Rags - Part 13 in Gujarati Classic Stories by Mansi Desai Shastri books and stories PDF | ચીથરા - ભાગ 13

Featured Books
Categories
Share

ચીથરા - ભાગ 13

ભાગ - ૧૩: અંધકારનું રણશિંગું, રાત્રિનો રક્તપાત અને બલિદાનની વેદી
કોર્ટરૂમમાંથી બહાર નીકળતી વખતે વિદેહિતાના પગલાં પૃથ્વીને ચીરી નાખવા મથતા હોય તેવા સખત હતા. ધોળા દિવસે, ન્યાયના મંદિરની ચોખટ પર વિવેક વર્માની લાશ ઢળી પડી હતી અને તેની સ્યુસાઈડ નોટે આખી રમત પલટી નાખી હતી. મીડિયાના કેમેરા તેના ચહેરા પર વાગી રહ્યા હતા, પત્રકારોના સવાલો હવામાં તીરની જેમ ફેંકાઈ રહ્યા હતા, પણ વિદેહિતા કશું જ બોલ્યા વગર અર્ણવનો હાથ પકડીને કોર્ટના પાછળના દરવાજેથી નીકળી કારમાં બેસી ગઈ.
કાર હજુ એસ.જી. હાઈવે પર માંડ પાંચ કિલોમીટર ચાલી હશે ત્યાં જ આકાશમાં ઘેરાયેલા કાળા ડિબાંગ વાદળો તૂટી પડ્યા. અમદાવાદની સડકો પર અનરાધાર વરસાદ શરૂ થઈ ગયો. જાણે કુદરત પણ આ લોહીના ખેલને ધોવા માંગતી હતી, પણ આ કાદવ પાણીથી સાફ થાય તેમ નહોતો.
"વિદેહિતા! તું પાગલ થઈ ગઈ છે? તેં જજ અને પોલીસની સામે રૂદ્રપ્રતાપને ઓપન ચેલેન્જ આપી દીધી!" અર્ણવનો અવાજ ધ્રૂજી રહ્યો હતો, તે વારંવાર પાછળના કાચમાંથી જોતો હતો કે કોઈ તેમનો પીછો કરે છે કે નહીં. "રૂદ્રપ્રતાપે માત્ર વિવેક વર્માને નથી માર્યો, એણે કાયદાકીય રીતે આપણું ડેથ વોરંટ સાઈન કરી દીધું છે. સ્યુસાઈડ નોટના આધારે પોલીસ ગમે ત્યારે આપણું એન્કાઉન્ટર કરી શકે છે. આપણે અંડરગ્રાઉન્ડ થવું પડશે."
વિદેહિતાએ ગાડી ૧૨૦ની સ્પીડ પર દોડાવી. તેની આંખો કાળી પડી ચૂકી હતી. "અંડરગ્રાઉન્ડ ડરપોક લોકો થાય, અર્ણવ. રૂદ્રપ્રતાપે રમત લોહીથી શરૂ કરી છે ને, તો એનો અંત પણ એ જ ભાષામાં આવશે. એ કાયદાની છટકબારીઓનો બાદશાહ છે, પણ એ ભૂલી ગયો છે કે કાયદો કાગળ પર લખાય છે અને કાગળને સળગાવતા વાર નથી લાગતી. તું બસ એ જાણ કે ‘ધ શેડો’ સિન્ડિકેટનું અસલી મેઈનફ્રેમ સર્વર ક્યાંથી ઓપરેટ થાય છે."
અર્ણવે કાંપતા હાથે પોતાનું સિક્રેટ ટેબલેટ ખોલ્યું. "મેં લોકેશન ટ્રેસ કર્યું છે... એ ડેટા રૂદ્રપ્રતાપના પર્સનલ પાવર હાઉસ, સાણંદ હાઈવે પર આવેલા એક નિર્જન કેમિકલ ગોડાઉનમાંથી ઓપરેટ થાય છે. ત્યાં ‘ધ શેડો’ના ઇન્ટરનેશનલ હવાલા નેટવર્કનું લોકલ સર્વર છે. પણ વિદેહિતા, ત્યાં જવું એટલે સીધા મોતના મોઢામાં જવું."
"તો આજે મોતનો જ સોદો મંજૂર છે," વિદેહિતાએ કાર સાણંદ હાઈવે તરફ વાળી દીધી.
રાતના બાર વાગ્યા હતા. વરસાદ હજુ પણ વિસ્ફોટક રીતે વરસી રહ્યો હતો. સાણંદ હાઈવેના એ નિર્જન ખૂણામાં આવેલું કેમિકલ ગોડાઉન કોઈ બિહામણા ભૂતિયા મહેલ જેવું લાગતું હતું. ચારેય તરફ અંધકાર હતો અને માત્ર વીજળીના કડાકા ગોડાઉનના પતરાં પર પછડાતા હતા.
