ભાગ ૧૩: આરવનો નવો સૂર્યોદય
આરવના હાથમાં રહેલો એ નાનકડો કાગળનો ટુકડો જાણે કોઈ જીવતો બોમ્બ હતો.
"કેપ્ટન આરવ સિંહ."
આ ત્રણ શબ્દોએ આરવના પગ તળેથી જમીન ખેંચી લીધી હતી. કોલેજમાં કોઈને તો શું, ખુદ ગુજરાત પોલીસને પણ એ ખબર નહોતી કે આરવ શર્મા અસલમાં કોણ છે. તો પછી ડૉ. વ્યાસના આ જાસૂસ 'શેડો' સુધી આ માહિતી પહોંચી કઈ રીતે?
આરવે તરત જ કાગળ ખિસ્સામાં મૂક્યો અને રૂમનો દરવાજો લોક કર્યો. એણે પોતાની સ્માર્ટવોચ પર બે વાર ટેપ કર્યું.
"ફેલ્કન... ઈટ્સ કોડ બ્લેક." આરવનો અવાજ અત્યંત ભારી અને ખતરનાક હતો.
"શું થયું કેપ્ટન? તમારો અવાજ..."
"મારી આઇડેન્ટિટી કોમ્પ્રોમાઇઝ થઈ ચૂકી છે, ફેલ્કન. 'શેડો' જાણે છે કે હું આરવ શર્મા નહિ, કેપ્ટન આરવ સિંહ છું. ગઈકાલ રાતનું ઝેર મને મારવા નહિ, માત્ર મારી તાકાત ચેક કરવા માટે હતું."
ઇયરપીસમાં બીજી તરફ થોડી સેકન્ડો માટે સ્મશાન જેવી શાંતિ છવાઈ ગઈ. પછી ફેલ્કનનો ગભરાયેલો અવાજ આવ્યો, "કેપ્ટન, ધીસ ઇઝ સુસાઈડ! જો એ લોકો તમારી અસલી ઓળખ જાણે છે, તો તમે ચારે બાજુથી ઘેરાઈ ચૂક્યા છો. હું તરત જ એક્સટ્રેક્શન ટીમ (Extraction Team) મોકલું છું. મિશન એબોર્ટ કરો અને બેઝ પર પાછા આવી જાવ!"
"નેગેટિવ, ફેલ્કન." આરવે અરીસા સામે ઊભા રહીને પોતાની આંખોમાં જોતા કહ્યું. "હું આ મેદાન છોડીને ક્યાંય નથી જવાનો. જો શિકારને ખબર પડી ગઈ છે કે શિકારી આવી ગયો છે, તો હવે સંતાકૂકડીનો ખેલ પૂરો. હવે સીધી જંગ થશે. અને સાંભળ... આધ્યાની સિક્યોરિટી લેવલ વધારી દે."
આરવે કનેક્શન કાપી નાખ્યું.
તેણે અરીસામાં પોતાના ચહેરા તરફ જોયું. કાલે રાત સુધી આ અરીસામાં એને એક થાકેલો, પોતાના ભૂતકાળના બોજ નીચે દબાયેલો માણસ દેખાતો હતો. પણ આજે... ગ્રીષ્માના એ સપના પછી, બધું બદલાઈ ગયું હતું. ગ્રીષ્માએ એને અદ્રશ્ય બેડીઓમાંથી મુક્ત કરી દીધો હતો. વર્ષો પછી આજે પહેલીવાર આરવને પોતાનો શ્વાસ હળવો ફૂલ જેવો લાગી રહ્યો હતો. હવે એના મનમાં કોઈ અપરાધભાવ નહોતો, માત્ર આધ્યા માટેનો એક અતૂટ પ્રેમ અને એને બચાવવાની જીદ હતી.
એક નવો સૂર્યોદય થઈ ચૂક્યો હતો.
સવારના નવ વાગ્યા.
કોલેજનું કેમ્પસ વિદ્યાર્થીઓની ચહલપહલથી ગુંજી રહ્યું હતું. આધ્યા કેન્ટીનની બહાર ઊભી ઊભી પોતાની નોટ્સના પાના ફેરવી રહી હતી, પણ એનું ધ્યાન ચોપડીમાં ઓછું અને હોસ્ટેલના રસ્તા પર વધારે હતું. કાલે રાત્રે આરવનો તાવ ઉતર્યા પછી એ ઘરે તો જતી રહી હતી, પણ એનું મન આરવ પાસે જ રહી ગયું હતું.
