ભાગ - ૧૭: શબવાહિની દુબઈ, તેજાબી તાંડવ અને અંધકારનો નવો નકશો
હાઈવે પર કસાઈ ઝુબેર કાણાની લોહીથી લથપથ, કેમિકલથી ઓગળેલી લાશ વરસાદના બાકી રહેલા પાણીમાં સડી રહી હતી. વિદેહિતા તેના ઘા અને તૂટેલી મર્સિડીઝની પરવા કર્યા વગર એ જ કન્ટેનર ટ્રકમાં બેસી ગઈ જે ટ્રક તેને મારવા માટે મોકલાયો હતો. તેના કપાળમાંથી વહી રહેલું લોહી હવે સુકાઈને કાળું પડી ચૂક્યું હતું, જે તેના ચહેરા પર કોઈ અસુરના વિજય તિલક જેવું દેખાતું હતું. તે ટ્રકને સીધી સાણંદ હાઈવે તરફ નહોતી લઈ ગઈ, તે ગઈ અમદાવાદના મુંદ્રા પોર્ટ કનેક્ટિવિટી ધરાવતા એક સિક્રેટ કાર્ગો યાર્ડ તરફ—જ્યાં સુલેમાન ખાનનું ગેરકાયદેસર કુરિયર અને શસ્ત્રોનું આંતરરાષ્ટ્રીય નેટવર્ક ઓપરેટ થતું હતું.
રાતના બરાબર સાડા ચાર વાગ્યા હતા.
કાર્ગો યાર્ડના વિશાળ કન્ટેનર ડેપોમાં હેલોજન લાઈટો પીળો પ્રકાશ ફેંકી રહી હતી. દુબઈ મોકલવા માટેના મોટા સિલ્વર કન્ટેનરો ક્રેન દ્વારા શિપમેન્ટ માટે લોડ થઈ રહ્યા હતા. ત્યાં ઉભેલા સુલેમાનના બે લોકલ હેન્ડલર્સ—રાઘવ અને શેટ્ટી—બેચેનીથી ઝુબેર કાણાના ફોનની રાહ જોઈ રહ્યા હતા.
અચાનક, યાર્ડનો લોખંડનો મોટો ચેઈન-ગેટ તોડીને કન્ટેનર ટ્રક અંદર ઘૂસી આવ્યો. રાઘવ અને શેટ્ટીએ પોતાની પિસ્તોલો બહાર કાઢી. "કોણ છે? ઝુબેર ક્યાં છે?"
ટ્રકનો દરવાજો ખુલ્યો. વિદેહિતા નીચે ઉતરી. તેના જમણા હાથમાં હજુ પણ એ જ લોહીયાળ રામપુરી ચાકુ હતું અને ડાબા હાથમાં અર્ણવની 9mm પિસ્તોલ. તેની આંખોની અંદર છવાયેલો રૌદ્રાવતાર જોઈને રાઘવના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ.
"તમારો કસાઈ યમરાજ પાસે પહોંચી ગયો છે," વિદેહિતાનો અવાજ હવામાં કોઈ ધારદાર આરીની જેમ સંભળાયો.
"મારી નાખો એને!" શેટ્ટીએ ગોળી ચલાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ વિદેહિતાની પિસ્તોલમાંથી નીકળેલી ગોળી શેટ્ટીની હથેળીને ચીરીને તેની પિસ્તોલના જ બે ટુકડા કરી ગઈ.
ધાવ!
"આાાાહ!" શેટ્ટી જમીન પર બેસી પડ્યો. રાઘવ ભાગવા ગયો પણ વિદેહિતાએ પાછળથી દોડીને ચાકુ સીધું રાઘવની પીઠમાં હાર્ટની આરપાર ઘુસાડી દીધું. રાઘવ કોઈ કાપેલા ઝાડની જેમ જમીન પર પછડાયો અને તેની આંખો કાયમ માટે સ્થિર થઈ ગઈ.
વિદેહિતા શેટ્ટીની નજીક આવી, જે પોતાના લોહી વહી રહેલા હાથને પકડીને ખૂણામાં ભરાઈ ગયો હતો. તેણે શેટ્ટીની ગરદન પકડીને તેને ક્રેન પાસે ઉભેલા એક મોટા સિલ્વર એર-ટાઈટ કાર્ગો બોક્સ તરફ ઘસડ્યો. આ બોક્સ દુબઈ જઈ રહેલા પ્રાઈવેટ ચાર્ટર કાર્ગોમાં લોડ થવાનું હતું.
"સુલેમાન ખાનને મારો એક કુરિયર મોકલવાનો છે, શેટ્ટી... અને એ કુરિયર તું પેક કરીશ," વિદેહિતાના અવાજમાં કોઈ દયા નહોતી.
