പോരാട്ടം തുടരാം
കണ്ണന്റെ ജീവിതവും Multiple Sclerosis-നെതിരെയുള്ള പോരാട്ടവും
തൃശ്ശൂരിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു കണ്ണന്റെ വീട്. ചെറുപ്പം മുതൽ തന്നെ കായികരംഗത്തോട് വലിയ താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്ന കണ്ണന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കളി കബഡിയായിരുന്നു. ശക്തമായ ശരീരവും വേഗതയും ആത്മവിശ്വാസവും അവനെ ടീമിലെ മികച്ച കളിക്കാരിൽ ഒരാളാക്കി മാറ്റി.
കബഡി മൈതാനത്ത് കണ്ണൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ കൂട്ടുകാർക്ക് വലിയ ആവേശമായിരുന്നു. എതിരാളികളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് പോയിന്റ് നേടി തിരികെ വരുമ്പോൾ കാണികൾ കൈയടിച്ച് അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും.
“കണ്ണൻ നമ്മുടെ ടീമിന്റെ ശക്തിയാണ്,” എന്ന് സുഹൃത്ത് വിഷ്ണു എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.
കണ്ണനും തന്റെ ടീമിനെ വളരെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. വിജയവും പരാജയവും ഒരുമിച്ച് പങ്കിടുന്ന സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു അവർ.
ഒരു പുതിയ തുടക്കം
കബഡി കളിയോടൊപ്പം കണ്ണന്റെ ജീവിതത്തിൽ മറ്റൊരു മനോഹരമായ മാറ്റവും ഉണ്ടായി. ഒരു ദിവസം അവൻ അനുവിനെ പരിചയപ്പെട്ടു. സൗഹൃദം പതുക്കെ സ്നേഹമായി മാറി. പിന്നീട് ഇരുവരും വിവാഹിതരായി.
അവരുടെ ജീവിതം സന്തോഷത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോയി.
കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവർക്ക് ഒരു ആൺകുഞ്ഞ് ജനിച്ചു. മകനെ ആദ്യമായി കൈകളിൽ എടുത്തപ്പോൾ കണ്ണന്റെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു.
“ഇവനാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം,” കണ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും കണ്ണന് വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു. രാവിലെ ജോലി, വൈകുന്നേരം കബഡി പരിശീലനം, വീട്ടിലെത്തിയാൽ ഭാര്യയോടും മകനോടുമൊപ്പം സമയം—അങ്ങനെയായിരുന്നു അവന്റെ ജീവിതം.
എല്ലാം സന്തോഷകരമായി പോകുന്നുവെന്ന് തോന്നിയപ്പോഴാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചത്.
ആ ദിവസം
ഒരു ദിവസം വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണന് പെട്ടെന്ന് ശരീരത്തിൽ ബലക്കുറവ് അനുഭവപ്പെട്ടു. നിൽക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായി. സംസാരിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി.
അനു ഭയന്നു.
“കണ്ണാ, എന്താണ് പറ്റിയത്?”
“എനിക്ക് അറിയില്ല… ശരീരം ശരിയായി നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല,” കണ്ണൻ പറഞ്ഞു.
അനു ഉടൻ തന്നെ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ കണ്ണനെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചു.
ഡോക്ടർമാർ ആവശ്യമായ പരിശോധനകൾ നടത്തി. ആദ്യം സ്ട്രോക്ക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള അടിയന്തര കാരണങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷം കണ്ണന്റെ അവസ്ഥ മെച്ചപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ കണ്ണന്റെ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല.
വീണ്ടും വന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ
അടുത്ത മാസങ്ങളിൽ കണ്ണന് പലതവണ വ്യത്യസ്തമായ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവപ്പെട്ടു. ചിലപ്പോൾ കൈകാലുകളിൽ മരവിപ്പ് ഉണ്ടാകും. ചിലപ്പോൾ നടക്കുമ്പോൾ ബാലൻസ് നഷ്ടപ്പെടും. ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്താലും അമിതമായ ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടും. ചില ദിവസങ്ങളിൽ കാഴ്ചയിലും മാറ്റം തോന്നി.
“ഇതെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?” കണ്ണൻ പലപ്പോഴും സ്വയം ചോദിച്ചു.
അനു അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“നമുക്ക് പേടിക്കേണ്ട. കാരണം കണ്ടെത്താൻ ഡോക്ടർമാർ സഹായിക്കും.”
കണ്ണൻ വീണ്ടും ആശുപത്രിയിലെത്തി. ഇത്തവണ ഡോക്ടർ കൂടുതൽ വിശദമായ പരിശോധനകൾ നിർദേശിച്ചു.
“കണ്ണാ, നമുക്ക് MRI ഉൾപ്പെടെയുള്ള പരിശോധനകൾ നടത്താം. നിങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങളുടെ കാരണം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കണം,” ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.
MRI പരിശോധന
പരിശോധനകൾ കഴിഞ്ഞ് കണ്ണനും അനുവും ഡോക്ടറെ കാണാൻ കാത്തിരുന്നു. അവരുടെ മനസ്സിൽ പല ചോദ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഡോക്ടർ റിപ്പോർട്ടുകൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം പരിശോധിച്ചു.
