પ્રકરણ ૭ : : અંતિમ ન્યાય અને ચંબલનો સૂર્યોદય
રાતના બરાબર પોણા બે વાગ્યા હતા. વજીરપુરા પોલીસ ચોકીની આસપાસ ઘનઘોર અંધારું અને સન્નાટો હતો. ચોકીની પાછળની દીવાલ તરફ ઝાડીઓમાં ડી.એસ.પી. પૃથ્વીરાજ સિંહ પોતાની સ્પેશિયલ ફોર્સના પંદર સશસ્ત્ર કમાન્ડો સાથે છુપાયેલા હતા. ગદ્દાર મંગલ તરફથી મળેલી બાતમી મુજબ, બાગી વિક્રમ સિંહા બરાબર બે વાગ્યે રામદિન કાકાને છોડાવવા માટે આ પાછળની દીવાલથી જ હુમલો કરવાનો હતો.
"બધા પોઝિશન પર જ રહો. કોઈ જ ઉતાવળ નહીં કરે. વિક્રમને પહેલા દીવાલ ક્રોસ કરવા દો, પછી જ તેને જીવતો પકડવાનો છે," પૃથ્વીરાજે વાયરલેસ પર સાવ ધીમા અવાજે આદેશ આપ્યો.
સમય વીતતો ગયો... બે વાગ્યા... સવા બે થયા... પણ કોઈ હલચલ ન થઈ. પૃથ્વીરાજની છઠ્ઠી ઇન્દ્રિય કહેતી હતી કે કંઈક ગરબડ છે.
અચાનક, પૃથ્વીરાજના ખિસ્સામાં રહેલો સરકારી વાયરલેસ સેટ જોરજોરથી ગૂંજવા લાગ્યો. કંટ્રોલ રૂમમાંથી ઓપરેટરનો અવાજ ભયથી ધ્રૂજી રહ્યો હતો: *"ડી.એસ.પી. સર! ગરબડ થઈ ગઈ છે! વિક્રમ વજીરપુરા ચોકી પર નથી આવ્યો. તે પોતાના આખા કાફલા સાથે જિલ્લાના સૌથી મોટા સરકારી હેડક્વાર્ટર અને સ્ટેટ બેંકની મુખ્ય બ્રાન્ચ પાસે પહોંચી ગયો છે! અને તેની સાથે દિલ્હીની ન્યૂઝ ચેનલની પત્રકાર રાધિકા શર્મા પણ છે, જે લાઈવ ટેલિકાસ્ટ (Live Broadcast) કરી રહી છે!"*
"શું?!" પૃથ્વીરાજ સિંહના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેમને સમજાઈ ગયું કે મંગલ પકડાઈ ગયો હતો અને વિક્રમે તેમની જ ચાલનો ઉપયોગ તેમની સામે કર્યો હતો. "બધા ગાડીઓમાં બેસો! હેડક્વાર્ટર તરફ ભાગો, જલ્દી!" પૃથ્વીરાજે ગર્જના કરી.
જ્યારે પૃથ્વીરાજ સિંહનો કાફલો અડધા કલાક પછી સૂરસૂરાટ કરતો હેડક્વાર્ટર પાસે પહોંચ્યો, ત્યારે ત્યાંનો નજારો જોઈને તે સ્તબ્ધ થઈ ગયા. આખું હેડક્વાર્ટર મેદાન પોલીસ અને સેંકડો ગરીબ ગામવાસીઓથી ઘેરાયેલું હતું. મીડિયાની ચાર ઓબલી વાન ત્યાં હાજર હતી અને કેમેરા લાઈવ હતા.
વિક્રમ સિંહા હેડક્વાર્ટરના મુખ્ય સ્ટેજ પર માઇક સામે ઊભો હતો. તેના ખભા પર રાઇફલ હતી, પણ તેનો ચહેરો શાંત હતો. તેની એક બાજુ રામદિન કાકા સુરક્ષિત ઊભા હતા (જેમને વિક્રમના સાથીઓએ વજીરપુરા ચોકીના અન્ય રસ્તેથી સરળતાથી છોડાવી લીધા હતા કારણ કે ત્યાં કોઈ મોટી ફોર્સ નહોતી). વિક્રમની બીજી બાજુ રાધિકા શર્મા પોતાનો કેમેરો લાઈવ રાખીને ઊભી હતી.
"આવો પૃથ્વીરાજ સિંહ!" વિક્રમનો અવાજ સ્પીકરો દ્વારા આખા શહેરમાં ગુંજ્યો. "તમે જે કાયદાની વાત કરો છો ને, એ કાયદો આજે આ લાઈવ ટીવી સ્ક્રીન પર ભ્રષ્ટ નેતાઓના પાપ ધોઈ રહ્યો છે."
પૃથ્વીરાજે પોતાની પિસ્તોલ બહાર કાઢી અને આગળ વધ્યા. "વિક્રમ! હથિયાર હેઠા મૂકી દે. તું આખી સિસ્ટમ સાથે મજાક ન કરી શકે!"
