aanand nagar in Gujarati Drama by Rupen Patel books and stories PDF | આનંદનગર : પ્રકરણ ૯૦

Featured Books
Categories
Share

આનંદનગર : પ્રકરણ ૯૦

🧹📱 પ્રકરણ ૯૦: જાગૃતિ પટેલનું 'લાઇવ' સફાઈ મિશન, વસંતી બાનું દેશી ગીત અને આખું ઘર હાઇ એલર્ટ પર!

દૈનિક ચબરાકિયાં:
"ઇન્ફ્લુએન્સર જ્યારે ઘરમાં ઝાડુ ઉપાડે ને સાહેબ, ત્યારે ધૂળ કરતાં ફોલોઅર્સના વ્યુઝ વધારે ઊડે છે! એક હાથમાં ટ્રાઈપોડ અને બીજા હાથમાં પોતું—ઘરવાળાનો જીવ તાળવે ચોંટેલો રહે, પણ સોશિયલ મીડિયા પર દિવાળીની ચમક સો ટકા અસલી દેખાય!"

દિવાળીને આડે હવે માત્ર એક જ દિવસ બાકી હતો અને આનંદનગર સોસાયટીના બી-બ્લોકના ફ્લેટ નંબર ૧૦૧માં જાણે કોઈ મિલિટરી ઑપરેશન શરૂ થયું હોય એવો કટોકટીભર્યો માહોલ હતો!
હોમ-બેકર અને સોશિયલ મીડિયા ડિજિટલ ઇન્ફ્લુએન્સર જાગૃતિ પટેલ આજે વહેલી સવારથી જ પોતાના સુપર-એક્ટિવ મૂડમાં આવી ગઈ હતી. માથા પર પિંક કલરનો રૂમાલ બાંધેલો, નાક પર સ્ટાઇલિશ માસ્ક, હાથમાં માઇક્રોફાઇબરનું ગ્લોવ્ઝ અને સૌથી મહત્વનું—એક હાથમાં ટ્રાઈપોડ પર ફિટ કરેલો સ્માર્ટફોન!
જાગૃતિએ હોલની વચ્ચે ઊભા રહીને સીધો લલકાર કર્યો, "હિતેશ! ઓમ! કાન ખોલીને સાંભળી લો! આજે મારી યુટ્યુબ અને ઇન્સ્ટાગ્રામ ચેનલ પર 'એક્સ્ટ્રીમ દિવાળી ડીપ ક્લીનિંગ – ૨૪ અવર્સ લાઇવ વ્લોગ' ચાલી રહ્યો છે! કોઈએ વચ્ચે આડા-અવળા ચાલવાનું નથી, કેમેરા સામે કોઈએ બગાસું નથી ખાવાનું અને બેકગ્રાઉન્ડમાં કોઈ અવાજ ન થવો જોઈએ! આખું ઘર એલર્ટ મોડ પર રહેશે!"
સોસાયટીના શાંત અને સીધા સેક્રેટરી હિતેશ પટેલ પોતાના જ ઘરમાં ચોરની જેમ પગના પંજા પર ચાલી રહ્યા હતા. હિતેશભાઈએ ધીમેથી પૂછ્યું, "જાગૃતિ, મારે સોસાયટીના દિવાળી લાઈટિંગનું રજિસ્ટર લેવા જવું છે..."
જાગૃતિએ તરત જ કેમેરા પાછળથી હાથ બતાવ્યો, "કટ્ટ! કટ્ટ! હિતેશ, જરા ફ્રેમની બહાર રહો! તમારા જૂના ચપ્પલ મારા સૌંદર્યપૂર્ણ શોટમાં દેખાય છે! જાવ, બાલ્કનીની ગ્રીલ પર ચડીને પેલું ઉપરનું જાળું પાડો, પણ ધ્યાન રાખજો લાઈવમાં સ્માઈલ આપવાની છે!"
બિચારા હિતેશભાઈ મોં મચકોડીને ઉપર ચડી ગયા. આખો ફ્લેટ જાણે ટીવી સિરિયલનો લાઈવ શૂટિંગ સેટ બની ગયો હતો!
આ ધમાલમાં સૌથી વધુ હાલત ખરાબ થઈ હતી સફાઈમાં મદદ કરવા આવેલી સફાઈકર્મી કાન્તાબેન અને પડદા ઉતારવા આવેલા કાનજી ધોબીની!
જાગૃતિ પટેલે એ બંનેને પણ છોડ્યા નહોતા. જેવી કાન્તાબેને પોતાનું કપડું ડોલમાં બોળ્યું કે તરત જ જાગૃતિએ રીંગ લાઈટ એમના મોં સામે ધરી દીધી!
"યસ ગાય્ઝ! વેલકમ બેક ટુ માય લાઈવ સ્ટ્રીમ! જુઓ, આપણી સાથે છે સુપરવુમન કાન્તાબેન! કાન્તાબેન, આપણા દર્શકોને કહો કે તમે આ ટાઈલ્સ ચમકાવવા માટે કયું ઓર્ગેનિક લિક્વિડ વાપરો છો? જરા કેમેરામાં જોઈને બોલો—હેલો ફ્રેન્ડ્સ, સફાઈ કર લો!*
કાન્તાબેનની આંખો કેમેરાની ચમકતી લાઈટથી અંજાઈ ગઈ. તેમણે ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું, "અરે જાગૃતિબેન, મને આ ફોનવાળા રમકડાંમાં કશી ગમ નથી પડતી બાપા! મને શાંતિથી કચરો કાઢવા દો ને, નહિતર સાંજ સુધીમાં આખો ફ્લેટ નહીં પતે!"
જાગૃતિએ તરત જ કાનજી ધોબી તરફ કેમેરો ફેરવ્યો, "અને આ જુઓ, આપણા કાનજીકાકા! કાનજીકાકા, જરા એ પડદો એવી રીતે હવામાં લહેરાવીને ઉતારો જાણે કોઈ બોલિવૂડનું સ્લો-મોશન સીન હોય!"
કાનજી ધોબીએ માથે હાથ મૂક્યો, "હે ભગવાન! જાગૃતિ વહુ, આ ઉંમરે હવે પડદા સાથે નાચવાનું બાકી રહ્યું હતું? મારો કમરનો દુઃખાવો ઉપડી જશે બાવા!"
