પ્રકરણ ૧૦: નેસડાના લોકોનું શૌર્ય
આકાશમાંથી લાલ રંગનો 'સિગ્નલ ફ્લેયર' પ્રગટતાં જ આખું કાળું અંધારું લાલચોળ અગનજ્વાળાથી ઝળહળી ઊઠ્યું. પવનના સુસવાટા વચ્ચે રાઈફલનો અવાજ ગૂંજ્યો નહોતો, પણ એ હવામાં ફોડવામાં આવેલો દેશી ગંધકનો સણસણતો ધડાકો હતો!
'ટારઝન'નું લોહીલુહાણ જડબું અર્જુનસિંહની ગરદન પર ભીંસાય તે પહેલાં જ, લાલ અજવાળા અને ધડાકાના લીધે સિંહ ક્ષણવાર માટે થંભી ગયો. અર્જુનસિંહે પોતાની બાકી બચેલી આખરી તાકાત ભેગી કરીને પગ વડે સિંહના પેટ પર જોરદાર લાત મારી અને પોતાનું શરીર પાછળ ખેંચી લીધું.
બરાબર એ જ સેકન્ડે, ઝાડીઓને ચીરીને એક પ્રચંડ સિંહનાદ જેવો માનવ-આક્રોશ ગૂંજ્યો:
"હર હર મહાદેવ! જય ગીરનારી!"
અંધારા જંગલના કાળીડીબંગ વાવાઝોડાને ભેદીને, હાથમાં ભડભડ સળગતી દેશી મશાલો, લાકડાના કઢાંગા, અને મજબૂત વાંસની ડાંગો (લાકડીઓ) લઈને પંદર-વીસ માલધારી યુવાનોનો સંઘ ધસી આવ્યો. એ સંઘની આગળ ખુદ ભાનુ ભગત ઊભા હતા!
તેમની સફેદ પાઘડી પવનમાં ઊડી રહી હતી, માથે લાલ ચંદનનો ટિલો હતો અને હાથમાં બળતી મશાલ હતી. ભાનુ ભગત કોઈ આંતરરાષ્ટ્રીય તસ્કરીના સૂત્રધાર નહોતા—સમીરે પોતાનો જીવ બચાવવા માટે અને અર્જુનસિંહને ગુમરાહ કરવા માટે જ ભાનુ ભગતનું નામ વટાવ્યું હતું! ભાનુ ભગત તો ગીરની માટીના સાચા સ્પંદન અને વફાદાર રક્ષક હતા.
માલધારીઓ માટે ગીર કેવળ જંગલ નહોતું, પણ એમની આરાધ્ય માતા હતું. સિંહ એમના માટે માત્ર પ્રાણી નહોતો, પણ 'જંગલનો રાજા' અને એમનો સહચર હતો. પેઢીઓથી જંગલના અતિ વિકટ સંજોગોમાં પણ માલધારીઓએ ગીરને ક્યારેય પીઠ નથી બતાવી. પોતાના પશુઓ કે કુટુંબ પર જ્યારે પણ કાળ મંડરાય, ત્યારે આ અડીખમ માલધારી પોતાની ડાંગ અને મશાલના જોરે જંગલના સૌથી ખૂનખાર સાવજ સામે પણ છાતી ઠોકીને ઊભો રહી જાય છે. એ જ શૌર્ય અને જંગલ પ્રત્યેની અડીખમ વફાદારી આજે કાલિંદીના કાળા અંધારામાં પ્રગટ થઈ હતી.
"હાલ્ય મારા સાવજ! હાલ્ય પાછો!" ભાનુ ભગતે પોતાની મશાલ 'ટારઝન'ના મોં સામે વીંઝીને ત્રાડ પાડી.
નેસડાના બળુકા યુવાનોએ અર્જુનસિંહ અને જીપને ચારેય તરફથી ઘેરી લીધી અને મશાલોથી આગનું રક્ષણાત્મક કવચ બનાવી દીધું. 'ભૈરવ' અને 'ટારઝન' બંને ઘાયલ અને ગુસ્સે ભરાયેલા હતા, પણ એકસાથે વીસ બળતી મશાલો, ઢોલના ધડાકા જેવો કાંસાના વાસણોનો અવાજ અને માલધારીઓની પડકારોથી તેઓ પાછા હટવા મજબૂર બન્યા.
માલધારી યુવાનોએ ડાંગ પછાડીને જમીન ધ્રુજાવી દીધી. 'ટારઝન' અને 'ભૈરવ' આ માનવ-શક્તિ અને આગના સંગમ સામે વધુ ટકી શક્યા નહીં. સિંહોએ આખરી વાર એક ભયાનક ગર્જના કરી.
