ગુજરાતી મારવાડી ની લવ સ્ટોરી
અમદાવાદની ‘મેગાટેક આઇટી સોલ્યુશન્સ’ કંપનીમાં સોમવારની સવારે ભારે ઉત્તેજના હતી. ઓફિસની કડક અને શિસ્તબદ્ધ પ્રોજેક્ટ મેનેજર અંજલિ સિંહ પોતાની કેબિનમાં ફાઈલો ચેક કરી રહી હતી. આખી ટીમ આજે યુએસથી આવનારા નવા સિનિયર આર્કિટેક્ટની રાહ જોઈ રહી હતી. અંજલિ ઓફિસમાં પોતાના કડક મિજાજ માટે જાણીતી હતી, પણ તેની એક ગુપ્ત આદત હતી. જ્યારે પણ તે મૂંઝવણમાં હોય કે કોઈને જોઈને તેના દિલના ધબકારા વધી જાય, ત્યારે તે શુદ્ધ ગુજરાતી કે અંગ્રેજી છોડીને ધીમેથી પોતાની માતૃભાષા—મારવાડીમાં ગણગણવા લાગતી. તે માનતી હતી કે આ મોર્ડન ગુજરાતી ઓફિસમાં કોઈને મારવાડી સમજાવવાની નથી.
બરાબર સવારે ૧૦ વાગ્યે ઓફિસના કાચના ઓટોમેટિક દરવાજા ખુલ્યા. કાળા રંગનું ફિટેડ શર્ટ, ઉપર ગ્રે કલરનું કેઝ્યુઅલ જેકેટ, આંખો પર રે-બન ચશ્મા અને હાથમાં રોલેક્સ ઘડિયાળ પહેરેલો એક અત્યંત હેન્ડસમ અને ડેશિંગ યુવક અંદર આવ્યો. તેનો સ્વેગ જોઈને આખી ઓફિસની છોકરીઓની નજર તેના પર ચોંટી ગઈ. તે હતો કબીર મહેતા.
કેબિનના કાચમાંથી કબીરને જોતા જ અંજલિની પેન હાથમાંથી છટકી ગઈ. કબીરની આ ડેશિંગ પર્સનાલિટી જોઈને તે મનોમન તેના પર ક્રશ ધારી બેઠી. તેણે બહારથી કડક રહેવાનો ડોળ કર્યો પણ મારવાડીમાં ધીમેથી ગણગણ્યું, "અરે માયડ઼ા! ઓ કૌણ હૈ રે? આતરો ફૂટરો મિણખ! જીવડ઼ો કનેઈ વ્હે જાય આને દેખ ર્હે..."
પણ અંજલિ એ વાતથી સાવ અજાણ હતી કે કબીરની માતા જોધપુરી રાજસ્થાની હતા અને કબીર મારવાડી બહુ સારી રીતે સમજી અને બોલી શકતો હતો. અંજલિના આ શબ્દો કબીરના કાન સુધી પહોંચ્યા. તેણે અંજલિ તરફ જોયું અને મનોમન હસીને વિચાર્યું કે આ કડક બોસ તો પહેલી જ નજરમાં મારવાડીમાં દિલ હારી બેઠી છે!
થોડા દિવસો વીત્યા. એક સાંજે પ્રોજેક્ટના કામના લીધે બંને મોડે સુધી રોકાયા હતા. કબીર કેબિનમાં આવ્યો અને અંજલિના ટેબલ પર આદુ-ઈલાયચી વાળી ચાના બે કપ મૂક્યા. અંજલિએ કડક ચહેરો રાખીને અંગ્રેજીમાં કહ્યું, "થેંક યુ કબીર, બટ યુ શુડ ફોકસ ઓન વર્ક રાધર ધેન ચાય."
કબીર હસીને પાછો વળ્યો. અંજલિએ ચાનો એક ઘૂંટડો ભર્યો—ચા બિલકુલ તેની મનપસંદ હતી. તેનો કડક મિજાજ ઓગળી ગયો. તેણે આજુબાજુ જોયું અને ધીમેથી મારવાડીમાં બોલી, "કિત્તો ફૂટરો હૈ રે તૂ... મન્ને કીકર ઠા પડી કે મન્ને અડસી વાળી ચાય ચોખી લાગે! મ્હારો તો હિવડો જીત લીધો તૂ..." નજીક ઉભેલા કબીરે આ સાંભળ્યું અને તેના હોઠ પર એક હળવું તોફાની સ્મિત આવ્યું, પણ તેણે સસ્પેન્સ અકબંધ રાખ્યું.