ઘરમાં ચાલી રહેલા આ ડિજિટલ ડ્રામાથી હિતેશભાઈ, કાન્તાબેન અને કાનજીકાકા ત્રણેયનો જીવ અદ્ધર થઈ ગયો હતો.
બરાબર એ જ વખતે જાગૃતિના ઘરનો ખુલ્લો દરવાજો જોઈને સામેની લૉબીમાંથી સોસાયટીના વરિષ્ઠ મહિલા મંડળની એન્ટ્રી થઈ!
સૌથી આગળ ૭૫ વર્ષના વડીલ વસંતી બા, તેમની પાછળ ભાવના બા, પરિઝાદ દારૂવાલા, સોનાલીબેન, અંજુ મહેતા અને રેણુ દેશમુખ હાથમાં નાસ્તાની થાળીઓ લઈને આવી પહોંચ્યાં.
અંદરનું દ્રશ્ય જોઈને વસંતી બાના ચહેરા પર એક લુચ્ચું, મનોરંજક સ્મિત આવી ગયું. જાગૃતિ એક ઊંચા ટીપોય પર ચડીને, એક હાથમાં મોબાઈલ અને બીજા હાથમાં પીંછું લઈને છતના પંખા લૂછતાં-લૂછતાં કેમેરા સામે પોઝ આપી રહી હતી, અને ટીપોય હળવી ડગમગતી હતી!
વસંતી બાએ પોતાની લાકડી જમીન પર ઢબૂરી અને પોતાના ખણખણતા દેશી અવાજે જૂના લોકગીતની પેરોડી લલકારી:
"ઊંચા ઊંચા બંગલા બનાવો,
મારી જાગૃતિ બેની ડગમગ ડગમગ થાય રે...
હાથમાં મોટો ફોનડો ઝાલ્યો,
ને કેમેરામાં સફાઈ દેખાય રે!
ઊંચા ઊંચા બંગલા બનાવો...!"
આ સાંભળતાં જ ભાવના બા, પરિઝાદ અને સોનાલીબેને તાળીઓ પાડીને હાસ્યની છોળો ઉડાડી દીધી!
ભાવના બાએ હસતાં-હસતાં ઉમેર્યું, "અરે જાગૃતિ વહુ! નીચે ઉતરો બાપા, નહિતર તમારા આ લાઈવ ચક્કરમાં ટીપોય સાથે નીચે પટકાશો તો દિવાળીએ રંગોળીને બદલે તમારા પગ પર પાટા બાંધવા પડશે!"
પરિઝાદ દારૂવાલાએ પોતાના પારસી લહેકામાં કહ્યું, "પરવરદિગાર! જાગૃતિ, તું તો આખા અમદાવાદને તારા ઘરનો કચરો બતાવી રહી છે બાવા! અમારા જમાનામાં તો વહુઓ છાનીમાની સફાઈ પતાવી દેતી, અને તું તો આખી દુનિયાને લાઈવ દર્શન કરાવે છે!"
જાગૃતિ પટેલ જરાય શરમાયા વગર ટીપોય પરથી નીચે ઉતરી અને મોબાઈલ સ્ક્રીન વસંતી બા સામે ધરી દીધી:
"અરે બા! તમે જે ગીત ગાયું ને, એ મારા લાઈવ સ્ટ્રીમમાં રેકોર્ડ થઈ ગયું અને જુઓ—એક જ મિનિટમાં દસ હજાર લોકોએ એને લાઈક કરી દીધું! કમેન્ટ્સ જુઓ: લોકો લખે છે કે 'દાદીમા રોક્સ!', 'આનંદનગરના વડીલો સુપર કૂલ છે!'"
વસંતી બાએ આશ્ચર્યથી ચશ્મા સરખા કર્યા, "હેં?! મારી મજાક આખી દુનિયા જોઈ ગઈ? તું તો ભારે જબરી નીકળી જાગૃતિ!"
આ સાંભળીને હિતેશભાઈ, કાનજીકાકા અને કાન્તાબેને રાહતનો દમ લીધો કે આખરે કેમેરાનું ધ્યાન બીજી તરફ ગયું.
જાગૃતિએ હસીને કહ્યું, "બા, આજના જમાનામાં સફાઈ પણ એક કળા છે! જો આપણે ઘરની સફાઈ હસતાં-રમતાં અને દુનિયાને પ્રેરણા આપીને કરીએ તો થાક પણ ન લાગે અને આપણી આનંદનગર સોસાયટીના સંસ્કારો આખી દુનિયા સુધી પહોંચે!"
વસંતી બા અને મહિલા મંડળે જાગૃતિના ટેબલ પર ગરમાગરમ પૌંઆ અને ચા મૂક્યા.
વસંતી બાએ જાગૃતિના માથે સ્નેહથી હાથ મૂક્યો, "તારી વાત સાચી છે દીકરી. તું ભલે ફોન રાખે કે લાઈવ કરે, પણ તારા ઘરમાં દિવાળીનો જે ઉમંગ છે એ જોઈને મારું મન રાજી થઈ ગયું. પણ હવે આ ફોન મૂક બાજુએ અને કાન્તાબેન તથા કાનજીને શાંતિથી ચા-નાસ્તો કરાવી લે!"
જાગૃતિએ તરત જ લાઈવ સ્ટ્રીમ બંધ કર્યું: "ઓકે ગાય્ઝ, સી યુ ઓન દિવાળી! બાય!"
તેણે કાન્તાબેન અને કાનજીકાકાને માનભેર ખુરશી પર બેસાડીને ચા અને નાસ્તો પીરસ્યો, સાથે દિવાળીનું મોટું બોનસ અને મીઠાઈનું બોક્સ પણ આપ્યું.
બપોર થતાં સુધીમાં જાગૃતિનું આખું ઘર કાચ જેવું ચમકી ઊઠ્યું હતું. વસંતી બાના દેશી ગીતની મીઠાશ અને જાગૃતિના આધુનિક ડિજિટલ મિજાજના સંગમથી આનંદનગરમાં દિવાળીની સફાઈનો થાક હાસ્ય અને સ્નેહના રંગોમાં ઓગળી ગયો.