“കണ്ണാ, പരിശോധനാഫലങ്ങളിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങളും പരിശോധനാ ഫലങ്ങളും ചേർത്തുനോക്കുമ്പോൾ Multiple Sclerosis, അഥവാ MS എന്ന രോഗം പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കൂടുതൽ പരിശോധനകളിലൂടെ രോഗനിർണയം ഉറപ്പാക്കാം.”
അനു ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു:
“ഡോക്ടർ, MS എന്താണ്?”
ഡോക്ടർ ശാന്തമായി വിശദീകരിച്ചു.
“MS എന്നത് തലച്ചോറിനെയും സുഷുമ്നാ നാഡിയെയും ബാധിക്കുന്ന ഒരു ദീർഘകാല നാഡീവ്യവസ്ഥാ രോഗമാണ്. ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനം തെറ്റായി നാഡികളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന myelin എന്ന പാളിയെ ആക്രമിക്കുന്നതാണ് പ്രധാന പ്രശ്നം. അതുകൊണ്ട് നാഡികളിലൂടെ സന്ദേശങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന രീതിയെ ബാധിക്കാം.”
കണ്ണൻ നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു.
“ഇത് വളരെ ഗുരുതരമായ രോഗമാണോ? എന്റെ ജീവിതം ഇനി എങ്ങനെയാകും?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“MS ഓരോ വ്യക്തിയിലും വ്യത്യസ്തമാണ്,” ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. “ചിലർക്ക് ചെറിയ ലക്ഷണങ്ങളേ ഉണ്ടാകൂ. ചിലർക്ക് കൂടുതൽ സഹായം ആവശ്യമായി വരാം. പക്ഷേ MS എന്ന രോഗനിർണയം ജീവിതം അവസാനിച്ചു എന്നർത്ഥമല്ല.”
ആ വാക്കുകൾ കണ്ണന് ചെറിയൊരു ആശ്വാസമായി.
MS ആരെ ബാധിക്കും?
വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം കണ്ണൻ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചു.
MS ഒരു പകർച്ചവ്യാധിയല്ലെന്ന് ഡോക്ടർ അവരോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതായത് ഒരാളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്ക് ഇത് പകരില്ല.
MS ഉണ്ടാകാനുള്ള കൃത്യമായ ഒരു കാരണം മാത്രമില്ല. ജനിതകവും പരിസ്ഥിതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ ഘടകങ്ങൾ രോഗത്തിന്റെ സാധ്യതയിൽ പങ്കുവഹിച്ചേക്കാം.
കണ്ണന് ശരീരത്തിൽ മരവിപ്പ്, ബലക്കുറവ്, ക്ഷീണം, ബാലൻസ് പ്രശ്നങ്ങൾ, കാഴ്ചയിലെ മാറ്റങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും എല്ലാവർക്കും ഒരേ ലക്ഷണങ്ങളായിരിക്കണമെന്നില്ല.
ചികിത്സയുടെ വഴി
അടുത്ത കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ കണ്ണൻ ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ചു:
“എനിക്ക് സുഖപ്പെടാൻ കഴിയുമോ?”
ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു:
“MS-നെ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്ന സ്ഥിരമായൊരു ചികിത്സ ഇപ്പോഴില്ല. എന്നാൽ രോഗത്തിന്റെ ആക്രമണങ്ങളും പുരോഗതിയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ചികിത്സകൾ ലഭ്യമാണ്. രോഗത്തിന്റെ തരവും അവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് disease-modifying therapies ഉപയോഗിക്കാം. ആവശ്യമായപ്പോൾ മറ്റു ചികിത്സകളും നൽകാം.”
ഫിസിയോതെറാപ്പിയും പുനരധിവാസവും ചില ലക്ഷണങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനും ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കാനും സഹായിക്കാമെന്നും ഡോക്ടർ വിശദീകരിച്ചു.
“ചികിത്സ കൃത്യമായി തുടരുകയും പരിശോധനകൾക്കും follow-up-നും എത്തുകയും ചെയ്യണം,” ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.
കണ്ണൻ തലകുനിച്ചു.
“ഞാൻ ശ്രമിക്കും, ഡോക്ടർ.”
സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൈത്താങ്ങ്
കണ്ണന്റെ രോഗവിവരം അറിഞ്ഞപ്പോൾ വിഷ്ണുവും അജയും അവനെ കാണാൻ വീട്ടിലെത്തി.
കണ്ണൻ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ ജീവിതം മാറിപ്പോയതുപോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. ഇനി എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് അറിയില്ല.”
വിഷ്ണു അവന്റെ തോളിൽ കൈവച്ചു.
“നീ മൈതാനത്ത് വീണപ്പോൾ പോലും എഴുന്നേറ്റ് കളിച്ച ആളാണ്. ഇപ്പോഴും ഞങ്ങൾ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്.”