ત્યાં જ એણે આરવને આવતો જોયો.
આધ્યાના શ્વાસ એક પળ માટે રોકાઈ ગયા. આરવ આજે કંઈક અલગ જ લાગી રહ્યો હતો. એના ચહેરા પરની પેલી કાયમી ગંભીરતા અને રુક્ષતા ગાયબ હતી. એની આંખોમાં આજે એક અદભુત ચમક અને શાંતિ હતી. હંમેશા આધ્યા આરવ પાસે જતી, પણ આજે આરવ સીધો ચાલીને આધ્યા પાસે આવ્યો.
આરવના બંને હાથમાં કટીંગ ચા ના બે ગ્લાસ હતા.
"આખી રાત જાગીને મારી કાળજી લેવા બદલ ... આ એક નાનકડી ટ્રીટ." આરવે એક ગ્લાસ આધ્યાની સામે ધરતા, અત્યંત સ્નેહભર્યા સ્મિત સાથે કહ્યું.
આધ્યા તો જાણે મૂર્તિ બની ગઈ! આરવ શર્મા અને સામેથી ચા લઈને આવે? વળી પાછો આટલો મીઠો મલકાટ?
"તું... તું આજે બહુ અલગ લાગે છે આરવ." આધ્યાએ ચાનો ગ્લાસ લેતાં, એની આંખોમાં સીધું જોતાં કહ્યું. "જાણે પેલા વાદળો વિખેરાઈ ગયા હોય અને સૂરજ બહાર આવ્યો હોય. તારી એ અદ્રશ્ય દીવાલો..."
"મેં એ દીવાલો તોડી નાખી છે, આધ્યા." આરવના અવાજમાં એક એવી રેશમી હળવાશ હતી જે આધ્યાના હ્રદયના તાર ઝણઝણાવી ગઈ. "અમુક લોકો જિંદગીમાં એવા આવે છે, જેમના માટે જૂના બંધનો તોડવા પડે છે. થેન્ક યુ... મને પાછો લાવવા માટે."
આધ્યાની આંખોમાં ખુશીના આંસુ તરવરી આવ્યા. આ એ જ એકરાર હતો જે સાંભળવા એના કાન તરસતા હતા. આરવે ધીમેથી આધ્યાનો હાથ પકડ્યો.
"આજે સાંજે પાંચ વાગ્યે... કોલેજ બહાર આવેલી પેલી 'કેફે મોચા' માં ફ્રી છે તું?" આરવે પૂછ્યું.
"તારા માટે તો આખી જિંદગી ફ્રી છું!" આધ્યાથી અનાયાસે જ બોલાઈ ગયું, અને પછી શરમથી એના ગાલ ટમેટા જેવા લાલ થઈ ગયા.
આરવ ખડખડાટ હસી પડ્યો. ગ્રીષ્માના ગયા પછી આ પહેલીવાર હતું જ્યારે આરવ આટલું ખુલીને હસ્યો હતો. "તો ડન. સાંજે પાંચ વાગ્યે."
બંને ક્લાસ તરફ આગળ વધ્યા. ત્યાં જ પાછળથી કેતન અને જિગ્નેશ દોડતા આવ્યા.
"અલા ભાઈ આરવ, તું તો સાવ નોર્મલ થઈ ગયો! અને અમારું અહીં બીપી હાઈ થઈ ગયું છે!" કેતન હાંફતો હાંફતો બોલ્યો.
"શું થયું?" આરવે પૂછ્યું.
"વ્યાસ સાહેબે અચાનક આજે ફાર્માકોલોજીની પ્રેક્ટિકલ સરપ્રાઈઝ ટેસ્ટ ગોઠવી છે! જો પાસ ના થયા, તો ઇન્ટરનલ માકર્સ માં લટકાવી દેશે. ભાઈ, તું કંઈક જુગાડ કર ને, મને તો પેરાસિટામોલના સ્પેલિંગ સિવાય કંઈ નથી આવડતું!" કેતને રડમસ ચહેરે કહ્યું.
આરવે એને આશ્વાસન આપ્યું, પણ એનું મગજ બીજી જ દિશામાં દોડી ગયું. 'સરપ્રાઈઝ ટેસ્ટ? ડૉ. વ્યાસ અચાનક બધા વિદ્યાર્થીઓને લેબમાં કેમ ભેગા કરી રહ્યા છે?'
