സ്വപ്നസഞ്ചാരി
അപ്പുവിന്റെ ലോകം മറ്റുള്ളവരുടേതിൽ നിന്ന് കുറച്ച് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
അവൻ നടക്കുമ്പോഴും സ്വപ്നം കാണും.
ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും സ്വപ്നം കാണും.
ക്ലാസിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും സ്വപ്നം കാണും.
രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ മാത്രമല്ല, കണ്ണുകൾ തുറന്നിരിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ മനസ്സിൽ സിനിമകൾ ഓടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അപ്പുവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കൂട്ടുകാരൻ അവന്റെ ബൈക്കായിരുന്നു.
രാവിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ബൈക്ക് എടുത്ത് ഇറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ കഥ തുടങ്ങും.
"ഒരു ദിവസം ഞാൻ വലിയൊരു നടനാകും..."
അവൻ സ്വയം മനസ്സിൽ പറയും.
റോഡിലൂടെ ബൈക്ക് ഓടിക്കുമ്പോൾ, മുന്നിലൂടെ പോകുന്ന ഓരോ കാഴ്ചയും അവന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ ഭാഗമാകും. കടയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളുകൾ, ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നവർ, മഴയിൽ ഓടുന്ന കുട്ടികൾ, റോഡരികിലെ ചായക്കട—എല്ലാം അപ്പുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സിനിമയായി മാറും.
ചിലപ്പോൾ അവൻ തന്നെ ആ സിനിമയിലെ നായകനാകും.
കറുത്ത ജാക്കറ്റ് ധരിച്ച്, ബൈക്കിൽ കയറി, ഒരു നീണ്ട റോഡിലൂടെ വേഗത്തിൽ പോകുന്ന നായകൻ.
ചിലപ്പോൾ അവൻ ഒരു സാധാരണ ഗ്രാമത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാരൻ.
മറ്റൊരു ദിവസം വലിയൊരു സിനിമാ താരവും.
അപ്പുവിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് അതിരുകളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ യാഥാർഥ്യത്തിൽ അപ്പു ഒരു സാധാരണ ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു.
അവന്റെ വീട്ടിൽ വലിയ പണമൊന്നുമില്ല. അച്ഛൻ ചെറിയൊരു ജോലി ചെയ്തു. അമ്മ വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ നോക്കി. അപ്പുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു സിനിമാ ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു.
എങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു.
"എനിക്ക് ഒരിക്കൽ അഭിനയിക്കണം."
അത് ഒരു ആഗ്രഹം മാത്രമല്ലായിരുന്നു.
അത് അവന്റെ സ്വപ്നമായിരുന്നു.
---
1. ബൈക്കിലെ സ്വപ്നങ്ങൾ
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അപ്പു ബൈക്കുമായി വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
ആകാശം മേഘാവൃതമായിരുന്നു.
ചെറിയ മഴത്തുള്ളികൾ ഹെൽമെറ്റിൽ പതിച്ചു.
അപ്പു ബൈക്കിന്റെ വേഗം കുറച്ചു.
റോഡിന്റെ ഇരുവശവും പച്ചപ്പായിരുന്നു.
അവൻ ബൈക്ക് ഓടിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു ഡയലോഗ് പറഞ്ഞു.
"എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ തന്നെ എഴുതും."
അവൻ ചിരിച്ചു.
ആരും കേട്ടില്ലെങ്കിലും അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
"ഒരു ദിവസം ഈ ഡയലോഗ് സിനിമയിൽ പറയണം."
അപ്പോൾ അവന്റെ ഫോൺ മുഴങ്ങി.
ബൈക്ക് റോഡരികിൽ നിർത്തി ഫോൺ നോക്കി.
സുഹൃത്ത് റഹീം ആയിരുന്നു.
"എവിടെയാ?"
"വഴിയിലാണ്."
"എപ്പോഴും വഴിയിലാണല്ലോ നീ."
റഹീം ചിരിച്ചു.
"നീ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് നിനക്കുതന്നെ അറിയില്ല."
അപ്പുവും ചിരിച്ചു.
"എനിക്ക് അറിയാം."
"എവിടെ?"
അപ്പു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
"സിനിമയിലേക്ക്."