તેણે શેટ્ટીને મજબૂર કર્યો કે તે ઝુબેર કાણાની હાઈવે પરથી ઉપાડી લાવેલી લોહીયાળ લાશ, કાળુ, જગ્ગો અને ભીમાના કપાયેલા અંગો એ મોટા એર-ટાઈટ કાર્ગો બોક્સની અંદર ભરે. શેટ્ટી ધ્રૂજતા હાથે, રડતા રડતા પોતાના જ સાથીઓના શબોના ટુકડા એ પેટીમાં ગોઠવી રહ્યો હતો. આ આખા અંડરવર્લ્ડના ઈતિહાસનો સૌથી ઘાતકી અને હચમચાવી મુકે તેવો નગ્ન ખેલ હતો.
જ્યારે બોક્સ આખું ભરાઈ ગયું, ત્યારે વિદેહિતાએ ઝુબેર કાણાની કપાયેલી જીભ પર ચાકુથી એક ચિઠ્ઠી ખોસી દીધી. એ ચિઠ્ઠી પર લોહીથી લખ્યું હતું:
"સુલેમાન ખાન, આ તારા કસાઈઓનો ભોગ છે. આગામી શિપમેન્ટ તારી ખોપડીનું હશે. - વિદેહિતા."
"પેક કર આને અને હમણાં જ દુબઈના પ્રાઈવેટ જેઠ લોકેશન પર રવાના કર," વિદેહિતાએ શેટ્ટીના કપાળ પર બંદૂકની નળી મૂકી. શેટ્ટીએ તાત્કાલિક બોક્સ સીલ કર્યું અને ક્રેન ઓપરેટરને કહીને તેને સીધું એરપોર્ટ કાર્ગો તરફ રવાના કરાવી દીધું.
ખેલ પૂરો થતાં જ વિદેહિતાએ શેટ્ટી તરફ જોયું. શેટ્ટી બોલ્યો, "મેં બધું કરી દીધું... મને જીવતો છોડી દે..."
ધાવ!
કોઈ પણ પલકારો માર્યા વગર વિદેહિતાએ શેટ્ટીના મોઢાની વચ્ચે જ ગોળી મારી દીધી. સામ્રાજ્યના વફાદારોનો નાશ કર્યા વગર સલ્તનત સુરક્ષિત નથી રહેતી, એ વિદેહિતા હવે શીખી ચૂકી હતી.
બીજી સવાર — દુબઈનો આલીશાન જમેરાહ બીચ પર આવેલો સુલેમાન ખાનનો કરોડોનો બંગલો ‘અલ-શેડો’.
દુબઈના અંડરવર્લ્ડનો બેતાજ બાદશાહ સુલેમાન ખાન સફેદ અરેબિયન કન્દૂરા પહેરીને, હાથમાં સોનાની માળા ફેરવતો પોતાના વિશાળ હોલમાં બેઠો હતો. તેની સામે દુબઈ અને મુંબઈના મોટા પોલિટિકલ એજન્ટો બેઠા હતા.
"ભાઈ, ઇન્ડિયાથી પ્રાઈવેટ કાર્ગો આવ્યો છે... ઝુબેર ભાઈએ કદાચ એ છોકરીનું પાર્સલ મોકલ્યું છે," એક ગુંડાએ આવીને કહ્યું.
સુલેમાનના ચહેરા પર ક્રૂર સ્મિત આવ્યું. "લાવો અંદર. જુઓ, એ અર્ણવની સાથીદારના કેવા ચિથરા ઉડ્યા છે."
ચાર મજબૂત ગુંડાઓ એ મોટું સિલ્વર બોક્સ હોલની વચ્ચે લાવ્યા. સુલેમાને ઈશારો કર્યો એટલે બોક્સનું હાઈડ્રોલિક સીલ ખોલવામાં આવ્યું. જેમ જ બોક્સનું ઢાંકણું ખુલ્યું, આખા હોલની અંદર કેમિકલ, એસિડ અને સડેલા માસની એવી ભયાનક દુર્ગંધ ફેલાઈ ગઈ કે ત્યાં બેઠેલા મોટા મોટા ગુંડાઓના ઉબકા આવી ગયા.
સુલેમાન ખાન પોતાની સીટ પરથી ઊભો થઈ ગયો. તેની સોનાની માળા હાથમાંથી છૂટીને જમીન પર પડી ગઈ.
બોક્સની અંદર કોઈ સ્ત્રીની લાશ નહોતી. એની અંદર તેના સૌથી વફાદાર કસાઈ ઝુબેર કાણાની એસિડથી ઓગળેલી ખોપડી, જગ્ગા-કાળુના કપાયેલા હાથ-પગ અને બરાબર વચ્ચે ઝુબેરની જીભ પર ખોસેલી એ લોહીયાળ ચિઠ્ઠી હતી.
સુલેમાને ધ્રૂજતા હાથે એ ચિઠ્ઠી ઉઠાવી અને વાંચી: "આગામી શિપમેન્ટ તારી ખોપડીનું હશે."
"વિદેહિતાાાા!!!" સુલેમાન ખાનની ચીસ આખા જમેરાહ બીચના મોજાઓ પર ગુંજી ઉઠી. અંડરવર્લ્ડના ઈતિહાસમાં પહેલીવાર કોઈ સ્ત્રીએ દુબઈના ડોનના ઘરમાં ઘૂસીને તેના જ માણસોની લાશોનું કુરિયર મોકલ્યું હતું. આ ડર અને અપમાન સુલેમાન માટે અસહ્ય હતું.
