पावसाचा जोर आता जीवघेणा झाला होता. मुंबईच्या कोस्टल रोडच्या त्या अर्धवट बांधलेल्या बोगद्याकडे जाणारा रस्ता म्हणजे चिखल आणि पाण्याचा महापूर झाला होता. आर्यन ती जुनी डिलिव्हरी व्हॅन वेगाने चालवत होता. व्हॅनचे टायर्स अनेकदा घसरत होते, पण आर्यनने स्टिअरिंग घट्ट धरून ठेवले होते. त्याच्या डोळ्यांसमोर फक्त तो 'बीआयएम' (BIM) मधला नकाशा आणि तिथे काम करणारे ते दोनशे निष्पाप मजूर येत होते.
कबीर बाजूच्या सीटवर बसून आपल्या 'सर्व्हिस रिव्हॉल्व्हर' (Service Revolver) मधील गोळ्या तपासात होता. त्याचा चेहरा कमालीचा गंभीर होता.
"किआरा, टायमर काय सांगतोय?" कबीरने मागच्या सीटवर बसलेल्या किआराकडे न पाहताच विचारले.
किआरा आपल्या 'रग्डाईज्ड लॅपटॉप' (Ruggedized Laptop) वर, जो तिने व्हॅनमध्ये असलेल्या एका वायफाय डॉंगलशी कनेक्ट केला होता, वेगाने काहीतरी टाईप करत होती. ती व्हॅनच्या धक्क्यांमुळे अनेकदा सीटवरून हलू लागली होती, पण तिचे लक्ष स्क्रीनवरून हलत नव्हते.
"सर, टायमर ३८ मिनिटांवर आला आहे. सिंघानियाच्या खासगी 'मर्सिनरीज' (Mercenaries - भाडोत्री सैनिक) च्या टीमने साईटचा ताबा घेतला आहे. ते नाईट शिफ्टच्या मजुरांना बोगद्याच्या सर्वात खालच्या भागात—लेव्हल ७ च्या डेटा सेंटरच्या जवळ—जाण्यास भाग पाडत आहेत, जेणेकरून स्फोट झाल्यावर कोणीही जिवंत उरणार नाही," किआराचा आवाज भीती आणि रागाने कापत होता.
"कॅप्टन जोसेफ," कबीर पुटपुटला. "सिंघानियाचा सिक्युरिटी हेड. तो एक माजी 'स्पेशल फोर्सेस' (Special Forces) अधिकारी आहे. तो आणि त्याची टीम अत्यंत घातक आहे."
"आपण तिथे पोहोचायला किती वेळ लागेल आर्यन?" कबीरने विचारले.
आर्यनने रस्त्यावरून नजर न हटवता व्हॅनचा स्पीड वाढवला. "पाच मिनिटे सर. पण प्रॉब्लेम असा आहे की, बोगद्याचे मुख्य प्रवेशद्वार 'मर्सिनरीज' ने ब्लॉक केले असणार. जर आपण तिथून घुसण्याचा प्रयत्न केला, तर ते आपल्या व्हॅनवर 'ग्रेनेड लाँचर' (Grenade Launcher) ने हल्ला करू शकतात."
"दुसरा कोणता रस्ता आहे का?" किआराने विचारले.
आर्यनने आपल्या आठवणीतील थ्रीडी मॉडेल आठवण्याचा प्रयत्न केला. "आहे. कोस्टल रोडच्या प्रोजेक्ट डिझाईनमध्ये, एक 'इमर्जन्सी व्हेंटिलेशन डक्ट' (Emergency Ventilation Duct) आहे जो समुद्रकिनाऱ्याच्या बाजूला उघडतो. तो अजून पूर्णपणे बांधलेला नाहीये, पण तिथून आपण आत घुसू शकतो. तो रस्ता आपल्याला थेट 'लेव्हल ६' च्या कुलिंग सिस्टीमच्या मागे घेऊन जाईल. तिथून 'लेव्हल ७' च्या सर्व्हर रूममध्ये जाणे सोपे होईल, जिथे मुख्य 'डेटोनेशन पॅनेल' (Detonation Panel) असणार."
"डन!" कबीर म्हणाला. "गाडी तिकडे घे."
