ભાગ ૩૨: ડબલ લાઈફનું ટેન્શન
સ્વામી વિવેકાનંદ મેડિકલ કોલેજનું વિશાળ ગ્રાઉન્ડ આજે હજારો વિદ્યાર્થીઓના કોલાહલ, ડીજે (DJ) ના કાન ફાડી નાખતા બાસ (Bass) અને ઝગમગતી લેસર લાઈટ્સથી ધમધમી રહ્યું હતું. સ્ટેજ પરથી કોઈ પ્રખ્યાત સિંગર બોલિવૂડનું રોમેન્ટિક ગીત ગાઈ રહ્યો હતો.
આધ્યા અને આરવ ભીડની બિલકુલ વચ્ચે ઊભા હતા. લાલ સાડીમાં સજ્જ આધ્યાનો ચહેરો લેસર લાઈટ્સના પ્રકાશમાં કોઈ પેઇન્ટિંગ જેવો સુંદર લાગી રહ્યો હતો. એણે પોતાનો હાથ આરવના હાથમાં પરોવી રાખ્યો હતો અને એની નજરો માત્ર આરવ પર જ જડાયેલી હતી. દુનિયાની નજરમાં આ એક અત્યંત રોમેન્ટિક કપલ હતું, જે પોતાના પ્રેમની દુનિયામાં ખોવાયેલું હતું.
પણ... આરવની દુનિયા અત્યારે બિલકુલ અલગ હતી!
આરવ એક 'ડબલ લાઈફ' (Double Life) જીવી રહ્યો હતો. બહારથી એ એક પ્રેમી તરીકે આધ્યાના વાળમાં હાથ ફેરવીને હસી રહ્યો હતો, પણ અંદરથી... એનું RAW કમાન્ડો વાળું મગજ એક સુપર-રાડારની જેમ કામ કરી રહ્યું હતું. એની બાજ જેવી નજર ભીડમાં ફરતા દરેક ચહેરા, દરેક પડછાયા અને દરેક શંકાસ્પદ હિલચાલને સેકન્ડના હજારમા ભાગમાં સ્કેન કરી રહી હતી.
આધ્યાને સુરક્ષિત રાખવાની આ મથામણ આરવ માટે કોઈ યુદ્ધથી કમ નહોતી. જો એ વધારે પડતો સાવધ (Alert) દેખાય, તો આધ્યા ગભરાઈ જાય. અને જો એ આધ્યાના પ્રેમમાં સંપૂર્ણપણે ખોવાઈ જાય, તો ડૉ. વ્યાસના ગુંડાઓ આધ્યાનો જીવ લઈ લે! પ્રેમ અને ફરજ વચ્ચેની આ ખેંચતાણ આરવની નસોને તોડી રહી હતી.
"આરવ, તું મારી સાથે ડાન્સ નહિ કરે?" આધ્યાએ સંગીતના ઘોંઘાટ વચ્ચે મોટેથી પૂછ્યું.
આરવે એક હળવું સ્મિત કર્યું. "હું બહુ સારો ડાન્સર નથી આધ્યા. અને ભીડમાં મને થોડી ગૂંગળામણ થાય છે. આપણે થોડા સાઈડમાં ઊભા રહીએ." આરવે બહુ જ ચાલાકીથી આધ્યાને ખેંચીને ગ્રાઉન્ડના એક એવા ખૂણે ઊભી રાખી, જ્યાંથી પાછળ કોઈ આવી ના શકે (દીવાલનું કવર મળે) અને સામેથી આવનાર દરેક વ્યક્તિ સ્પષ્ટ દેખાય.
અચાનક, ભીડમાંથી એક વેઈટર હાથમાં કોલ્ડ-ડ્રિંક્સની ટ્રે લઈને એમની તરફ આવ્યો.
"સર, મેડમ... ડ્રિંક્સ?" વેઈટરે માથું નીચું રાખીને ટ્રે આગળ ધરી. ટ્રેમાં બે લાલ રંગના મોકટેલ (Mocktail) ના ગ્લાસ હતા.
આધ્યાને તરસ લાગી હતી. એણે હસતા હસતા એક ગ્લાસ ઉઠાવવા માટે હાથ લંબાવ્યો.
પણ આરવની ટ્રેઈન્ડ આંખોએ એ વેઈટરના કાંડા પર રહેલું એક જૂનું, ભૂંસાયેલું ટેટુ જોઈ લીધું હતું. આ કોઈ સામાન્ય વેઈટર નહોતો, આ ભાઉરાવની ગેંગનો એક માણસ હતો! અને પેલું લાલ મોકટેલ... એમાં ડૉ. વ્યાસનું 'મેથ' (Meth) ડ્રગ્સ અથવા તો કોઈ ભયાનક ઝેર ભેળવેલું હોવાની પૂરી શક્યતા હતી.
આધ્યાની આંગળીઓ ગ્લાસને અડે, એ જ સેકન્ડે આરવે વીજળીની ઝડપે આધ્યાની કમર પકડીને એને પોતાની તરફ ખેંચી લીધી, જાણે કે એ કોઈ ડાન્સનું સ્ટેપ (Dance Move) કરી રહ્યો હોય! આધ્યા અચાનક આરવની છાતી સાથે ટકરાઈ અને એના હોઠ પર શરમભર્યું સ્મિત આવી ગયું. આધ્યાને લાગ્યું કે આરવ એની સાથે ડાન્સમાં રોમાન્સ કરી રહ્યો છે.
પણ એ જ સેકન્ડે આરવનો બીજો હાથ પેલા વેઈટરના કાંડા પર પહોંચ્યો. આરવે એનું કાંડું એટલી નિર્દયતાથી અને ગુપ્ત રીતે દબાવ્યું કે વેઈટરના મોંમાંથી એક દબાયેલી ચીસ નીકળી ગઈ.