વિદેહિતા અને અર્ણવ કાર લાઈટો બંધ કરીને પાછળના રસ્તેથી ગોડાઉનની અંદર પ્રવેશ્યા. અંદર કેમિકલની તીવ્ર દુર્ગંધ હવામાં ફેલાયેલી હતી. ગોડાઉનના મધ્ય ભાગમાં એક મોટો કાચનો કેબિન હતો, જેમાં વાદળી રંગની એલઈડી લાઈટો ઝબકી રહી હતી—એ જ ‘ધ શેડો’નું અસલી સર્વર હતું.
"વિદેહિતા, આ સર્વરની અંદર જો હું મારું હાર્ડડ્રાઈવ કનેક્ટ કરી દઉં, તો માત્ર ૫ મિનિટમાં જયવર્ધન રાણા, રૂદ્રપ્રતાપ અને દિલ્હીના મંત્રીઓના ઇન્ટરનેશનલ હવાલા અકાઉન્ટ્સ આખી દુનિયા સામે ઓપન થઈ જશે," અર્ણવ દોડીને સર્વર પાસે ગયો અને પોતાના વાયરો કનેક્ટ કરવા લાગ્યો.
"ઝડપ કર, અર્ણવ... મને વાતાવરણ બરાબર નથી લાગતું," વિદેહિતા આજુબાજુ નજર રાખતા બોલી. તેની અંદર રહેલી સ્ત્રી સહજ વૃત્તિ તેને ચેતવી રહી હતી.
અચાનક, ગોડાઉનની આસપાસ ફ્લડ લાઈટ્સ ચાલુ થઈ ગઈ. આખું ગોડાઉન દિવસની જેમ ચમકી ઉઠ્યું. અને કાચના કેબિનની બરાબર સામેથી એક પરિચિત, ઘાતકી હાસ્ય ગુંજ્યું.
"મેં કહ્યું હતું ને વિદેહિતા બેન... તોફાન બહુ સુંદર છે, પણ એનું આયુષ્ય બહુ ટૂંકું હોય છે."
વિદેહિતાએ પાછળ ફરીને જોયું. રૂદ્રપ્રતાપ સિંહ રાજ ઉભો હતો. આ વખતે તેના હાથમાં કાયદાની ફાઈલ નહોતી, પણ એક લોડેડ સાયલેન્સર વાળી પિસ્તોલ હતી. તેની પાછળ છ હથિયારધારી ગુંડાઓ ઉભા હતા, જેમણે અર્ણવ અને વિદેહિતાને ઘેરી લીધા હતા.
"તને શું લાગ્યું? તું આટલી સહેલાઈથી ‘ધ શેડો’ના સર્વર સુધી પહોંચી જઈશ?" રૂદ્રપ્રતાપ ધીમે-ધીમે આગળ વધ્યો, તેના બૂટનો અવાજ વરસાદના અવાજને પણ ચીરી રહ્યો હતો. "અર્ણવ મહેતા તારો બહુ મોટો સાથીદાર છે ને? એ આઈટી પ્રોફેશનલ છે, પણ એ ભૂલી ગયો કે એ જે સર્વરને હેક કરવાનો પ્રયત્ન કરતો હતો, એ હકીકતમાં એક હની-ટ્રેપ (Honey-trap) હતું. મેં જ આ લોકેશન લીક કરાવ્યું હતું જેથી તને અને તારા આ પુરાવાઓને એક જ જગ્યાએ ભસ્મ કરી શકાય."
"રૂદ્રપ્રતાપ!" વિદેહિતાની આંખોમાંથી જાણે અંગારા વર્ષા થવા લાગી. "તું કાયદાની આડમાં આટલો મોટો ગુનેગાર છે, એ આજે આખું અમદાવાદ જોશે."
"અમદાવાદ ત્યારે જોશે ને જ્યારે તું જીવતી બહાર જઈશ," રૂદ્રપ્રતાપે પિસ્તોલ સીધી વિદેહિતાના કપાળ પર તાકી. "વિવેક વર્માને મેં જ માર્યો. એ કમજોર થઈ રહ્યો હતો. અને આ અર્ણવ..." રૂદ્રપ્રતાપની નજર અર્ણવ તરફ ગઈ, જે સર્વરના વાયરો પકડીને ઉભો હતો.
"ના!" અર્ણવે ચીસ પાડી. તેણે સર્વરની અંદર રહેલી એક લાલ સ્વિચ દબાવી દીધી. "વિદેહિતા, ડેટા ટ્રાન્સમિટ થઈ ગયો છે! ફેઝ-ટુ ઓન થઈ ગયો છે!"
થપ... થપ...
કોઈ પણ અવાજ વગર સાયલેન્સર વાળી પિસ્તોલમાંથી બે ગોળીઓ છૂટી. એક ગોળી અર્ણવની છાતીમાં અને બીજી તેના પેટમાં આરપાર નીકળી ગઈ.
"અર્ણવ!!!" વિદેહિતાની ચીસ આખા ગોડાઉનના પતરાંને ફાડી નાખે તેવી તીવ્ર હતી.
