ಹಸಿರು ಕಣ್ಣು ಕೊಡಗಿನ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಹಳೆಯ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಲದ ಕಾಫಿ ಎಸ್ಟೇಟ್ನ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಘೋರ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಕಡು ಕತ್ತಲೆಯ ಆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ಹಂಚಿನ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗೆ ಬಡಿದು ವಿಚಿತ್ರ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದದ್ದು ವಿಕ್ರಮ್ ವೈಲ್ಡ್ಲೈಫ್ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢ ಇತಿಹಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವ ಬರಹಗಾರ. ಅಂದು ಸಂಜೆ ಕಾಡಿನ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಕ್ರಮ್ಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಮಣ್ಣಿನ ಗೋಡೆಯ ಸಂದುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕಡು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಪರೂಪದ ಪುರಾತನ ಪಚ್ಚೆ ಹರಳು ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಆ ಹರಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ರತ್ನದಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿಯೇ ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣಿನ ರೆಟಿನಾದಂತಹ ರೇಖೆಗಳಿದ್ದವು. ನೋಡಲು ಅದು ಕಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಹಸಿರು ಕಣ್ಣಿನ ತರಹ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಹರಳನ್ನು ತಂದು ತನ್ನ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಹೊರಗೆ ಬಿರುಗಾಳಿ ತೀವ್ರವಾಯಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಇಡೀ ಬಂಗಲೆಯ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕ ಕಟ್ ಆಯಿತು. ಇಡೀ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪಾದ ಅಂಧಕಾರ ಆವರಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವೆಂದರೆ, ಆ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣದ ಹರಳಿನ ಮಧ್ಯದಿಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಕೋರೈಸುವ ಹಸಿರು ಬೆಳಕೊಂದು ಇಡೀ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಮ್ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಫ್ಲ್ಯಾಶ್ಲೈಟ್ ಆನ್ ಮಾಡಲು ಕೈಚಾಚಿದ. ಆದರೆ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಆ ಹಸಿರು ಬೆಳಕು ಬಿತ್ತಾಗಿದ್ದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹಸಿರು ಕಣ್ಣುಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಮೂಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಅವು ಕೇವಲ ಚಿತ್ರಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಕದಲಿದ ಕಡೆಗೆಲ್ಲ ಆ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಸಿರು ಕಣ್ಣುಗಳ ರೆಟಿನಾಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಿರುಗಿ ಅವನನ್ನೇ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಕ್ರಮ್ನ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿತು, ಇಡೀ ಮೈ ಬೆವರಿ ನೀರಾಯಿತು. ಅವನು ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಲು ಬಾಗಿಲಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ಅವನ ಕಿವಿಯ ತೀರ ಹತ್ತಿರ ಯಾರೋ ಉಸಿರಾಡುವ ಘೋರ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಉಸಿರಲ್ಲ, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಣ್ಣಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋಗಿದ್ದ ಕರಾಳ ಶಕ್ತಿಯೊಂದರ ತಣ್ಣನೆಯ ಉಸಿರು. ವಿಕ್ರಮ್ ನೀನು ಕಲ್ಲನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ, ಕಲ್ಲಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದಿದ್ದೀಯಾ ಆ ಧ್ವನಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ವಿಕ್ರಮ್ನ ಸಬ್ಕಾನ್ಶಿಯಸ್ ಮೈಂಡ್ನ ನರಗಳ ಆಳಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ನಾಟಿತು.ಇದು ಯಾವುದೇ ಸಾಧಾರಣ ದೆವ್ವದ ಕಾಟವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆ ಹಸಿರು ಹರಳು ಮನುಷ್ಯರ ಕಣ್ಣುಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯ ಆವರ್ತನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಇಡೀ ಮೆದುಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಂಟ್ರೋಲ್ಗೆ ತಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸೈಕೋ-ಹೈಪ್ನೋಟಿಕ್ ಕರಾಳ ಮಾಯಾವಿ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ವಿಕ್ರಮ್ಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯ ಹಸಿರು ಕಣ್ಣು ನಿಧಾನವಾಗಿ ದ್ರವದಂತೆ ಕರಗಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹರಿದು ಬಂದು ವಿಕ್ರಮ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಆ ಕರಾಳ ಹಸಿರು ದ್ರವ ಶರೀರವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಕ್ರಮ್ನ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಪೀಡಿತನಂತೆ ನಿಶ್ಚಲವಾಗತೊಡಗಿದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೂಡ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ತನ್ನ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ವಿಕ್ರಮ್, ಧೃತಿಗೆಡದೆ ತನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ಆ ರಗಡ್ ಹೋರಾಟಗಾರನ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದ. ಅವನು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಚಾಚಿ, ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೆಮಿಕಲ್ ಲ್ಯಾಬೊರೇಟರಿಯ ತೀವ್ರ ಆಮ್ಲದ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ಕೈಗೆ ತಗೆದುಕೊಂಡನು. ವಿಜ್ಞಾನದ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವುದೇ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹರಳಿನ ಆವರ್ತನವನ್ನು ಒಡೆಯಬೇಕಾದರೆ, ಅದರ ಭೌತಿಕ ರಾಸಾಯನಿಕ ರಚನೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಬೇಕು. ವಿಕ್ರಮ್ ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಆ ಆಸಿಡ್ ಬಾಟಲಿಯ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ತೆರೆದು ನೇರವಾಗಿ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಮಿನುಗುವ ಹಸಿರು ಹರಳಿನ ಮೇಲೆ ಸುರಿದನು. ಆಮ್ಲ ಮತ್ತು ಆ ಪವಿತ್ರ ಕಲ್ಲಿನ ಘರ್ಷಣೆಗೆ ಇಡೀ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಘೋರವಾದ ಹಸಿರು ಹೊಗೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಆ ಆಸಿಡ್ನ ತೀವ್ರವಾದ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಆ ಹಸಿರು ಹರಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕರಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಹರಳು ಕರಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ನೂರಾರು ಹಸಿರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ನೆಲದ ಮೇಲಿದ್ದ ಕರಾಳ ಆಕೃತಿ ನರಕಯಾತನೆಯಿಂದ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಬೂದಿಯಾಗಿ ಕರಗಿಹೋದವು. ಇಡೀ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಗಾಢವಾದ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು. ವಿಕ್ರಮ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದ. ಮುಂಜಾನೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಿಲಿಪಿಲಿ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಮೊದಲ ಹಿತವಾದ ಕಿರಣಗಳು ಕಿಟಕಿಯ ಸಂದುಗಳಿಂದ ವಿಕ್ರಮ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು. ಅವನು ಜೋರಾಗಿ ಉಸಿರು ತಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡುಗುತ್ತಾ ಎದ್ದನು. ಬಂಗಲೆಯ ವಿದ್ಯುತ್ ಮರಳಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಆಸಿಡ್ ಬಾಟಲಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ಹಸಿರು ಹರಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರಗಿ ಕಪ್ಪು ಬೂದಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಬ್ಬಾ ಆ ಕರಾಳ ಶಕ್ತಿ ಕೊನೆಗೂ ನಾಶವಾಯಿತು ಎಂದು ವಿಕ್ರಮ್ ನಿರಾಳವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಕ್ಕನು. ತಾನು ಬರೆಯಲು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೊಸ ಹಾರರ್ ಕಾದಂಬರಿಯ ಪ್ಲಾಟ್ಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ ಅಂತ್ಯ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಅವನು ಮುಖ ತೊಳೆಯಲು ಬಾತ್ರೂಮ್ನ ಒಳಗೆ ನಡೆದು ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ನಲ್ಲಿ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸಿಕೊಂಡು, ಎದುರಿಗಿದ್ದ ವಾಶ್ ಬೇಸಿನ್ ಕನ್ನಡಿಯತ್ತ ಮುಖ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದ ವಿಕ್ರಮ್ಗೆ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ತಲೆಕೆಳಗಾದಂತಹ ಆಘಾತ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಖ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಇತ್ತು, ಯಾವುದೇ ಕರಾಳ ನೆರಳು ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ, ಕನ್ನಡಿಯೂ ಒಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರವಾದ, ಯಾರೂ ಊಹಿಸದ ಅಂತಿಮ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಅಡಗಿದ್ದುದು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ. ವಿಕ್ರಮ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ರೆಟಿನಾಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದವು. ಬದಲಿಗೆ ಅವನ ಆ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ತಾನು ಆಸಿಡ್ ಹಾಕಿ ಕರಗಿಸಿದ್ದ ಆ ಕರಾಳ ಹಸಿರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ, ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮಿನುಗುತ್ತಾ ಅವನನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಹರಳು ಕರಗುವ ಮುನ್ನ ವಿಕ್ರಮ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನುಂಗಿ ಅವನ ಶರೀರವನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
