જૂના સિક્કા મ્યુઝિયમમાં સેફલી જમા કરાવી આવીએ, નહિતર નવું રહસ્ય શરૂ થઈ જશે!" અને બંને મિત્રો મોટેથી હસી પડ્યા.