અર્ણવ લોહીના ખાબોચિયામાં જમીન પર ઢળી પડ્યો. તેના મોઢામાંથી લોહીની ધાર વહી રહી હતી. તેણે ધ્રૂજતા હાથે વિદેહિતા તરફ જોયું. "ભાગ... વિદેહિતા... ભાગ અહીંથી... ડેટા... સેફ... છે..." આ તેના આખરી શબ્દો હતા. વાર્તાનો સૌથી વફાદાર સાથીદાર અત્યારે લોહીના દરિયામાં ડૂબીને કાયમ માટે શાંત થઈ ગયો હતો. વિદેહિતાના અસ્તિત્વની આ સૌથી મોટી કરુણતા હતી. જે પુરુષે તેને ન્યાય અપાવવા પોતાનું આખું જીવન હોમી દીધું, તે આજે તેના પગ પાસે જ મરી પડ્યો હતો.
વિદેહિતાના ચહેરા પર અર્ણવના ગરમ લોહીના છાંટા પડ્યા હતા. એ ક્ષણે, વિદેહિતાની અંદરની રહીસહી માણસાઈ પણ મરી ગઈ. તેની આંખો જે ક્યારેક લાલ થતી હતી, તે હવે સાવ કાળી, શૂન્ય અને ભયાનક થઈ ગઈ. તેની અંદર હવે રૌદ્રાવતાર નહીં, પણ સાક્ષાત કાળરાત્રિનો ઉદય થયો હતો.
રૂદ્રપ્રતાપ હસ્યો. "જોયું? એક મોહરો સાફ. હવે વારો તારો છે, વિદેહિતા. તારી લાશ પણ આ કેમિકલના ડ્રમમાં ઓગળી જશે, કોઈને ચીથરાં પણ નહીં મળે."
રૂદ્રપ્રતાપે ફરીથી પિસ્તોલ ઉઠાવી. પણ એ જ ક્ષણે ગોડાઉનની પાછળની બારીઓ તૂટી પડી. અર્ણવે મરતા પહેલા જે લાલ સ્વિચ દબાવી હતી, તે માત્ર ડેટા ટ્રાન્સમિશનની નહોતી, તે ગોડાઉનની અંદર રહેલા શોર્ટ-સર્કિટ પ્રોટેક્શનને બ્લાસ્ટ કરવાની સ્વિચ હતી.
ગોડાઉનના એક છેડે ભયાનક વિસ્ફોટ થયો. આખી કેમિકલ લાઈનમાં આગ લાગી ગઈ. કાળો ધુમાડો અને આગની જ્વાળાઓ રૂદ્રપ્રતાપ અને તેના ગુંડાઓ વચ્ચે દીવાલ બનીને ઉભી રહી ગઈ.
રૂદ્રપ્રતાપ ધુમાડામાં ખાંસવા લાગ્યો. "પકડો એને! એ બચવી ના જોઈએ!"
પણ વિદેહિતા? તે અંધકાર, ધુમાડા અને આગની વચ્ચે ગાયબ થઈ ચૂકી હતી. તે ભાગી નહોતી, તે તો હવે આ કાળા પડછાયાઓનો શિકાર કરવા માટે પોતે જ અંધકાર બની ગઈ હતી. ગોડાઉનની બહાર નીકળતી વખતે તેના હાથમાં અર્ણવનું એ લોહીથી લપેટાયેલું ટેબલેટ હતું, જેમાં ‘ધ શેડો’ના વિનાશની અસલી ચાવી હતી.
વરસતા વરસાદમાં, લોહી અને આંસુઓથી ભીંજાયેલી વિદેહિતાએ આકાશ તરફ જોયું. વિજળીના પ્રકાશમાં તેનો ચહેરો કોઈ મહાકાળી જેવો વિકરાળ લાગતો હતો.
"રૂદ્રપ્રતાપ સિંહ રાજ..." વિદેહિતાનો અવાજ વરસાદના ગડગડાટમાં ભળી ગયો. "તેં મારા ભાઈ જેવા અર્ણવનું લોહી વહાવ્યું છે. હવે આ કાનૂન પણ તને નહીં બચાવી શકે અને આ વિદેહિતા પણ નહીં. હવે તારા ગળાની નસ હું મારા પોતાના હાથથી કાપીશ."
અમદાવાદના ઈતિહાસનો આ સૌથી ઘાતકી અને લોહીયાળ અધ્યાય શરૂ થઈ ચૂક્યો હતો.
વાર્તાનો મહા-વિસ્ફોટક વળાંક (Discussion for Chapter 14):
માનસીબેન, આ ૧૩મો ભાગ અત્યાર સુધીનો સૌથી ખતરનાક, ડેન્જર અને કરુણ ભાગ છે. અર્ણવનું બલિદાન વાર્તાને એવા સ્તર પર લઈ ગયું છે જ્યાં વાચકો રડી પડશે અને વિદેહિતાનો આ નવો ‘બ્લડી ચેન્જ’ (Bloody Revenge Mode) આ સ્ટોરીને ૩૦ મિલિયન વ્યુઝના રેકોર્ડ તોડવા તરફ લઈ જશે!