"સિસ્ટમ સાથે મજાક મેં નહીં, ઠાકુર ભૈરવ સિંહે કરી છે!" વિક્રમે જોરથી કહ્યું અને રાધિકા તરફ ઈશારો કર્યો.
રાધિકાએ તરત જ પોતાની ન્યૂઝ ચેનલ પર એક સનસનાટીપૂર્ણ ડેટા લાઈવ પ્લે કર્યો. આ એ જ ડિજિટલ પુરાવા અને ડાયરીઓ હતી જે વિક્રમે ઠાકુરના ફાર્મહાઉસ અને ગાડીઓમાંથી લૂંટી હતી. સ્ક્રીન પર મોટા અક્ષરે દેખાઈ રહ્યું હતું કે કેવી રીતે ઠાકુર ભૈરવ સિંહે ગરીબ ખેડૂતોની સબસીડીના ૫૦૦ કરોડ રૂપિયા નકલી કંપનીઓ દ્વારા વિદેશ મોકલ્યા હતા. તેમાં કેટલાક ઉચ્ચ પોલીસ અધિકારીઓ અને મંત્રીઓની સહીઓ પણ સાબિત થતી હતી. આખા દેશમાં લાઈવ ટેલિકાસ્ટના લીધે ભૂકંપ આવી ગયો હતો. દિલ્હીથી ગૃહમંત્રીનો સીધો ફોન પૃથ્વીરાજ સિંહના મોબાઈલ પર આવ્યો કે ઠાકુર ભૈરવ સિંહની તાત્કાલિક ધરપકડ કરવામાં આવે.
"પૃથ્વીરાજ સિંહ," વિક્રમે પોતાની રાઇફલ સ્ટેજ પર નીચે મૂકી દીધી. "મેં ક્યારેય કાયદો હાથમાં નથી લીધો, મેં માત્ર એ કાયદાને જગાડવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે જે ભ્રષ્ટ લોકોના ઘરમાં ઊંઘી ગયો હતો. મેં ગરીબોના જે પૈસા લૂંટ્યા હતા, તે બધા જ બેંકના આંગણામાં સુરક્ષિત બોક્સમાં પાછા મૂકી દીધા છે. મારો હેતુ લૂંટફાટનો નહોતો, માત્ર આ અસલી ચહેરાઓ દુનિયા સામે લાવવાનો હતો."
ઠાકુર ભૈરવ સિંહને એ જ ક્ષણે પોલીસે હેડક્વાર્ટરના મેદાનમાંથી જ હથકડી પહેરાવી દીધી. ઠાકુરનો ઘમંડ કાયમ માટે તૂટી ગયો હતો.
પૃથ્વીરાજ સિંહ સ્ટેજ પર ચડ્યા. તેમની આંખોમાં વિક્રમ માટે એક અનોખો આદર હતો. કાયદાના રક્ષક તરીકે તેઓ સમજી ગયા હતા કે વિક્રમ કોઈ ગુનેગાર નથી, પણ સિસ્ટમનો માર્યો એક સાચો દેશભક્ત છે જેણે કલ્યાણનો માર્ગ અપનાવ્યો.
"વિક્રમ સિંહા, તું સાચો સાબિત થયો. પણ કાયદો એ કાયદો છે. તારે કોર્ટનો સામનો કરવો પડશે," પૃથ્વીરાજે ધીમેથી હથકડી બહાર કાઢી.
વિક્રમે હસતા ચહેરે પોતાના બંને હાથ આગળ કર્યા. "મને મંજૂર છે, ડી.એસ.પી. સાહેબ. કારણ કે હવે મને ભરોસો છે કે આ ખુરશી પર તમારા જેવો એક ઈમાનદાર અધિકારી બેઠો છે, જે ચંબલના ગરીબો પર અન્યાય નહીં થવા દે."
*ખટાક...!* પૃથ્વીરાજે વિક્રમના હાથમાં હથકડી પહેરાવી.
મેદાનમાં હાજર હજારો ગરીબ લોકોએ "બાગી વિક્રમ ઝિંદાબાદ!" ના નારા લગાવવાનું શરૂ કર્યું. રાધિકાએ કેમેરા સામે આવીને પોતાનું અંતિમ લાઈવ સ્ટેટમેન્ટ આપ્યું: *"આ ચંબલનો એક નવો સૂર્યોદય છે. ચંબલની કોતરોમાં માત્ર ડાકુઓ નથી રહેતા, ત્યાં અન્યાય સામે લડવાની ગર્જના પણ રહે છે. કાયદો અને ન્યાય જ્યારે સાથે મળે છે, ત્યારે જ કોઈ વિક્રમ સિંહાને હથિયાર હેઠા મૂકવાની પ્રેરણા મળે છે."*
વિક્રમને જ્યારે પોલીસ જીપમાં બેસાડવામાં આવી રહ્યો હતો, ત્યારે તેણે પાછળ ફરીને ચંબલના દૂર દેખાતા ગાઢ જંગલો તરફ જોયું. જંગલની હવા આજે મુક્ત શ્વાસ લઈ રહી હતી, અને કોતરોનું રહસ્ય હંમેશા માટે કાયદાના આ ન્યાયમાં ભળી ગયું હતું.
**સમાપ્ત**