റഹീം വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
"ആദ്യം വീട്ടിലെത്തിയിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കെടാ."
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
അപ്പു വീണ്ടും ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
പക്ഷേ ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ നിന്നു.
സിനിമയിലേക്ക്.
---
2. അപ്രതീക്ഷിതമായ ഫോൺകോൾ
അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് അപ്പു വീട്ടിലായിരുന്നു.
അവൻ തന്റെ ഫോണിൽ പഴയ വീഡിയോകൾ നോക്കുകയായിരുന്നു.
അവൻ അഭിനയിച്ച ചെറിയ വീഡിയോകൾ, സുഹൃത്തുക്കളുമായി എടുത്ത തമാശകൾ, ബൈക്കിൽ യാത്ര ചെയ്തപ്പോൾ എടുത്ത ദൃശ്യങ്ങൾ—എല്ലാം അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടു.
അപ്പോഴാണ് ഫോൺ മുഴങ്ങിയത്.
അറിയാത്ത നമ്പർ.
അപ്പു ഫോൺ എടുത്തു.
"ഹലോ?"
മറുവശത്ത് ഒരു പുരുഷന്റെ ശബ്ദം.
"അപ്പുവാണോ?"
"അതെ."
"നിങ്ങൾ അഭിനയിക്കാൻ താൽപ്പര്യമുണ്ടോ?"
അപ്പു കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
"എന്താണ് പറഞ്ഞത്?"
"ഞാൻ ഒരു സിനിമയുടെ കാസ്റ്റിംഗ് നോക്കുകയാണ്. നിങ്ങളുടെ ചില വീഡിയോകൾ കണ്ടു. നിങ്ങളെ നേരിൽ കാണണമെന്ന് തോന്നി."
അപ്പുവിന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൻ ഇരുന്നിരുന്ന കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
"സിനിമയാണോ?"
"അതെ."
അപ്പുവിന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇത്രയും കാലം അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന വാക്ക് ഇന്ന് തന്റെ ഫോണിലൂടെ കേൾക്കുന്നു.
സിനിമ.
ഫോൺ വെച്ച ശേഷം അപ്പു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
അവൻ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ പോയി.
സ്വന്തം മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
"ഇത് ശരിക്കും സംഭവിക്കുകയാണോ?"
അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചു.
---
3. ആദ്യത്തെ ഓഡിഷൻ
അടുത്ത ദിവസം അപ്പു ബൈക്കിൽ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
അവന്റെ മനസ്സിൽ ആയിരം ചിന്തകൾ.
"എനിക്ക് പറ്റുമോ?"
"ഞാൻ നന്നായി അഭിനയിക്കുമോ?"
"അവർ എന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമോ?"
പക്ഷേ ഒരു ചിന്ത വീണ്ടും വീണ്ടും വന്നു.
"അവസരം വന്നപ്പോൾ ഞാൻ പേടിച്ച് പിന്നോട്ട് പോകരുത്."
അവൻ ഓഡിഷൻ സ്ഥലത്തെത്തി.
അവിടെ നിരവധി യുവാക്കളും യുവതികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് പ്രതീക്ഷ.
അപ്പുവിന്റെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറച്ചു.
അവന്റെ പേര് വിളിച്ചു.
അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി.
സംവിധായകൻ ഒരു ചെറിയ രംഗം നൽകി.
അപ്പു ആദ്യം ഭയന്നു.
പിന്നെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
അവൻ ബൈക്കിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്ന തന്റെ പഴയ സ്വപ്നങ്ങൾ ഓർത്തു.
അവൻ അമ്മയെ ഓർത്തു.
തന്റെ ചെറിയ വീട്ടിനെ ഓർത്തു.
സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ഓർത്തു.
പിന്നെ അവൻ രംഗം അവതരിപ്പിച്ചു.
മുറിയിൽ കുറച്ച് നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത.
സംവിധായകൻ അവനെ നോക്കി.
"നാളെ വരാമോ?"
അപ്പുവിന്റെ മുഖത്ത് വലിയൊരു പുഞ്ചിരി.
"വരാം സാർ."
---
4. സ്വപ്നം യാഥാർഥ്യമാകുന്നു
അത് അപ്പുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ വലിയ തിരിഞ്ഞുനോട്ടമായിരുന്നു.
