જંગલની કાળીડીબંગ રાત હવે કાળમુખી બનીને આખી સૃષ્ટિને ગળી જવા તૈયાર હતી. કાલિંદીના અંધારામાં સૂકેલાં પાંદડાંનો સળવળાટ અચાનક થંભી ગયો હતો. હવા પણ સ્તબ્ધ થઈ ગઈ હતી, જાણે ગીરનું આખું વાઇલ્ડલાઇફ તંત્ર પોતાના શ્વાસ રોકીને આ રક્તરંજિત ડ્રામા જોઈ રહ્યું હોય. વાંસના અડાબીડ ઝુંડમાંથી આવતી ભયાનક સીટીઓ અને તમરાંનો તીવ્ર અવાજ એક ક્ષણ માટે શાંત થઈ ગયો, અને એ ગૂંગળાવી નાખતી શાંતિમાં માત્ર બે જ પ્રાણીઓના ધમધમતા શ્વાસનો અવાજ ગૂંજવા લાગ્યો.
જીપની હેડલાઈટના પીળા, ઝાંખા પ્રકાશમાં દસ ફૂટના અંતરે ઊભેલા બે કાયાધારી સાવજોના પડછાયા ઝાડની ડાળીઓ પર રાક્ષસી કદ ધારણ કરી રહ્યા હતા. 'ભૈરવ'ના પાછલા પગમાંથી સુકાયેલા લોહીનો લાલચોળ રેલો વહી રહ્યો હતો. રાઠોડની ટુકડીએ સિંહોને ઘેરીને તેમના પર અંધાધૂંધ ગોળીબાર કર્યો હતો. એ ગોળી વાગવાથી બંને સાવજ ઘાયલ થયા હતા અને વેદનાથી પાગલ બનીને અંધારામાં જે સામે મળે તેને ફાડી ખાવાના ઝૂનૂનમાં હતા.
'ટારઝન'ની આંખોમાંથી ખૂન બહારી રહ્યું હતું. તેના મુખમાંથી સફેદ ટપકતું ફીણ જમીન પર પડતું હતું, અને તેના વિરાટ પંજા માટીને કોતરી રહ્યા હતા. 'ઘુઉઉઉ... ઘુઉઉઉ...' એમના છાતીમાંથી નીકળતી ગંભીર ઘુરરાટી જીપના કાચને ધ્રુજાવી રહી હતી. જંગલનો ડર હવે ઈવા અને અર્જુનસિંહના રોમેરોમમાં વ્યાપી ગયો હતો. ઈવાનું શરીર બરફ જેવું ઠંડું પડી ગયું હતું. તેના હાથ જીપના પતરા પર વિંટળાયેલા હતા. તે કશું બોલી શકવાની સ્થિતિમાં નહોતી; તેની આંખો સામે સાક્ષાત કાળ ઊભો હતો.
અર્જુનસિંહે અત્યંત ધીમેથી પોતાની રિવોલ્વરની ટ્રીગર પર આંગળી મૂકી. રિવોલ્વરમાં માત્ર છ ગોળીઓ હતી. સામે અઢી સો-અઢી સો કિલોના બે કદાવર, ઘાયલ અને ખૂનખાર સાવજ હતા! વન્યજીવ વિજ્ઞાનનો નિયમ કહે છે કે ઘાયલ થયેલો ગીરનો સિંહ ગોળી વાગ્યા પછી વધુ હિંસક બને છે. જો રિવોલ્વરની એક પણ ગોળી સિંહના મગજ કે હૃદયમાં સીધી ન વાગે, તો એ પ્રાણી મરતાં પહેલાં સામે વાળાના ચિથરેચિથરા ઉડાવી દે.
"ઈવા... એક પણ ઈંચ હલતી નહીં," અર્જુનસિંહે હોઠ ફફડાવીને અત્યંત ધીમા અવાજે કહ્યું. "આ પ્રાણીઓ અત્યારે આંખની હિલચાલ પર તરાપ મારશે."
અચાનક જમણી બાજુથી 'ભૈરવ' પાછલા પગ પર ઊભો થયો. તેણે હવામાં કાન ઊંચા કર્યા અને પોતાની વિશાળ કાળી આળ ઝાટકી. તેની તીક્ષ્ણ આંખો સીધી અર્જુનસિંહના ચહેરા પર ચોંટી ગઈ. સિંહના પંજાના તીક્ષ્ણ નખ જમીનની કંકરીઓને ચૂરચૂર કરી રહ્યા હતા.