📝 માણેક લાલની ડાયરી (પ્રકરણનો અંત):
"સમય બદલાય એટલે રીત-રિવાજોના રંગરૂપ પણ બદલાય છે સાહેબ! જૂના જમાનામાં ગૃહિણીઓ ગીતો ગાતાં-ગાતાં ઘર લીંપતી હતી, અને આજના યુગમાં દીકરીઓ હાથમાં કેમેરો લઈને આખી દુનિયા સાથે ખુશીઓ વહેંચતી સફાઈ કરે છે. માધ્યમ ભલે બદલાયું હોય, પણ અંતરનો ભાવ એ જ છે—પોતાના ઘરને સ્વચ્છ બનાવવું અને પરિવારમાં ઉમંગ ભરવો! આજે વસંતી બાના મધુર કટાક્ષ અને જાગૃતિના ડિજિટલ ઉત્સાહે સાબિત કરી દીધું કે જ્યાં હાસ્ય અને આપસી પ્રેમ હોય, ત્યાં સફાઈનો ભાર પણ ફૂલ જેવો હળવો બની જાય છે. હવે આનંદનગરના તમામ આંગણાં સાફ થઈ ગયા છે અને કાલથી શરૂ થતાં દીપાવલીના મહાપર્વને વધાવવા આખું પરિસર અધીરું બન્યું છે!"