🪔 પ્રકરણ ૨૭: આનંદનગરમાં ‘ભટ્ટ પરિવાર’ની પધરામણી અને સંસ્કારોનો નવો સંગમ!
દૈનિક ચબરાકિયાં:
"જ્યારે ઉત્તમ સંસ્કાર, સંસ્કૃતિ અને આધુનિક સપનાઓ એકસાથે એક જ ઘરમાં વસે, ત્યારે તે ઘર માત્ર ઈંટોનું મકાન નથી રહેતું પરંતુ ‘સંસ્કાર ધામ’ બની જાય છે! આનંદનગરમાં આજે એક એવા જ પરિવારે પગલાં પાડ્યા છે!"
શ્રાવણ મહિનાના પવિત્ર દિવસો ચાલી રહ્યા હતા અને સોસાયટીમાં તહેવારોનો માહોલ જામ્યો હતો. શીતળા સાતમના સામૂહિક ઠંડા ભોજનના અદ્ભુત કાર્યક્રમ બાદ સોસાયટીના ક્લબ હાઉસમાં હજુ પણ મોજ-મસ્તી અને મિલન-મુલાકાતનો દોર ચાલુ જ હતો. બધા વડીલો અને યુવાનો ભેગા બેસીને વાતો કરી રહ્યા હતા, ત્યાં જ સોસાયટીના ગેટ પાસેથી એક મોટી ટ્રક અને કાર આવીને ઊભી રહી અને તેમાંથી એક નવીન અને ભવ્ય વ્યક્તિત્વ ધરાવતો પરિવાર બહાર આવ્યો.
આ હતો ‘ભટ્ટ પરિવાર’!
પોતાના બાળકોના ઉચ્ચ શિક્ષણ અને સપનાઓને પાંખો આપવા માટે ભટ્ટ પરિવારે શ્રાવણના આ પવિત્ર માસમાં શહેરમાં સ્થાયી થવાનું નક્કી કર્યું હતું અને રહેવા માટે તેમણે આખી સિટીમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ એવી આપણી આનંદનગર સોસાયટી પર પસંદગીનો કળશ ઢોળ્યો હતો.
સોસાયટીના ક્લબ હાઉસ પાસે નવા પરિવારને આવેલો જોઈને માણેક લાલ, વસંતી બા, ભાવના બા અને સોસાયટીના પ્રમુખશ્રી તરત જ તેમનું સ્વાગત કરવા આગળ આવ્યા. વડીલોના ચહેરા પર નવા સભ્યોના આગમનનો હરખ છલકાતો હતો.
પરિવારના વડા અને મૃદુ સ્વભાવના હરેશ ભટ્ટ, જેઓ મૂળ હોલસેલ ક્લોથ માર્કેટના જાણીતા અને પ્રતિષ્ઠિત વેપારી છે, તેમણે હાથ જોડીને સૌ વડીલોના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. સોસાયટીના તમામ સભ્યોની હાજરીમાં હરેશભાઈએ ખૂબ જ નમ્રતા અને ઉત્સાહપૂર્વક પોતાના પરિવારનો પરિચય આપવાનું શરૂ કર્યું.
હરેશભાઈએ સ્મિત સાથે કહ્યું, "નમસ્તે આનંદનગર પરિવાર! હું હરેશ ભટ્ટ, કાપડના હોલસેલ વેપાર સાથે જોડાયેલો છું. અને આ મારી ધર્મપત્ની મંજુ ભટ્ટ છે. મંજુ આમ તો ગૃહિણી છે, પણ તેને ગુજરાતી ભાષા પ્રત્યે ખુબ પ્રેમ અને પ્રખર જ્ઞાન છે. તે ઓનલાઇન ક્લાસિસ દ્વારા દેશ-વિદેશમાં વસતા ગુજરાતી બાળકો અને લોકોને આપણી માતૃભાષાનું વ્યાકરણ અને સાહિત્ય શીખવે છે."
ત્યારબાદ તેમણે પરિવારના સૌથી વડીલ અને પૂજનીય સભ્ય તરફ આદરપૂર્વક આંગળી ચિંધીને કહ્યું, "આ મારા પિતાજી કેશવ ભટ્ટ છે. દ્વારકાધામમાં આખા વિસ્તારના લોકો તેમને અતિ આદરથી 'ભટ્ટજી' કહીને જ બોલાવે છે. વર્ષો પહેલાં તેઓ કાશી-બનારસથી સંસ્કૃત અને ધર્મશાસ્ત્રોનું ગહન જ્ઞાન મેળવીને દ્વારકા આવ્યા હતા. તેઓ શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતાના પ્રખર જાણકાર છે, ગીતાનો એકે-એક શ્લોક તેમને કંઠસ્થ છે અને તેમનું વ્યક્તિત્વ અત્યંત મૃદુભાષી છે."
