🦚✨ પ્રકરણ ૩૯ : નંદ ઘેર આનંદ ભયો! આનંદનગરમાં જન્માષ્ટમી મહોત્સવ અને મટકીફોડની ધૂમ!
દૈનિક ચબરાકિયાં:
"માખણચોર જ્યારે સોસાયટીના આંગણે પધારે છે, ત્યારે ઉંમરના ભેદભાવ ભૂંસાઈ જાય છે અને વડીલો પણ ગોવાળિયા બની જાય છે! જન્માષ્ટમી એ માત્ર ઉપવાસ કરવાનો દિવસ નથી, પણ જીવનમાં કૃષ્ણ જેવો સ્નેહ, ઉત્સાહ અને નિર્દોષ આનંદ પ્રગટાવવાનો પાવન ઉત્સવ છે!"
શ્રાવણ વદ આઠમ એટલે કે ભગવાન શ્રીકૃષ્ણના જન્મોત્સવ—શ્રીકૃષ્ણ જન્માષ્ટમીના મંગલ પર્વને લઈને આનંદનગર સોસાયટીમાં છેલ્લા બે દિવસથી તડામાર તૈયારીઓ ચાલી રહી હતી.
સોસાયટીના ક્લબ હાઉસ અને સેન્ટ્રલ ગાર્ડનને ભટ્ટજી, ઇવેન્ટ મેનેજર વિક્રમ શર્મા અને આર્ટિસ્ટ સુચરિતા મુખર્જીના માર્ગદર્શન હેઠળ સાક્ષાત ગોકુળ-વૃંદાવન જેવો ઓપ આપવામાં આવ્યો હતો:
ક્લબ હાઉસના મુખ્ય હોલમાં તાજા મોગરા, ગુલાબ, ગલગોટા અને કમળના ફૂલોથી ભવ્ય 'કૃષ્ણ પારણું' (ઝૂલો) સજાવવામાં આવ્યું હતું.
સ્ટેજની બંને બાજુ માટીની મટકીઓ, વાંસળીઓ અને મોરપિંછની કલાત્મક રંગોળીઓ સજાવવામાં આવી હતી.
ગાર્ડનના મુખ્ય ચોકમાં 'આનંદ ગૅંગ'ના બાળકો માટે ૨૦ ફૂટ ઊંચી 'દહીંહાંડી' બાંધવાની લોખંડની સુરક્ષિત વ્યવસ્થા વિક્રમ શર્માએ ગોઠવી દીધી હતી.
સવારથી જ મહિલા મંડળની વસંતી બા, ભાવના બા, જાગૃતિ પટેલ, સોનાલીબેન અને પરિઝાદ દારૂવાલા પંચામૃત, પંજરી (ધાણાની પંજરી), માખણ-મિશ્રી અને સૂકામેવાના લાડુનો મહાભોગ તૈયાર કરવામાં વ્યસ્ત હતા.
સાંજે સાત વાગ્યાથી જ આનંદનગર સોસાયટીમાં ઉત્સવનો માહોલ જામી ગયો.
સોસાયટીના તમામ નાનાં બાળકો પીળા પીતાંબરી વસ્ત્રો, માથે મોરપિંછવાળી પાઘડી અને હાથમાં વાંસળી લઈને 'બાલ કાનુડા' બન્યા હતા, જ્યારે નાની બાળકીઓ ઘાઘરા-ચોળી પહેરીને 'રાધાજી' અને 'ગોપીઓ' બનીને કમ્પાઉન્ડમાં દોડાદોડી કરી રહી હતી.
સિનિયર સિટિઝન વડા માણેક લાલ, નિવૃત્ત એન્જિનિયર રૂસ્તમ દારૂવાલા અને મનોહર જોશી વડીલોની મંડળી સાથે આગળની હરોળમાં ગોઠવાયા.
મ્યુઝિક ટીચર એન્થની ફર્નાન્ડિસે પોતાના ગિટાર અને હાર્મોનિયમ સાથે કૃષ્ણ ભજનોનો દોર શરૂ કર્યો. મનોહર જોશી અને ભટ્ટજીએ મધુર કંઠે ભજનો લલકાર્યા:
"અચ્યુતમ કેશવમ કૃષ્ણ દામોદરમ, રામ નારાયણમ જાનકી વલ્લભમ..."
"ગોકુળમાં આવો કાનજી, મારે ઘેર આવો કાનજી..."
આખી સોસાયટી ભક્તિરસમાં તરબોળ થઈ ગઈ અને મહિલાઓએ રાસ-ગરબાની રમઝટ બોલાવી.
રાત્રે નવ વાગ્યે ગાર્ડનના ચોકમાં આતુરતાપૂર્વક જેની રાહ જોવાતી હતી તે 'મટકીફોડ સ્પર્ધા' શરૂ થઈ.
