ભાગ ૪૦: શહીદ એજન્ટની છેલ્લી ચિઠ્ઠી
સવારના ચાર વાગ્યા હતા. સ્વામી વિવેકાનંદ મેડિકલ કોલેજનું કેમ્પસ હજુ ગાઢ નિદ્રામાં હતું. શિયાળાની ગુલાબી ઠંડી અને વહેલી સવારના ધુમ્મસ વચ્ચે, ફાર્માકોલોજી વિભાગની જૂની રિસર્ચ લેબ તરફ એક પડછાયો અત્યંત સાવચેતીથી સરકી રહ્યો હતો.
આરવ!
આ એ જ રિસર્ચ લેબ હતી, જ્યાં આઠ મહિના પહેલાં RAW ની બાહોશ એજન્ટ ડૉ. નૈના જોશીએ પોતાનું અન્ડરકવર મિશન ચલાવ્યું હતું. પોલીસના ચોપડે નૈનાએ આ જ રૂમમાં 'આત્મહત્યા' કરી હતી, પણ આરવ જાણતો હતો કે અહીં માતૃભૂમિ માટે એક શહીદી વહોરવામાં આવી હતી.
લેબના દરવાજા પર જૂનું તાળું લટકી રહ્યું હતું. આરવે પોતાના ખિસ્સામાંથી એક નાનકડો સ્ટીલનો વાયર કાઢ્યો અને માત્ર દસ જ સેકન્ડમાં કોઈ અવાજ કર્યા વગર તાળું ખોલી નાખ્યું.
અંદર ગાઢ અંધકાર અને ધૂળની વાસ હતી. આરવે પોતાની પેન-ફ્લેશલાઈટ ઓન કરી. રૂમમાં ટેસ્ટ-ટ્યુબ્સ, માઈક્રોસ્કોપ અને જૂની ફાઈલો વેરવિખેર પડી હતી. આરવનું હ્રદય એક ક્ષણ માટે ભારે થઈ ગયું. એક સાથી એજન્ટ પ્રત્યેનું સન્માન એના રોમ-રોમમાં વ્યાપી ગયું.
"નૈના... તેં તારી છેલ્લી ચિઠ્ઠી ક્યાં છુપાવી હશે?" આરવ મનોમન બબડ્યો.
એક RAW એજન્ટનું મગજ કેવી રીતે કામ કરે છે, એ આરવ બરાબર જાણતો હતો. કોઈ પણ એજન્ટ પોતાની સૌથી કિંમતી વસ્તુ ક્યારેય એવી જગ્યાએ નથી છુપાવતો જે આસાનીથી દેખાઈ જાય. આરવે આખો રૂમ સ્કેન કર્યો. એની નજર ટેબલ પર પડેલા એક જૂના, બંધ પડેલા 'સેન્ટ્રીફ્યુઝ' (Centrifuge - લોહીના સેમ્પલ ગોળ ફેરવવાનું મશીન) પર ગઈ.
આરવે ધીમેથી એ મશીન ઊંચું કર્યું. એના નીચેના રબરના બેઝ (Base) માં એક નાનકડો કાપો હતો. આરવે પોતાનો સ્કાલ્પેલ (મેડિકલ છરી) કાઢીને એ રબર ચીર્યું. અંદરથી પ્લાસ્ટિકની એક નાનકડી, ચોળાયેલી થેલી નીકળી.
થેલીની અંદર એક કાગળ હતો.
આરવે ફ્લેશલાઈટના અજવાળામાં એ કાગળ ખોલ્યો. એમાં નૈનાના અક્ષરોમાં લખાયેલો એક અત્યંત ભાવનાત્મક અને રહસ્યમય સંદેશ હતો:
"જો કોઈ આ ચિઠ્ઠી વાંચી રહ્યું છે, તો એનો અર્થ એ છે કે હું હવે આ દુનિયામાં નથી. મને ખબર પડી ગઈ છે કે 'સ્કોર્પિયો'ના માણસો મારા સુધી પહોંચી ગયા છે. મારી પાસે ભાગવાનો સમય નથી, પણ મેં મારા દેશ સાથે ગદ્દારી નથી કરી. 'ધ સ્નોમેન' નું અસલી નામ અને એના સ્વિસ બેઝનું લોકેશન મેં એક માઇક્રો-ડ્રાઇવમાં સેવ કર્યું છે."