કેશવ ભટ્ટજીએ પોતાના મુખ પરના તેજસ્વી સ્મિત સાથે સૌને 'જય દ્વારકાધીશ' કહ્યું, જેથી આખું વાતાવરણ ભક્તિમય બની ગયું.
હરેશભાઈએ આગળ પરિચય આપતાં કહ્યું, "આ મારી માતાજી આશા ભટ્ટ છે, જેઓ આખો દિવસ આપણા વ્હાલા લાલાની (શ્રીકૃષ્ણની) ભક્તિમાં જ વિલીન રહે છે. અને આ અમારી નવી પેઢી છે—અમારી દીકરી અનુશ્રી ભટ્ટ, જે હાલ MBA ની સ્ટુડન્ટ છે અને આગળ વધવા માટે ફોરેન સ્ટડી કરવાનું સપનું સેવી રહી છે. તથા આ મારો દીકરો અચ્યુત ભટ્ટ, જે લો (Law) નો સ્ટુડન્ટ છે અને ભવિષ્યમાં કાયદાનો મોટો અને ન્યાયપ્રિય વકીલ બનવાનું સપનું ધરાવે છે. બાળકોના આ જ સપનાઓ પૂરા કરવા માટે અમે આ પવિત્ર શ્રાવણ માસમાં શહેરમાં આવવાનું નક્કી કર્યું. અને જ્યારે આનંદનગર સોસાયટી વિશે સાંભળ્યું, ત્યારે લાગ્યું કે સંસ્કાર અને પ્રેમથી ભરેલું આનાથી શ્રેષ્ઠ સ્થળ બીજું કોઈ હોઈ જ ન શકે!"
ભટ્ટ પરિવારનો આટલો ભવ્ય, સંસ્કારી અને પ્રેરણાદાયી પરિચય સાંભળીને આનંદનગર સોસાયટીના તમામ સભ્યોના ચહેરા ખીલી ઉઠ્યા. વસંતી બા અને ભાવના બાએ મંજુબેન અને આશાબાનું હૂંફાળું સ્વાગત કર્યું.
સોસાયટીની Gen Z ગૅંગ—આર્શવ, અનાયા અને આપણી આખી બ્રિગેડ પણ અનુશ્રી અને અચ્યુત જેવા ભણેલા-ગણેલા અને વિઝનરી યુવાનોને જોઈને ખૂબ જ ઉત્સાહિત થઈ ગઈ. આર્શવે તરત જ આગળ વધીને અનુશ્રી અને અચ્યુત સાથે હાથ મિલાવ્યા અને સોસાયટીની યુવા ગૅંગમાં તેમનું ઉષ્માભર્યું સ્વાગત કર્યું.
આનંદનગરમાં એક જ સાથે ધર્મ, વ્યાકરણ, વેપાર, કાયદો અને આધુનિક શિક્ષણનો અદ્ભુત સમન્વય ધરાવતા પરિવારના પ્રવેશથી આખી સોસાયટીમાં આનંદ અને ઉત્સાહનો નવો સંચાર થયો. બધાએ તાળીઓના ગડગડાટ સાથે ભટ્ટ પરિવારને આવકાર્યો!
📝 માણેક લાલની ડાયરી (પ્રકરણનો અંત):
"જે સોસાયટીમાં જ્ઞાન, ભક્તિ અને સંસ્કાર ધરાવતા ગુણીજનોનો પ્રવેશ થાય છે, તે સોસાયટીનું ભાગ્ય ખીલી ઉઠે છે! આજે આનંદનગરમાં ભટ્ટ પરિવારના આવવાથી માત્ર નવા પાડોશી નથી મળ્યા, પરંતુ એક તરફ પૂજનીય ભટ્ટજીની ગીતા-વાણી અને બીજી તરફ મંજુબેનની માતૃભાષાની સેવા આપણી સોસાયટીને વધુ સમૃદ્ધ બનાવશે. અનુશ્રી અને અચ્યુત જેવા ઉત્સાહી યુવાનો આપણી Gen Z ગૅંગને એક નવી દિશા આપશે. આનંદનગર સાચે જ આજે વધુ 'આનંદમય' બની ગયું છે!"