ઈવા જીપમાંથી બહાર દોડી આવી અને તેણે અર્જુનસિંહને જમીન પરથી ઊભા કર્યા. અર્જુનસિંહના ખભા પર સિંહના પંજાના ઊંડા લીસોટા હતા અને લોહી વહી રહ્યું હતું, પણ તેમનો શ્વાસ પાછો આવ્યો હતો.
"ભગત... તમે?" અર્જુનસિંહે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું.
"સાહેબ," ભાનુ ભગતે અર્જુનસિંહના ખભા પર હાથ મૂક્યો. "ગીરનો માલધારી મહેમાનને કાળના મોંમાં એકલો ન છોડે! અમને ખબર પડી કે કંટ્રોલ રૂમમાં રાઠોડ સાહેબે દગાબાજી કરી છે અને તમને અંધારા જંગલમાં એકલા પાડી દીધા છે, એટલે અમે નેસડેથી ધસી આવ્યા!"
અર્જુનસિંહે સમીર તરફ જોયું જે જીપના ખૂણામાં લપાઈને બેઠો હતો. સમીરનો જૂઠો ભંડાન ફોડાઈ ચૂક્યો હતો. ભાનુ ભગત નિર્દોષ હતા અને રાઠોડ જ અસલી ગુનેગાર હતો જેણે આખી રમત રચી હતી!
પરંતુ આ રાહત ક્ષણભંગુર નીવડી.
વાવાઝોડાનો પવન અચાનક ઉત્તર-પશ્ચિમ દિશા તરફ વળ્યો. જંગલની ઝાડીઓમાં દોડતા બે કદાવર સિંહોના પગલાંનો અવાજ ધીમે ધીમે દૂર જઈ રહ્યો હતો. ભાનુ ભગતે હવામાં મશાલ ઊંચી કરીને સિંહોની ભાગવાની દિશા જોઈ.
અચાનક, ભાનુ ભગતના ચહેરાનો રંગ ઊડી ગયો! તેમની આંખોમાં ભયનું મોજું ફરી વળ્યું.
"રામ રામ... આ શું થઈ ગયું!" ભાનુ ભગતના હાથમાંથી મશાલ સહેજ નીચે નમી ગઈ.
અર્જુનસિંહે ગરદન પર હાથ રાખતાં પૂછ્યું, "શું થયું ભગત? આદમખોર સિંહો તો જંગલ તરફ ભાગી ગયા ને?"
"ના સાહેબ!" ભાનુ ભગતે કાંપતા અવાજે ઉત્તર તરફ આંગળી ચિંધી. "એ બંને ઘાયલ સિંહો ઊંડા જંગલમાં નથી ગયા... એ આદમખોરો ભાગીને સીધા ઉત્તરના 'સાસણ ગામ' અને આપણા 'નેસડા'ના રસ્તે વળી ગયા છે!"
ઈવા સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. "વોટ? ગામડા તરફ?"
"હા!" ભાનુ ભગતે કહ્યું. "રાઠોડે ગોળીઓ મારીને એમને પાગલ કરી દીધા છે. તેઓ અત્યારે ખૂનતરશા બની ચૂક્યા છે. ગામડાના પાદરે અત્યારે નવરાત્રીનો મેળો અને માલધારીઓના વાડા ખુલ્લા છે! ત્યાં નાના બાળકો અને સ્ત્રીઓ છે!"
બરાબર એ જ ક્ષણે, દૂર દૂર આવેલા નેસડા અને ગામડાના સીમાડેથી ગામલોકોની ભયભીત ચીસો અને સ્ત્રીઓની કીયારીઓ અંધારા પવનમાં ગૂંજવા લાગી!
આદમખોર 'ભૈરવ' અને 'ટારઝન' હવે જંગલમાં નહીં, પણ નિરાધાર ગામડાના ઘરોની વચ્ચે ઘૂસી ચૂક્યા હતા! અને ત્યાં તેમની સામે રક્ષણ આપવા માટે કોઈ ફોરેસ્ટ ગાર્ડ કે રાઈફલ નહોતી!
અર્જુનસિંહે જમીન પર પડેલી પોતાની રિવોલ્વર શોધીને કમરમાં ખોસી. "ભગત, બધા યુવાનોને જીપ અને ટ્રેક્ટરમાં બેસાડો! આપણે ગામડાને આદમખોરોના લોહીયાળ પંજામાંથી બચાવવું પડશે!"
પણ શું અર્જુનસિંહ અને માલધારીઓ ગામડે પહોંચે તે પહેલાં આદમખોર સિંહો પોતાનો પહેલો શિકાર બનાવી ચૂક્યા હશે?