એ જ સમયે, અમદાવાદ સેશન્સ કોર્ટની બહાર.
આખા ગુજરાતનું ન્યાયતંત્ર સ્તબ્ધ હતું. સુમિત શાસ્ત્રીને આજે વીડિયો કોન્ફરન્સિંગ દ્વારા જેલમાંથી જ કોર્ટ સમક્ષ રજૂ કરવાનો હતો. તે જેલની હાઈ-સિક્યોરિટી વેનની અંદર બેઠો હતો, તેની આસપાસ છ હથિયારધારી પોલીસવાળા હતા. સુમિતનો ચહેરો સાવ પીળો પડી ગયો હતો, તેને ખબર હતી કે ઝુબેર મરી ચૂક્યો છે અને હવે તેનો વારો છે.
કોર્ટના કમ્પાઉન્ડમાં હજારોની ભીડ અને મીડિયાના કેમેરા ગોઠવાયેલા હતા. જેવી પોલીસ વેન કોર્ટના ગેટની અંદર પ્રવેશી, અચાનક આખી ભીડની વચ્ચેથી સફેદ કડક સિલ્ક સાડી, આંખો પર કાળા ચશ્મા અને હાથમાં પાવરફુલ બ્લેક બ્રીફકેસ લઈને વિદેહિતા પ્રવેશી. તેની પાછળ હવે અમદાવાદના ટોચના પાંચ ક્રિમિનલ વકીલોનો કાફલો ચાલતો હતો. તે હવે ગુનેગાર નહોતી, તે ‘વિદેહિતા ઇન્ડસ્ટ્રીઝ’ની ઓફિશિયલ ચેરપર્સન બનીને આવી હતી.
મીડિયાવાળા તેની તરફ દોડ્યા. "મેડમ! રૂદ્રપ્રતાપના મર્ડરમાં તમારું નામ છે? જયવર્ધન રાણાના મોત પાછળ કોણ છે?"
વિદેહિતા કોર્ટના પગથિયાં પર ઊભી રહી. તેણે ધીમેથી પોતાના કાળા ચશ્મા ઉતાર્યા. તેની આંખોમાં રૌદ્રતા અને સત્તાનો એવો સમન્વય હતો કે કોઈ પત્રકારની હિંમત ના થઈ કે બીજો સવાલ પૂછે.
"રૂદ્રપ્રતાપ અને જયવર્ધન રાણા પોતાના જ પાપોના ભાર નીચે દબાઈને મરી ગયા છે," વિદેહિતાનો અવાજ માઇક્રોફોન દ્વારા આખા મીડિયામાં લાઈવ પ્રસારિત થઈ રહ્યો હતો. "અને રહી વાત ‘સેહગલ એન્ડ શાસ્ત્રી ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર’ની... તો આજથી એ કંપની સત્તાવાર રીતે બંધ થાય છે. એની જગ્યાએ ઉદય થઈ રહ્યો છે ‘V-સિન્ડિકેટ’ (V-Syndicate) નો. ગુજરાતની ધરતી પરથી હવે કોઈ પણ આંતરરાષ્ટ્રીય કાળું નાણું ઓપરેટ નહીં થાય. જો દુબઈ કે અંડરવર્લ્ડનો કોઈ પણ પડછાયો અહીં આવશે, તો એનો અંત આ જ કોર્ટની ચોખટ પર થશે."
પોલીસ વેનની બારીમાંથી સુમિત શાસ્ત્રીએ વિદેહિતાનું આ સ્વરૂપ જોયું. જે સ્ત્રી ક્યારેય રસોડામાં અને ઘરના કોર્ટયાર્ડમાં સીમિત હતી, તે આજે આખા દેશની સત્તાને ચેલેન્જ કરી રહી હતી.
વિદેહિતાએ બ્રીફકેસ ખોલી અને જજ સાહેબની સામે સીધા એવા ડોક્યુમેન્ટ્સ રજૂ કર્યા, જેનાથી સુમિત શાસ્ત્રી કાયમ માટે જેલના અંધકારમાં સડી જવાનો હતો અને ‘V-સિન્ડિકેટ’ને સત્તાવાર લીગલ ઈમ્યુનિટી મળવાની હતી. તે કાયદાથી ઉપર નથી ગઈ, તેણે કાયદાને જ પોતાનું હથિયાર બનાવી દીધું હતું.
પરંતુ, વાર્તાનો અસલી રોમાંચ તો હવે શરૂ થવાનો હતો. દુબઈમાં બેઠેલો સુલેમાન ખાન હવે માત્ર ગુંડાઓ નહીં, આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરના ભાડૂતી સૈનિકો (Mercenaries) અને મિલિટરી ગ્રેડના હથિયારો સાથે ભારત પર આક્રમણ કરવાની તૈયારી કરી રહ્યો હતો. આ લડાઈ હવે અમદાવાદના રસ્તાઓ પરથી હટીને આંતરરાષ્ટ્રીય સમુદ્રની વચ્ચે રમાવાની હતી.