व्हॅन आता समुद्रकिनाऱ्याच्या जवळ असलेल्या कच्च्या रस्त्यावर आली होती. पावसाचे पाणी आणि समुद्राच्या लाटांमुळे तिथली परिस्थिती भयानक होती. आर्यनने गाडी एका मोठ्या खडकाच्या मागे लपवून थांबवली.
"इथून पुढे आपल्याला पायी जावे लागेल," आर्यन म्हणाला. त्याने व्हॅनच्या बॅक-डोअरमधून दोन 'हाय-कॅपॅसिटी फ्लॅशलाईट्स' (High-Capacity Flashlights) आणि एक 'मेटल रॉड' (Metal Rod) घेतला.
तिघेही व्हॅनबाहेर पडले. पावसात भिजत, ते चिखलातून चालत 'इमर्जन्सी व्हेंटिलेशन डक्ट' च्या प्रवेशद्वारापर्यंत पोहोचले. तो एक प्रचंड मोठा लोखंडी दरवाजा होता, ज्यावर 'नो एन्ट्री' असे लिहिले होते.
किआराने आपला 'आरएफआयडी क्लोनर' (RFID Clooner) काढला. "हा क्लोनर फक्त इलेक्ट्रॉनिक लॉक्ससाठी काम करतो. हा तर साधा लोखंडी कुलूप आहे," ती हताशपणे म्हणाली.
"आर्यन, तो रॉड दे," कबीर म्हणाला. त्याने रॉड घेतला, कुलुपाच्या आकड्यात टाकला आणि आपल्या पूर्ण ताकदीनिशी जोरात झटका दिला. 'कटक!' असा आवाज झाला आणि कुलूप तुटले. कबीरने तो जड दरवाजा हळूच उघडला.
आतमध्ये अंधार, गूढ शांतता आणि पावसाचा आवाज एकत्र घुमत होता. छतावरून पाणी टपकत होते. आर्यनने आपली फ्लॅशलाईट चालू केली आणि तो आघाडीवर चालला.
"हा डक्ट खूप अरुंद आहे, इथून पुढे आपल्याला जमिनीवरून सरपटत जावे लागेल," आर्यन म्हणाला. तो पहिल्यांदा डक्टमध्ये शिरला, त्याच्या मागे किआरा आणि शेवटी कबीर.
डक्टमध्ये धूळ, तेल आणि ओलावा होता. त्यांना कोस्टल रोडच्या कामाच्या मशिन्सचा दूरवरून येणारा आवाज ऐकू येत होता. टायमर आता २८ मिनिटांवर आला होता.
"आर्यन, तू या प्रोजेक्टचा नकाशा डिझाईन केला होतास," किआरा कुजबुजली. "तुला हे माहिती होतं की सिंघानिया इथे काय करतोय?"
"नाही किआरा," आर्यनने हताशपणे उत्तर दिले. "मी फक्त 'बीआयएम डॉक्युमेंट कंट्रोलर' होतो. मला वाटले की हा फक्त एक महाकाय बोगदा आहे. पण दिग्विजय सावंतने सिस्टीममध्ये 'BT-001' नावाचा एक लपवलेला फोल्डर तयार केला होता, ज्यामध्ये या डेटा सेंटरचे खरे डिझाईन लपवले होते. जर मला आधीच माहीत असते, तर..."
"स्वतःला दोष देऊ नको आर्यन," कबीरने त्याला धीर दिला. "तो सिंघानिया एक महाशक्ती आहे, त्याने जगातील सर्वोत्तम इंजिनियर्सनाही फसवले आहे."
अचानक डक्टच्या वरच्या बाजूला काहीतरी जड पडल्याचा आवाज आला. 'धडाम!' सर्वजण जागच्या जागी थांबले.
"ते आपल्यावर नजर ठेवून आहेत," कबीर म्हणाला. "किआरा, टायमर?"
"१८ मिनिटे सर."
त्या अरुंद डक्टमध्ये १८ मिनिटांची झुंज सुरू झाली. ते वेगाने सरपटत होते. डक्टच्या शेवटी त्यांना एक छोटी खिडकी दिसली, जिथून कुलिंग सिस्टीमचे प्रचंड मोठे पंखे दिसत होते. आर्यनने खिडकीचे लॉक्स काढले आणि तो बाहेर पडला. ते आता 'लेव्हल ६' वर पोहोचले होते.