બીજા અઠવાડિયે ઓફિસમાં ટ્રેડિશનલ ડે હતો. અંજલિ લાલ રંગના સુંદર રાજસ્થાની લહેંગામાં પરી જેવી લાગતી હતી, અને કબીર વ્હાઇટ કલરના મોર્ડન કુર્તામાં કેર ઢહાવી રહ્યો હતો. કબીર અંજલિની નજીક ગયો અને ધીમેથી કહ્યું, "અંજલિ, આજે તું ખરેખર ખૂબ જ સુંદર દેખાય છે. નજર ના લાગે!"
અંજલિએ તરત જ પોતાનો કડક બૉસ વાળો ચહેરો બનાવી લીધો, "થેંક યુ કબીર. તારો કુર્તો પણ સારો છે. નાઉ, ગો એન્ડ ચેક ધ ક્લાયન્ટ રિપોર્ટ."
પણ જેવો કબીર આગળ ગયો, અંજલિનો ચહેરો શરમથી લાલ થઈ ગયો. તેણે મારવાડીમાં ધીમેથી ગણગણ્યું, "મ્હારો હિવડો કિત્તો જોર સૂ ધડકે હૈ, જદ તૂ મ્હારે કને આવે હૈ... મ્હે કીકર બતાઉં કે મન્ને થાં સૂ ઘણો પ્રેમ વ્હેગો હૈ!" કબીરે આ સાંભળ્યું અને નક્કી કર્યું કે હવે આ સસ્પેન્સ ખોલવું જ પડશે.
દિવાળી પાર્ટીના દિવસે કબીરે અંજલિની કેબિનમાં ટેબલ પર એક સુંદર રાજસ્થાની બાંધણીનો લાલ દુપટ્ટો અને એક નાની ચિઠ્ઠી મૂકી દીધી. અંજલિ કેબિનમાં આવી. તેણે ચિઠ્ઠી ખોલી તો તેના હોશ ઉડી ગયા. તેમાં શુદ્ધ મારવાડીમાં લખ્યું હતું, "મ્હને પણ થાં સૂ ઘણો પ્રેમ હૈ, મ્હારી કમલી! હવે ઓફિસમાં આ મારવાડીમાં દિલની વાત છુપાવવાનું બંધ કર અને આ તારા ક્રશનો સ્વીકાર કર!"
અંજલિના હાથમાંથી ચિઠ્ઠી સરી પડી. તેણે બહાર જોયું તો કબીર હાથમાં બે ચાના કપ લઈને તેની સામે જ ઉભો હતો અને આંખ મારીને હસી રહ્યો હતો. અંજલિ ગેલેરીમાં બહાર આવી, કબીરના ખભા પર હળવો મુક્કો મારીને શુદ્ધ ગુજરાતીમાં બોલી, "લુચ્ચા! તને મારવાડી આવડતી હતી તો આટલા દિવસ કેમ ના કીધું? મારી બધી વાતો સાંભળતો હતો?"
કબીરે આંખોમાં અનોખી ચમક સાથે મારવાડીમાં જ જવાબ આપ્યો, "અરે હુકમ! જદ થે મ્હારે કને આવીને આતરો ફૂટરો મારવાડી બોલતા, તો મ્હારો જીવડ઼ો વઠે જ ઠર જાતો। મ્હને કીકર ઠા પડતી કે આ ઓફિસ રી કડક બોસ રે માયે એક આતરી કોમળ જોધપુરી બાઈસા છુપિયા ફિરે હૈ?"
અંજલિ અવાક થઈ ગઈ. તેણે મારવાડીમાં સામો લાંબો સંવાદ શરૂ કર્યો, "થે苞બડા શાણા બન રિયા હો કબીર સા! થાને ઠા હૈ મ્હે થારે બારે માં કઈ-કઈ કોની કીધો? મ્હે કીધો કે થે ઘણાય ફૂટરા હો... અને થે ચુપચાપ સુણતા રિયા? આ તો ધોકો હૈ!"
કબીરે અંજલિની નજીક આવીને અત્યંત હૃદયસ્પર્શી અવાજે મારવાડીમાં જવાબ આપ્યો, "ના બાઈસા, ના! મજાક કોની બણાયો। જદ થે પહેલી બાર કીધો હો ની કે 'કિત્તો ફૂટરો હૈ રે તૂ', વણ દિન સૂ મ્હું થારો ગુલામ બણગ્યો હો। મ્હને ઠા હો કે થે આ ઓફિસ ના લોગાં રે ડર સૂ કદી પોતે સામે સૂ કઈ કોની બોલો। વણ વાસ્તે મ્હે થારી એ છૂપી વાતોંને મ્હારે હિવડે માં સાચવીને રાખી। આ ધોકો કોની હૈ અંજલિ, આ તો એક આશિક રી ખુદગર્જી હૈ કે વણ પાછે થારો એ મીઠો અવાજ સુણવો હો।"
કબીરના આ શબ્દો સાંભળીને અંજલિની આંખોમાં હળવી ભીનાશ આવી ગઈ. તેણે બહુ જ લાડથી મારવાડીમાં કહ્યું, "પણ થે મ્હને કમસેકમ એક બાર તો કહી સકતા હા ની? થે બહુત ખરાબ હો કબીર!"
