11462 કિલોમીટર

૧૧,૪૬૨ કિલોમીટર
———————

ઋષિકેશમાં આવેલા ‘ ગ્લાસહાઉસ ઓફ ગેંજીસ ‘ રીસોર્ટનો નઝારો કંઈક અલગ જ હતો . મંદમંદ વાતી તાજી ખુશનુમા હવા, માસૂમિયતથી ડોલી રહેલાં લીલાછમ વૃક્ષો , વૃક્ષો પર ઝળુંબી રહેલાં ફૂલોનાં ઝૂમખાં , સ્પર્શીને જતાં ભીના વાદળ અને પૂરજોશમાં વહી રહેલી ગંગાનદી !

નદીનાં તટ પર પડેલાં વિશાળ પથ્થરોની આગોશમાં બેઠેલી પારેવી આ રોમાંચક ચિત્રપટ સમા આહલાદક વાતાવરણને જાણે આંખોથી પી રહી હતી . હાથમાં પકડેલી કલમ અને સામે પથ્થર પર લહેરાતાં કાગળ સાથે પારેવી , સામે જ ઊછળકૂદ કરી રહેલી ગંગાનદીની રમતિયાળ લહેરોને એકીટશે તાકી રહી હતી . લહેરોને જોઈને એનાં મનમાં બીજી તરફ કવિતાની છોળો ઊડી રહી હતી ! કવિયત્રી પારેવીની કલમની લહેરો વહી રહી હતી ને શબ્દાકારે કવિતા રુપે કોરા કાગળ પર આકાર લઈ રહી હતી .

“ સરિતાની મસ્ત લહેરો
ને એમાં છલકાય
એક સૌમ્ય ચહેરો !
પહેરીને જાણે
સોનેરી કિરણોનો સહેરો ! “

પારેવીનાં હાથની કલમમાંથી ગંગાનાં પ્રચંડ પ્રવાહ કરતાં પણ ધસમસતો શબ્દવેગ વહી રહ્યો હતો . એના ચહેરા પર દેખાતી લાલી ઊગતા સૂર્યનાં આકાશમાં છવાતી લાલીથી કંઈ કમ ન હતી . વર્ષોથી એની આંખોનાં આકાશમાં વરસતા વાદળ જાણે જીંદગીની નાની-મોટી થપાટોથી થીજી ગયા હતા . એની કાજલભરી આંખોમાં પેલાં લહેરો પર દેખાતા સૌમ્ય ચહેરાનું પ્રતિબિંબ ઝળકી રહ્યું હતું . એની કલમ બસ વહી રહી હતી ...

“ દિલમાં છે પ્રેમ
ઘણો ગહેરો!
કિસ્મત તું ઊઠાવને 
મારા પરથી
હવે તારો પહેરો !
સરિતાની લહેરો
ને એમાં છલકાય
એક સૌમ્ય ચહેરો !”

પારેવી ઋષિકેશનાં રીસોર્ટનાં ગંગાકિનારે બેઠેબેઠે હજારો માઈલ દૂર આવેલાં કેનેડાનાં કેલગરી શહેરમાં પહોંચી ગઈ હતી . આકાશ સાથે થયેલાં અગણિત પ્રેમભર્યા સંવાદો એનાં માનસપટ પર ભીની હલચલ મચાવી રહ્યાં હતાં . 

“પારેવી આપણે સૌ પ્રથમ ઋષિકેશ જઈશું . ત્યાંનાં મધુર વાતાવરણમાં આપણાં સહજીવનની શરુઆત કરીશું . તારી સાથે મારા સપનાને જીવવાની શરુઆત મારે ત્યાંથી જ કરવી છે ”

“હા , આકાશ ! બસ હું અને તું ! ગંગાનાં પવિત્ર ધસમસતાં વેગવંતા પ્રવાહની જેમ જ આપણો પ્રેમ ત્યાંથી જ એકબીજા સંગ પમરાટ
પાથરશે .” 