આરવની આંખો કાગળ પર ઝડપથી ફરવા લાગી.
ચિઠ્ઠીના અંતમાં એક લાઈન લખી હતી:
"એ માઇક્રો-ડ્રાઇવ મેં એવી જગ્યાએ છુપાવી છે, જ્યાં 'ઝેર' નો ઈતિહાસ દફનાવાયેલો છે. જ્યાં જૂના થોથાંઓ વચ્ચે કોઈ જતું નથી. સેક્શન-૪... પેજ નંબર ૨૬/૧૧."
"ઝેરનો ઈતિહાસ... સેક્શન ૪..." આરવનું બુદ્ધિશાળી મગજ સેકન્ડના હજારમા ભાગમાં દોડવા લાગ્યું. મેડિકલ કોલેજમાં 'ઝેર' (Poison) નો અભ્યાસ ક્યાં થાય?
"ફોરેન્સિક મેડિસિન એન્ડ ટોક્સિકોલોજી (Forensic Medicine & Toxicology)!" આરવની આંખો ચમકી ઉઠી.
અને સેક્શન-૪... એટલે કોલેજની મેઈન લાઈબ્રેરીનો સૌથી જૂનો અને ધૂળ ખાતો રેફરન્સ વિભાગ!
જ્યાં વર્ષો જૂના પુસ્તકો પડ્યા રહેતા હતા. 'પેજ નંબર ૨૬/૧૧' નો અર્થ સ્પષ્ટ હતો કે એ કોઈ પુસ્તકનું પાનું નહોતું, પણ ભારતના ઈતિહાસના સૌથી ભયાનક આતંકવાદી હુમલા (૨૬/૧૧ મુંબઈ હુમલા) તરફ ઈશારો હતો, જે નૈનાની દેશભક્તિ દર્શાવતો હતો.
આરવ તરત જ લેબની બહાર નીકળ્યો અને સીધો મેઈન લાઈબ્રેરી તરફ ગયો. લાઈબ્રેરી રાત્રે ખુલ્લી જ હોય છે કારણ કે હોસ્ટેલના છોકરાઓ ત્યાં વાંચતા હોય છે. આરવ કોઈની નજરમાં આવ્યા વગર છેક પાછળના અંધારા 'સેક્શન-૪' માં પહોંચી ગયો.
ત્યાં લાકડાના મોટા કબાટમાં 'ટોક્સિકોલોજી' ના દળદાર પુસ્તકો ગોઠવાયેલા હતા.
આરવે છાજલીઓ પર નજર ફેરવી. એક અત્યંત જૂનું, લાલ પૂંઠાવાળું પુસ્તક હતું— "હિસ્ટ્રી ઓફ પોઈઝન્સ એન્ડ એન્ટીડોટ્સ".
આરવે એ પુસ્તક ખેંચી કાઢ્યું. એના પાનાઓ પીળા પડી ગયા હતા. આરવે સીધું પેજ નંબર '૨૬' અને '૧૧' ખોલ્યું.
પેજ નંબર ૨૬ અને ૨૭ ની વચ્ચે, કાગળની અંદર બ્લેડથી ચોરસ કાપો પાડીને, અત્યંત સફાઈપૂર્વક એક કાળા રંગની માઇક્રો-પેનડ્રાઈવ (Micro-drive) છુપાવેલી હતી!
"સેલ્યુટ ટુ યુ, ડૉ. નૈના," આરવના મોંમાંથી એક સાચા સૈનિકની જેમ ધીમો પણ ગર્વભર્યો અવાજ નીકળી ગયો. નૈનાએ મોત સામે ઊભા રહીને પણ દેશનું મિશન સુરક્ષિત રાખ્યું હતું.