'ત્રાડડીડીડી...!'
એક સાથે બંને સિંહોએ કાળજાં કંપાવી દે તેવી ડાંક દીધી! એ ત્રાડનો કંપન એટલો ભયાનક હતો કે જીપનું બોનેટ ધ્રૂજી ઊઠ્યું અને અંધારા જંગલના વૃક્ષો પરથી પક્ષીઓ આક્રોશ સાથે આકાશમાં ઊડી ગયા.
'ટારઝને' હવામાં કૂદકો મારવા માટે પોતાના મજબૂત પાછલા પગ સંકોચ્યા. એ અર્જુનસિંહ પર તરાપ મારવાની જ તૈયારીમાં હતો કે અર્જુનસિંહે રિવોલ્વરનું નિશાન સિંહની આંખ સામે ટાંક્યું. અર્જુનસિંહે જાણતા હતા કે જો એ ગોળી ચલાવશે તો ગોળીના અવાજથી બીજો સિંહ ઈવા પર હુમલો કરી દેશે.
મૃત્યુ માત્ર એક સેકન્ડ દૂર હતું. સિંહના પહોળા થયેલાં જડબાંમાંથી આવતી દુર્ગંધ અર્જુનસિંહના ચહેરા સુધી પહોંચી રહી હતી!
એ જ પળે, અર્જુનસિંહે જમીન પર પડેલી પેટ્રોલમાં બોળેલી કાપડની મશાલ અને પોતાની ખિસ્સામાંથી લાઈટર કાઢ્યું. એક જ સેકન્ડમાં લાઈટરની સ્પાર્ક થઈ અને મશાલ ભડભડ સળગી ઊઠી! અર્જુનસિંહે ધગધગતી મશાલ સીધી 'ટારઝન'ના મોં સામે ધરી અને પોતાની રિવોલ્વરથી હવામાં એક ધડાકો કર્યો—‘ધડામ...!’
આગની લપેટ અને કાન ફાડી નાખતો ધડાકો જોઈને બંને ઘાયલ સિંહો ક્ષણવાર માટે થંભી ગયા. સિંહ ગમે તેટલો આદમખોર હોય પણ કુદરતી રીતે આગ અને અચાનક થતા ધડાકાથી ભયભીત થાય છે. 'ભૈરવ' અને 'ટારઝન' પાછળ હટ્યા, પરંતુ એમનો ગુસ્સો શાંત થયો નહોતો. તેઓ ઝાડીઓમાં ગોળ-ગોળ ફરીને ઘેરાબંધી કરવા લાગ્યા.
"ઈવા! જીપમાં બેસ! જલ્દી!" અર્જુનસિંહે બૂમ પાડી અને સળગતી મશાલ જમીન પર ગોળ ઘુમાવી.
ઈવા ઝડપથી જીપની અંદર કૂદી ગઈ. અર્જુનસિંહે ડ્રાઈવિંગ સીટ પર બેસીને રિવોલ્વર વિન્ડોમાંથી બહાર તાકી રાખતાં જ જીપનું રિવર્સ ગિયર નાખ્યું. એન્જિન ગર્જી ઊઠ્યું—'ભરરર...!'
જીપ પાછળ દોડી રહી હતી અને બંને આદમખોર સિંહો અંધારામાં લાલચોળ આંખો ચમકાવતા જીપની સાથે સાથે ઝાડીઓમાં દોડી રહ્યા હતા.
અર્જુનસિંહે સ્ટીયરીંગ મજબૂતીથી પકડ્યું. ગીરનું અંધારું જંગલ હવે માત્ર આદમખોર સિંહોનું જ નહીં, પણ પાછળથી રાઈફલો લઈને આવી રહેલા ભ્રષ્ટ અધિકારી રાઠોડ અને ભાનુ ભગતની ખૂની ગેંગનું રણમેદાન બની ચૂક્યું હતું. અંતિમ મુકાબલો હવે નેસડાની સળગતી ઝૂંપડીઓ વચ્ચે ખેલાવાનો હતો!
