(બધા નદી કિનારે આવે છે. સાંજ થવાની હતી. નદી કિનારે નું સુંદર નજારો હતો)
(એક મોટું ચમકતું લોકેટ હતું. આછો સફેદ રંગનો પ્રકાશ તે લોકેટ માંથી આવતો હતો. સવિતા એ બધાને તે લોકેટ પર હાથ મુકવા કહયું. બધા એ લોકેટ પર હાથ મુકે છે.)
" લઇજા અમને પાંચ કમળ ના દરવાજા " સવિતા બોલે છે.
એક જ ક્ષણમાં તેઓ એક અલગ જગ્યાએ આવી જાય છે. એક મોટા દરવાજો હતો. તેના માંથી પીળા રંગનો પ્રકાશ આવતો હતો. દરવાજો પર મોટા અક્ષરથી લખેલું હતું " પાંચ કમળ દરવાજો ". દરવાજા પર કમળ ની કોતરણી કરી હતી. આજુબાજુ બસ સફેદ કલરનો ધુમાડો જ હતો. મહેશ, દીપક અને જનક આજના યુગમાં આવું જોતા આશ્વર્ય પડી ગયા હતા.
સવિતા : દુનિયા ધણી બધી ચમત્કારીક જગ્યા છે જે વર્ષો સુધી રહેવાની છે.
(બધા વિચાર કરે છે. માલતીને જવાબ મળી જાય છે.)
માલતી : એનો જવાબ છે " સમય " કેમ કે નદી જેમ પસાર થાય છે.બધા જ મનુષ્ય સમય પાછળ ભાગે છે. એને કેદ ન કરી શકાય. અને ભુતકાળ કદી પાછો આવતો નથી.
(દરવાજો ખુલી જાય છે. બધા દરવાજાની અંદર જાય છે. અંદર નીલા રંગ નો આછો પ્રકાશ ચારે બાજુ હતો)
રસીલા અને રાધા પંડમડુગળી ગામ માં આવી જાય છે. પાયલ એકલી જ સુરત હતી. પાયલ બેઠક રુમમાં બેસેલી હતી ત્યા જ એનું ધ્યાન ટીવીની બાજુ મા લાલ કલરની બુક પર જાય છે. એ બુક હંમેશા રસીલા પાસે જ રહેતી હતી. બુક ની બાજુ માં તેમની દવા પણ હતી.
રસીલા દાદી તો દવા અને બુક તો ભુલી જ ગયા. પાયલ એ ધણા ફોન કર્યા પણ ફોન લાગતો જ ન હતો. ગામમાં નેટવર્ક જ ન આવતું હતું. તેણે પોતાની મમ્મી સવિતા ને પણ ફોન કર્યાપણ તે પણ લાગતો ન હતો. પાયલ વિચારે છે કે સવારે હું જ ગામ જઇને આપી આવું. તેને મમ્મી નું કહેલું યાદ હતું કે તેને ગામ જવાની ના પાડી હતી. પણ પાયલ વિચારે છે કે સવારે જઇને સાંજે આવી જઇશ.
સવારના પાયલ તૈયાર થઇ જાય છે. રેડ કલરની બુક અને દવા લઇ ને એ ઘર લોક કરે છે. ત્યા જ પાછળ થી તેના ખભા પર કોઇ હાથ મુકે છે. પાયલ પાછળ ફરીને જોય છે.
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
પાંચ કમળ નાં દરવાજાની અંદર આગળ જતાં એક મોટું તળાવ આવે છે. તળાવની આજુબાજુ સફેદ રંગનો ધુમ્મસ હતો.
કહાની ..... પાંચ કમળની .....
કહાની ..... પાંચ કમળની .....
(back ground ગીત વાગે છે)
તળાવની અંદર ચમત્કારીક પાંચ ફુલ હતા. તેમાંથી આછો નીલો રંગનો પ્રકાશ આવતો હતો. આ સ્થાન કલ્પના જેવું લાગતું હતું. જનક વિચારે છે કે લાવ હું પાંચ કમળ તોડી લાવું એમ વિચારી ને તે તળાવમાંથી એક કમળ તોડવા હાથ લંબાવે છે. સવિતા એને રોકે છે પણ જનક કમળ ને તોડવાનો પ્રયત્ન કરે છે. ત્યા જ અચાનક ધક્કાથી જનક પાછળ ધકેલાય છે. અને એક પિંજરામાં કેદ થઇ જાય છે.