അജയ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ആശുപത്രിയിൽ പോകേണ്ട ദിവസം ഞങ്ങൾ കൂടെ വരാം. നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ സഹായിക്കാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം മാത്രം—നീ ഒറ്റയ്ക്ക് വിഷമിക്കരുത്.”
കണ്ണന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
അവന് മനസ്സിലായി—രോഗം തന്റെ ശരീരത്തെ ബാധിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ കുടുംബത്തിന്റെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സ്നേഹം അവന്റെ മനസ്സിന് ശക്തി നൽകുന്നു.
മകന്റെ ചോദ്യം
ഒരു ദിവസം മകൻ കണ്ണന്റെ അടുത്തെത്തി.
“അച്ഛാ, ഇനി അച്ഛന് കബഡി കളിക്കാൻ കഴിയുമോ?”
കണ്ണൻ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
“അത് അച്ഛന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും ഡോക്ടറുടെ നിർദേശവും അനുസരിച്ചിരിക്കും. പക്ഷേ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് നടക്കാം, സംസാരിക്കാം, കളിക്കാം.”
മകൻ കണ്ണന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
“ഞാൻ അച്ഛന്റെ കൂടെയുണ്ട്.”
കണ്ണൻ മകനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
ആ നിമിഷം അവന് വീണ്ടും ധൈര്യം ലഭിച്ചു.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം എന്താണ്?
കണ്ണന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും ഒരു വലിയ ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“MS വന്നാൽ എന്റെ ജീവിതം എത്രകാലം ഉണ്ടാകും?”
ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു:
“MS ഉള്ള എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിലുള്ള രോഗഗതി ഉണ്ടാകില്ല. ചിലർക്ക് വളരെക്കാലം സജീവമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ കഴിയും. ചിലർക്ക് കൂടുതൽ സഹായം ആവശ്യമായി വരാം. അതിനാൽ രോഗനിർണയം കേട്ട ഉടൻ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.”
കണ്ണൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം എന്തായിരിക്കും എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നതിനുപകരം, ഇന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെ നല്ലതാക്കാം എന്നതിലാണ് ഇനി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതെന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
പ്രതീക്ഷ
കാലം കടന്നുപോയി.
കണ്ണൻ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശങ്ങൾ പാലിച്ചു. ചികിത്സ തുടർന്നു. ആവശ്യമായ പുനരധിവാസ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു. കുടുംബം അവന് പിന്തുണ നൽകി. സുഹൃത്തുക്കൾ അവനെ ഒറ്റപ്പെടുത്താതെ കൂടെയുണ്ടായി.
കണ്ണന് പഴയതുപോലെ എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ദിവസങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
ഒരു വൈകുന്നേരം കണ്ണൻ മകനോടൊപ്പം വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അസ്തമയസൂര്യനെ നോക്കി അവൻ ചിരിച്ചു.
“ജീവിതം എപ്പോഴും നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. പക്ഷേ പ്രതീക്ഷ കൈവിടേണ്ടതില്ല.”
അനു അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു.
“നമ്മൾ ഒരുമിച്ചല്ലേ?”
“അതെ,” കണ്ണൻ പറഞ്ഞു. “അതുമതി.”
അകലെയായി വിഷ്ണുവും അജയും വരുന്നത് കണ്ടു.
“കണ്ണാ!” വിഷ്ണു വിളിച്ചു.
കണ്ണൻ ചിരിച്ചു.
ഒരിക്കൽ കബഡി മൈതാനത്ത് ടീമിനുവേണ്ടി പോരാടിയ കണ്ണൻ, ഇപ്പോൾ തന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും കുടുംബത്തിനും ജീവിതത്തിനുമായി മറ്റൊരു പോരാട്ടം തുടരുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇത്തവണയും അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നില്ല.
അവസാന സന്ദേശം
Multiple Sclerosis അഥവാ MS തലച്ചോറിനെയും സുഷുമ്നാ നാഡിയെയും ബാധിക്കുന്ന ഒരു ദീർഘകാല രോഗമാണ്. ഇത് പകർച്ചവ്യാധിയല്ല. രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും ഗതിയും ഓരോ വ്യക്തിയിലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.
MS-നെ പൂർണ്ണമായി തടയാനുള്ള ഉറപ്പായ മാർഗം നിലവിൽ അറിയപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ അവഗണിക്കാതെ നേരത്തെ ഡോക്ടറെ കാണുകയും ശരിയായ പരിശോധനകളും ചികിത്സയും തുടരുകയും ചെയ്യുന്നത് പ്രധാനമാണ്.
MS ഉള്ള ഒരാളെ രോഗം കാരണം ഒറ്റപ്പെടുത്തരുത്.
അവരുടെ കൈ പിടിക്കുക.
അവരെ കേൾക്കുക.
ചികിത്സയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുക.
പ്രതീക്ഷ നൽകുക.
കാരണം ഒരു രോഗം ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിരിക്കാം—പക്ഷേ ആ രോഗം ആ വ്യക്തിയുടെ മുഴുവൻ ജീവിതമല്ല.
കണ്ണന്റെ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്:
“പോരാട്ടം മാറാം… പക്ഷേ പ്രതീക്ഷ കൈവിടരുത്.”