કબીરે હસીને અંજલિનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો, "અબ કોની અંજલિ। અબ મ્હે થાને કદી એકલો કોની છોડું। મ્હારો હિવડો તો વણ દિન હી થારો વ્હેગ્યો હો।" બરાબર એ જ સમયે આખી ઓફિસ ત્યાં આવી ગઈ. કબીરે જોરથી મારવાડીમાં જાહેરાત કરી, "અરે ભાઈ લોગોં! આજ સૂ મેડમ સા ફક્ત ઓફિસ રા બોસ કોની હૈ, આજ સૂ આ મ્હારે દિલ રી પણ બોસ હૈ!" આખી ઓફિસ તાળીઓથી ગુંજી ઉઠી.
ત્યારપછી હોળીનો તહેવાર આવ્યો. ઓફિસની અગાશી પર ધૂળેટી પાર્ટી હતી. કબીર અને અંજલિ બંને સફેદ કપડામાં સજ્જ હતા. કબીરે તોફાની સ્મિત સાથે મારવાડીમાં કહ્યું, "અરે બાઈસા! હોળી રો ત્યોહાર હૈ, ને થે રંગ કોની લગાવો? આ કીકર વ્હે સકે!" તેણે બહુ જ નાજુકતાથી અંજલિના ગાલ પર લાલ ગુલાલ લગાવ્યો. અંજલિએ પણ પીળો ગુલાલ કબીરના ચહેરા પર લગાવી દીધો. બંને એકબીજાના રંગમાં રંગાઈને ગુજરાતી ગરબા અને રાજસ્થાની ઘૂમરના તાલ પર મન મૂકીને નાચ્યા.
હોળી પછી કબીર પોતાના ગુજરાતી પિતા અને રાજસ્થાની માતાને લઈને જોધપુર અંજલિના ઘરે પહોંચ્યો. અંજલિના કડક પિતા કબીરની ડેશિંગ પર્સનાલિટી, સંસ્કાર અને તેની શુદ્ધ મારવાડી જોઈને ખુશ થઈ ગયા. જોધપુરના એક ભવ્ય કિલ્લામાં સગાઈની વિધિ ગોઠવાઈ. કબીરે અંજલિની આંગળીમાં વીંટી પહેરાવી અને કાનમાં ધીમેથી મારવાડીમાં કહ્યું, "અબ થે કાયમ વાસ્તે મ્હારી વ્હેગી, પ્રોજેક્ટ મેનેજર સા!" અંજલિએ હસીને ગુજરાતીમાં જવાબ આપ્યો, "અને તું કાયમ માટે મારા દિલનો સિનિયર આર્કિટેક્ટ!"
લગ્ન પછી આજે ઓફિસનો પહેલો દિવસ હતો. આખી ઓફિસ સજાવેલી હતી. કબીર અને અંજલિએ એકસાથે એન્ટ્રી કરી. ટીમ લીડરે મજાકમાં પૂછ્યું, "સો મેડમ, હવે ઓફિસમાં કોનું શાસન ચાલશે? તમારું કે સરનું?"
અંજલિએ સહેજ ગંભીર ચહેરો કર્યો, કબીર તરફ જોયું, અને આખી ઓફિસની સામે માઇક હાથમાં લઈને જોરથી શુદ્ધ મારવાડીમાં કહ્યું, "ઓફિસ માં ભલે હુકમ મ્હારો ચાલે... પણ મ્હારી આખી જિંદગી માથે હુકમ ફક્ત કબીર સા રો જ ચાલશે!"
આ સાંભળીને આખી ઓફિસ ચીચિયારીઓથી ગુંજી ઉઠી. કબીરે હસીને અંજલિને પોતાની નજીક ખેંચી અને તેના કપાળ પર કિસ કરી. સાબરમતીના ઠંડા પવન વચ્ચે, બે અલગ સંસ્કૃતિ અને એક જ ભાષાથી જોડાયેલા હૃદયોની આ અનોખી પ્રેમ કહાની હંમેશ માટે પોતાની નવી સુંદર લાઈફ તરફ ખુશી-ખુશી આગળ વધી ગઈ.