સવિતા : જનક તને કેવી ઉતાવળ છે
જનક : માસી મેં વિચાર્યું કે કમળ તોડી લાવું
માલતી : હવે
સવિતા : જોઇએ કોણ છે આ સ્થાન ની રક્ષિકા
ત્યા જ અચાનક તળાવ ની સામેની બાજુ એક યુવતી દેખાય છે.
" આ સ્થાન ની હું છું રક્ષિકા "
" રક્ષિકા જ મારું નામ છે "
" આવી ગયા ચંદ્ર વંશી "
" હું તમારા લોકોની જ રાહ જોતી હતી "
દીપક બધાં ને જણાવે છે કે આ એ જ રક્ષિકા છે તે જાસુદ નાં ફુલની પણ રક્ષા કરતી હતી.
સવિતા : કૃપા કરીને જનક ને પિંજરામાંથી મુકત કરો
રક્ષિકા : ના
માલતી : કોઈ ઉપાય
રક્ષિકા : પાંચ કમળની પાંચ પહેલી નો સાચો જવાબ
તે સાથે જ મુકત થઇ જશે
દીપક : પાછી પહેલી
રક્ષિકા : પહેલી નો ખોટો જવાબ તમને અહીં જ કેદ કરી શકે છે. તો વિચારીને જવાબ આપજો
માલતી : હા
સવિતા : કોઈ પણ જનક જેવી ઉતાવળ કરીને જવાબ ની આપતાં પહેલા બધાને જવાબ કહેજો પછી જવાબ આપજો
માલતી : હા દીદી
મહેશ : હા મમ્મી
સવિતા : કૃપા કરીને પહેલી પુછો
રક્ષિકા : પાંચ મુર્તિ છે મહાદેવ ની ( જાદુ કરતા પાંચ મુર્તિ આવી જાય છે)
સાચી મુર્તિ શોધવાની છે.
દીપક : આવી જ હોય છે આમની પહેલી !
મહેશ : મને તો બધી મુર્તિ સરખી જ લાગે છે
સવિતા : કંઈ તો અલગ હશે એ જ શોધવાનું છે
માલતી : હા દીદી કંઇ તો અલગ પડતું હશે
બધા મુર્તિ ને જોઇને વિચાર કરે છે. પાંચ મુર્તિ સરખી જ લાગતી હતી. કંઇ અલગ શોધવું મુશ્કેલ હતું.
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
પાયલ ડરીને પાછળ ધીમે ધીમે જોય છે. એણે બંને આંખો બંધ કરી હતી. ધીરેથી તે એક આંખથી જોતી હતી.
પાયલ : અરે તું યે મને ડરાવી જ નાખી !
દીવા : મને ડરવામા મજા આવે છે પાયલ દીદી
પાયલ : ક્યારે આવી
દીવા : બસ આજે જ
કાલે જ મામા ની છોકરી ના લગ્ન પત્યા
પાયલ : ઓહ મેડમ લગ્નમાં busy હતા
દીવા : આ દીપક જોને ફોન પણ નથી કરતો
મેં દીપકના ઘરે જઇને આવી તો ઘર પણ બંધ હતું.
લગ્ન માટે ગઇ તમે લોકો તો ફુલી જ ગયા
પાયલ : ના રે એવું નથી.
દીવા : દીપક કયાં છે ?
એને ખબર નથી કે આવતા અઠવાડિયે આપણી સગાઈ છે
પાયલ : ખબર છે પણ
દીવા : પણ શું પાયલ દીદી
પાયલ અત્યાર સુધી ની બધી વાત દીવાને કરે છે.
પહેલી નો જવાબ માટે વાચતાં રહો પરિક્ષાનો આગળનો ભાગ
ભાગ :- 17
પાયલ સાથે દીવા પણ પંડમડુગળી જવા નીકળી જાય છે. પાયલ ડ્રાઇવીંગ સીટ પર હતી દીવા તેની બાજુની સીટ પર હતી.
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
માલતી : દીદી મને મળી ગયો જવાબ
સવિતા : શુ ?
માલતી : દીદી પાંચ મુર્તિ માં હરેક મુર્તિ માં અલગ અલગ ચંદ્ર છે.