അവന് ഒരു സിനിമയിൽ ചെറിയൊരു കഥാപാത്രം ലഭിച്ചു.
അത് നായകന്റെ വേഷമല്ല.
വലിയ ഡയലോഗുകളുമില്ല.
പക്ഷേ അപ്പുവിന് അതൊന്നും പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല.
അവൻ ആദ്യമായി ഒരു സിനിമയുടെ സെറ്റിൽ കാൽവെച്ചു.
വലിയ ക്യാമറകൾ.
ലൈറ്റുകൾ.
മേക്കപ്പ്.
അഭിനേതാക്കൾ.
സംവിധായകർ.
സാങ്കേതിക പ്രവർത്തകർ.
എല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ അപ്പുവിന് തന്റെ പഴയ സ്വപ്നങ്ങൾ ഓർമ്മ വന്നു.
ബൈക്കിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ താൻ മനസ്സിൽ കണ്ടിരുന്ന ലോകം ഇതായിരുന്നു.
അവൻ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു.
"ആക്ഷൻ!"
എന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അപ്പുവിന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു.
അവൻ അഭിനയിച്ചു.
ആ ചെറിയ രംഗം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ സംവിധായകൻ പറഞ്ഞു:
"നന്നായി ചെയ്തു."
ആ രണ്ട് വാക്കുകൾ അപ്പുവിന് വലിയൊരു സമ്മാനമായിരുന്നു.
---
5. ഒരു വീഡിയോയും വലിയ മാറ്റവും
സിനിമയുടെ ചിത്രീകരണത്തിനിടയിൽ അപ്പു തന്റെ ബൈക്കിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഒരു ചെറിയ വീഡിയോ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്തു.
വീഡിയോയ്ക്ക് വലിയ പ്രതീക്ഷയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പക്ഷേ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അത് ആളുകൾക്കിടയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
ആയിരങ്ങൾ വീഡിയോ കണ്ടു.
പിന്നെ പതിനായിരങ്ങൾ.
പിന്നെ ലക്ഷങ്ങൾ.
അപ്പുവിന്റെ ഫോൺ നിർത്താതെ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
പുതിയ ആളുകൾ അവനെ ഫോളോ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
അവന്റെ അഭിനയത്തിന്റെ ചെറിയ ക്ലിപ്പുകളും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പ്രചരിച്ചു.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ അപ്പു ഫോൺ തുറന്നപ്പോൾ അവൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അവന്റെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം അക്കൗണ്ടിന് ബ്ലൂ വെരിഫിക്കേഷൻ ബാഡ്ജ് ലഭിച്ചിരുന്നു.
അപ്പു കുറച്ച് നിമിഷം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
"അമ്മേ..."
അവൻ വിളിച്ചു.
അമ്മ ഓടിയെത്തി.
"എന്താ?"
അപ്പു ഫോൺ കാണിച്ചു.
"ഇത് നോക്ക്."
അമ്മയ്ക്ക് ആദ്യം അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായില്ല.
"എന്താ ഇത്?"
അപ്പു ചിരിച്ചു.
"എന്റെ അക്കൗണ്ട് വെരിഫൈ ചെയ്തു."
അമ്മ അവന്റെ തലയിൽ കൈവെച്ചു.
"നീ സന്തോഷമുള്ളവനാണെങ്കിൽ മതി."
അപ്പുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
കാരണം അവന് അറിയാമായിരുന്നു—
ഈ യാത്രയുടെ തുടക്കം ആരും കണ്ടിട്ടില്ല.
ബൈക്കിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്ത ദിവസങ്ങൾ.
ആരും വിശ്വസിക്കാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ.
സ്വയം മാത്രം സംസാരിച്ച രാത്രികൾ.
അവയെല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
---
6. പ്രശസ്തിയുടെ നടുവിൽ
അപ്പുവിന്റെ ജീവിതം പതുക്കെ മാറി.
ഇന്നലെ വരെ വഴിയിൽ സാധാരണയായി ബൈക്ക് ഓടിച്ചിരുന്ന അവനെ ഇന്ന് ചിലർ തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങി.
"അപ്പുവല്ലേ?"
"സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ച ആളല്ലേ?"
"ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാമോ?"