આનંદ ગૅંગના યુવાનો અને ટીનેજર્સ— રુદ્ર (ટીનીયો), આરવ, ઈશાન અને આઈટી એન્જિનિયર દેવાંશ જોશી તથા રોહન દેશમુખ ગોવિંદા ટોળી તરીકે મેદાનમાં ઉતર્યા.
ઉપર ૨૦ ફૂટ ઊંચાઈએ દહીં, માખણ અને ચોકલેટ્સથી ભરેલી માટીની રંગબેરંગી મટકી લટકી રહી હતી. નીચે સોસાયટીની બહેનો અને વડીલો પાણીની પિચકારીઓ અને રંગબેરંગી ફુવારાઓ છોડી રહ્યા હતા.
આર્શવની ટીમે પહેલો પિરામિડ બનાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ સંતુલન બગડતાં બધા હસીને નીચે પડ્યા.
બીજા પ્રયાસમાં, રોહન દેશમુખ અને દેવાંશે મજબૂત પાયો બનાવ્યો, તેના પર આર્શવ અને આરવ ચડ્યા, અને સૌથી ઉપર નાનો રુદ્ર (ટીનીયો) ચપળતાથી ચડી ગયો!
આખી સોસાયટીએ એક અવાજે ચિયરિંગ કર્યું: "ગોવિંદા આલા રે આલા, જરા મટકી સંભાળ બ્રિજબાલા!"
રુદ્રે હાથમાં નાની લાકડી વડે જોરદાર પ્રહાર કર્યો અને 'ચટાક' અવાજ સાથે મટકી ફૂટી! માખણ અને દહીંનો વરસાદ થયો, ગુલાલની છોળો ઉડી અને આખું કમ્પાઉન્ડ તાળીઓ અને સીટીઓના ગડગડાટથી ગુંજી ઊઠ્યું.
રાત્રે પોણા બાર વાગ્યે આખી સોસાયટી ક્લબ હાઉસમાં પારણા પાસે એકઠી થઈ. લાઈટો ધીમી કરવામાં આવી અને માહોલ એકદમ શાંત અને ભક્તિમય બની ગયો.
જેવા ઘડિયાળમાં રાતના બારના ટકોરા પડ્યા કે તરત જ શંખનાદ, ઘંટારવ અને ઝાલરના દિવ્ય અવાજ સાથે ક્લબ હાઉસ ગૂંજી ઊઠ્યું:
"નંદ ઘેર આનંદ ભયો, જય કનૈયા લાલ કી!"
"હાથી ઘોડા પાલખી, જય કનૈયા લાલ કી!"
દ્વારકાના ભટ્ટજીએ બાલકૃષ્ણ લાલાને પંચામૃતથી સ્નાન કરાવી, રેશમી પીતાંબર અને સોનેરી મુગટ ધારણ કરાવીને પારણામાં પધરાવ્યા.
માણેક લાલ, વસંતી બા, સેક્રેટરી હિતેશ પટેલ અને સોસાયટીના તમામ વડીલો-મહિલાઓએ વારાફરતી પ્રભુના પારણાની દોરી ખેંચીને લાલાને ઝુલાવવાનો પરમ લહાવો લીધો.
૧૦૮ દીવાઓની મહાઆરતી ઉતારવામાં આવી. સમગ્ર વાતાવરણમાં કપૂર અને ગુગળની પવિત્ર સુગંધ ફેલાઈ ગઈ.
આરતી બાદ સૌને તાજી પંજરી, માખણ-મિશ્રી અને પંચામૃતનો પ્રસાદ વહેંચવામાં આવ્યો. ઉપવાસ કરનારા સભ્યો માટે ફરાળી વાનગીઓની સુંદર વ્યવસ્થા હતી. આનંદનગરની આ જન્માષ્ટમીએ સૌના હૃદયમાં એકતા, સ્નેહ અને કૃષ્ણપ્રેમનો અમીરસ રેડી દીધો!
📝 માણેક લાલની ડાયરી (પ્રકરણનો અંત):
"જન્માષ્ટમી એ માત્ર એક તારીખ કે મધરાતનો ઉત્સવ નથી, પણ અંધકારમાંથી પ્રકાશ તરફ જવાનો સંદેશ છે! કંસના કારાગારમાં જન્મેલા કૃષ્ણ આપણને શીખવે છે કે સંજોગો ગમે તેટલા વિષમ હોય, જો હૃદયમાં ધર્મ અને મુખ પર સ્મિત હોય તો દરેક મુશ્કેલી પાર કરી શકાય છે. આજે જ્યારે નાના બાળકોથી લઈને વડીલો સુધી આખું આનંદનગર એક થઈને નાચ્યું, ત્યારે મને સમજાયું કે સાચું 'ગોકુળ' ક્યાંય શોધવા જવાની જરૂર નથી, જ્યાં આવો નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ અને ભાઈચારો હોય ત્યાં જ સાક્ષાત કાન્હો વિરાજે છે!"