हे लेव्हल ६ प्रचंड मोठे होते. तिथे हजारो कुलिंग पाईप्स आणि सर्व्हर्सच्या पंख्यांचा आवाज येत होता. पण इथे कोणीही सुरक्षारक्षक नव्हता.
"आता कुठे जायचे?" कबीरने विचारले.
"तिथे!" आर्यनने एका मोठ्या लोखंडी जिन्याकडे बोट दाखवले जो खाली जात होता. "तो जिना थेट 'लेव्हल ७' च्या डेटा सेंटरच्या मुख्य प्रवेशद्वारापर्यंत जातो. तिथून 'डेटोनेशन पॅनेल' फक्त ५० मीटर अंतरावर आहे."
ते जिन्यावरून वेगाने खाली उतरू लागले. टायमर आता १२ मिनिटांवर आला होता.
ते 'लेव्हल ७' च्या मुख्य प्रवेशद्वारावर पोहोचले. तो एक प्रचंड मोठा काचेचा दरवाजा होता, ज्याच्या पलीकडे हजारो ब्लिंकिंग लाईट्स असलेले सर्व्हर्स दिसत होते. याच सर्व्हर्समध्ये 'ब्लॅक ताज'चा तो डेटा सेव्ह होता, जो आता स्फोटकांनी उडवून दिला जाणार होता.
पण दरवाजाबाहेर 'कॅप्टन जोसेफ' आपल्या पाच अत्यंत प्रशिक्षित मर्चिनरीजसोबत उभा होता. त्यांच्या हातात 'एम-४ कारबाईन्स' (M-4 Carbines) होत्या. त्यांनी कबीर, आर्यन आणि किआराला पाहताच आपल्या रायफल्स रोखल्या.
"इन्स्पेक्टर कबीर खान," कॅप्टन जोसेफ हिंस्त्रपणे हसला. त्याचा चेहरा एका जुन्या युद्धातील जखमेमुळे विचित्र दिसत होता. "सिंघानिया साहेबांनी सांगितले होते की तू नक्कीच येशील. पण तुझी ही डिजिटल टीम तुला वाचवू शकणार नाही."
"कॅप्टन जोसेफ," कबीर म्हणाला. "तुझ्या या स्फोटामुळे तिथे वरती दोनशे निष्पाप मजुरांचा जीव जाणार आहे. तू एक फौजी आहेस, हे तुला मान्य आहे?"
"मला फक्त माझ्या साहेबांची ऑर्डर मान्य आहे," कॅप्टन जोसेफने ट्रिगरवर बोट ठेवले. "आणि माझी ऑर्डर आहे की, इथून कोणीही जिवंत बाहेर जायला नको."
टायमर आता ८ मिनिटांवर आला होता.
"किआरा, आर्यन," कबीरने आपल्या रिव्हॉल्व्हरचे सेफ्टी कॅच काढले. "मी यांना इथे थोपवून धरतो. तुम्ही दोघे कोणत्याही परिस्थितीत 'डेटोनेशन पॅनेल' पर्यंत पोहोचून तो स्फोट थांबवा. आता देशाचे भवितव्य आणि त्या दोनशे मजुरांचे प्राण तुमच्या हातात आहेत."
कबीर खानने कॅप्टन जोसेफच्या दिशेने पहिली गोळी झाडली. 'धडाम!'
एकीकडे देशाचा महाघोटाळा आणि दुसरीकडे आर्यनच्या कुटुंबाचा जीव—या लढाईत आता दोनशे निष्पाप मजुरांचा जीव पणाला लागला आहे. कबीर खान एकटा कॅप्टन जोसेफ आणि त्याच्या पाच प्रशिक्षित कमांडोजचा सामना कसा करेल? आर्यन आणि किआरा ८ मिनिटांत 'डेटोनेशन पॅनेल' पर्यंत पोहोचून तो स्फोट थांबवू शकतील का? पुढील भागात काय होणार, याची उत्सुकता वाढली असेलच! या मालिकेच्या पुढील भागासाठी चॅनेलला फॉलो करा आणि कमेंट्समध्ये तुमची मते नक्की नोंदवा.
