પ્રકરણ ૧૨ : સીમડીનો સંગ્રામ
કાલિંડીના જંગલની સીમડી પાસે પવન અત્યંત તીવ્ર સુંસવાટા મારી રહ્યો હતો. સીમની આસપાસની અડાબીડ ઝાડીઓમાં સાગ અને વાંસના સૂકાં ઝાડ એકબીજા સાથે પવનના જોરે જોરથી અથડાઈને ભયાનક, કરવત ચાલતી હોય એવો ચીસ જેવો અવાજ કરી રહ્યા હતા. વાવાઝોડાના લીધે ઊડતી કાળી ધૂળ અને આકાશના કાળાડિબંગ વાદળોએ વાતાવરણને એક મહાયુદ્ધના મેદાન જેવું ભયાવહ બનાવી દીધું હતું. હવામાં સુકાયેલા પાંદડાંના ચક્રવાત ઊડી રહ્યા હતા અને એ અંધકારમય સીમડીમાં માત્ર વિજળીના ઝબકારા અને સાવજોની રક્તતરસ્યી ઘુરરાટીઓ જ ગૂંજતી હતી.
અહીં જંગલ અને માનવ વસ્તી વચ્ચેની સીમારેખા આખરી શ્વાસ લઈ રહી હતી.
આદમખોર 'ભૈરવ' પોતાના લોહીલુહાણ પંજા સાથે નિર્દોષ ગામલોકો અને વડામાં પુરાયેલા પશુઓ તરફ એક ડગલું આગળ વધી રહ્યો હતો. તેની પાછળ 'ટારઝન' પણ તૈયાર ઊભો હતો. એ જ ક્ષણે, જંગલની મર્યાદા અને પોતાની ટેરિટરી (હદ) બચાવવા માટે ગીરનો સાચો ડાલામથ્થો—'અચ્યુત' કાળ બનીને વચમાં આવીને ઊભો રહી ગયો.
અચ્યુતનું વિરાટ, સોનેરી આળ ધરાવતું કદાવર શરીર અંધારામાં પણ એક પહાડ જેવું અડીખમ દેખાતું હતું. તે પોતાની હદમાં ઘૂસીને જંગલના નિયમો અને મર્યાદા તોડનારા આદમખોરોને ચલાવી લેવા માગતો નહોતો. અચ્યુતે જમીન પર પોતાના આગલા પંજા ઠોકીને એવી રોફદાર ત્રાડ નાખી કે આખી સીમડીની માટી ધ્રૂજી ઊઠી!
'ટારઝને' ગુસ્સામાં આવીને અચ્યુત તરફ ધસીને છલાંગ લગાવી. જંગલના ઇતિહાસમાં વિરલ ગણાય એવું ઘમસાણ યુદ્ધ બે કદાવર સાવજો વચ્ચે શરૂ થઈ ગયું. અચ્યુત અને ટારઝન એકબીજા પર કાળ બનીને તૂટી પડ્યા. સિંહોના તીક્ષ્ણ પંજા એકબીજાના શરીર પર વાગતાં જ ચામડી ચીરાવાનો અને લોહીના છંટકાવનો અવાજ આવવા લાગ્યો. અચ્યુતે પોતાની પ્રચંડ તાકાતનો ઉપયોગ કરીને ટારઝનના હુમલાને હવામાં જ નિષ્ફળ બનાવ્યો અને તેને જમીન પર પછાડી દીધો.
જીપની ઓથ પાછળ ઊભેલા અર્જુનસિંહ અને ઈવા શ્વાસ રોકીને દૂરથી આ અદ્ભુત અને ભયાનક દ્રશ્ય જોઈ રહ્યા હતા. પવનના તીવ્ર ઝાપટાં વચ્ચે અર્જુનસિંહની આંખોમાં જંગલના આ મહારાજા માટે અસીમ માન છવાઈ ગયું.
અર્જુનસિંહે ઈવા તરફ જોઈને ગંભીર પણ ગર્વભર્યા અવાજે કહ્યું:
"જોઈ લે ઈવા! આ જંગલનો અસલી રાજા છે. માણસ જ્યારે કાયદો તોડે ને, ત્યારે જંગલ પોતાના કાયદા જાતે અમલમાં મૂકે છે!"
ઈવા આ દ્રશ્ય જોઈને સ્તબ્ધ થઈ ગઈ હતી. "અર્જુન, અચ્યુત માત્ર પોતાની ટેરિટરી નથી બચાવી રહ્યો... એ જંગલની ગરિમા અને આ ગામડાના નિર્દોષ લોકોને પણ આદમખોરોના લોહીયાળ પંજામાંથી બચાવી રહ્યો છે!"
મેદાનમાં અચ્યુતનો દબદબો સ્પષ્ટ દેખાતો હતો. અચ્યુતે પોતાના સોનેરી આળવાળા મજબૂત શરીરનો પૂરો ભાર લગાવીને 'ટારઝન'ને જમીન પર કચડી નાખ્યો અને તેની ગરદન પર પોતાનો વિરાટ પંજો દાબી દીધો. ટારઝન વેદનાથી કરાંregularly ચીસો પાડવા લાગ્યો. અચ્યુતે જંગલના કાયદા મુજબ આદમખોર ટારઝનને પરાજિત કરી દીધો હતો.
પરંતુ જંગલનો આ જંગલી અને ભયાનક ખેલ અહીં પૂરો નહોતો થતો.
જ્યારે અચ્યુતનું આખું ધ્યાન ટારઝનને નીચે દબાવી રાખવા પર કેન્દ્રિત હતું, ત્યારે કાળીડીબંગ ઝાડીઓ અને અંધારામાંથી બીજો આદમખોર 'ભૈરવ' અત્યંત ચાલાકીથી અને લપાઈને પાછળથી ધસી આવ્યો!
અચ્યુત કઈં સમજે કે પોતાની ઢાલ સંભાળે તે પહેલાં જ, ભૈરવે કાળ બનીને છલાંગ લગાવી અને અચ્યુતની પાછળની ગળાની મુખ્ય નસ પર પોતાના અણીદાર અને રાક્ષસી દાંત ઊંડા બેસાડી દીધા!
‘ગગગગગ... ત્રાડડીડી!’ અચ્યુતના મોંમાંથી દર્દ અને ગુસ્સાથી ભરેલી એક કરૂણ ચીસ નીકળી ગઈ.
ભૈરવના દાંત અચ્યુતની ગરદનની નસમાં ખૂંપી ગયા હતા અને સોનેરી આળમાંથી લોહીની ધારાઓ વહેવા લાગી. અચ્યુતનું વિરાટ શરીર લોહીલુહાણ થઈને સહેજ લથડી ગયું!
"અચ્યુત!" ઈવાની ભયભીત ચીસ હવામાં ગૂંજવા લાગી.
શું ગીરનો આ સાચો રાજા બે આદમખોરોના ધોખાધડી ભરેલા હુમલા સામે હારી જશે? અને ઝાડીઓમાં રાઈફલ તાકીને ઊભેલો રાઠોડ આ પરિસ્થિતિનો શું લાભ ઉઠાવશે?