ആദ്യകാലത്ത് അപ്പുവിന് അതെല്ലാം സന്തോഷമായിരുന്നു.
പക്ഷേ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൻ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കി.
പ്രശസ്തി വന്നാൽ സ്വപ്നം അവസാനിക്കുന്നില്ല.
അത് കൂടുതൽ വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമായി മാറുന്നു.
അവൻ കൂടുതൽ പഠിച്ചു.
അഭിനയം പഠിച്ചു.
സംസാരശൈലി മെച്ചപ്പെടുത്തി.
പുതിയ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കായി തയ്യാറായി.
ഓരോ ദിവസവും അവൻ ബൈക്കിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ പഴയ അപ്പുവിനെ ഓർത്തു.
അന്ന് അവൻ ഒരു സ്വപ്നക്കാരൻ മാത്രമായിരുന്നു.
ഇന്ന് അവൻ സ്വപ്നം പിന്തുടരുന്ന ഒരാളായിരുന്നു.
---
7. വീണ്ടും ആ റോഡ്
ഒരു രാത്രി ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞ് അപ്പു ബൈക്കിൽ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു.
റോഡ് ശൂന്യമായിരുന്നു.
ചുറ്റും ഇരുട്ട്.
ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങൾ.
അവൻ ബൈക്ക് പതുക്കെ ഓടിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മനസ്സിൽ പഴയൊരു രംഗം തെളിഞ്ഞു.
ഒരിക്കൽ ഇതേ പോലെ ബൈക്കിൽ പോകുമ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞിരുന്നു:
"ഒരു ദിവസം ഞാൻ നടനാകും."
അന്ന് ആരും ആ വാക്ക് കേട്ടിരുന്നില്ല.
ഇന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ അവന്റെ പേര് അറിയുന്നു.
പക്ഷേ അപ്പു മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു—
സ്വപ്നം കാണുന്ന അപ്പുവും വിജയിച്ച അപ്പുവും രണ്ടുപേർ അല്ല.
അവൻ അതേ അപ്പുവാണ്.
വ്യത്യാസം ഒന്ന് മാത്രം.
അന്ന് സ്വപ്നം അവന്റെ മനസ്സിലായിരുന്നു.
ഇന്ന് ആ സ്വപ്നത്തിന് ഒരു വഴി ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ ബൈക്ക് നിർത്തി.
ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റി.
ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി.
ചിരിച്ചു.
"ഇത് തുടക്കമാണ്."
അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അവന്റെ മുന്നിൽ നീണ്ട റോഡ്.
അവന്റെ പിന്നിൽ കഴിഞ്ഞകാലം.
അവന്റെ കൈയിൽ ബൈക്കിന്റെ ഹാൻഡിൽ.
അവന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ഒരു പുതിയ സ്വപ്നം.
അപ്പു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോയി.
കാരണം അവന് ഇപ്പോഴും സ്വപ്നം കാണാനുണ്ടായിരുന്നു.
ഇനി ഒരു സിനിമയല്ല.
ഒരു ജീവിതം മുഴുവൻ.
സ്വപ്നങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് അപ്പുവിന്റെ യാത്രയും അവസാനിക്കില്ല.
അവൻ ഒരു നടനായി മാറിയെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ സ്വപ്നക്കാരൻ ഒരിക്കലും മാറിയില്ല.
അതാണ് അപ്പുവിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി.
അവൻ നേടിയ പ്രശസ്തിയല്ല.
ബ്ലൂ വെരിഫിക്കേഷൻ അല്ല.
സിനിമയിലെ അവസരങ്ങളും അല്ല.
വീണാലും വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് സ്വപ്നം കാണാനുള്ള മനസ്സായിരുന്നു അവന്റെ ശക്തി.
ആ രാത്രിയിൽ ബൈക്കിന്റെ ഹെഡ്ലൈറ്റ് ഇരുട്ടിനെ കീറി മുന്നോട്ട് പോയി.
അപ്പുവിന്റെ ജീവിതവും അതുപോലെ തന്നെ.
ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു സ്വപ്നത്തിലേക്ക്...
ഒരു യാത്രയിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു യാത്രയിലേക്ക്...
അവസാനമില്ലാത്തൊരു സ്വപ്നസഞ്ചാരമായി.