બપોરનો સમય.
પ્રેક્ટિકલ ટેસ્ટ પહેલાં લેબ ખાલી હતી. આરવ કોઈની નજર બચાવીને ફાર્માકોલોજી લેબમાં ઘૂસ્યો. એણે ખિસ્સામાંથી 'શેડો' વાળી પેલી ચિઠ્ઠી કાઢી. આરવ જાણતો હતો કે ગુનેગાર ગમે તેટલો શાતિર હોય, કોઈક નિશાન તો છોડે જ છે.
આરવે પોતાની સ્માર્ટવોચમાંથી એક ખાસ 'યુવી-સ્પેક્ટ્રમ લાઈટ' ઓન કરી અને કાગળ પર ફેંકી. કાગળની સપાટી પર કોઈ ફિંગરપ્રિન્ટ નહોતી, પણ કાગળનો પ્રકાર અને એની લાલ શાહી... આરવની ટ્રેઇન્ડ આંખોએ તરત પકડી લીધું.
આ કોઈ સામાન્ય કાગળ નહોતો. આ 10-માઇક્રોનનું 'હાઇ-ગ્રેડ ફિલ્ટર પેપર' હતું, જે માત્ર ડૉ. વ્યાસની પર્સનલ એડવાન્સ રિસર્ચ લેબમાં જ વપરાતું હતું! અને એ લાલ શાહી નહિ, પણ 'ઇયોસીન-વાય' (Eosin-Y) નામનું દુર્લભ કેમિકલ હતું.
શેડો ડૉ. વ્યાસની પર્સનલ કેબિન સુધી પહોંચ ધરાવતો હતો!
આરવે તરત જ લેબની પાછળ આવેલી ડૉ. વ્યાસની બંધ કેબિન તરફ નજર કરી. એણે પોતાના ખિસ્સામાંથી માસ્ટર-લોક પીકર કાઢ્યું અને પાંચ સેકન્ડમાં ડૉ. વ્યાસની કેબિનનો દરવાજો ખોલી નાખ્યો.
કેબિનની અંદર ડ્રગ્સના સેમ્પલ્સ અને ફાઈલો પડી હતી. આરવે ઝડપથી ટેબલના ડ્રોઅર ચેક કરવા માંડ્યા. છેલ્લું ડ્રોઅર અંદરથી લોક હતું. આરવે એ પણ તોડ્યું.
અંદર એક કાળા રંગની જાડી ફાઈલ હતી, જેના પર લખ્યું હતું: "પ્રોજેક્ટ નૈના - ફેઝ ૨".
આરવના ધબકારા તેજ થઈ ગયા. નૈનાની હત્યા ફેઝ ૧ હતી, તો ફેઝ ૨ શું છે?
એણે કાંપતા હાથે ફાઈલ ખોલી.
ફાઈલ ખોલતા જ આરવના હોશ ઉડી ગયા. એના શ્વાસ જાણે ગળામાં જ અટવાઈ ગયા.
ફાઈલની અંદર કોઈ ડ્રગ્સના ફોર્મ્યુલા નહોતા. અંદર આધ્યાના અસંખ્ય ફોટોગ્રાફ્સ હતા!
આધ્યા કેન્ટીનમાં, આધ્યા હોસ્ટેલની બહાર, આધ્યા ગઈકાલે રાત્રે ફ્રેશર્સ પાર્ટીમાં... અને દરેક ફોટા પર લાલ રંગની માર્કરથી એક મોટો ચોકડી (X) નો નિશાન કરેલો હતો!
છેલ્લા ફોટા નીચે, ડૉ. વ્યાસના જ અક્ષરોમાં એક નોંધ લખેલી હતી:
"કેપ્ટન આરવને તોડવા માટેનો આખરી રસ્તો. આજ સાંજની સરપ્રાઈઝ પ્રેક્ટિકલ ટેસ્ટમાં જ આધ્યાનો ખેલ ખતમ. એક્સિડેન્ટલ ડેથ ઇન લેબ."
આરવે ઘડિયાળમાં સમય જોયો.
સાડા ત્રણ વાગ્યા હતા. પ્રેક્ટિકલ ટેસ્ટ શરૂ થવામાં માત્ર દસ મિનિટ બાકી હતી, અને આધ્યા કદાચ લેબની અંદર પહોંચી પણ ચૂકી હશે!
(ક્રમશ:)
“નીલ”
ડૉ. નિલેષ ઠાકોર