આવાં તો કંઈ કેટલાંય તારલે મઢેલાં અગણિત વહાલભર્યા સંવાદોથી પારેવી અને આકાશનો પ્રેમ તરબતર હતો . જીવનનાં મધ્યાહ્નમાં ફુટેલો આ પ્રેમ સમજદારીભર્યો હતો ને રોજેરોજ ગાઢ બનતો જતો હતો .આટલે દૂર રહીને પણ તેઓનો પ્રેમ શબ્દો અને સંવાદોથી દ્રઢ ને દ્રઢ બનતો ગયો હતો . એકબીજાથી ૧૧,૪૬૨ કિમીનાં અંતરે પણ આ સારસબેલડી શબ્દસેતુથી અખંડ અને અવિરતપણે બંધાઈ ચૂકી હતી. અલૌકિક સ્પર્શરહિત આ પ્રેમની એક અદભૂત કહાની સુંદર આકાર પામી રહી હતી . 

પારેવીનાં કેનેડાનાં પ્રવાસ દરમ્યાન એ અને એંન્જિનિયર આકાશ મળ્યા હતા ને પારેવીનાં સ્વદેશ પરત  આવ્યા બાદ ,  તેમની દોસ્તી છેવટે અતૂટ પ્રેમમાં પરિણમી હતી . સામાજિક બંધનોથી લદાયેલાં આકાશ પાસે સમાજને આપવાનાં કોઈ જવાબ ન હતાં . અતીતનો વસવસો જ તેમનાં વર્તમાનનો ચિતાર હતો . બંનેને એક થવાનો કોઈ જ માર્ગ ન દેખાતા , તેમના સપનાને જીવવાં , મનને શાંત કરવાં આકાશે પોતાના અતીતનાો ત્યાગ કરીને હવે કાયમ માટે પારેવીની સાથે થવાનો નિશ્ચય કર્યો હતો . 

ગંગાકિનારે પારેવી , શબ્દોથી જડાયેલી , જકડાયેલી સ્વપ્નવત્ પથ્થરને અઢેલીને બેઠી હતી . એનાં મનમાં શબ્દો દોહરાઈ રહ્યાં હતા - “ આકાશ તને જોયે વર્ષ થઈ ગયું , તું ક્યારે આવીશ ? “ કાગળ પર ઘૂમી રહેલી પારેવીની કલમ કેનેડાથી ઈન્ડિયા સુધી રચાયેલાં એમનાં શબ્દસેતુને જાણે રામસેતુમાં પરિવર્તિત કરી રહી હતી ! 

આકાશ , આકાશમાર્ગે એની પારેવી પાસે આવવા નીકળી ચૂક્યો હતો . આકાશ દિલ્હી લેન્ડ થઈ ચૂક્યો હતો ને પવનવેગે ઋષિકેશ આવવા રવાના પણ થઈ ચૂક્યો હતો . જીવનની બધી જ જવાબદારીઓ નિભાવીને , ભવિષ્યમાં આવનારી જવાબદારીઓનાં જથ્થા સાથે આજથી એકબીજાનો સહારો બનવા તરફ સમય આજે તેઓને ગતિ કરાવી રહ્યો હતો !

બસ , શબ્દોનાં સહારે , શબ્દોનાં વિશ્વાસે બંને એકીશ્વાસે આ પળની રાહ જોઈ રહ્યાં હતાં .પારેવી આકાશનાં આલિંગનમાં સમાઈ જવા અને આકાશ પારેવી પાસેથી પ્રેમનો પ્રાણવાયુ પામવા કિસ્મતને પ્રાર્થી રહ્યાં હતાં . 

આકાશ આવ્યો - એની પારેવી પાસે ! ગંગાની લહેરોની પડઘમમાં બંનેનાં ડૂસકાં અને સંવાદો ક્યાંય સુધી ઓગળતા રહ્યાં  અને ત્યારે અલૌકિક શબ્દાવલિએ એક સુંદર પ્રેમમઢી કવિતાનું જાણે સર્જન થઈ રહ્યું હતું - જે કવિતાનાં સર્જનહાર હતા સ્વયં વિધાતા !

- પાર્થિવી અધ્યારુ શાહ

***

Rate & Review

Verified icon

Vipul Vaviya 10 months ago

Verified icon

dhaval patel 11 months ago

Verified icon

Ready to Inspire 11 months ago

Verified icon

Manoj Thakor 11 months ago

Verified icon

Gadhvi Aaspar 12 months ago