આરવે તરત જ એ ડ્રાઇવ કાઢી અને પોતાના ટેબ્લેટ સાથે કનેક્ટ કરી.
ડ્રાઇવ એન્ક્રિપ્ટેડ હતી, પણ આરવની સ્માર્ટવોચે ફેલ્કનના સર્વર સાથે લિંક કરીને પાસવર્ડ ક્રેક કરી લીધો.
સ્ક્રીન પર અચાનક એક આખો ડિજિટલ નકશો ખૂલી ગયો!
સ્વિટ્ઝર્લેન્ડની આલ્પ્સ (Alps) પર્વતમાળાઓનો ૩-ડી મેપ. અને એમાં એક લાલ રંગનું ટપકું ઝબૂકી રહ્યું હતું.
લોકેશન: ઝુરિચથી ૬૦ કિલોમીટર દૂર, બરફીલી ખીણોની વચ્ચે આવેલો એક ગુપ્ત પ્રાઇવેટ એસ્ટેટ.
અને એની નીચે એક ફોટો હતો. એક સફેદ વાળવાળો, ભૂરી આંખોવાળો અને ક્રૂર ચહેરો ધરાવતો માણસ.
'ધ સ્નોમેન' (The Snowman) - માસ્ટરમાઇન્ડ ઓફ સ્કોર્પિયો સિન્ડિકેટ!
આરવે ડેટા હેડક્વાર્ટર ટ્રાન્સફર કર્યો.
"ફેલ્કન સર... વી ગોટ હિમ. આપણને સ્નોમેનનું અસલી લોકેશન મળી ગયું છે."
"ફેન્ટાસ્ટિક વર્ક, કેપ્ટન!" ફેલ્કનનો અવાજ ઉત્સાહથી ભરેલો હતો. "હવે આપણે બસ સ્વિટ્ઝર્લેન્ડ જવાનો પ્લાન બનાવવાનો છે. પણ... કેપ્ટન, એક ખરાબ સમાચાર છે."
"શું સર?"
"આપણું સ્વિસ કનેક્શન ટ્રેક થઈ ગયું છે, એવી જાણ પેલા ભાઉરાવના માણસોને થઈ ગઈ છે. ડૉ. વ્યાસ ભલે શાંત બેઠો હોય, પણ ભાઉરાવના અંડરવર્લ્ડ ગુંડાઓ હવે બદલો લેવા માટે બેતાબ છે. અને એમનો ટાર્ગેટ તું નથી..."
આરવના શ્વાસ અચાનક અટકી ગયા. "તો કોણ છે?"
"આધ્યા!" ફેલ્કને ચેતવણી આપી. "આપણા રાડાર મુજબ, ભાઉરાવના બે શાર્પ-શૂટર્સ અત્યારે કોલેજ કેમ્પસની આસપાસ જ છે. એ લોકો આધ્યાને નુકસાન પહોંચાડીને તને માનસિક રીતે તોડવા માંગે છે!"
આરવની આંખોમાં જે શાંતિ હતી, એ એક જ સેકન્ડમાં ભયાનક જ્વાળામુખીમાં ફેરવાઈ ગઈ. હાથમાં પકડેલું ટેબ્લેટ એની પકડમાં કડકડી ઉઠ્યું.
જે માણસે અત્યાર સુધી માત્ર બુદ્ધિથી કામ લીધું હતું, એના પ્રેમ પર જ્યારે આંચ આવવાની વાત આવી, ત્યારે એની અંદરનો સુષુપ્ત અને ખૂંખાર 'કમાન્ડો' જાગી ઉઠ્યો.
આરવે ઝડપથી લાઈબ્રેરીની બહાર દોટ મૂકી. હવે કોઈ ષડયંત્ર કે પ્લાનિંગનો સમય નહોતો. હવે માત્ર અને માત્ર એક્શનનો સમય હતો.
(ક્રમશ:)
“નીલ”
ડૉ. નિલેષ ઠાકોર