દીપક : મમ્મી મને નથી સમજાયું
મહેશ : મને પણ
માલતી : મહાદેવ પર હંમેશા બીજાનો ચંદ્ર હોય છે. તે ખાલી બીજા નંબર ની મુર્તિ પર છે. બાકી બધાં મા ત્રીજ, ચોથ,પાંચમ અને છઠ નાં ચંદ્ર છે.
સવિતા : હા માલતી બરાબર જવાબ કહી દે
માલતી : આ પહેલી નો જવાબ છે બીજા નંબર ની મુર્તિ
રક્ષિકા : ઉતર સાચો છે
સવિતા : કૃપા કરીને બીજી પહેલી પુછો
રક્ષિકા : આ પૃથ્વી શેમાં સમાયેલી છે.
દીપક : આ કેવી પહેલી પૃથ્વી કોઈ મા કેવી રીતે સમાયેલી હોય !
મહેશ : પૃથ્વી ને કોણ સમાવી શકે ?
માલતી : બધા વિચારો
સવિતા : મહાદેવ સાથે જ કંઈ જોડાયેલું હશે
રક્ષિકા : ચંદ્ર વંશી ઓ જવાબ આપો ?
સવિતા : (મહાદેવ ને યાદ કરતા મનમાં જ મહા મૃત્યુંજય મંત્ર નો જાપ કરે છે)
મને જવાબ મળી ગયો
મહેશ : મમ્મી શું જવાબ છે ?
માલતી : શું ઉતર છે ?
દીપક : શું જવાબ છે ? માસી
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
પાયલ અને દીવા પંડમડુગળી ગામ માં આવી ગયા હતા પણ હજુ ચંદ્ર પુર આવાનું બાકી હતો. સાંજના પાંચ વાગી ગયા હતા. પંડમડુગળી આગળ થોડે આગળ જતા રસ્તો કાંચો હતો. ગામ સુંદર હતું પણ કોઇ વ્યકિત ની અવરજવર ન હોતી. આજુબાજુ બસ વૃક્ષો જ હતા.દુર સુધી કોઈ ઘર દેખાતું ન હતું.
દીવા : આ જ રસ્તો છે ને ?
પાયલ : બહાર તો લખેલું હતું પંડમડુગળી ગામ
દીવા : કોઈ દેખાતું પણ નથી
પાયલ : હા કેવો અજીબ રસ્તો છે
દીવા : (આગળ કોઈ કાર ઉભી હતી તે બતાવતા ) જો કોઈ આગળ છે.
પાયલ : ચાલ એમને પુછ્યું કે ચંદ્ર પુર કેટલું દુર છે
દીવા : હા
(બંને કાર માં થી ઉતરી ને આગળ જાય છે. કારમાં કોઇ હતું ની. આજુબાજુ જોતા બે જણ દેખાયા તે લોકો તંબુ લગાવી રહયા હતા. એ બે જણ માધવ અને રાગ જ હતા.)
પાયલ : ચંદ્ર પુર જવાનો રસ્તો આ જ છે
માધવ : હા
પાયલ : કેટલી વાર લાગશે
માધવ : ત્રીસ મિનિટ
પાયલ : Thank you પણ તમે લોકો કયાં જવાના છે
માધવ : ચંદ્ર પુર જ પણ કાલે સવારે જ નીકળશું
પાયલ : ( 30 મિનિટ તો રસ્તો છે તો પણઅહીં રોકાયા કેવા આળસું લોકો છે) Ok
(દીવા અને પાયલ કાર તરફ જાય છે.)
દીવા : 30 મિનિટ તો રસ્તો છે તો પણ આ લોકો અહીં રોકાયા
પાયલ : તે જ
દીવા : ચાલ આપણે તો જઇએ
(પાયલ અને દીવા કારમાં બેસે છે. અને ત્યાંથી નીકળી જાય છે.)
માધવ : અરે રાગ મેં તો કહેવાનું જ ભુલી ગયો માયા વિશે
રાગ : પણ એ તો કોઈ બહાર થી આવેલી વ્યકિત છે. માયા શું કામ એ લોકો ને પકડશે
માધવ : તો પણ મારે કહી દેવું હતું
રાગ : છ વાગી ગયા
માધવ : મહાદેવ એ લોકોની રક્ષા કરે
રાગ : બહાર ની વ્યકિત ને માયા કંઇ કરતી નથી
બીજી પહેલી નો જવાબ માટે વાચતાં રહો પરિક્ષાનો આગળનો ભાગ