"આ ડ્રિંક્સ તારા સાહેબ ડૉ. વ્યાસને જઈને પીવડાવજે," આરવે દાંત ભીંસીને, મ્યુઝિકના ઘોંઘાટ વચ્ચે અત્યંત બર્ફીલા અવાજે ફૂંફાડો માર્યો. "જો બીજીવાર આધ્યાની આસપાસ દેખાયો, તો તારા ગળાના હાડકાં આ ગ્લાસની જેમ જ તોડી નાખીશ."
આરવે વેઈટરના હાથને એવો ઝાટકો આપ્યો કે ટ્રે જમીન પર પડી અને બંને ગ્લાસ ફૂટી ગયા. વેઈટર પોતાનો દુખતો હાથ પકડીને ભીડમાં ગાયબ થઈ ગયો.
આધ્યાએ પાછળ ફરીને જોયું. "અરે, બિચારાથી ગ્લાસ પડી ગયા. આરવ, તને ડાન્સ કરાવવાની ઉતાવળમાં તેં ગ્લાસ તોડાવી નાખ્યા!" આધ્યા હસી પડી. એ બિલકુલ અજાણ હતી કે આરવે હમણાં જ એને મોતથી બચાવી લીધી હતી.
આરવે માત્ર એક લાચાર અને પ્રેમભર્યું સ્મિત કર્યું. "આઈ એમ સોરી. હું તારા માટે કેન્ટીનમાંથી પાણીની બોટલ લઈ આવું છું. તું અહીંથી જરાય હલતી નહિ."
બરાબર એ જ વખતે, આરવની સ્માર્ટવોચમાં એક અત્યંત ઝડપી વાઇબ્રેશન થયું.
આરવે આધ્યાથી થોડું દૂર જઈને કાન પર હાથ મૂક્યો. "સ્પીક ફેલ્કન સર."
"કેપ્ટન, બેડ ન્યુઝ છે!" ઇયરપીસમાં ફેલ્કનનો અવાજ અત્યંત ગંભીર હતો. "ડૉ. વ્યાસનું ડ્રગ્સનું કન્સાઇનમેન્ટ કોલેજની લેબમાંથી બહાર નીકળી ચૂક્યું છે! એમણે દવાની પેટીઓમાં ડ્રગ્સ છુપાવ્યું છે અને બે ટ્રક પાછલા ગેટથી હાઈવે તરફ જવા રવાના થઈ રહી છે! અને બીજી વાત... ડૉ. મિહિર ગ્રાઉન્ડમાં આધ્યાની બિલકુલ આસપાસ જ છે. એ આધ્યાને ટાર્ગેટ કરવા માટે જ ફરી રહ્યો છે!"
આરવના શ્વાસ અધ્ધર થઈ ગયા.
એક જ સમયે બે ભયાનક ખતરા ઊભા હતા! જો આરવ ડ્રગ્સના ટ્રકને રોકવા જાય, તો ડૉ. મિહિર ભીડનો ફાયદો ઉઠાવીને આધ્યાની હત્યા કરી દે. અને જો આરવ આધ્યાની રક્ષા કરવા અહીં જ ઊભો રહે, તો કરોડ રૂપિયાનું ડ્રગ્સ કેમ્પસની બહાર નીકળી જાય, અને એના પિતા મેજર રઘુવીરસિંહનું મિશન કાયમ માટે અધૂરું રહી જાય!
એક બાજુ ફરજ હતી, દેશ હતો, પિતાની શહાદતનો બદલો હતો.
બીજી બાજુ... લાલ સાડીમાં ઊભેલી એની જિંદગી, એનો પ્રેમ, આધ્યા હતી!
"ફેલ્કન સર..." આરવનો અવાજ હવે એક એવા યોદ્ધા જેવો હતો જેણે પોતાનો અંતિમ નિર્ણય લઈ લીધો હતો.
"ટ્રક ભલે કેમ્પસની બહાર નીકળે. એમને રોકવા માટે હું મારો બેકઅપ પ્લાન વાપરીશ. પણ અત્યારે, મારી પહેલી ફરજ આધ્યા છે. હું આધ્યાને લઈને મેડિકલ કોલેજની જૂની એનાટોમી લેબ (Anatomy Lab) માં જઈ રહ્યો છું. જો મિહિરને શિકાર કરવો હશે, તો એણે મારી પાછળ ત્યાં આવવું પડશે. આજે રાત્રે એ ગદ્દારનો હિસાબ પૂરો થશે."
આરવે પાછળ ફરીને જોયું. આધ્યા દીવાલ પાસે ઊભી ઊભી સંગીતની મજા લઈ રહી હતી.
આરવ ઝડપથી એની પાસે ગયો. "આધ્યા, અહીં બહુ ઘોંઘાટ છે. ચાલ મારી સાથે, તને એક એવી જગ્યાએ લઈ જાવ, જ્યાં માત્ર હું અને તું જ હોઈશું."
આધ્યાની આંખોમાં એક રોમેન્ટિક ચમક આવી ગઈ. એણે આરવનો હાથ પકડી લીધો.
અને બંને ભીડને ચીરીને અંધારી કોલેજ બિલ્ડીંગ તરફ આગળ વધ્યા. પણ એમની પાછળ પાછળ... હાથમાં સાયલેન્સર વાળી પિસ્તોલ સંતાડીને ડૉ. મિહિરનો પડછાયો પણ સરકી રહ્યો હતો.
(ક્રમશ:)
“નીલ”
ડૉ. નિલેષ ઠાકોર
